dwbem

Niestety mocznica w tym wieku nie rokuje dobrze,, ja też straciłam tak psa i to młodego ale to było po Czernobylu. Jeżeli sunia będzie wyraźnie cierpieć nie męcz jej, pozwól jej odejść bez bólu bo obawiam się,, że na wyleczenie nie ma szans.

Ja też jestem ale w tym miesiącu jestem pod kreską i nie mogę pomóc ale trzymam kciuki za sunię.

A po co nosicie szczeniaki na rękach, psy tego bardzo nie lubią. Można je brać na ręce na chwile ale nie nosić jak dziecko, pies nie lubi być odrywany od podloża, pooza tym taki maluch potrzebuje stałej bliskości matki. To nie są pluszowe zabawki tylko żywe psie dzieci.

Mam pytanie - nie znacie lepszej firmy produkującej karmy niż Royal? Dla mnie to przereklamowana, najdroższa a jednocześnie najgorsza firma. Kiedyś miałam szczurki, bardzo je lubię i chętnie bym je wzięła ale obecnie mam parę średnich pinczerów a to podobno szczurołapy więc się boję bo nie mogłabym ich wypuszczać z klatki a te co kiedyś miałam bawiły sie z rottweilerami.

Patmol masz rację, ja mam duże doświadczenie w postępowaniu z psami i to dużymi. U mnie zawsze te starsze były i są ważniejsze, ten następny przybywający do domu był ustawiany jako drugi, nie dawałam nigdy odczuć tym starszym, że są mniej ważne bo mlody wymaga więcej uwagi. Poza tym zawsze cały wolny czas poświęcaliśmy psom - spacery, zabawy, wystawy, szkolenie i przede wszystkim socjalizacja z otoczeniem dlatego mimo, że duże i szkolone na obronne nigdy nie stanowiły zagrożenia ani dla ludzi ani dla zwierząt. Ale faktycznie to trzeba naprawdę lubić a psy naprawdę kochać.

To nie lepiej zrobić mu obszerny kojec na czas nieobecności w domu? Łańcuch to barbarzyństwo, szczególnie dla młodego psa.

To nieprawda, że molosy się nie zgodzą na drugiego psa tej samej płci. Miałam przez 37 lat rottweilery, po kilka w domu w mieszkaniu, zawsze różnica wieku była 4-5 lat, przeważnie suki i nigdy nie miałam problemu z dogadaniem się suk w domu. Były szkolone na obronne a jednocześnie były bardzo przyjazne i opiekuńcze w stosunku do słabszych czyli dzieci i małych psów ale z dorosłymi i dużymi też żyły w zgodzie. Tylko rottweilera trzeba rozumieć i kochać oraz nie izolować, on musi być z człowiekiem a wtedy potrafi kochać cały świat choć w razie potrzeby a zagrożenie wyczuwa prawdziwe a nie wydumane, potrafi skutecznie obronic ale nie mordując od razu, raczej stara się zdecydowanie odstraszyć.

Niektóre psy tak lubią. Moja Fabia lubiła leżeć albo z głową wyżej na poduszce albo właśnie z wiszącą z kanapy lub poza poduszką.

Właśnie, jak jej się nie podoba to niech się wyprowadzi. Ja swoją teściową psychopatkę trzymałam z daleka od mojego domu a psy mam całe życie, mąż na szczęście psy lubił.

Wg mnie nie bardzo bo jednak ma otwarte ściany a będzie coraz zimniej. Suka i noworodki powinny być w domu w cieple, też pod lampa ale oslonięte od wiatru i chłodu. Hodowałam wiele lat duże psy i wszystkie były z nami w mieszkaniu.

Wspaniałas wiadomośc, malutka szczęśliwa.

Z tym pytanie to radzę pójść do swojego Oddziału Zw. Kyn.

Ciekawe, jak mój mąż chrapał dostawałam furii i nie mogłam spać a jak chrapały moje psy, czasem nawet trzy naraz to mnie nie denerwowało.

Gajulka jak zwykle śiczna.

Jeden dzień powinny wytrzymać jak oczyszczone. Ja też mrożę warzywa i zieleninę, mam potem do zup i dla psów.

