lena13

Dojechali, niestety nie mam dobrych wiadomości, Samsung jest strasznie przerażony, nie pozwolił się wyciągnąć z transportera, odpięliśmy górę, także spokojnie może z niego wyjść ale nie chce zapiera się łapką. Bardzo dużo pracy przed nami na razie jest w naszej jedynce, żeby go tam umieścić musiałam przenieść z tego pokoiku sunie, która do nas przyjechała wczoraj w podobnym stanie jednak dziś już mogłam do niej wejść złapać ją na ręce i spokojnie przekwaterować gdzie indziej. Chłopak ma do dyspozycji tapczan fotel dość duże pomieszczenie taki nasz apartament do socjalizacji boksi, gdzie sprawdzamy czy psiak załatwia się w pomieszczeniach domowych także to nie jest zwykły boks tylko taki pokoik urządzony w stylu mieszkania, u nas to tak właśnie wygląda. A on leży w tym transporterze we własnych wymiocinach i sika jak tylko zobaczy człowieka było nas czworo a on przerażony sikał na nasz widok. Mogłam jednak go poklaskać okazywał zainteresowanie i nawet nie próbował gryz, jednak popełniłam błąd techniczny przeszłam z drugiej strony i złapałam go za kark w celu wyciągnięcia go z transportera, odwrócił się by pokazać mi jakie śliczne ma ząbki, zostawiliśmy go niech ochłonie po zmianie sytuacji dam mu czas do rana na wyciszenie od jutra jednak zabieram się ostro za tą kupkę nieszczęścia trzeba pokonać ten strach.

Strach lek panika na widok człowieka, przy dotyku spięta reaguje przykurczem dostała czas na aklimatyzacje i święty spokój, jednocześnie pilnuje swojego pokoiku gdy Adam zaglądał do niej warczała na niego. Odmówiła zjedzenia suchej karmy, parówki i mięsko zjedzone, ale w samotności. Dużo pracy przed nami jutro bierzemy się ostro do pracy, dziś niech się wyśpi odpocznie, odreaguje. Jutro pozna rottka i inne psiaki może się otworzy. Asia miała rację ona wymagała pomocy na cito, jej przerażone oczy wołają o pomoc musi się otworzyć zaufać, jest śliczna ma szanse na prawdziwy dom.

Chłopaczek jutro do mnie nie przyjedzie, Pani która miała go przywieść rozchorowała się, także przyjazd chłopaczka przełożony na sobotę, to i tak jest ryzykowne bo lekarz kazał siedzieć w domu a nie jeździć samochodem także wielki ukłon w stronę dobrej ciotki, która wbrew nakazom wykurowania się uparła się aby jechać taki kawał drogi. Szybko wracaj nam do zdrowia dobra kobieto.:loveu:

Chłopaczek jutro do mnie nie przyjedzie, Pani która miała go przywieść rozchorowała się, także przyjazd chłopaczka przełożony na sobotę, to i tak jest ryzykowne bo lekarz kazał siedzieć w domu a nie jeździć samochodem także wielki ukłon w stronę dobrej ciotki, która wbrew nakazom wykurowania się uparła się aby jechać taki kawał drogi. Szybko wracaj nam do zdrowia dobra kobieto.

Nie dałam jej zakopać bez kocyka, choć osoby które mi pomagały chciały bo pielęgniarka nasza kazała, nie dyskutowali ze mną wszystko było tak jak chciałam ja, pochowana została na swoim terenie na terenie swojego podwórka bliziutko swojego domu...

Dziś mija dwa tygodnie odkąd zasnęłaś....czas jakby się zatrzymał wcale nie boli mniej, nie prawdą jest też, że czas goi rany, pusto księżniczko tu bez Twoich mądrych oczu, bez Ciebie warto było czekać na kolejny dzień, liczyłam na poprawę, na wiosnę i nasz spacer...znowu jestem sama, Adam w pracy nawet nie mam się z kim kawy napić pogadać, byłaś fantastycznym słuchaczem, a mój dzień podporządkowany Tobie a teraz demony niszczą demolują znasz tą bandę szczekają biegają nieraz obie patrzyłyśmy jak beztrosko się bawią. Kupiłam Ci dziś krzew posadzę w poniedziałek może będę już na to gotowa...

