cavecanem

Bez certyfikatow to są pseudo dogoterapeuci i asystenci ( zreszta takich z certyfikatami tez sporo jest pseudo, nic dziwnego skoro są "szkolone" w wesolych kończynach), a żeby mieć psa ratowniczego, zwłokowego czy policyjnego to nie wystarczy być czlonkiem grupy rekonstrukcji, której jedynym związkiem z ratownictwem czy służbą jest nazwa i piekne logo. To samo dotyczy psa sportowego, w jeździectwie było takie określenie na sportowców co na zawody nie jezdza: deptacze kapusty zza stodoly. To, ze czasem pobiegnę za autobusem to nie znaczy że uprawiam biegi, a jeżeli nawet biegam codziennie czy jezdzę na rowerze to nie znaczy, ze na zawodach będę miec takie same osiagnięcia. Zawody to weryfikacja umiejętności, nie tylko tych czysto fizycznych i technicznych, ale też psychicznych. Ps. To, że naszymi certyfikatami można sobie zazwyczaj tyłek podetrzeć to prawda. Tym bardziej, mimo,że wymagania są małe, to są ludzie pretendujący do miana sportowców czy dogoterapeutów. Dogoterapeuta, który nie potrafi aportować, nie potrafi zostać nie uwiązany, nie ma przywołania to wcale nie rzadkość. Nie ogarniam psów sportowych czy pracujących, które poza placem są rozwydrzonymi, niewychowanymi dziamgaczami. A takie tez są. Doszłam do wnisoku, ze wg twojej definicji mam nadpsy.

Pies, który nie startuje sportowy nie jest, z definicji. Prowadzi sportowe życie, uprawia dyscypliny sportowe, ale sportowy nie jest. Choćby był świetnie wyszkolony, na najwyższym poziomie, ale nie startuje, sportowy nie jest. Tak samo jak pies pracujący, który w życiu nie był na żadnej certyfikacji nie jest psem pracującym. Dotyczy to dogoterapeutów, ratowników. Jedyny wyjątek widzę w psach pasterskich, gospodarskich, bo one pracują dzień w dzień. Z drugiej strony, pies startujący w zawodach i wiecznie beznadziejny i niedopracowany nadal jest psem sportowym. Tylko, że bardzo kiepskim :) To takie moje widzenie problemu sportowy czy nie. Bardzo dużo zmienia sie w psich sportach, niekoniecznie na lepsze. Coraz większy nacisk na wyniki, coraz więcej kasy, coraz mniej miejsca na psa, więź z nim. Ludzie mają po kilka psów, trzymanych w trybie klatka-trening-zawody-klatka. Ruch? Bieżnia. Więź? Przed kamerą i w wywiadzie dla psiej gazetki. Może nie jest to dramat, jednak pies może dużo gorzej trafić, ale wydaje mi się, że to nie jest dobry i moralny kierunek. Mam dwa psy, pies 8 lat i suka 4 lata. Pierwszy rok życia suki w jak największej izolacji od starszego psa. Spacery razem z dwoma psami na zasadzie jeden przy nodze, drugi luzem. Trening, jeden lezy, drugi pracuje. Teraz juz sa razem (oprócz pracy i treningu) cały czas. Nie mam jednak problemu, że bez siebie żyć nie mogą, i dla każdego z nich jestem ważniejsza niż drugi pies. Pierwsze dwa lata to codzienne treningi rozłożone na cały dzień, ok. 3 godzin dziennie. Po dwoch latach wystarczają mi treningi specjalistyczne raz, dwa razy w tygodniu, co kilka dni idę na plac, każdy pies po jakieś 20-30 minut i basta. Jak nie mam czasu i np sprzątam i nie chcę psów co chwile przekładać to siedzą w klatce. Noc tez spedzaja w klatce. W klatce też mieszkają przy nadmiarze gości, na zawodach, egzaminach, akcjach. Na spacery chodzą zazwyczaj codzień, ale bywają dni, a nawet zdarzyły się okresy tygodniowe, że na spacer nie idą i też problemu nie ma. Siku, kupa w ogródku, pięc razy do nogi, trzy razy siad, dwa rzuty piłka i do domu.

To byłoby żenujące gdyby to bylo podstawowe posłuszeństwo dla nowicjuszy, a że to egzamin trenerski to brak mi słowa.

dubel

ale bycie przewodnikiem wcale nie zwalnia od orientowania sie w terenie i umiejetnosci korzystania z GPS. Nie wiem dokladnie jak to w Storacie, straż pożarna wymaga tej umiejętności od przewodników. U nas (MCGPR) też dążymy do tego,żeby przewodnik potrafił sam trafic sobie palcem w...mapę. Egzamin PSP co prawda łatwy, ale mapke trzeba mieć, uzupełnić ją o dane, czyli miejsca oznaczania przez psa. Trochę inaczej jest na gruzach, tam obowiązuje szkic i oznaczanie INSARAGu.

radze do nieprzytomności: film zaczyna sie ok 11 minuty https://www.youtube.com/watch?t=1174&v=Rvm7MeDd3G8

Szpilka,sama piszesz " u nas w Storacie" , a że jednak Storat anonimowy nie jest, ani jego ludzie, to się mozna zastanawiać czy się znamy na przykład, albo co... A co cie wyklucza z bycia nawigatorem?

