klaki91

[quote name='Tree']Dioranne: Szkoda, że następnym razem yorczek wybierze bycie rozjechanym... Co do tego psa spuszczonego, to cieszę się, że do nas ludzie (odpukać) nie spuszczają. To musi strasznie drażnić. Nie dość, że pies bez kontroli to jeszcze świadomie puszczony do innego bez zapytania się, czy można...[/QUOTE] Mi w sumie nie przeszkadzają tego typu sytuacje o ile ten drugi pies nie jest agresywny. Ten nie był ale był z rodzaju tych co lubią się brutalnie witać. Moja takich nie lubi, ale nie pozwalam jej kozaczyć. Pan był wyraźnie zdegustowany faktem, że nie chciałam pozwolić pieskom się pobawić. Przykre jest to, że najprawdopodobniej wynikało to z faktu, że moja suka jest mała.....bo już na widok dużego psa nie odpiął radosnie smyczy. Szkoda że drugiej suki ze mną nie ma w Poznaniu, miałaby ruda obstawę na spacerach

I jak idzie? :) U mnie lajcik totalny, rudzielec grzeczniutki, ładnie się obwąchuje z innymi psami (byle nie sporo większymi od niej) a jak nie ma ochoty na kontakt to ignoruje psa. Super olewa ludzi, idzie sobie luzem wśród nich i kompletny olew. Łazi praktycznie cały czas bez smyczy ( o wiele lepiej wtedy reaguje na psy) ale zaczęła SM jeździć na skuterach w pobliskim lasku więc muszę chyba na lince ją puszczać żeby w razie czego szybko złapać w rekę i udać że mi wypadła :roll: Chyba trochę bardziej stabilna jest, bo nie ma zapędów do tłamszenia psów które się jej boją, odskakuje jak jakiś ją atakuje ze strachu a jednocześnie ma ochotę przyfasolić temu który do niej startuje na serio. Byłam w szoku jak ostatnio dopadły nas dwa szczeniaczki (serce miałam w gardle bo byłam pewna że zrobi scenę a nie chcę żeby potem maluchy miały schizy) a ona je obwąchała , dała sobie obwąchać mordę przez dwa pyszczki jednocześnie i ładnie się odwrócił i od nich uciekła. Jak ją goniły to tylko warknęła, przyspieszyła i tyle. Ale to pewnie chwilowy stan :diabloti:

Mnie juz nic nie zdziwi, na nas dzisiaj puścił facet swojego psa jak wracalysmy ze spaceru. Przy na prawdę ruchliwej ulicy. Idziemy sobie, widze ze na nas zerka i nagle sie pochylil, spuscil psa i sie patrzy co bedzie dalej :roll:

A mój ideał to cocker spaniel angielski, uwielbiam te psy za ich uczuciowość, przyjacielski charakter i ciapowaty wygląd :loveu: jak następny pies to tylko cocker, może springer walijski ;) Wiem co na pewno mnie odstrasza u psów, wiem że na pewno nigdy nie będę mieć psich pracoholików albo psów bardzo niezależnych od człowieka. Nie dla mnie też psy bardzo wpatrzone w człowieka

Ja bym nie brała psa ze schroniska w takiej sytuacji. Szukaj przede wszystkim w fundacjach w Twoim regionie, codziennie przeglądaj też ogłoszenia (gumtree, tablica.pl). Bierz psa tylko i wyłącznie z domu tymczasowego bo inaczej możesz się ładnie przejechać. A w schronisku nie są w stanie ocenić czy pies ma lęk separacyjny czy nie, w Twoim przypadku pies wręcz nie może mieć takiego problemu bo późniejsza nauka zostawania samemu wymaga dużej ilości czasu i odpowiedniego treningu.

