gojka

Isabelle wybacz ale jeśli podobne karkołomne wywody na temat czym jest kundel a czym mieszaniec pochodzą od brytyjskich kynologów (tak przynajmniej wspomniane było w nieocenionym źródle- wikipedii) to ja nie mam z czym polemizować.Ten kto choć rok mieszkał w GB i poznał koszmarnie śmieszne absurdy wie o czym piszę :)

Wybacz,sądziłam,że sobie jaja robisz.Ale jak przeczytałam te 'jaja' poparte linkiem do wiki to...się załamałam. Dla mnie to próba szukania dziury w całym.Pozwól,że zacytuję początek z podanego przez Ciebie linku: "Pies nierasowy – pies, który nie jest zaliczany do żadnej z ras psów. Potocznie określany również jako mieszaniec, wielorasowiec lub kundel." Jak widać to zdanie stoi w sprzeczności do poniżej napisanych pierdół. I chociażby przez ten fakt przytoczone źródło jest g... warte.

Nadal uczą.Jesli jesteś z czasów przedinternetowych to po prostu nie wiedziałaś,że istnieje tylu "nieuków" Achh, prostota twierdzenia dorównuje jego logice:)

Ke? :) Tak cudne,że nic nie kumam. Przeczytam to jutro po kawie to może percepcja mi się poprawi..:)

A mieszaniec i kundel to nie są synonimy? Wszak każdy kundel jest miksem jakichś ras.Mam psa w typie jamnika-jest miksem jamnika długowlosego miniatury i standarda krótkowłosego. Choć wygląda jak jamnik to jest jednak miksem:) W książeczce fachowy wet wpisał rasa: jamnik:)

No jakoś mi się nie chce wierzyć,że właściciel widzący codziennie swego psa nie jest w stanie zauważyć,że pies ma cieczkę.Może nie zauważyć krwi- ale cieczkę- na pewno zauważy.Przecież pochwa jest rozpulchniona i zaczerwieniona,że od razu rzuca się to w oczy.

"Urządzenie klikające'',dawanie smakołyka o tej samej porze dnia i krzyki - nosz po prostu kopalnia wiedzy. Autorko- być może czego innego się po szcenaiku spodziewałaś a co innego Cię spotkało.A spodziewać się nalezy zawsze najtrudniejszego.Najważniejsze- prócz poczytania dobrych porad (ale nie takich,jaką zacytowałam) jest konsekwencja i cierpliwość.

Ja nie próbuję być jak.... John Malkovich. Niektórzy tak mają, że śmieszy ich to samo.Tak jak mnie i Evel. Nie jest śmieszne , że ktoś jako dziecko pasjonował się krowami czy kijankami. Raczej śmieszy mnie fakt, że ktoś kto uważa się za specjalistę umieszcza takie informacje jako dowód swej fachowości. Właściwie to powinnam się śmiać z systemu promującego takich specjalistów, którzy nie ukończyli żadnych kierunkowych studiów, za to na ich fachowość ma wskazywać to, że posiadają psa rodowodowego i pracują w schronisku. No i jeszcze mają kilka kursów. Jak sobie pomyślę o tym, że niektórzy "ludzcy" specjaliści są tak wykwalifikowani to...boję się wyjść z domu...

Przyznam,że też mnie to rozwaliło.Dodatkowo fakt,że specjalistka od dziecka interesowała się zwierzakami od krów na łące począwszy.Takie kwalifikacje plus kursy zawsze skłaniają mnie do refleksji czy ta "specjalistka" chciałaby się leczyć u mnie- bo mam kurs pierwszej pomocy a poza tym lubię od dziecka czytać książki medyczne:) i jako dziecko zawsze chciałam bawić się w lekarza.

A dlaczego?