Koszt pobytu u mnie to 350 zł(zobaczymy jak mu pójdzie zbieranie ale kwotę wyjściową muszę napisać) miesięcznie, przyglądam się tej dyskusji i serce mi krzyczy że psiaka wyciągać trzeba już natychmiast jak tylko biały pojedzie a najlepiej w tym samym dniu a rozum niestety i realia zupełnie co innego. Mam siedem prywatnych psów jak to się mówi z odzysku, nie będzie mnie stać na 8 jeżeli jesteście w stanie obiecać mi że nie zostanę sama z problemem, mały może przyjechać już, opcja że on przyjedzie do mnie a po miesiącu wróci do schronu nie wchodzi w grę, to nie moje ideały ja nie pozwolę sobie na coś takiego, możemy sprężyć się tak, że jak tylko mały wróci do formy przestanie się bać zaczniemy go ogłaszać może uda się załatwić mu jakiś artykuł w gazecie albo znaleźć bezpłatny tym czas, jeżeli się sprężymy może nam się udać. Musicie mi obiecać parę rzeczy, że on do schronu już nie wróci, finansowo jakoś musimy sobie dać radę. Do tej pory współpracowałam z fundacjami i tam zasady są jasne, z dogo mam psy, od wolontariuszek z Zabrza, które są bardzo uczulone na pełne deklaracje, solidne i nie ma opcji takiej, że psy nie mają na pobyt chylę przed nimi czoła, to wspaniale osoby. Tutaj jest sytuacja na cito, nie ma funduszy, a rudy nie ma też szans bez białego, zarówno ja jak i pewnie i wy nie wybaczymy sobie jak coś mu się stanie. Dlatego faktycznie może musimy zaryzykować.

Asiu Adamowi podziękujesz sama, ja się w to nie mieszam najważniejsze, że sponsoruje pierwszego psiaka na dogo z czasem może się wciągnie się zobaczy, co do kwestii finansowej myślę, że tak jak pisała Bjuta 12 zł za dobę, trzeba się czegoś trzymać, ja jak zwykle idealistka i ekonomistka z wykrztuszania nie zaprzątam sobie tym finansami głowy zresztą sama słyszałaś. Ja jestem teraz tym bardziej zakręcona bo pojechałam na interwencję i przywiozłam sobie sunię w typie Griny zalękniona zastraszona fakt, że mała jest u moich rodziców ale mnie to jakby też dotyczy, kompie czyszczę uszy jestem ta niedobra a oni kochani bo tulą i nagradzają. W dalszym ciągu mam tez żałobę do własnej kuchni wchodzę unikając wzrokiem wiadomego miejsca nawet imię Griny potrafię odczytać tak, że wychodzi mi...w dodatku rozmawiałam z naszą pielęgniarkom, która powiedziała mi tylko nie chcę widzieć u Ciebie psa obłożnie chorego jak.., odpowiedziałam jej, żeby nigdy nie mówić nigdy i jeżeli będzie jeszcze taki psiak który będzie wymagał mojej opieki to sama pojadę po niego choćby miał być ze mną krótką chwile i za to posypał się na mnie lincz, przede mną też wizyta weta, doktor wie, że Dżina odeszła od mojej mamy, która pepla się wygadała, muszę kupić dla niego jakąś fajną bombonierę i pojechać podziękować za opiekę, nie byłam jeszcze w stanie do załatwić teraz jadę do lecznicy z mała to przy okazji to załatwię. ps. Pani Sylwio zapomniałam o tych zdjęciach tyle się działo, odkąd rozmawiałyśmy a mój czas był podporządkowany Dżinie, przepraszam jak sobie Pani nie poradzi proszę mi wysłać na meila i podać link do wątku [EMAIL="agnieszka12345@op.pl"][COLOR=#000080]agnieszka12345@op.pl[/COLOR][/EMAIL] Pukuś znalazł domek i jest szczęśliwy.

