Brezyl

[quote name='Vada'] Zaczekam jeszcze troche,a jezeli nic sie nie pojawi bede pisac jeszcze raz :sad:[/QUOTE] Jeżeli piszesz coś długiego, warto najpierw w wordzie, a dopiero później skopiować na dogo.:p A możesz wrzucić stronkę internetową Waszego "szkoleniowca". Dla mnie wprost nie do uwierzenia jest sytuacja prawie dwuletniej pracy z psem, bez żadnych efektów.

[quote name='Baski_Kropka']Holender też jest w czołówce psów które chodzą mi po głowie. Gronków ani trewików faktycznie nie brałam pod uwagę, ale nie miałam też okazji zbyt wielu ich poznać, a te które znałam nie były zbyt stabilne emocjonalnie, a jednego rozchwianego jegomościa już mam. Dla tego też przestałam rozmyślać o malinie, bo nie jestem przekonana czy to pies odpowiedni dla nas. Z tego co się zorientowałam one często miewają delikatną psychikę chociaż fajnie pracują. Mogę oczywiście mieć mylne pojęcie, ale wśród posiadaczy psów tej rasy utarło się że to psy bardzo wymgające? Potrzebuje raczej coś o mocniejszej psychice. [/QUOTE] Wiesz, ja też z charakteru lubię psy w typie molosów, spokojne, zrównoważone, pewne siebie, ciężkie do sprowokowania. Ale szukając psa do zabawy w sport, musiałam zmienić krytera i poszukać psa dużo bardziej wszechstronnego, no bo kaukaz i agility zbytnio do siebie nie pasują. Na placu boju pozostał belg i aussik, wybrałam belga i nie żałuję. Na pewno po belgach nie wrócę do ON-ków, zanudziłabym się na śmierć. Kaukaz lub szarplanic pewnie pojawi się znów w moim życiu, ale jako towarzysz następnego belga. Ja spotykam czasami fajne trewiki, zarówno w Niemczech jak i w Czechach, są to naprawdę fajne zrównoważone psy, jak dla mnie zbyt labkowate, ale chyba byłoby to czego szukasz. Jak będziesz miał gdzieś w pobliżu wystawę w Niemczech, to naprawdę warto pojechać i zobaczyć, bo ich populacja trewików w ostatnich 2-3 latach naprawdę się zmieniła psychicznie. Ma to plusy, zrównoważenie, bardzo pozytywne podejście do obcych, jak i minusy - zatraca się specyficzny charakter belgów, ich naturalna nieufność. Ale na pewno z takim psem duzo łatwiej żyć na codzień. Z gronkami gorzej, częściej są bardziej nieufne względem obcych, bardziej wycofane, często nielubiące dotyku obcej osoby. Plusem belgów jest to, że można z nimi uprawiać niemal każdy sport, w Skandynawii zdarzają się nawet polujące czy zaprzęgowe, a w odróżnieniu od borderów są mniej zafiksowane na pracę. Są szczęśliwe zarówno gdy pracują pełną parą, jak i odpoczywają, byle własciciel robił to z nimi.

A koniecznie chcesz krótkowłosego, gronki i trewiki odpadają ? A może holender ?

[quote name='Gezowa']Na blogach nawet można przeczytać o tym, trzeba tylko poszukać...[/QUOTE] Może wrzucisz parę linków. Ja rzucam tylko płaskie właśnie z obawy o zdrowie psa. Myślę o jakiś semi, aby zobaczyć jak robią to "zawodowcy", ale szczerze powiedziwszy jakiś super stron na ten temat nie udało mi się znaleźć. Więc przy psie ponad 30kg nie chcę ryzykować, choć on miałby wielka chęć.