Zachowania Twego psa o jakich piszesz widzę codziennie u ONków.Specyfika rasy? Tak pewnie pomyślałabym gdyby nie fakt,że jako nastolatka też miała ONka.Spokojnota z niego była. Nie każdy może mieć owczarka.Tych "każdych" widuję na spacerach z psami wściekle szczekającymi gdy przechodzę obok z moim psem.Jedna w kagańcu uzdowym zachowuje się jakby chciała zjeść właścicielkę,kaganiec i mojego psa. Starutki ONek jako jedyny atakował moją jamnicę gdy była szczeniakiem. Nie wiem czy to wina hodowli ale ja nie widziałam zrównoważonego ONka.W policyjnym samochodzie zaczął się wściekle kotłować i ujadać gdy przez szybę zobaczył mojego psa,który grzecznie szedł na smyczy. Nie mam dobrego zdania o tych psach ale jak widzę właścicieli walczących by pies się nie miotał jak widzi innego- i od lat to ich jedyna metoda pracy to chyba gorzej mają się ci właściciele niż te psy... Dobrze,że zdecydowałaś się pracować z psem.Jakby każdy właściciel ONka tego spróbował to nie bałabym się za każdym razem mijając szerokim łukiem właściciela z miotającym się psem,że w końcu zerwie mu się ze smyczy i pożre mojego jamnika...

Foxterrier niekoniecznie- szorstka szata,pamiętam,że takiego psa miałam jako dzieciak.Dramatem było to,że zimą na łapach i brzuchu miał kule śnieżne,które topniały w domu... Nie wiem czy poradziłabym sobie z jrt.Manchestery podobają mi się,nic o nich jednak nie wiem i wydaje mi się,że to rasa mało popularna w kraju...

Znajomy ma miniaturkę.Mówi,że sam go strzyże.Jest przyjazny do mojej suczy ale nie daje sobie wejść na łeb.Szata szatą ale wolałabym wąski pyszczek bo takie są przecudne:) Poza tym nie lubię takiego strzyżenia jakie widzę u sznaucerów: pies ogolony a łeb zarośnięty jak od innego psa.

Clavia- to jaki jest york albo pinczer?:).Mi chodzi o jamniki standarda. Amber- jeśli nie znajdę równie fajnego psa jak jamnik z pewnością dokupię mojej suczy parę metrów. Może ktoś kto ma pudla albo sheltie się wypowie- nie tylko jak świetne są te psy ale na co trzeba uważać, jakie problemy zdrowotne i psychiczne mają te rasy?

Nova scotia to chyba pies większy niż rozmiar M.W tym rozmiarze jest jamnik:).I chyba nie ma hodowli w kraju. Pudel jak najbardziej,ale chyba miniatura.Niestety, niewiele wiem o pudlach.

To Twoja strona?

Pisałam w pierwszym poście,że chiałabym psa w rozmiarze M więc berneńczyk i leon odpadają. Sąsiadka kupiła sobie berneńczyka i jak spotykamy ją ze szczylkiem na spacerze moja sucz jest agresywna bo szczeniak ładuje na nią łapy i skacze. Wolałabym takiego szczeniaka,który mojej suczy nie złamie kręgosłupa.

Gryf- czytałam o corgi trochę ale generalnie uważam,że ich "uroda" jest dla koneserów. Las,do którego chodzimy jest naszą własnością,mamy tam altanę,robimy grille i inne rozrywki więc nie sądzę,że jakiś leśniczy miałby obiekcje,pominąwszy fakt,że nigdy leśniczego w naszych okolicach nie widziałam:)

Hmm, nie myślałam o szetlandzie ale podobają mi się.Obawiam się czy z utrzymaniem szaty nie ma wielkiego problemu. Aha- zapomniałam dodać- jesteśmy dość aktywną rodziną,na wszelkie wyjazdy i wakacje (może z wyjątkiem wypadów narciarskich) bierzemy psiaki. I żeby nie było komentarzy- jeden spacer dwugodzinny a dwa nieco krótsze, z tym,że jak robimy coś na podwórku- czy to jest godzina czy dwie- pies jest zawsze z nami. Może nie lubić kotów:)

Jeśli zależy Wam na losie tego staruszka to nie piszcie tak. Autorka się nie odezwała i kto wie czy pies nie został gdzieś wywieziony czy wyrzucony z domu bo właścicielka obawiała się w realu takiego ostracyzmu jaki jej tu zgotowaliście. Ja rozumiem,że dla Was to nieprawdopodobne jak można się pozbyć psiaka ale nie ważne co Wy czujecie,pomyślcie o psie a nie o Waszych uczuciach.