Wybaczcie ale właśnie mnie oświeciło, moja kuzynka studiuje we wrocku i faktycznie zjeżdża do domu co jakiś czas ale..., Opera to zalękniona sunia a kuzynka jeździ do domu autobusem czy busem, więc szans nie ma żeby zalęknionej suni pomoc. Co prawda nie pytałam jej jeszcze ale tak realnie myśląc Opera się boi a przecież autobus to kolejne stresujące dla niej miejsce by było. Dlatego proszę osobę która deklarowała pomoc w transporcie o zgłoszenie się ja po operę mogę wyjechać gdziekolwiek tu w naszym województwie nie będzie już problemu.

Oj coś czuję, że jak spadnie śnieg to nasz Pukoliśki przywdzieje jakieś wdzianko, znam go chłopak taki ugodowy, że zgodzi się na to bez szemrania.

Nie, kochana przepraszam za kiepski żart napisałam, że go znam bo ten hotel jest u mnie, ale może o opinie o mnie poproś kogoś bardziej obiektywnego.

tak ja go znam

Wczoraj w nocy jechałam na interwencję, przywiozłam sobie z niej sunię tak samo wylęknioną jak te wszystkie psiaki, które obecnie szukają miejsca u nas, dziś sunia już nie chodziła na przykurczonych łapkach, po niecałej dobie mała wraca do świata żywych, pojechała do domu moich rodziców, także zarówno ten chłopczyk jak i te dwie sunie, które są w podobnym stanie jak on mogą tu śmiało przyjechać, dam radę je przyjąć miejsca są w domu mam tu też psie terapeutki, które pomogą im pokonać strach.

niechcąco przeczytal wątek my kochamy rottwaileryyyyy

mój Adam daje 50 zł

Caniviton i leki pomagają, najgorzej jest jak Aronek się przewróci i musi wstać, sprawia mu to trudność a denerwuje się gdy chce mu pomóc, a gdy się denerwuje wstaje mu się gorzej. Jednak gdy nie przewraca się biega szaleje z dziewczynami odpoczywa w budzie, jego stan jest w miarę stabilny bynajmniej się nie pogarsza. Jest wesoły ma apetyt. Na dzień dzisiejszy nie wymaga konsultacji weterynaryjnej jednak gdy będzie ona niezbędna brak funduszy nie blokuje sprawy bo mam fundusz Dżiny, zresztą wet będzie u nas w przyszłym tygodniu to zobaczymy co zadecyduje. Oby zima była lekka im więcej Aronek biega po wybiegu tym lepiej się czuje, on potrzebuje tego, gdyby nie miał możliwości ruchu bardzo szybko by się załamał.

Pani teraz nie ma zbytnio czasu na oglądanie wątku Puka, jej cały dzień podporządkowany jest zwierzakom, a teraz jest synuś już u Pani to tym bardziej ma go w realu a nie w necie ale z pewnością kiedyś do nas zajrzy.

Nie odstępuje Pani na krok, wszędzie za nią chodzi wyleguje się na łóżku fotelach, z racji przeżyć w miejsca w którym był ma lepiej niż rasowe bo one zawsze miały raj. Dziś na obiad była wołowina z ryżem i marchewką, ta Pani jest niesamowita a jej psy mają lepiej jak dzieci( bo one są dorosłe pracują) a Pani czas spędza głownie ze zwierzętami tak pięknie o nich mówi. To złota osoba, jedna z yoreczek kosztowała fortunę, Pani kupiła ją bo była nieszczęśliwa przygotowana do wystaw, tego Pani chciała jej oszczędzić, teraz wiedzie beztroskie życie w tym raju.