Ja szczepię wszystkie swoje psy co roku i nie mam na szczęście problemów. Oprócz parwo szczepię i na leptospirozę, która daje identyczne objawy jak parwo ale leczy się inaczej. Weterynarze często mylą te choroby, leczą źle i dziwią się, że pies szczepiony na parwo umiera bo na lepto nie szczepią. Wiem bo sama kiedyś to przeszłam, umarła mi 3-mies. suczka, mój wet zrobił sekcję i wewnętrzne objawy były inne niż przy parwo. Wtedy jeszcze nie było szczepionek na lepto niestety. Ale zaczęli je produkowaćv i od tego czasu szczepię wszystkie swoje psy i nie chorują.

Będzie dobrze

Może ma to samo co moja mama - trzustka oprocz produkcji insuliny produkuje również kwasy trawienne albo njei. Moja mama musiała zażywac leki zadtępujące w tym trzustkę i funkcjonowała normalnie. Może powiedz o tym weterynarzowi, powinien dac jej jakiś lek podobny do tego dla ludzi lub ten sam.

Zgadzam się z Bou, niedawno pożegnałam swoją 14-letnią rottkę, nie miała raka, po prostu w pewnym momencie przestała chodzić i jeść, pomogłam jej odejść w spokoju i nie cierpieć mimo, że ja cierpię do dziś.

Obejrzałam filmik z Korim i rottkiem i łezka zakręciła mi sie w oku bo niedawno odeszla moja ukochana rottka, która uwielbiała cały świat i też potrafiła się pięknie bawić z dużo mn iejszymi psami, zero agresji nawet na agresję innych psów. Wychowała od szczeniaka średnią pinczerkę i nigdy nie zrobiła jej krzywdy. A co do Foresto, moje psy noszą je cały czas i nigdy nic złego się nie stało, nawet w zabawie nie łapią się za obróżki, poza tym chyba nie są aż tak trujące żeby mały kawałek zabił. Bardziej bałabym się dawania psom Brawecto bo to dopiero truje psy od środka.

Ogromnie współczuję, to weterynarze wykazali się brakiem empatiii wiedzy. Ja miałam wspaniałego weta, ktory przez 34 lata prowadził mi wszystkie psy, leczył dopóki się dawało, był na każde zawołanie, poddawał się kiedy rak był już nie do zwalczenia. Ale niestety niedawno mi nagle zmarł i teraz też jestem przerażona, gdzie znajdę drugiego takiego jak mi któryś pies zachoruje. Trzymaj sie, ja też niedawno straciłam ukochaną sunię ale żyła 14 lat co na jej rasę było rekordem więc choć tęsknię to wiem, że miała dobre życie.

Kiedyś miałam szczurki, bardzo je lubię bo są super czyste i inteligentne ale teraz niestety bałabym się je wziąć bo mam parkę średnich pinczerów, moja suczka może by je tolerowala ale adoptowany pies obawiam się, ze mógłby na nie polować bo na widok kota na ulicy wykazuje chęć pogonienia więc niestety nie zaryzykuję. Jak miałam rottweilery to żyły ze szczurkami zgodnie.

Błagam, rok jest rodzaju męskiego więc nie rób błędu pana premiera i nie mów półtorej roku tylko półtora roku. A suczka zaczęrła czuć się pewniej to tym razem nie chciała oddać swojego patyczka. Dobrze, że rozdzieliłaś psy spokojnie. Czy ten drugi pies był obcy czy znajomy. Bo może znajomemu, z którym bawiła się nie raz nie byłoby awantury a obcemu nie chciała oddać. Zwracaj na to uwagę i postaraj się nie dopuszczać do scysji.

Po takim życiu u poprzedniego właściciel, przepraszam ale idioty nie dziwię się, że sunia ma takie zaburzenia. Bez pomocy weta będzie trudno, może na razie proszę dać jej jakieś leki uspokajające np. hydroxyzinę ale to na receptę. DSlaczego trzeba czekać na wizytę u weterynarza tak długo? Przecież nawet jeśli znajomy jest daleko to chyba są inni bliżej, może trafi się jakiś dobry lekarz.

Dzięki za miłe słowa, mam psy ponad 52 lata i pamiętam je wszystkie do dzisiaj.