[quote name='tibby']Dlatego też, toller, choć nie ukrywam był rozważany, to jednak ze względu na jakie zapotrzebowanie fizyczne został odrzucony :) Chyba, jednak zostaną goldeny bądź labki, ale jakby miał ktoś jakąś propozycję to śmiało piszcie :)[/QUOTE] Prędzej golden niż lab, ja laby znam same z adhd, goldeny się mimo wszystko spokojniejsze wydają. Co do springerów- większe są angielskie niż walijskie, dorodny samiec anglika jest akurat średniego wzrostu, łapie się na "od kolana" (chyba że ktoś ma kolano wyżej niż 50 cm od ziemi) ja bym się jednak na ich miejscu nad springerem zastanowiła. Rasa nieco niedoceniona, przynajmniej w PL a zasługująca moim zdaniem na uwagę. No chyba że chcą coś większego :) Tylko ten jeden godzinny spacer.... a na podwórku mają zamiar coś z psem robić?

to springer ;) pudel średni/królewski , pomyślałabym też nad cockerem jeśli ich pielęgnacja nie zrazi ale to kwestia znalezienia dobrego groomera

pies ma być łagodny więc raczej nie szukają stróża ;)

[quote name='tibby']W sumie nad springerem też się zastanawiałam, ale czy szata wymaga trymowania?[/QUOTE] Szczerze mówiąc to nie wiem, nie interesowałam się aż tak ;) wiem jednak jak wygląda pielęgnacja u cockerów i tam trymowanie to podstawa. Springer spaniel ma jednak nieco inną długość kłaków. Na pewno wymaga regularnego czesania ale nie ma takiego problemu jak przy cockerze u którego sierść jest jednak dość długa. Trzeba pamiętać o uszach. Są długie i często w misce lądują Teraz miot po fajnej suce się szykuje na wakacje, hodowla w Koszalinie. Zresztą ogólnie jest sporo dobrych hodowli springerów. To super psy rodzinne. Lubią spacery, wiadomo, ale to dodatkowo super przytulaki kochające ludzi ( i psy) :) większość uwielbia wodę i aportowanie- dzięki temu łatwo je wybiegać, nie to co gończe

[quote name='tibby']A co byście doradzili tutaj: -dom z ogródkiem -małżeństwo w średnim wieku, doświadczenie słabe, ale wyrażają gotowość do pracy z psem -nie ma możliwości specjalistycznego szkolenia (brak szkoły) -pies średnio żywiołowy ( wszelkiego rodzaju pracoholicy odpadają), jednocześnie chętnie i szybko się uczący -łagodny -spacer poza teren byłby niestety raz dziennie, ale myślę, że około godzinny czasem dłużej -preferowany wzrost to od kolana, ale też nie wielkolud ;) -szata raczej bez znaczenia Chyba tyle, nie wiem czy o czymś zapomniałam :)[/QUOTE] springer spaniel angielski/cocker spaniel? :) ale tylko gdy spacery luźne, tak koło 2 godzin a tak to pudel :D

w to zwężenie się wsuwa główkę kleszcza i kręci czy jak? :) ja z kolei zarówno z ludzi jak i z psów wyrywam kleszcze pęsetą, lata praktyki zrobiły ze mnie mistrza, nawet takie maciupkie wyrywam bez zostawienia główki na człowieku najpierw jednak próbuję sposobu z nitką i pętelką- na psie by to nie przeszło bo za dużo kłaków i na ogół sie poruszy w najmniej odpowiednim momencie

Takie brzdące będą branie miały, zwłaszcza jako pieski miastowe :) jak będzie potrzebna pomoc w ogłaszaniu to dajcie znac na PW macie może jakiegoś szczyla który zapowiada się na bardziej kudłatego pieska? zwłaszcza chodzi o szczeniaki albo szorstkowłose albo o kłaku przypominającym włosy yorka, pudla itp? odpadają zupełnie krótkowłose

a macie jakieś fotki szczylów? :) jak wyrosły? jak wyglądają teraz?