[url]http://allegro.pl/york-yorksire-terrier-reproduktor-krycie-i4390059242.html[/url] lepszego chyba ze świecą szukać w jakiś ZKwP

[quote name='Faficzkowa'] Piesek zna podstawowe komendy i reaguje na imię... ale gdy jest na spacerze ciągle ciągnie do domu i nic więcej go nie interesuje.... [/QUOTE] Znajomość komend polega na tym, ze pies reaguje na nie w każdej sytuacji. Oczywiście, gdy pies jest bardzo wystraszony lub podniecony, czasami trzeba mu je 2-3 krotnie powtórzyć, ale nie można powiedzieć, że pies zna komendy skoro nie jesteś w stanie go opanować. Mogłabyś mówić, że pies zna komendy jeśli byłabyś w stanie zmusić go do towarzyszenia sobie, bez smyczy, luzem, choć widać byłoby że sprawia to mu dyskomfort. A z Twojego opisu wynika, że taka sztuka by Ci nie wyszła. Nikt Ci nie da jakiekoś cudownego sposobu na zmianę jego zachowań, to będzie długotrwała praca nad psem (swoją drogą jak można było przez tyle lat tego problemu nie rozwiązać). Naprawdę sądzę, że nie poradzisz sobie bez fachowej pomocy, choćby z tego powodu, że to co opisałaś należy zobaczyć na własne oczy, a socjalizacja psa w tym wieku prosta nie jest, przynajmniej dla laika.

Rzeczywiście problem złożony. ale jeśli myślisz o agility, to i tak powinnaś z swoim psem przejść krótki kurs posłuszeństwa, bo nawet początkujący pies na agi musi być odwoływalny i reagować na podstawowe komendy. W tej chwili dużo psich szkółek robi specjalne kursy na ras małych i miniaturowych. Myślę, że obserwując psa bezpośrednio dobry trener rozwiąże większość Twoich problemów, a wy zdobędziecie solidne podstawy aby rozpocząć przygodę z agility.

[quote name='zed']A co myślicie o entlebucherze lub appenzellerze? Wcześniej padła taka propozycja, poczytałem trochę i wydaje się że ten pies idealnie spełnia wymagania - wielkość, wygląd, harakter mi odpowiada (raczej ze wskazaniem na entlebuchera), krótka sierść, tylko co z tym mieszkaniem na podwórku? Niby to alpejskie psy pasterskie więc teoretycznie w naszym klimacie powinny sobie poradzić, w opisach rasy można przeczytać że mają gruby podszerstek, ale... Co myślicie?[/QUOTE] [URL]http://www.szwajcary.com/viewtopic.php?f=11&t=6828&sid=fc024fcfd567558665c04c4ed35a26af&start=20[/URL] moim zdaniem wszystko zależy ile pracowałoby się z psem. Co prawda na forum osoby twierdzą, że raczej są wpatrzone w człowieka, ale to rasa powstała z wiejskich psów, nigdy nie było na nią zbytniej mody więc psychicznie nie powinny się różnić od pierwowzoru. Podszerstka mają bardzo dużo mimo krótkiej sierść więc w zimę na pewno daszą sobie radę, o ile nie będą to jakieś ekstremalne minima. [URL]http://www.dogomania.pl/forum/threads/937-Entlebucher-Sennenhund[/URL] Ze względu na ich niewielką populację pytania raczej należy kierować do hodowców, warto też przejechać się na jakąś większą wystawę, aby porównać psy z różnych hodowli.

[URL]http://pl.wikipedia.org/wiki/Entlebucher[/URL] lub [URL]http://pl.wikipedia.org/wiki/Appenzeller[/URL]

Znajdź w swojej miejscowości kogoś z psem młodszym od Twojego, ale dobrze zsocjalizowanym lub dorosłego spokojnego lubiącego szczeniaki. Wspólne spacery powinny wkrótce dać poprawę. Co do smakołyków, próbuj, często są to rzeczy dość dziwne, znałam goldena który pracował na skórki od chleba, inny będzie na kulki suchej karmy, mój na sladzie pracuje na Chapi, ale w normalnym szkoleniu na parówki. Braki będzie ciężko nadrobić, ale warto poświęcić teraz na to jak nawięcej czasu, bo czym później tym gorzej. Postawiłabym w pierwszej kolejności na naukę załatwiania się na dworze i jak najwiekszą socjalizację na spacerach, na sztuczki i klikier zawsze będzie czas, na razie musi zobaczyć, że swiat jest fajny i trzeba go poznawać plus socjalizacja z jak najwiekszą iloscią zwierząt.