Ponieważ niedługo się przeprowadzam się do domu pomyślałam o drugim psie. Mamy już ponad roczną jamniczkę- psina wydaje się być tolerancyjna- tak to wygląda na spacerach ale ostatnio gdy przyjechała kuzynka z labradorką widziałam,że nasza Pauza pakowała się na posłanie labci,gdy się obudziła to obszczekiwała psinę i generalnie starała się dominować. Chciałabym by nowy pies dogadywał się z naszą suczą.Zależy mi też by nie był bardzo duży,tak by poradziła sobie z nim na spacerze 9-latka. Ważne by był aktywny,lubił spacery po lesie ale z drugiej strony by nie miał silnego instynktu łowieckiego czyli po prostu by bez większego problemu był w lesie odwoływalny.Nie przepadam za "szorstkimi" psiakami ale to sprawa drugorzędna- bo jeśli szorściak miałby odpowiedni charakter to będzie oczywiście ważniejsze. Waham się czy nie kupić drugiego jamnika ale gdybym miała odpowiedniego przedstawiciela innej rasy to czemu nie? Nie mam wielkiego doświadczenia w kwestii małych psów- jamnik jest naszym pierwszym psem w rozmiarze M. Nie chciałabym żadnego płaskopyskiego- lubię długie,szlachetne mordki ale to oczywiście nie jest priorytet:) Pies zostawałby jakieś pięć godzin sam,miałby zapewniony codziennie dwugodzinny spacer po lesie. Ważne też by nie był bardzo ufny do obcych,raczej by był obojętny.Będziemy mieszkać blisko ruchliwej drogi,płot oczywiście jest ale ważne by psa dało się nauczyć respektu do aut. Myślę oczywiście o suczce. Prosiłabym o propozycje takich ras,które można zakupić w polskich hodowlach.

Widuję ostatnio dziewczynę z astkiem.Psiak młody,raz była akcja,że nie zauważyłam jej jak skręcałam w boczną uliczkę.Mój pies podbiegł do jej psa.Jej psiak widzać było,że chce się bawić ale odwołałam swoją sucz bo panienka nie chciała by jej pies się bawił. Teraz gdy ją widuje a obok przechodzi jakiś pies ona trzyma z całej siły swego psa,pies stoi na dwóch łapach,dwie przednie wiszą w powietrzu,pies jest podduszony albo trzyma go z całej siły obiema rękami a jego łeb bierze sobie między nogi. Tak wygląda za każdym razem "ujarzmianie" psa.Zauważyłam,że pies zrobił się dość agresywny- zresztą tak jak i jego pani.Wczoraj widziałam gościa jadącego na rowerze a za nim beagle,który nie zwraca uwagi ani na psy ani na ludzi.Panienka wydarła się na gościa by wziął psa na smycz a pies nawet jej astka nie zauważył. Ostatnio jechałyśmy z córką na rolkach,pies biegł luzem.Widząc panienkę z jej amstaffem poleciłam córce wziąć naszego psa na smycz.Przejeżdżamy a panienka z twarzą do córki,że ma wziąć psa na ręce.Podjechałam i zapytałam dlaczego.Na co panienka "bo mój pies może się wyrwać i nie wiadomo co będzie".Stanęło na tym,że córka boi się wychodzić z psem wieczorami by nie trafić na panienkę i jej psa. Nasza sucz jest ulubienicą wszelkich astków i pittów w okolicy.Ale może dlatego,że te psy mają "normalnych" właścicieli...

Wydaje mi się,że warto byś wychodziła w słuchawkach na spacer albo do razu zmywała się gdzieś dalej by nie być w zasięgu okna sąsiadki. Ewentualnie odpowiadaj jej po polsku:)

Oprócz faktu łamania prawa w pseudo wkurza mnie to,że te psy lądują na ulicy z powodu tego,że nigdzie nie jest udokumentowane do kogo należą. A takie teksty o chorobach to przerzucanie się piłeczką

A mi się wydaje,że tekst o szkoleniowcu,który stwierdził,że pies jest chory psychicznie to bujda na resorach po to by zamknąć usta tym co obwiniają za takie zachowanie psa jego właściciela. No bo jak szkoleniowiec powiedział...no... to wiadomo :) Gdyby tak naprawdę było to autor nie szukałby porady w dziale wychowanie tylko raczej w dziale zdrowie:) lub zacząłby psa leczyć.