lena13

Spoko radzimy sobie, nie pisze co chwilkę bo brakuje mi czasu przez te cholerne mrozy praca jest tu utrudniona zważywszy na fakt, że nie którym to zupełnie nie przeszkadza i żądają zabawy i spacerów. Wracając do samego Samsunga się rozbrykał i zaczyna się demolowanie tz gryzie meble, musimy nad tym popracować, poza tym dużo śpi, odpoczywa, je i chętnie bierze udział w treningach. Mamy jakieś trzy tygodnie żeby nauczył się chodzić na smyczy, da mu to możliwość przeprowadzki do moich rodziców do mieszkania w bloku i nauczenia się funkcjonowania w prawdziwej rodzinie, a tym samym przystosuje go to do życia w nowej rodzinie, do tego że ludzie chodzą do pracy a pieski w tym czasie grzecznie śpią a nie niszczą czekając na opiekuna. To są na razie plany może jedynie pokrzyżować je jakiś bokser w pilnej potrzebie, jednak gdy nie będzie boksera pojedzie Samsung i Opera.

Dziś już miałam w rękach aparat ale z tego pomysłu zrezygnowałam, uważam, że to za wcześnie aczkolwiek jak wróci Adam a będę miała Opercię na rękach poproszę o dokumentację tego faktu także zdjęcia będą na dniach.

Ja przez to jej nie jedzenie to na zawal zejdę, mówię Asi co mi przywiozłaś jeść nie chce, boi się jakaś taka nie ciekawa jest a ona mi na to a co w schronie by z nią było no i racja, oj ta Aśka umie zagrać mi na emocjach oj umie. Fakt faktem laseczka przegina dostaje gotowane nie chce ale zauważyłam, że wybiera mięso parówki i podzióbała suchego więc trauma mi przechodzi ale niestety spowoduje to rozpieszczenie małej. Dziś było takie ćwiczenie, jej pokój otwarty ja w kuchni parówka metr przede mną, ja siedziałam sobie w bez ruchu wychodziła 4 razy i cofała się na moje kolejne Grina wyszła podchodziła coraz bliżej parówki podnosząc łapkę w geście proszenia w końcu się odważyła i ją wzięła jednak nie uciekała a spokojnie poszła do siebie ją zjeść coraz śmielej czuje się kłomnie jednaka w dalszym ciągu trzyma mnie na dystans.

Suchą karmę ma pod dostatkiem ugotowałam rosołek z makaronem ale przy mnie nie zjadła za to mięso wciągnęła przy mnie. Mała przegina z tym nie jedzeniem, strach strachem ale to już wredność jest ja jej gotuje a ona to pierdzieli, ważne że wcina mięsko, że je cokolwiek.

Dziewczynka chodzi po domu i mnie obserwuje podnosząc łapkę jakby prosiła, jednocześnie ucieka jak się odwrócę, jest coraz śmielsza w mieszkaniu jednak na wiele mi nie pozwala, choć, jak przyjechał Samsung przeprowadzałam ją na cito bez problemu dała się wziąć na ręce i zanieść do domu. Największy problem to to, że nie chce jeść, kupiłam jej dziś nową miskę dałam w niej jedzenie trochę zjadła, jutro ugotuje jej pierś kurczaka z makaronem, testowałam już ryż z wątróbką ale nie bardzo jej smakowało, sucha karma też odpada.

[quote name='lilk_a']a my tu w miesiącach liczymy ...nie ma to jak dobre podejście do psów :):)[/QUOTE] Nie ma tyle czasu, chłopak ma się otworzyć na cito czyli daje mu góra miesiąc na spacer zapięty już na smyczy na siad i podaj łapę, ja nie mam kilku miesięcy, żeby tracić go na tego skubańca za ładny jest żeby blokował miejsce innym psom w potrzebie. Tak już przyziemsko nie pisałabym tego jakbym matołka nie miała non stop on ślicznie śpi już na tapczaniku bajerancko układa kocyki prawie jak Abra, zawija sobie wszystkie koce jakie ma w takie okrągłe legowisko i się w tym wyleguje, będą z niego ludzie dom już zaakceptował mnie trochę a resztę to on nie ma wyjścia, farta ma, że nas zasypało i nie ma tu kolejki odwiedzających zawsze miałam pełen dom, do oglądania nowych podopiecznych było to trochę pomocne bo więcej rąk do głaskania.