Pani Puko powiedziała tak on czekał na mnie, jechała po niego bardzo daleko pomimo, że ma psy rodowodowe zdecydowała się adoptować ślepego kundelka, ma w domu 6 psów zechciała siódmego by dać mu miłość i wiarę w człowieka. Pani to niesamowita osoba a wszystko to dzięki pomocy Ani z przyjaciela psa, która napisała artykuł a pani go zobaczyła, dzięki Asi, która wyciągnęła go ze schronu, Kubie który prowadził jego rachunek, dzięki wam, że opłacaliście mu pobyt u mnie, dzięki Puko i temu, że jest wyjątkowy. Paulinie, która sprawdziła domek i się w nim zakochała. Dzięki dobrym aniołom, które sprawiły, że na drodze Puko stanęło tak wiele osób, które doprowadziły go do tego wyjątkowego domu.

Nie da rady zrzucić wiadomości mms na kompa, jak tylko dostane zdjęcia na meila zaraz wstawię, z komórki się nie da a szkoda bo są naprawdę piękne, musicie uwierzyć mi na słowo, będę prosić Pukusiową Panią, żeby przesłała zdjęcia na meila.

niestety dostałam na komórkę i nie mam jak ich wkleić wieczorem spróbuje ale nie wiem czy się uda są boskieeee naprawdę

Maluteńkie sprostowanie, wybaczcie jestem blondynką w dodatku po przejściach dzieci mi się w świat rozjechały mam tu na myśli Pukola i Williego no i moja księżniczka odeszła mam więc prawo się pomylić. Nowa dziewczyna Puka ma na imię Doris i jest....bullterier ką a nie pitbulką. W każdym razie dostałam zdjęcia to co na nich jest to widok niemożliwy, zakochani nosek w nosek czekają na przygotowanie jedzonka, szok psiaki znają się krótką chwilkę a już taka miłość. W nocy Puko zasnął w legowisku Doris, Doris w legowisku Puka, rano psiaki spały już razem. Ja rozumie Doris pokochała Puka bo ona bidulka, ma te yoreczki wybij okna za towarzyszy one z racji krwi genów i wyglądu kochają siebie a ona samiuteńka a teraz ma sojusznika w dodatku miły przystojny z poczuciem humoru z nienagannymi manierami. To niesamowite jakie układy panują w tym domu jakie relacje są między zwierzętami, wszystkie psiki pani mają rodowody a decyzja o ich zakupie była świadoma to magiczne miejsce i prawdziwy psi raj, Puko szczęśliwy na zdjęciach dla takich adopcji warto żyć.

Puko dojechał szczęśliwie do domu czuje się w nim jak by mieszkał tam od zawsze, bardzo zaprzyjaźnił się z rezydentką Pitbul ką, ona pozwoliła Puko jeść z własnej miski i to na dzień dobry. On jak zwykle zakochany w nowej suczce na zabój. Pani szczęśliwa, że ma swoje siódme szczęście już w domu gdy Pani dzwoniła Puko nie poznał jeszcze reszty psich przyjaciół jednak pewnie i one pokochają nowego brata bezgranicznie. Słoneczko moje gdy wsiadło do samochodu, bardzo się stresował, patrzył przerażony w okno a mi pękało serce jednak wiem, że trafił do prawdziwego raju, będzie miał swoją kochaną Panią i koleżanki do zabawy powodzenia synuś pusto tu bez Ciebie....

Dziś w nocy Mega siedziała na łóżku patrzyła w okno widząc cała ulicę, co chwilę wstawała warczała znowu patrzyła siedziałam z nią w tym oknie z nosem przy szybie chciałam zobaczyć co widzi, gdy Adam się przebudził powiedział na co patrzycie, było już bardzo późno a Mega nie zmieniała pozycji wciąż wpatrując się w dal.... w końcu Adam stwierdził, że to nasza Dżinka spaceruje bo ryczę i nie pozwalam jej odejść....już nie będę słonce dziś mija 9 dni odkąd mnie zostawiłaś....dziś do domu pojechał Puko on był przy Tobie gdy zasypiałaś...

Pojechał synuś do swojego wymarzonego domku, powodzenia kochany, Pani Puka jest fantastyczną osoba, a jakie legowisko czekało na Puka w aucie, przed nim 5 godzin jazdy autkiem i będzie w swoim prawdziwym domu.