[quote name='mozarcik']Masz przebadaną sukę w kierunku dysplazji, chorób oczu, EIC, miopatii?[/QUOTE] A widziałaś kiedyś, aby ktoś robił takie badania psom bezpapierowym ? Tylko co komu ten pseudolabek zrobił, że jeszcze kasę na nim chcą zbijać ? Obawiam się, że magdalenka i tak nie zrozumiała o co nam chodzi, bo wymagać znajomości wzorców, regulaminów, genetyki, rozrodu od osoby, która ma problem z pisaniem w języku ojczystym to chyba zbyt wiele. A o empatii do zwierząt i ogólnie zdrowym rozsądku nie ma chyba co marzyć.

[quote name='Kocurkotka']Miałam spotkanie z panem Jackiem Gałuszką [/QUOTE] No comments

[quote name='Delph']Będą bardzo wdzięczni, gdy dowiedzą się, że mają zwykłe kundle, do tego być może chore :diabloti:[/QUOTE] To się ich pozbędą, co może się zdarzyć nawet jak będą zdrowe. A później jakieś dobre dusze na dogo będą im szukać domków, opłacać hoteliki, lub wszyscy zapłacimy za ich pobyt w schronie. A magdalenka 333będzie to miała w d..., bo nie ona się będzie tym zajmować. Każdy z normalnych dogomaniaków, jakby miał rodzinę chętną na przyjecie kundelków, to już dawno by ją "opsił" psami ze schronu lub DT, ale magdalenka chce się pobawić w Pana Boga i powołać na ten "polski padół" niczemu nie winne szczeniaki.

[quote name='magdalenka 333']mam rsowego psa labradorkę jeśli o to chodzi a pies jest pod staą opieką weterynarza i wiem co ile kosztuje bo konsultowłam się z moim weterynarzem na ten temat[/QUOTE] Nie ma problemu. Podaj dane swojego psa - imię z przydomkiem.

[quote name='magdalenka 333']wiem że schroniska są pszeełnione ale moje szczeniaki zostły by w rodzinie wiesz coś może o tym kiedy płacić za krycie?[/QUOTE] Jeśli parę osób w rodzinie chce psa, to schroniska czekają, jest tam masa szczeniaków, jak i dorosłych psów. Po co powoływać do życia nowe psy, jak w schroniskach jest ich pełno ? Po co obciążać sukę niepotrzebną ciążą ? Tym bardziej, ze jak widać wiedzy o rozmnażaniu psów nie masz żadnej. Wiesz, ile kosztuje cesarka lub leczenie w razie jakiś powikłań ciążowych i po ciążowych ?

super to lubię :lol:, to jak cziłki - jedne przemieszczają się w damskiej torebce, drugie startują w dogtrekingu.

A nie prosciej porozmawiać o tym z hodowcą ?

[quote name='Arakis']Została wysterylizowana ok 5 tyg temu z powodu ropomacicza. Operacja poszła dobrze, morologia i biochemia w porządku. Żadnych powikłań po zabiegu. Po 14 dniach juz prawie zapomniała ze cokolwiek z nią robiono.[/QUOTE] Spróbowałabym mimo wszystko USG. Dziwne, że przy wysokiej gorączce i biegunce nic nie było w wynikach.

[quote name='Arakis'] Niedawno wysterylizowana. [/QUOTE] Tzn. kiedy ? Co wyszło w podstawowej biochemii i morfologii ?

Może zamiast tej litanii opisałabyś objawy ?

A czy ktoś wie jak jest we Wrocławiu [URL]http://www.medvet.com.pl/rehabilitacja_psow[/URL] Wydaje się, ze najbardziej naukowo podchodzą do sprawy, chocby kursy tego typu dla lekarzy weterynarii.

