azzie5

bez wątpienia to ślepota ze starości, biała mgła stopniowo coraz gęściej osiadająca na oczach, nikt tego nie badał. Postąpiło mu to w ostatnim czasie, bo wcześniej jak na jego wiek było całkiem nieźle. Lisek ma coraz mniej czasu. Czy zdąży wogóle zobaczyć swój dom...? :(

niestety z Liskiem nie jest dobrze- powoli coraz bardziej ślepnie:(

Diana na stronie www schroniska w Milanówku http://milanowek.schronisko.net/adopcja193.html

miło mi powitać nowego psiego dogomaniaka :D No już już będą fotki tylko Wam najpierw trochę poopowiadam, jak zwykle. :wink: Szara jakoś tak siłą rzeczy wyszło, że nie wiedzieć kiedy zrobiła się domowym psem, ha ha. Kiedy jestem w domu, to ona też jest, a jeśli chce to zostaje na noc i śpimy razem w łóżku. :lol: Już sobie nie wyobrażam żeby mogło być inaczej. :) Nie boi się już tak bardzo taty, pozwala mu się głaskać, a nawet drapać po brzuszku. :wink: a to zdjęcia, tu narazie jeszcze jesienne: [img]http://foto.onet.pl/upload/5/5/_560680_n.jpg[/img] [img]http://foto.onet.pl/upload/40/21/_560678_n.jpg[/img] [img]http://foto.onet.pl/upload/30/40/_560679_n.jpg[/img] i reszta stada- Agro [img]http://foto.onet.pl/upload/4/79/_560675_n.jpg[/img] Aza [img]http://foto.onet.pl/upload/12/91/_560676_n.jpg[/img] i.... [img]http://foto.onet.pl/upload/6/5/_560677_n.jpg[/img] ....Dżeki :D , czyli ten szczeniak ze zdjęcia na poprzedniej stronie. :lol: Kiedy znalazłam już dla niego dom, to wtedy mama całkiem niespodziewanie stanowczo oznajmiła, że nikomu go nie odda, no i cóż, nie było siły, musiał zostać... :D To szczeniak otrutych rodziców, [url=http://www.dogomania.pl/forum/viewtopic.php?t=24152&start=0]Dżekiego i Szyszki[/url] odchowany wraz z innymi małymi przez Szarą Teraz ma 7 mies. i jest duużym psem. tutaj z mamą [img]http://foto.onet.pl/upload/14/87/_560681_n.jpg[/img] [img]http://foto.onet.pl/upload/9/72/_560682_n.jpg[/img] mam jeszcze trochę zdjęć, ale skończyło mi się miejsce na serwerze i nie wiem skąd wziąć nowe, Małgosia help!

Złomek w stosunku do mnie jest już właściwie całkowicie oswojony. Pozwala się głaskać, drapać, wskakuje na mnie łapami, liże po twarzy i dopomina się pieszczot. Zostaliśmy przyjaciółmi, kochany misio się z niego zrobił. :) Niedługo wyjdziemy na spacer, może w końcu nauczę go, że ludzie nie są tacy źli... szuka domu!

dziękuję dziewczyny! teksty już porozsyłałam, Lisek będzie też na allegro. Kurcze trzeba wierzyć, w końcu Karo po 11 latach się udało....

wysłalam tekst o Lisku malawaszce (napisz czy doszedł bo nie jestem pewna), czy może jeszcze komuś go wysłać? ktoś by chciał?

pieniądze zawsze się znajdą, ale to musi być świadoma, odpowiedzialna i przemyślana decyzja, nic na siłę. Gucio dzięki za przeklejenie. :)

średniej wielkości, niewiele powyżej kolan, raczej drobnej budowy. blok-trudno powiedzieć... to mógłby być dla niego jednak za duży szok, wchodzenie po schodach przy jego wieku, zachowanie czystości itd. Ogród, posesja, czy jakiś teren to najlepsze rozwiązanie, myślę że blok nie byłby dla niego dobry, mógłby źle się tam czuć. Chyba że miałby tam troskliwą opiekę, naprawdę świadomych ludzi, no to może wtedy ostatecznie... chociaż mam duże wątpliwości. dziewczyny jeszcze nie napisałam tego tekstu, spróbuję to zrobić na jutro. Dzięki za zainteresowanie Liskiem.