Serio gryzła, niemożliwe nawet do głowy mi nie przyszło żeby uważać, ja wychowana na agresorach w przypadku agresora nie można nawet na krok się cofnąć trzeba iść do przodu i tak mi to w krew weszło, że startuje z łapami do wszystkich. Ale ona mnie nawet gryz nie chciała, fakt patrzyła jak na nienormalną że ja do niej z łapami i na rączki potem chodziłyśmy zwiedzać potem sobie siedziałyśmy a potem idiotka puściłam ją na podwórko a ona znalazła sobie budę i musiałam ją wyciągać ale tez obyło się nawet bez stresu potem sobie pobiegałyśmy ona wróciła do siebie dostała łapówki ale nawet wcześniej nie miała względem mnie morderczych zamiarów, jutro też trenujemy. Ja ją dziś czesać chciałam a tu czytam, że wziąć na łapki się nie dała.

[quote name='Szarotka']To ile Samsungowi brakuje do szczescia ???[/QUOTE] jakieś dwa tygodnie, tyle obstawiam

Samsung to duży pies ale chudziutki, jest na intensywnym dożywianiu, chłopak wciąż się boi jednak pozytywnie już reaguje na jedzenie, gdy dostaje miskę z jedzeniem bardzo szybko podchodzi do niej i zaczyna jeść coraz mniej przeszkadza mu moja obecność nie kuli się gdy podchodzę leży z zaciekawieniem mnie obserwując i coraz mniej się boi. Nie ma już odruchu sikania na widok człowieka. Chciałoby się widzieć efekty już natychmiast, wyciągnąć tą bidę za uszy i tulić aby się nie bał jednak nic to nie da a może spowodować cofniecie się psa. chciałabym dorwać skur...co im to zrobił, widziałam już rożne psy po przejściach od przypalanych papierosem po prawie ukamienowane a ich reakcje były inne. Natomiast te psy nie wiem co je spotkało jednak , mam nadzieję, że bardzo szybko zapomną. To naprawdę ciężkie przypadki a jednocześnie psy bardzo ładne, młode z bardzo duża szansą na adopcję ale nie w tym stanie. Chłopak jest śliczny uszy pięknie postawione jest naprawdę fajny, mam nadzieję, że trafię poprzez żołądek, łapówki i cierpliwość do jego serca.

Opera już jest krok do przodu mogę wziąć ją na ręce siadam na ławce na podwórku a ona obserwuje i mnie i otoczenie, to są takie małe ćwiczenia z nią żeby oswoić ją na miejsce i na dotyk człowieka, że on nie boli. Niestety gdy postawię ją na podwórku szybko ucieka na swoje miejsce. Jest najbardziej kontaktowa z całej trójki, nie zna lub za bardzo boi się jednak, gdy próbowałam zapiąć ją na smycz, uwalnia łepek i się szarpie.

Mogę już pogłaskać Operę jednak każdy mój ruch ręki jest bacznie przez nią obserwowany, mam tez obowiązek położenia łapówek blisko pyszczka jednak nie będzie jadła w mojej obecność zje zaraz po moim wyjściu wysłuchała dziś historii życiowych pozostałych psiaków z puentą jesteś taka śliczna miałabyś szansę na dom tylko musisz zaufać. Ślicznie słucha, cały czas patrzy na mnie pięknymi oczkami, powolutku zaczyna się otwierać jednak są to minimalne kroczki.

Samsung to wielki psiak, miałam dziś okazję zobaczyć jaki jest duży bo chłopak stwierdził, że nie będzie czekał na obiad aż sobie pójdę tylko wcinał prawie przy mnie, rano była pogadanka na temat naszych tymczasowa, zarówno Samsung jak i Opera zmuszone były wysłuchać historii 14 psów, słuchały z zainteresowaniem. Samsung już nie leży skulony jak na pierwszej fotce, leży sobie ale w normalnej psiej pozycji, zmienił też miejsce tego swojego leżenia, nie ma do dyspozycji budy co w jego mniemaniu nie ma miejsca do ukrycia i pogłębiania lęku, nawiązujemy kontakt wzrokowy nawet gdy stoi, mogę do niego wejść pogadać z nim ale nie mogę go dotykać.

Dzieci ok do domu z dziećmi się nie nadaje jest wiele takich psów, ja bym jednak mężczyzn nie skreślała, ponieważ wystarczy, iż w domu tym będzie opiekowała się nim pani głaskała tuliła zadaniem pana na samym początku byłoby totalna ignorancja psa, jeżeli chodzi zaś o miskę podaje pan, na spacerach smycz przejmuje pan, chłopaki się ignorują nic na siłę jednak z czasem mały nabiera zaufania, że ręka Pana nie krzywdzi nie lecą ciosy, pan zmienia stosunek do psa gdy ten pierwszy do niego przyjdzie w domu. Z takimi wymaganiami psiak nie ma szans na adopcję jednak adopcja do właściwego domu przyniesie efekt. Najlepiej ubłagać media o artykuł o nim przedstawić sprawę.

