ajeczka

Wczoraj okazało się, że moja miłość do wiejskich burków jest związana z psami jakie mam. Na łące spotkaliśmy się z dużym czarnym bezpańskim (sięgał mi do połowy uda, a mam 171 cm) psem. Trochę się bałam, ale rudy pokazał, że łąka i labka są jego i nie chce awantury. Zaczęły się razem bawić. Potem przyszła pani z dwiema kundelkami - małymi. Ona miała problem z czarnym. Musiała wziąć obie na ręce bo skowyczały ze strachu. Nie wiem czy coś wyszło z ich spaceru. Ostatnio dużo wiejskich burków podchodzi pod nasze osiedle - cieczka której z suk je przyciąga.

Od szczeniaka miałam dalmatyńczyka. Miałam wtedy dokładnie 9 lat. Pies wychował sobie mnie, nie ja jego. Włosy były wszędzie, pies był agresywny do psów i ludzi, robił co chciał. Nasza wiedza o psach była wtedy żadna. Potem szczeniak dobermana, następnie mixa onka i teraz kundel. Nie było łatwo, dużo sprzątania. Mieszkałam wtedy w domu z ogrodem. Teraz mieszkam w bloku. Mam swojego ttb ze schroniska, miał wtedy rok. Obecnie pies idealny. Opiekuję się też prawie labradorką - jedzeniowy odkurzacz i koszmar ze zrzucaniem sierści. Psy mają dziennie po 3 godziny spacerów po lesie gdzie biegają. Moje doświadczenie - jak masz psa to życie przewraca się do góry nogami. Trzeba się zastanowić kto będzie się nim opiekował gdy Wy będziecie gdzieś wyjeżdżać.

[quote name='badmasi']Ajeczka, border prawdopodobnie chciał pozaganiać twojego psa. Psy nie bawią się z zaganiającymi owczarakami bo to trochę trudne, zwykle się boją lub wrastają w ziemię...Mój szetland też lubi pozaganiać pieski i niezłą mam zabawę jak on zagania bordery przyjaciół a bordery jego. Zazwyczaj kończy się ochrzanem dla wszystkich po równo. Szetlanda wysyłamy jak suka, śmieciara mojej koleżanki pożywia się pod blokiem. Szetland bardzo sprawnie przyprowadza ją do nas, jest skuteczniejszy niż właścicielka.[/QUOTE] Zaganianie to nie było. Wiem jak to wygląda. To było zapraszanie do zabawy na zasadzie "chciałbym i boję się".

Z borderem miałam przed wczoraj sytuację, w sumie zabawną. Rudy biegł przede mną jakieś 10 m (od sylwestra więcej się nie oddala). Nagle z krzaków wypadło coś szczekającego i zatrzymało się przed rudym. Polecenie "zostaw" i mój wmurowany. Tamten ogon pod siebie i szczeka. Jego właściciel dość daleko, ocenił sytuację, że nic się nie dzieje jego pieskowi i olał wszystko. Border doskakiwał i odskakiwał cały czas szczekając. Rudy olewał to do czasu, ale w końcu chciał to szczekające coś powąchać. Tamten zaczął uciekać. Rudy lubi taką zabawę, ale border zachowywał się wg niego głupio i poszliśmy w swoją stronę. Mój pies miał taką minę jakby chciał stwierdzić "znowu jakiś rąbnięty owczarek, z takimi się nie bawimy, ok". Jestem z niego dumna ;-)

Wow, fajna mieszanka. Załóż mu galerię na forum molosów, jak jeszcze nie ma. Kumpla też ma niczego sobie :-)

Od sylwestra do wczoraj mój pies ogłosił post, brak sikania i niechęć wychodzenia na spacer. Był w stanie przegryzać suszone żwacze i starą kość. Nie lubimy fajerwerków i już. Dzisiaj rano apetyt wrócił.

Ostatnio przestałam przejmować się luźno biegającymi psami. Wypróbowałam na wielu burkach i mój jest odwoływalny, nie wszczyna awantur, zaatakowany odda. Jak widzę kogoś z psem na smyczy, swojego też zapinam. Następnym razem jak taki zasmyczowany agresor się zerwie i pogryzie mojego biorę dane właściciela i będę się domagać zwrotu kosztów leczenia. Kropka.

Mój ttb jest terierem pełnym pyskiem. Ma kumpla yorka - też teriera i razem chodzą po lesie. Wąchają to samo i podobnie się zachowują, tylko york nosi mniejsze patyczki.

Układałam wprawdzie nie molosa a rocznego ttb ze schronu. Na początku łaził za mną wszędzie, próbował podgryzać i wymuszać różne rzeczy. U mnie podziałała puszka z monetami i wyraźne zaznaczanie granic. Nie odpuszczanie, jak było polecenie pies musiał je wykonać. No i najważniejsza dla mnie sprawa - socjalizacja z innymi psami. Udało się.

Dla suczki uratowanej z pseudo najlepszym lekarstwem były inne zrównoważone psy. Po roku z nami to zupełnie inny, radosny pies. Ma jeszcze swoje problemy, ale małymi kroczkami z tego wychodzimy. Cierpliwość i konsekwencja, tyle można poradzić.