Jak pies dzieci nie lubi to nagle nie stanie się ich wielkim fanem ;) na pewno łatwiej przychodzi psu zaprzyjaźnienie się z dziećmi mniej zywiołowymi, raczej cichymi, nie mającymi nagłych zrywów a la ADHD, podobnie jak z takimi które się psa przesadnie nie boja. katasza- jak dla mnie to w ogóle nie powinnas go spuszczać z oczu gdy są dzieci i w miarę możliwości wyłapywać chwile w których pies zaczyna być zbyt podekscytowany czy poirytowany. Zabawy w ganianie się z psem lepiej odpuścić bo w każdej chwili moga się zmienić w gnębienie dzieci przez psa. A ta opisywana przez Ciebie sytuacja łapania za nogawki- no nie wiem, ja bym na to psu nie pozwoliła, ale ja w ogóle mojej nie pozwalam na łapanie za nogawki nawet mnie w zabawie. Juz lepiej niech dzieci psu rzucają aport (z tym że to ty go odbieraj), moga właśnie dawać mu smakołyki -najlepiej za komendę. Pamiętaj o zasadach głaskania, naucz dzieci jak sie powinno głaskać psa- to zawsze sie przyda ;) Każda próbę stłamszenia dzieci przez psa musisz niszczyć w zarodku. Jeśli chodzi o mnie to opieprzam też moją sukę za warczenie na dzieci które przechodzą czy przebiegają/przejeżdżają obok nas na spacerze. Tzn właściwie to opieprzałam bo już raczej nie warczy chyba że dziecko ją wybitnie irytuje swoim piszczeniem i podskakiwaniem.

To u mnie starsza taka jest beaglowata trochę. Lata sobie gdzie chce i to jej sprawia największą frajdę, chowanie się przed nią w ogóle nie zdawało egzaminu, jakies zajęcia typu aportowanie- gdzie tam, najlepsza zabawa to buszowanie po krzakach. Jak była młoda to zwiewała po tropie ale nigdy nie znikała na kilkadziesiąt minut....ja bym szczerze mówiąc się mocno wystraszyła jakby tak znikła:roll: a tak to jakoś to akceptowałam i niezbyt mi to przeszkadzało bo nie mieszkałam w mieście tylko na zadupiu, nikt do psów nie strzelal i nikt nie widział problemu w tym że pies lata luzem po łakach i lesie. Oczywiście ma słuch wybiórczy ;) A młoda...dalej niż 30 metrów nie odbiegnie, zawsze ją widzę i ona zawsze się mnie pilnuje. Jak jej coś strzeli i popędzi za czymś to jeden gwizd i zaraz wraca. Ciągle na mnie zerka czy przypadkiem nie mam w ręce aportu i na jedno "zobacz co ja tutaj mam!" zjawia się przy nodze Tak się przyzwyczaiłam do tego że zawsze ją widzę i nie mam problemu z odwołaniem, że nie wiem czy byłabym w stanie się przestawić na psa o innej psychice i zachowaniu na spacerze. Trochę jak robot działa ale mi to pasuje

[quote name='Maron86']Szaman goni tylko golebie i to tylko 'te duze'. Byl juz kilka razy na wsi i kury go zdecydowanie nie interesuja - bardziej ekscytujace sa konie i 'pozostalosci' po koniach tylko pozniej domyc takiego psa to masakra:placz:... Nie goni kotow, z nimi chce sie zaprzyjaznic. Jesli chodzi o zwierzyne w lesie to fakt, od zawsze jak cos idzi leci jak na obiad :angryy: dlatego nie jest puszczany tam - zostal znaleziony w lesie przez poprzedniego wlasciciela wiec pewnie musial sobia jakos radzic. Co ciekawe jak widzial glodne dziki w nocy w miescie to tylko popatrzyl z ciekawoscia, te same dziki w lesie staly by sie 'obiadem'w jego oczach. Przyznam szczerze ze wole zeby szczekal na golebie, niz uzerac sie z kazdym kundlem ktory leci i jazgocze + golab odleci - pies nie zdazy.[/QUOTE] Ważne żeby nad nim panować :) Moja starsza suka teraz jest już za stara na gonienie innych zwierząt, ale dwa koty niestety marnie skończyły swój żywot..... no i zawsze goniła sarny, zające, wypłaszała kuropatwy, bażanty, raz tylko ją żuraw pogonił to później czuła respekt i nie podchodziła do innych :diabloti: inna sprawa, że w ogóle nie włożyłam zbyt dużego wysiłku w naukę przywołania, no bo w końcu 9 lat miałam i akurat to mnie mało obchodziło, tak to by pewnie była odwołalna :)