Eee, u w Storacie nie ma chyba labradora. Jest golden.

Jezeli to ma twoj pierwszy pies w ratownictwie nie szukaj ciekawostek i nowosci, wez to co sprawdzone, a co wazne, to, z czym pracuja u ciebie inni. Maja przerobione zachowania typowe dla rasy, znaja mimike tego psa, znaja zazwyczaj spokrewnione psy do 10 pokolenia. Wylapia zachowania wrodzone i typowe, wylapia anomalie. Latwiej, szybciej, przyjemniej. Ratownictwo to nie sport. Tu ma byc skutecznie.

trzymalabym sie zdania p. Marty. W trosce o dobrze pojety interes wlasny :)

A do jakiej grupy ratowniczej nalezysz? Moze lepiej skonsultowac wybor psa z szefem wyszkolenia?

Raczej chodzi o stopien pobudzenia niz roznice w rasie. Psy w amoku chocby lezaly trzy dni to sie nie wycisza. Chyba, ze oprocz samego zostawania idealnie kontrolujemy dystans i pobudzenie, co w przypadku zwierzat dzikich jest raczej trudne. Sa tez psy dzialajace niemal zero jedynkowo, albo spokoj albo amok. Wtedy samo warowanie nie pomaga.

No i co z tego? Aha, zapomnialam, wyzly, tylko wyzly to sa psy. Reszta to inny gatunek.

Jakby warowanie przy obiekcie wyciszalo emocje to bordery przestalyby owce zaganiac :)

Coś co sie nadaje "tylko" do polowań jest raczej podpsem niz nad psem. Nadpies moze wszystko, podpies do jednej jedynej rzeczy sie nadaje. Na szczescie ani nadpies ani podpies zbyt czesto w przyrodzie nie wystepuja.

Coś co sie nadaje "tylko" do polowań jest raczej podpsem niz nad psem. Nad pies moze wszytsko, podpies do jednej jedynej rzeczy. Na szczescie ani nad pies ani podpies zbyt czesto w przyrodzie nie wystepuja.

W lekkiej formie to po prostu aspołeczny osobnik, czasem wystarczy socjalizacja. Forma ciężka i agresywna to już chyba pod socjopate podchodzi. Przekazuje się toto w genach i wychowaniu. Tu pan zadbał o oba źródła.

Ale to już jest problem tych ludzi, chyba, że masz zacięcie misyjne :)

Szykuje sie polska odmiana separatystow. Chcacych autonomii dla psich parkow. Na razie psie parki jednak pozostaja w granicach Rzeczpospolitej, i takie prawo ta, obowiazuje jak i na pozostalych terytoriach :) Nie ma znaczenia gdzie pies wyrzadzil szkody, nawet w naszym domu czy na naszym podworzu pies nie moze nikogo uszkodzic bezkarnie. Z drugiej strony skoro wiem jak wyglądaja psie parki u nas, nie wybieram sie na nie, ani tym bardziej nie prowadze tam dziecka. Jezeli na wybiegu pojawia sie ktos ewidentnie niezorientowany w temacie, warto podejsc i zapyatc, czy aby na pewno wie, ze to wybieg dla psow, i moze rozkladanie sie z kocykiem i raczkujacym dzieckiem nie jest najlepsza opcja?

Z końca pięknych przyjazni "od malego" znam taki: jedna suka drugiej doslownie leb urwala. To była matka i corka, cale zycie razem, w jednym domu. Urocze i disneyowskie zakonczenie. Znam tez przypadek zagryzienia psa przez wlasne rodzenstwo, takoz od urodzenia razem trzymane.

U nas to jest Huta :p Nowa Huta

O swojej rasie tak pisze Jadwiga Chodzeń, hodowca :) http://www.astracanina.com/dlakupujacychacd.htm

Hitt Dog

Tak czysto teoretycznie, pelham jest wedzidlem, dziala na zasadzie dzwigni, to prawda, ale na bezzebna czesc dziasel konia. Najblizej kantara psiego jest albo zwykly kantar albo ostry kantar sznurkowy, z wezlami w miejsach specjlanie dobranych. Maja naciskac na duze nerwy na glowie konia. Oczywisnie, analogicznie jest ukochanym narzedziem "pozytywnych" szkolek jazdy, typu pat parelli.

Diabeł tkwi w szczegółach. Gdybym chciala psa do sportu i zależałoby mi na idealnie rownym waruj, z okreslonymi zmianami na tył lub na przód to tez trochę inaczej by to wyglądało. Inaczej to pójdzie z maliną, inaczej z jamnikiem, inaczej z szarpejem (mam takiego, ktory udiadl po pol roku a do waruj jeszcze nie doszlo ale i tak osobiscie uwazam to za wiekszy wyczyn niz niejeden egzamin ze swoimi psami). Z jednym zrobi sie to wyzej opisana metoda, z innym psem metoda wylapywania, czasem pies czegos uczy sie przez obserwacje innego psa. Nie ma jednej recepty, to nie apteka. Od kursu trenerskiego oczekiwałabym czegoś wiecej.