[quote name='Skyy']Osobiście jedno z pierwszych pytań, w pierwszym e-mailu, jakie zadaję hodowcy, to pod jakim kątem przebadani są rodzice - suka hodowlana oraz reproduktor oraz o wyniki tych badań.[/QUOTE] Rozmawiałam wczoraj z koleżanką. Jedna z czołowych hodowli terierów, niemal wszystkie psy polujące, psy wygrywajace w całej Europie i nie tylko. Więekszość szczeniorów idzie za granicę, mało co zostaje w kraju. Pierwsze pytanie nabywców z zagranicy jest o badania, bo sukcesy wystawowe, każdy sobie sam sprawdził na necie, jeszcze przed kontaktem, dzwonią nawet nie o konkretny miot lecz z pytaniem, co planuje i przedstawiają jakiego psa szukają (użytek, wystawówka, dwa w jednym, do agility). Telefony z Polski - cena, cena, cena i który najtańszy i drugi najważniejszy problem powinien mieć koniecznie łatkę, na prawym, lewym oku lub na grzbiecie , w zaleznosci od tego czego nabywca się naoglądał na filmikach.

A, tak ciężko znaleźć wątki temu poświęcone ? Pierwszy z brzegu, sprzed kilku dni [URL]http://www.dogomania.pl/forum/threads/253340-Szczeniak-gryzie-jak-oduczyć[/URL] pewnie jest ich z setka w tym dziale.

W moim poście odniosłam się tylko do uwagi magdabroy, ze w niczym nie pomoże to, że psy są wystawiane, bo jest to niezależne od nabywców. Wątek dotyczy, tego o co należy się pytać hodowcy. Ale oczywiście to tylko pierwszy krok. Kiedy już ustalimy listę 2-5 hodowli, to oprócz korespondencji z hodowcą i wnikaniem już w szczegóły, dowiadujemy się gdzie brzydko mówiąc "wytwór" danej hodowli możemy zobaczyć, na wystawach lub zawodach. Piszę zawodach, bo ja się w to trochę bawię, ale jeśli ktoś chce tylko wystawówkę, to oczywiście sportowe mioty raczej będzie omijać z daleka, bo mając psa z dużymi popędami będzie się z nim męczył i vice versa. Dlaczego lubię oglądać psa na wystawie, a nie w domu hodowcy? Właśnie po to aby zobaczyć jego prawdziwy charakter i temperament, a także podejście właściciela do psa. Jeżeli dla psa tak dużym problemem psychicznym jest udział w wystawie, to trudno jest mówić o jego stabilnym charakterze. A mając przed sobą na ringu kilku czy kilkunastu przedstawicieli danej rasy, jakąś średnią z charakteru i temperamentu możemy sobie wyciągnąć. Możemy poza tym pogadać sobie z nabywcami, czy hodowca interesuje się tym co z jego hodowli wyszło, bo często jest tak, że kontakt zanika zaraz po zapłacie za psa, a znam takie hodowle, gdzie kontakt jest stały plus jakieś zjazdy "rodzinne" co rok czy dwa, aby wszyscy nabywcy mogli się spotkać, pogadać, potrenować. No i ogólnie wolę hodowców, którzy zlewają przyszłego nabywcę wiadrem zimnej wody, wynajdując same złe strony rasy i wręcz zniechęcając nabywcę, niż takich którzy pieją peany na cześć swojej hodowli. O tym mają świadczyć obiektywnie wyniki wystaw i zawodów, a nie ślitasne fotki i strony internetowe ze "sportowymi miotami" suk, które nie startują w żadnych zawodach, czy zawsze doskonałe oceny z wystaw w Mławie Dolnej czy innym pipidówku.

[quote name='randap']postanowienie będzie Owczarek kaukaski zdecydowało to ze to ma być jedynym pies w domu a podobno że wszystkich ras które bralismy pod uwagę ten z tej sytuacji spisuje się najlepiej[/QUOTE] Wybór dobry, tylko trzeba pomyśleć o socjalizacji szczeniora, bo wiele jest takich kaukazów,które później, aby wet mógł cokolwiek zrobić to psa trzeba najpierw uśpić, a przynajmniej zaaplikować głupiego Jasia. Choć ogólnie ja kaukaza do takich warunków bym nie sprzedała, jest tyle psów w schronach, także kaukazowatych, dla których takie warunki byłyby niebem, ale oddać szczeniora tylko do roli podwórzowego burka, to bym nie oddała.