[quote name='IZMADO']Oj, ja tępię u mojej suki to zachowanie. Bardzo mnie denerwuje kiedy startuje do gołębi. Wiem, że może się to przenieść na inne ptaki, łącznie z kaczkami na jeziorku - miałam już tego przykład w zeszłą niedzielę. Mam w planie wybrać się kiedyś z Janką na wieś w góry, więc nie chciałabym, żeby goniła kaczki/kury/gęsi, bo moja gaździna nas przepędzi![/QUOTE] Ja mojej tez nie pozwalam na gonienie czegokolwiek. Nawet rzucam fe jak mi popędzi kilka metrów bo gdzies z drzewa szyszka spadla. Na poczatku bardzo gonila ptaki, zwlaszcza golebie, leciala za kotami itd, teraz ladnie wszystkie zwierzaki ignoruje. Bez problemu przechodzi w bliskiej odlegosci od dzikich zwierzat typu sarny, dziki, nie probuje ich gonic. Ale starsza suka bardzo gonila dzika zwierzyne za mlodu, moze dlatego tak ostro reaguje na wszelkie proby pogoni w wykonaniu młodej :)

Super, cieszę się że sie udało tak szybko znaleźć wymarzonego pieska :) jak tylko będziesz miał zdjęcia malucha to wrzucaj śmiało, pozachwycamy się trochę :loveu:

No u mnie musi być równowaga więc dzisiaj poszedł ostry atak na bulwę która chciała się bardzo intensywnie przywitać. Nastąpił równie intensywny o******* z mojej strony ale już dwóm młodziutkim nie mającym nawet roku yorkom dała się pomiziac po mordzie, zero spiny, odskakiwała jak jej coś nie pasowało.....a jeszcze nie tak dawno kazdego szczeniaka chciała stłamsić nie ogarniam tej mojej suki niestety, widać że skopany socjal jeśli chodzi o psy większych rozmiarów no i do tego na prawdę wysokie wymagania co do kultury innych psów przy czym sama to już tyłki obwąchiwać może, jej jest nietykalny no chyba że chodzi o moją starszą sukę- tylko jej ufa. Morde też niekażdy może jej obwąchać, najlepiej żeby inny pies stał i w ogóle nie reagował a ona by go sobie obwąchała i poszła w swoją stronę. Dzien z gatunku- zabierzcie ode mnie tego psa i dajcie jakiegoś normalnego

ale nie jest to też wina człowieka

Własnie o zawody :) tam chyba pies ma z aportem w mordzie czekać na sygnał przewodnika i oddać aport do ręki?

Tak troche zbaczając z tematu- swoją drogą to nie jest tak że prawidłowo wykonany aport polega na oddaniu przez psa aportu do ręki przewodnika (a nie rzucaniu go pod nogi)?

Nie jest tak, ze wszyscy pseudohodowcy (czyli w większości już zupełnie legalnie działający hodowcy ale w róznych klubach innych niż Związek Kynologiczny) trzymają zwierzęta w tragicznych warunkach. Sa osoby które o swoich podpiecznych dbają, są i tacy którzy zapewniają im lepszą opiekę niż niektórzy hodowcy zarejestrowani w Związku. ALE- o wiele szybciej znajdziesz dobrą hodowlę właśnie w ZK. Dobrą czyli nie idącą na ilość ale stawiającą nacisk na jakość, zdrowie rodziców i przede wszystkim- socjalizację szczeniąt. Szczenięta u tych tzw pseudohodowców mogą być w pewnym sensie wybrakowane- i nie chodzi mi już akurat o zdrowie (na które trzeba zwrócic szczególną uwagę bo bulwy nie należą do najzdrowszych ras, szkoda już na wstępie zabulić na leczenie) ale zwłaszcza o charakter. Buldog francuski to wcale nie taka prosta rasa jakby się mogło wydawać, często zdarzają się w niej problemy typu agresja do innych psów, ludzi, lękliwość. Dlatego tak ważne jest odpowiednie wybranie hodowli, w której rozmnażane są zwierzęta stabilne psychicznie, szczeniaki otoczone są miłością i wyrastają przy odpowiedniej dalszej socjalizacji w nowym domu na zrównoważone pieski. W końcu jak już płacić to za psa który jest wart swojej ceny ;) a o wiele lepiej socjalizuje się i wychowuje szczenię, które od samego początku było dobrze prowadzone, socjalizowane niż szczenię lękliwe, po niepewnych siebie i agresywnych rodzicach. Bardzo ważne jest więc zwrócenie uwagi na charakter rodziców, bo takie cechy jak lękliwość są dziedziczne. Kolejna istotna rzecz- zwrócenie uwagi na socjalizację szczeniąt, co właściwie hodowca takiego robi, czy pieski mają kontakt z ludźmi, dziećmi, innymi zwierzętami. Co do informacji o dobrych hodowlach- zaczęłabym od przewertowania forum buldogów francuskich, zadzwoniłabym do Związku (oddział najbliżej Twojej miejscowości), popytała jakie są hodowle, spisała namiary i zaczęła obdzwanianie :) do tego regularne przeglądanie pojawiających się w internecie ogłoszeń. Najważniejsze to nie decydować się na psa od razu, wiem że łatwo się to mówi ale lepiej dać sobie ten miesiąc, dwa na zapoznanie się z hodowlami, popatrzenie na typ psów który Wam się najbardziej podoba, na obserwowanie jakie mioty wyszły z hodowli, jak się rozwijają. Warto też w miarę możliwości spróbować nawiązać kontakt z włascicielami którzy kupowali pieski w danej hodowli.