nie pamiętam, żeby Diana miała jakieś bardzo bezpośrednie spotkanie z kotem, ale jest raczej neutralno-spokojna w zachowaniu. Jej boks stoi w odległości mniej więcej 2 metrów na wprost od kociarni i Diana nie zwraca na kocury uwagi (widzi je). Jeśli to ważne, to mogę sprawdzić dokładniej.

tak, to właśnie ona tak mówiła... (chyba to było w reportarzu o Starachowicach) Spróbuję dać Liska do gazet, ale przed świętami to chyba nie ma co, wszyscy zabiegani, kto by zwrócił teraz uwagę na jakiegoś Liska... :roll:

http://aukcjewp.wp.pl/show_item.php?item=75608174 ech, Diano... :(

Diana trafiła do schroniska w Milanówku 8 lat temu, w 1997r, została znaleziona błąkająca się bezdomnie po mieście. Miała wtedy ok. 1-2 lata i bardzo duże szanse na dom. Była wesoła, radosna, wydawało jej się, że trafiła do tego dziwnego miejsca tylko na chwilę, że zaraz znowu znajdzie się w swoim domu. Tymczasem kolejne lata mijały, a nic się nie działo, jakoś nikt jej nie chciał. Mimo najszczerszych psich chęci, radości życia i wesołości okazywanej każdemu napotkanemu człowiekowi, dla Diany wciąż nie było upragnionego domu. I tak minęło 8 lat, przez które przestała być tak atrakcyjnym psem, jakim była na początku swojej historii- zgrubiała, zmarniała i nikt już nawet na nią nie patrzył, w końcu jest już raczej starym psem-nikomu przecież nie potrzebnym... Przez lata pobytu w schronisku zmieniła się fizycznie, ale w środku nadal pozostała taka sama-wesoła, bezpośrednia i bardzo kochana, gotowa z miłości zalizać każdego tylko dlatego, że jest, że poprostu z nią jest i poświęca jej chwilę uwagi. Taka jest Diana. Tylko czy ktoś potrafi dostrzec jej piękno, patrzeć sercem, a nie oczami, dostrzec w niej nie fizyczną otyłość i wiek, ale to, co nosi w sobie w środku-jej wielką psią radość i ciepło w jej oczach. Czy ktoś potrafi jeszcze pokochać Dianę...? Do niedawna przebywała w boksie razem z Karo , który po 11 latach schroniska pojechał wreszcie do domu, teraz samotnie oczekuje na własną szansę. Diana także czeka na taki dom-taki zwykły, ciepły i dobry-dom psich marzeń... a to jest Diana w sprawie ew. adopcji tel. do mnie 607584763, azzie5@wp.pl

malawaszko dziękuję za pomoc z tą gazetą :buzi: , mam nadzieję, że wspólnym wysiłkiem razem uda nam się coś osiągnąć.

takie jest Twoje zdanie i szanuję je, moje zdanie jest inne, powtórzę jednak kilka istotnych wg. mnie rzeczy. Jestem praktycznie jednyną wolontariuszką w naszym schronisku, odwiedzam Liska raz w tygodniu, ale nawet wtedy nie zawsze mam czas, żeby wyjść z nim na spacer, mimo, że on bardzo by tego chciał, a taki ograniczony kontakt z człowiekiem to dla psa stanowczo za mało. Nikt więcej nie interesuje się tym psem, nie przychodzi do niego i nie poświęca mu uwagi. To się zapewne nie zmieni. Co innego-dom. Owszem zmiana boksu to nie to samo co zmiana całego otoczenia, daje jednak pewne wyobrażenie, jak Lisek zachowałby się w nowym dla niego środowisku. Co więcej, jak pisałam, wychodziłam z nim na spacery i sprawiły mu one radość, zachowywał się na nich jak normalny pies, a przy następnym naszym spotkaniu także chciał wyjść na zewnątrz. Poznał świat poza boksem i chce do niego wrócić, mimo że przez 19 lat przebywał tylko w schronisku. co jeszcze mogę dodać ponad to... ostatnio udało mi się wyadoptować ok. 16-letniego psa, który 11 lat spędził w schronisku. Karo jest wpatrzony w swoją nową panią jak w obraz, gdy robią coś razem, on nie odstępuje jej na krok, na spacerach biega luzem bez smyczy -poprostu szczęśliwy pies. Wprawdzie 11 lat to nie 19, ale także jest to naście lat, dla psa bardzo długi okres czasu i także daje to pewne wyobrażenie. Dlatego uważam, że warto próbować, chyba większość słów 'za' i 'przeciw' na temat sprawy już padła tu na wcześniejszych stronach, więc Ci, którzy chcą pomóc Liskowi - niech pomagają, a inni, jeśli mogą, niech nie mącą tego i tak zawikłanego już wątku.

