Isabel

Jest wam razem ze sobą bardzo dobrze i niech tak zostanie.

Tak, Tofik miał jednak niebywałe szczęście, że tak szybko znalazł dom, i to jaki dom!

Tego się właśnie obawiałam. Strasznie mi przykro. Jedyne pocieszenie to to, że ostatnie miesiące swojego życia spędził w domu. A że nie było Cię przy nim, no cóż, w życiu nie zawsze układa się tak, jakbyśmy chcieli. Ale zrobiłaś dla niego bardzo dużo, przedłużyłaś mu życie, dałaś miłość i szczęśliwy dom. On o tym wiedział i dziękował Ci za to.

Tak, tak, czekamy na kolejne ślubne zdjęcia, z wielką przyjemnością pooglądamy. A jak uszko Adusi, są jakieś wieści?

No proszę, toż to prawdziwa hrabina, na czerwonym aksamicie. A w koszyczku to chyba jakieś smakołyki na przegryzkę? I gdzie by jej było lepiej?

To straszne co piszesz Idalio. Bardzo Ci współczuję. Zawsze się opłakuje swojego przyjaciela, ale inaczej jest gdy umiera on ze starości czy na skutek ciężkiej choroby, a inaczej - o wiele, wiele gorzej, gdy odchodzi niespodziewanie i to w taki okropny sposób - pod kołami samochodu. Wiem co przeżywasz i bardzo, bardzo Ci współczuję.

Furciaczek, co to wszystko znaczy? Ja nie chcę się domyślać. Ja chcę wiedzieć.

Skaczemy, przypominamy się!!!

Skacz Laluniu, choć pewnie jesteś już tym skakaniem zmęczona!

Pepsi malutka, ale skacze wysoko!!!

Skaczemy, aż do znudzenia!!!

Hura!!! Toficzku, bądź szczęśliwy!!!

W górę, aż do skutku!

W górę, aż do skutku!

Trzymamy bardzo mocno!

Najważniejsze, że Madam szczęśliwa!

I jeszcze raz, aż do skutku, wędruj do góry malutka!

Trzymamy, trzymamy, żeby tylko domki były odpowiednie, bo dom dla psa to nie to samo, co dom dla kota. Ja zawsze uczulam ludzi na pewne sprawy, głównie zabezpieczenie okien i balkonów. Niedoświadczeni nie zdają sobie sprawy co kot potrafi i czego to nie wymyśli.

A zatem po przyjeździe czekam na sygnał od Ciebie. Spotkamy się, porozmawiamy.

Akuszko, w tym właśnie kłopot, że żadnych nowych zdjęć nie mam. Ale na pewno będą, jak spotkam się z Wtatarą i może Kasią. Wtatara, czekam na sygnał co do terminu wspólnego spacerku, postaram się dostosować. A co do reszty sierściuszków, to na szczęście wszyscy zdrowi.

Powolutku pacyfikuję Tinkę, tylko ze zdjęciami kłopot. Tak to jest jak się nie ma swojego aparatu, a w dodatku nie potrafi wkleić tych zdjęć na forum. A tak w ogóle, to u nas wszystko w porządku.

Pepsi malutka, kiedyż los się do niej uśmiechnie?

A w schroniskach wszystkie psie serca wyją...

W górę Laleczko!!!

Zuzanka jest po prostu damą i je "widelcem".