[quote name='Joven']No patrz, jaka szkoda, że nie miałaś takiej przyjemności zobaczyć takiego świetnego psa w akcji :) a ja tak, a nawet mam go w domu :) owszem pływa (nie wiem czy świetnie bo miał okazję wykąpać się jedynie w stawie) i pięknie aportuje, przynosi piłeczkę i rzuca ci pod nogi - retriever przy nim to pikuś. To cudo jest na zdjęciu, niestety zdjęć z piłeczką, w wodzie, w pogoni za piłką nie posiadam w ramach dowodu - bo wyszłaby tylko rozmazana mgła... a co do chartów, coż, miał okazję spotkać tylko jednego i jakoś tak wyszło, że właśnie go przegonił - jednak miłość do piłeczek potrafi dodawać skrzydeł ... A takie cudo można sobie adoptować w schronisku :) I nie trzeba wcale wydawać tysięcy złotych na rasowca z jedną dominującą cechą :P A zanim się coś złośliwie napisze, trzeba poznać fakty, bo się człowiek może nieźle ośmieszyć ... :)[/QUOTE] yhym, yorki na ogół przeganiają charty, aportują piłeczki, pływają jakby przez wieki były hodowane do aportowania z wody kaczek :roll: w końcu to uniwersalne psy i gdy ktoś chce mieć psa terenowego powinien zdecydować się na yorka, koniecznie ze schroniska

[quote name='Kyu']Bo niewiele ras myśliwskich zostało stworzonych do gonienia zwierzyny w lesie. Weźmy pod lupę np. pointera, którego pierwotnym zadaniem praca w suchym [B]polu i wystawienie znajdującaj się w nim zwierzyny [/B]weźmy jaminika, którego zadaniem było polowanie w [B]norach lisich i borsuczych [/B]weźmy posokowca bawarskiego, który doskonale [B]doprowadzi myśliwego po tropie zranionej zwierzyny [/B]weźmy labradora, który ma za zadanie [B]przynieść kaczkę z wody [/B] Ganianie saren, jeleni czy dzików po lesie to nie jest zadanie psa myśliwskiego, został stworzony do zupełnie innego celu i to determinuje go do zupełnie innego działania związanego ze zwierzyną. Oprócz tego psy myśliwskie są dość mocno skupione na przewodniku i mimio tego, że niektóre rasy są stworzone by działać samodzielnie to są łatwiej odwoływalne w przypadku ewentualnego pogonirnia aniżeli psa niemyśliwskiego. Dodatkowo nie znam ani jednego psa myśliwskiego, który nie byłby łakomczuchem toteż łatwo się je szkoli ;)[/QUOTE] A charty? w ich przypadku jest już chyba trochę gorzej.... z tymi posokowcami też różnie bywa- wielu hodowców (zwłaszcza beagli) czyli teoretycznie osób doskonale znających rasę twierdzi że ich psy mają tendencje do zwiewania raz na jakiś czas na spacerze za tropem, że jest to wpisane w rasę i wręcz nakazują nowym nabywcom prowadzić psy w lesie jedynie na smyczy/flexi/lince