jeśli pomogłoby to Liskowi - byłoby cudnie. :) Oczywiście jakby doszło co do czego to muszę spytać dyrekcję o zgodę, ale myślę, że nie powinno być problemów. Wszystko jest na karcie schroniskowej Liska, która jest bardzo stara, oprócz informacji o dacie przyjęcia (1986), ocenie jego wieku w momencie trafienia do schroniska (ok. 2 lata) i szczepieniach właściwie nic więcej na niej nie ma.

problemem jest to że do mnie się cieszy a na obce osoby chce się rzucać. :roll: Będzie bardzo trudno znaleźć mu dom- dobry i odpowiedzialny... [url]http://aukcjewp.wp.pl/show_item.php?item=73138090[/url]

niedługo będzie 20 :( :cry:

moja wina, nie napisałam dokładnie... :roll: Boks Kły, w którym wcześniej był Lisek, ma dość wysokie ściany, Lisek został przełożony, aby na jego miejsce mógł tam wejść pies, który normalne ściany przeskakuje, a w schronisku ma być, jak już mówiłam, podobno tylko tymczasowo. Normalnie psy w Milanówku nie są przekładane z boksu do boksu zbyt często.

avii Lisek był oglądany przez wetkę przy okazji szczepień. Takich psów-staruszków w podobnym co Lisek wieku jest trochę w naszym schronisku, więc nie zwraca on na siebie jakiejś szczególnej uwagi. Ważne że trzyma się dobrze, oczy ma trochę mętne, widzi, ale zapewne słabo. Lisek teraz znowu został przełożony do jeszcze innego boksu i znowu niestety siedzi sam, podobno tymczasowo.... Boks jest średniej, przeciętnej wielkości, z budą z zewnątrz obitą blachą, nie wiem czy ocieplaną, sprawdzę, do budy już niedługo powinien mieć wkładaną słomę. Nad budą, o ile pamiętam jest daszek chroniący przed deszczem, jako podłoże w boksie jest piasek. Niby wszystko dobrze ale zapowiadają wielkie mrozy na styczeń.... :roll: Na stronie internetowej schroniska w Milanówku, gdzie jest Lisek http://milanowek.schronisko.net/adopcja201.html są już adopcje wirtualne, natomiast nie są one jeszcze jakoś szczególnie rozwinięte- wpłacając na konkretnego psa wpłaca się na konto dla całego schroniska. Szkoda mi bardzo tego staruszka...

Lisek wciąż w schronisku, zima będzie dla niego zapewne ciężka... Wychodziłam z nim i Kłą na spacer, zachowywał się całkowicie normalnie, cieszył się jak każdy pies i nie sprawiał problemów, utykał tylko trochę na łapkę, może to być reumatyzm, a może tylko za długie pazury, które muszę mu obciąć. Mimo swoich niezwykłych 19 lat to całkowicie normalny pies, gdy ostatnio odwiedziłam go w boksie, poza okazywaną do tej pory radością na mój widok okazywał jeszcze coś nowego- prowadził mnie sam do drzwi boksu, chcąc wyjść na spacer, na zewnątrz. To jest całkowicie normalny pies, który nie chce być w schronisku, nie chce tak żyć. Pies przywiązuje się do człowieka, a nie do miejsca, tylko czy człowiek mogący adoptować Liska może wogóle gdzieś istnieć... :(

a to nasz bohater -bardzo bał się aparatu :wink: [img]http://foto.onet.pl/upload/8/77/_549897_n.jpg[/img] [img]http://foto.onet.pl/upload/47/23/_549896_n.jpg[/img]

Złomek jest smutny. Teraz gdy widzi mnie z daleka to gryzie kraty i blachy boksu, nie szczędząc przy tym zębów. Dzisiaj pierwszy raz weszłam do jego boksu i karmiłam go-narazie z daleka. Powoli będzie coraz lepiej, zaczynajmy szukanie domku.