Niestety z agresywnymi labami spotykam się często. Wbrew pozorom to duże psy i też mają zęby ;-) Sama opiekuję się labką i traktuję ją tak samo jak swojego ttb. Oba są tolerancyjne wobec innych psów.

Dla mnie dużą różnicę robi czy to pies rasy uznanej za agresywną, czy agresywny duży mieszaniec. Te pierwsze często są wystawowe, dobrze ułożone, te drugie to inna historia. Mój własny prawie amstaff został pogryziony przez takie duże agresywne kundle - leczenie trochę nas kosztowało.

Było u nas trochę śniegu, ale rudemu ciężko robić zdjęcia, bo ciągle się rusza ;-) Rino i Mika na spacerze [IMG]http://imageshack.us/a/img545/2489/dsc06320y.jpg[/IMG] Spotkanie z koleżanką Efi [IMG]http://imageshack.us/a/img221/1220/dsc06322z.jpg[/IMG] Biegamy ;-) [IMG]http://imageshack.us/a/img694/9707/dsc06327e.jpg[/IMG] Wreszcie usiadł. [IMG]http://imageshack.us/a/img202/9112/dsc06325ih.jpg[/IMG] Dwie suczki zazdrosne o rudego ;-) [IMG]http://imageshack.us/a/img59/6991/dsc06334pz.jpg[/IMG]

[URL=http://imageshack.us/photo/my-images/341/dsc02653zb.jpg/][IMG]http://img341.imageshack.us/img341/6342/dsc02653zb.jpg[/IMG][/URL] Uploaded with [URL=http://imageshack.us]ImageShack.us[/URL] Mam fajny prezent pod choinką. Nie lubi fajerwerków :-)

Jakoś wszyscy biorą swoje pieski na smycz jak chodzę z moim po wsi ;-) Niektórzy nawet zmieniają kierunek spaceru. Rudy toleruje większość psów, ale w sumie cieszę się, że tak się dzieje.

Moje rude kaczki nie tknie, ani niczego z tym zwierzem. Gęsi tak samo.

ast - american staffordshire terier

Z taką niefrasobliwością spotykam się często. Jestem jedną z nielicznych wyprowadzaczek, które dbają o to co robią i gdzie są jej psy. To ja rzucam piłeczkę, patyczek, szkolę. Reszta puszcza psa i niech inni się martwią.

Jeśli chodzi o przytulanie: mój ttb sam przychodzi wieczorem i włazi na kolana, jak chcę go w jego legowisku przytulić nie ma nic przeciwko; labradorka tylko by się przytulała, alano też. Jeśli chodzi o rasowość. Miałam 4 psy od szczeniaka: dalmatyńczyka, dobermana, mixa onka i kundla - najbardziej nieprzewidywalne w dorosłości były rasowe (doberman - koszmar; dalman-bronił przed wszystkimi), teraz mam ttb. Miał rok jak wzięłam go ze schronu, po 1,5 roku mogę pozwolić mu siedzieć przy noworodku i wiem, że nie zrobi krzywdy. To moje doświadczenia.

Mam psa ze schroniska, to mix amstaffa z niewiadomo czym. Ma silny instynkt myśliwski, ale ciężko nad nim pracowałam. W lesie linka, obecnie OE. Mam cały czas go na oku i widzę kiedy czuje trop, wtedy krótkie "ej" wystarczy. Kiedy raz ruszył za sarną użyłam OE, teraz wystarczy sygnał dźwiękowy.

Nie wiem dlaczego właściciele bullowatych tak robią. Ja, od czasu wzięcia rudego ze schronu, pytałam się każdego czy psy mogą się poznać. Nie zawsze się to udawało, ale teraz mam dobrze zsocjalizowanego ttb.

Nie mam pojęcia co do czarnuszki, ale majeranek i czosnek niedźwiedzi są dla mojego kundla przysmakiem. Jak czegoś nie chce zjeść to tym posypię i wcina. Żaden z moich psów nie miał problemów z gruczołami, ale każdy miał dużo ruchu. Rudy miał ostatnio zaczerwienione oczy i rano "śpiochy" w kącikach. Przetarłam mu to wczoraj herbatą. Dzisiaj już spokój. Podejrzewam, że to efekt połączenia bielutkiego śniegu i ostrego słońca. Ostatnio u nas taka właśnie pogoda.

Wprowadzenie: mam ttb kastrata, ma białe pazurki (nie wszystkie, ale większość). Byliśmy na spacerze i spotkaliśmy panią z shi tzu, która zachwycona zabawą jej suczki z moimi psami stwierdziła, że powinnam "tej panience pomalować te śliczne pazurki" - chodziło o mojego rudzielca :-)

Pitbull i amstaff to nie są psy obronne. Owszem, jak chyba każdy pies, mogą zareagować agresją w obronie siebie czy właściciela, ale normalnie amstaff "zaprosi złodzieja do środka i jeszcze zrobi mu kawę". Te, które znam absolutnie kochają ludzi.

Mi pies uciekł, dwa razy. Teraz już nie ucieka, trzyma się blisko i reaguje jak go wołam. Szkolenie, szkolenie, szkolenie.