Nutusia

Wyemigrowała... Ale już na Boże Narodzenie odwiedzi ojczyznę i nas :) Lecę robić rozliczenie Polciowej skarpeteczki ;)

A ja im założę "pas cnoty", żeby dotrwały do naszego wyjazdu do Kraka ;)

Nasz "spadkowy" kocio miał podobnie... Na po zabiegu naszykowałam gotowane, zmalaksowane mięsko, a temu tak ulżyło po remoncie paszczy, pozbyciu się bolących zębów i ropni na dziąsłach, że rano się zabrał za.... chrupanie suchej karmy!!!!!!!!!!!!!! Kocio ma ze 100 lat, ale Doktor zaryzykował narkozę wziewną, bo stwierdził, że zgnilizna w paszczy jest o wiele groźniejsza niż owa narkoza właśnie.

Dzięki, Kejciu :) Z tego "wszystkiego" zapomniałam dać znać, że lepszego DS nie mogłabym sobie dla Poli wymarzyć :D

6 września nie będzie za późno. Do Krakowa będę jechała najwcześniej w ostatnich dniach września albo nawet i w październiku ;)

Miałam przymusową przerwę na dogo, a u Maryni bez zmian - złe z dobrym się splata i przeplata...

Ale się nadziało... A zostało jasno określone kto do kogo ma zadzwonić? ;)

Wątek "umarł", bo założyła go DoPi, która została odcięta od wieści o Diegusiu i nawet się nie może doprosić o kontakt z domem, gdzie pies teraz przebywa. Po tym, co dla niego zrobiła to jest po prostu świństwo, jakich mało!!!!!!!! :( Przy takim podejściu do tematu, na usta ciśnie mi się przysłowie" nie miła księdzu ofiara, chodź cielę do domu" - niech sobie obecne opiekunki psa szukają wsparcia gdzie indziej (wiem, wiem, o psa chodzi...) :(

Oj tam - gdzieś trzeba nadmiar energii spożytkować! ;) A jak ze szczekaniem? Bo dla mnie to jest największa psia wada...

O mamo.... ale CUDO! I jaka linia wzorcowa!!!!! :D

Ponieważ nie trzymamy kciuków za malagosową Amiśkę, zacisnę w dwójnasób za pokój w trzypsim stadzie u Konfirmów ;)

Witam po dłuższej przerwie - u nas ani kropeleczki od ponad 3 tygodni...

Ja się z końca urlopu cieszę trochę mniej, bo w chałupie... sajgon :( A czy wyjaśniło się dlaczego to Ty miałaś dzwonić na podane nr telefonu? Bo to trochę dziwne jednak...

Właśnie dzwoniła Monika - dojeżdżają do polskiej granicy... Przyjaciółka, u której byli we Wrocławiu ma 2 ONki - jedną staruszkę, która rzeczywiście nie przepada za innymi suniami i drugą - 8-miesięczną słodziznę. Pola o mało się nie zawarczała na śmierć, próbując zniechęcić wielkiego miśka do zawarcia z nią znajomości. Naprawdę musiała dostać porządnie w kość od psów, bidulka :( I co ciekawe - Hopka też nie była zainteresowana zabawą z ONką... Mamy jednak nadzieję, że Hopka i Pola będą się od siebie uczyły samych DOBRYCH zachowań ;) Jolu, przepraszam, że nie oddzwoniłam, ale naprawdę każda minuta była dla mnie cenna, a i tak nie zdążyłam :(

Oj, widzę, że to ja mogę tak tu bruździć, bo kciuki cały czas za Amiśkę trzymałam! Niniejszym ogłaszam, że.... PUSZCZAM, więc... różnie może być ;) :D

Mądra Mimi! Moje koty się wyprowadziły, uznając, że lokal, w którym bez przerwy coś warczy, łomoczne, gdzie nie ma nawet skrawka kanapy czy fotela, gdzie można się tylko utytłać w gipsie, kleju, lakierze albo farbie nie nadaje się do mieszkania dla porządnego kota. Oboje przychodzą średnio 2-3 razy na dobę, podjedzą, rozejrzą się i ostentacyjnie WYCHODZĄ! ;)

Super wieści! :D Powodzenia, Gusiu :)

Oj, ja to jestem cienki bolek w sprawach wychowania psów :( Kredens chętnie pokażę, bo ładnie powinien wyglądać. Na razie jest w częściach jeszcze. Na elementy z decoupage'em trzeba położyć co najmniej 7 warstw lakieru... Oj, żmudna to jest robota bardzo. W sumie najszybsze było... szlifowanie (choć uszy pękały ;))

Witanko - powoli wracam do żywych ;) Dajcie mi jeszcze ze 2 dni i jeśli są wykupione pakiety ogłoszeń, mogę się zabrać za przeredagowywanie tekstów. A póki co, lecę pozdejmować ogłoszenia szczęśliwców :)

Oby wszystko poszło dobrze! Mam nadzieję, że "wyprostowanie" Betty okaże się dziecinnie proste i z każdym dniem (szczególnie po zniknięciu robotników) będzie się wyciszała i łagodniała :)

Cześć, Lusieńko, ciotka Nutusia powoli wraca do żywych... ;)

Cześć, Dyziolku, ciotka Nutusia powoli wraca do żywych ;)

Bardzo smutne wiadomości :( Ale ja też jestem z tych "hura optymistów", więc nie tracę nadziei, że jeszcze sporo dobrych wspólnych chwil przed Wierą i Panem Maciejem. W końcu to przecież nadzieja umiera ostatnia...

Piękne wakacje - zazdraszczam przeokropnie! ;)

Bardzo dziękujemy i zapisujemy w poście rozliczeniowym :) A w Imciku zachodzą kolejne zmiany... Teraz jest faza, że musi być przy mnie. Ja na taras lakierować kredens - Imka za mną. Ja do domu umyć pędzel - Imka za mną. Sama! Bez innych psów! Jeśli się zdarzy, że zostanie gdzieś zamknięta, piszczy. Mogę ją brać na ręce z ziemi. I wisienka na torcie - w łóżku tak się układa do spania, żeby mnie... dotykać!!!! Normalnie normalny pies :D