Czy on gryzie tylko psy i koty czy ludzi też, czy jeśli w pobliżu nie ma tego co go nakręca to jest ok, czy umie chodzić na smyczy, umie zachować czystość w mieszkaniu czy wyleciał tylko przez kota. Jeżeli chodzi o psy w przeszłości albo był jedynakiem i nie znal kolegów, albo większy pies mocno go pogryzł (zazwyczaj w czasach gdy był szczeniakiem i nie umiał się bronić) stąd teraz atakuje pierwszy bo boi się ataku przybrał opcje najlepszą obroną jest atak, co do kotów norma nie zawsze psiaki je kochają, akceptują, zazwyczaj gonią to co ucieka w tym przypadku uciekać będzie kot. Kastracja jak najbardziej wskazana jednak na uspokojenie i tak po kastracji będzie potrzebował i tak około 6 miesięcy lub szybciej zależy od organizmu, jednak testosteron nie będzie już walił mu do tego małego łba i powinien się wyciszyć a nawet zrozumieć, że nie jest już takim kozakiem. Nie mniej jednak pies dość młody, ładny no i mały są domy bez kotów i innych psów, co do mężczyzn przy dobrym prowadzeniu a także odpowiednim mężczyźnie nie powinno być problemu najważniejsze jest żeby przekonał się że faceci w gruncie rzeczy nie są źli.(przepraszam wszystkich Panów).

Noc minęła interesująco zjadła załatwiła się i uciekła do konta, dzień natomiast był dla niej bardzo interesujący, została wyniesiona na dwór podczas transportu chciała mnie ugryź, Adama jednak nie także wybrała sobie opiekuna jednak ma pecha bo Adam pojechał do pracy i zostałam jej ja. Długo dziś rozmawiałyśmy a ona tak fajnie słucha patrzy w oczy i przekrzywia łebek, jest słodka zjada łapówki chętnie i przy mnie nie ma już oporów ale nie z ręki. Dziewczyna jest śliczna marze o tym żeby ją wykąpać wyczesać niestety przyjdzie mi na to jeszcze poczekać. Na razie musi zaakceptować fakt, że jestem, muszę kojarzyć jej się z czymś dobrym. Jest bardzo skrzywdzona jednak musi o tym zapomnieć by zaufać wydaje mi się, że da radę opanować lęk przed człowiekiem bardzo szybko bo jest bardzo kontaktowa.

Samsung głównie obserwuje, pierwszym etapem oswajania tego psiaka będzie akceptacja miejsca i przede wszystkim człowieka, dziś nie mogłam sobie na wiele pozwolić ale zaakceptował fakt, że jestem, że sprzątam że podaję posiłek, że daje parówki nie kulił się gdy byłam jednak nie pozwolił mi na podejście do siebie, kuląc się więc nie nalegałam jeszcze jest za wcześnie. Nie odwraca głowy gdy przy nim siedzę nawiązuje ze mną kontakt wzrokowy, widać, że ciekawy jest miejsca ciekawy jest mnie ale się boi a to tą ciekawość ogranicza nie jest jednak już skulonym psem, który sika na widok człowieka stara się dbać o czystość. Jest dużym psem na zdjęciach wydawał się kruszynkom je chętnie i dużo. Moja obecność i to, że do niego przychodzę musi kojarzyć się mu z czymś dobrym. Jest pięknym młodym psem, po pokonaniu lęku i odpowiednim zareklamowaniu niuniek pojedzie szybko do domku bo jest śliczny.

O zdjęciach kochane zapomnijcie w najbliższym czasie nie będzie zdjęć bo nie będę się im narażać. Jak wiecie to ja wybieram sobie psiaki jakie do mnie mają trafić ale sobie wybrałam tą dwójkę a Grine dostałam od Asi, chyba bo to abym przestała ryczeć a wzięła się ostro do pracy, dzięki Asia następnym razem poproszę o psiaka jak moja Dżina i Puko. Ja optymistka myślałam ok, one się boją ale bez przesady no i się pomyliłam, one faktycznie się boją przez duże B. Wracając do artystki, w dalszym ciągu mnie olewa i przede mną ucieka ale.... zamieszkała w pokoju Puka, także laseczka wychodzi na dwór i przede mną ucieka jak najdalej i niech ucieka, końcowym etapem jej ucieczki jest dom wtedy zamykam drzwi wejściowe i nie ma innego wyjścia jak w nim przede mną uciekać ale nie ucieka ja sobie coś robie w kuchni a ona spaceruje ja nie zwracam na nią uwagi a ona poznaje dom, widzi że nie zrobię jej krzywdy nie stwarzam zagrożenia daję jeść parówki mówię do niej jednak nie nawiązujemy kontaktu wzrokowego. To jest pierwszy etap terapii, akceptacja miejsca i osoby. Gdy już mnie zaakceptuje będą dalsze ćwiczenia i w końcu dla Was zdjęcia. Trzymajcie kciuki bo ta trójka to totalnie zalęknione nieumiałki.

Jeszcze nie ma co bić braw ale....no właśnie czy ja pisałam, że z nim będzie najgorzej teraz to już nie wiem, Adam do niego dość często zaglądał, rozmawiał jak ktoś nas kiedyś posłucha to od razu dostaniemy skierowanie do psychiatryka, posprzątaliśmy pokoik zabraliśmy transporter nie było żadnego ataku z jego strony w naszym kierunku jednak wciąż ta sama pozycja, przed chwilą dostał obiad nie czekał na noc aby go zjeść wciągnął wszystko napił się wrócił na miejsce ale siedzi nie leży skulony tylko sobie siedzi, zagląda i słucha. Nie jest to dziki pies ale kiedyś musiał mieszkać w domu bo...gdy się załatwił próbował ten fakt ukryć wyciągając prześcieradło i schował to co według jego uznania w domu się nie robi tylko na dworze.

Grina zamieszkała w dawnym pokoju Puka, już potrafi sama do niego trafić, zyskała na tej przeprowadzce także spokojnie.

Wyszedł sam pod osłoną nocy zjadł nawet kolację, kochani jak ja teraz będę mu błyskać fleszem to on caklem przestanie mnie lubić, dajcie nam kilka dni, wiem że jest piękny i co z tego jak on nie da do siebie podejść teraz potrzebujemy czasu. Będę godzinami siedzieć przy nim z obstawą parówek, będę mówić i przekonywać chłopaka że życie jest piękne także spokojnie jak tylko Samsung zechce zapoznawać zdjęcia będą.

Dziewczyny były super strasznie się cieszę, że mogłam Was poznać, celowo nie pisałam o tym cudzie co tu był, bo nie wiedziałam czy mi wolno ale teraz już chyba mogę, dojechał do nas superaśny szczeniak Haski bombowa suńka, maleńka fantastyczna też ze schronu ale taka ufna siedziała głównie na rękach była niemiłosiernie wycałowana.

no to byłabym pierwsza osobą, którą chciała dziabnąć, ale na moje własne życzenie to zostało jej wybaczone na razie jest na etapie ty mnie goń a ja będę uciekać do Nera a on mnie obroni, albo nie chce mi się z Tobą gadać, ale dziś było zamieszanie z przekwaterowaniem to była skołowana także mam nadzieję że jutro potraktuje mnie z deka lepiej.

Samsung nie zmienił pozycji wciąż leży w spodzie transportera mam nadzieję, że w nocy mu się znudzi i wyjdzie, jak nie jutro siłą zostanie do tego zmuszony, nie pozwolę na to, żeby psiak leżał we własnych odchodach to będzie kawal ciężkiej pracy by za chwil kilka napisać że było warto.... Jestem w trakcie pisania książki Bo dla nich warto...być może nigdy jej nie wydam, być może będzie pisana tylko do szuflady jednak opisuje ona moją prace każdy rozdział poświęcony jest innemu mojemu podopiecznemu, jak już będę na emeryturze będę mogła powspominać.

O wiele łatwiej pracuje się z psami, jeżeli zna się ich historie chociaż w mojej karierze poznałam jeden jedyny raz historie psa który do mnie trafił reszta to rysy na zachowaniu psa, które trzeba odczytać aby znaleźć punkt zaczepienia czego się boi czego nie lubi i ewentualnie czego można się spodziewać. Do tej pory moją specjalnością były lęk separacyjny lub agresja. Miałam też psy zagłodzone zastraszone. Jednak z czymś takim jak ta trójka spotykam się pierwszy raz w życiu, one są przerażone do granic możliwości. Zazwyczaj psiaki po opuszczeniu murów schroniska zaczynają oddychać pełną piersią a ich zachowanie zmienia się diametralnie. Niestety nie w tych przypadkach. Po dzisiejszej obserwacji obstawiam, że Opera będzie pierwszą która się otworzy i zgubi skorupę strachu, ma piękne oczy, słucha z zainteresowaniem co do niej mowie wciśnięta w kont patrzy na mnie gdy mowie i przejawia zainteresowanie jako pierwsza podejrzewam dołączy do naszego stada salonowego i za niedługo będzie grzała kosteczki przed kominkiem. Co do Samsunga według mnie będzie z nim problem ale nie takich zawodników łamałam, nastawiona jestem pozytywnie do całej tej operacji najbardziej smutny jest fakt, że te psy boja się człowieka.

Opera została wysypana z transportera w pokoiku, wskoczyła od razu na łózko by po chwili uciec za fotel, wcisnąć się w kont i tak siedzi. Też dostała czas do jutra na aklimatyzacje, jest w o wiele lepszym stanie niż Samsung, jest śliczna ale będzie z niej gwiazda jak tylko pokona lęki.