szajbus

To prawda. Z dnia na dzień wszystko się bardziej nagrzewa co potęguje uczucie gorąca. A te maluchy mają nosy nisko i wciągają w płuca gorąco ziejące z chodników. Normalne, że wybieramy na spacery tereny trawiaste, ale żeby tam dojść trzeba przejść przez betonową, nagrzaną pustynię.

Takie spotkania są bardzo wzruszające.

Dziś będąc z Zuzią na spacerze widzieliśmy Puszka. Za miesiąc skończy 16 lat i się ma całkiem dobrze. Miło mi go było zobaczyć. Pamiętam, to jak dziś. Obie z Panią Krysią w lipcu 2005 roku straciłyśmy nasze Psinki. My Psotunię, a ona swojego Puszka nr.1, który odszedł 4 dni przed Psotunią. 1 września spotkaliśmy się na spacerniku. My całą rodziną paradowaliśmy z adoptowanym Balbisiątkiem, a ona z 7 tygodniowym Puszkiem nr.2 To już prawie 16 lat. Wspomnienia wróciły i ukradkiem wycierałam spływające łzy. Balbinka wtedy jeszcze miała pokarm i chciała nakarmić Puszka. Matko jak to boli. Żałowaliśmy, że w schronisku nie zostało ani jedno jej szczenię, bo byśmy wzięli i matkę i dziecko.

Radku zrobi się chłodniej to i forma wróci. Czasem zapominamy o wieku naszych psinek i o tym, że mają prawo mieć gorsze dni. Ja rok temu jeszcze mogłam się piętami bić po zadku, a po ubiegłorocznym szpitalu i lekach, które biorę i musze brać dożywotnio czuję jakby mi ktoś dołożył z 15 lat. Zuzi skróciliśmy na siłę dzienne spacery i zmieniliśmy ich trasę. Małpiszon ciągnie nas, żeby iść swoją stałą trasą, a potem pod koniec tak zieje i zwalnia, że aż nam jej szkoda. Widać gołym okiem, że siły ją opuszczają i kondycja już nie ta. Jest wielce niezadowolona z tej zmiany, bo po drodze mało psów skorych do kłótni, mniej e-maili do przeczytania i mniej do odpisywania. Nogę zadziera i leje bo musi. Dopiero ostatni spacer późnym wieczorem ma stałą trasą. Oj ile się wtedy nawącha tzn. naczyta wiadomości, a ile ma do odpisywania........... normalnie pełnia szczęścia.

Wiem Radku. Nie wygląda na swój wiek i każdy się na to nabiera, ale PESLA niestety nie zmienimy. 3 czerwca skończyła 14 lat i 7 miesięcy. Zdjęcia były robione w ubiegłym tygodniu. Balbisiątko też nie wyglądało na swoje 13,5 roku. dwbem ja nie raz i nie dwa wylądowałam na podłodze. :)

Osobiście nie mam nic przeciwko temu. Dla nas ważne jest, żeby opyliła swoją dzienną porcje jedzenia. Dziś był przełom. Sama się dorwała do michy i sama jadła posiłki. Może jej się znudziło mamusine karmienie? A może intuicyjnie się domyśliła że tu na nią nakablowałam? Masz rację, starość przychodzi stanowczo za szybko. Nasza seniorka

Zuzia traci ewidentnie słuch. Dużo gorzej słyszy, częściej śpi. Ni reaguje na każdy dzwonek, co mnie nie dziwi . W sumie jest psem na emeryturze nie? Do tego nauczyła się mnie wykorzystywać przy karmieniu. Mamusia ma nakarmić i tyle w temacie. Chyba, że to jest psie ciasteczko. Tych jakby mogła to by zjadła tonę. Jeśli chodzi o samo zachowanie to nadal demoluje łóżka, rozpycha się w nich tak, że to my śpimy zwinięci w kłębuszek. Część nocy śpi z nami, część z Szymonem. Jednym słowem dzieli się sobą ze wszystkimi domownikami. Ujada na balkonie na każdego kto idzie JEJ chodnikiem i atakuje psy na spacerach. Wyniki nadal w normie, aczkolwiek delikatnie ma podniesione próby wątrobowe, Jest to jednak tak nieznaczna zmiana, że mamy na 100% nie zaprzątać sobie tym głowy. Ps. Chciałam wkleić jej zdjęcia i nie mogę. Wyświetla mi się cały czas komunikat, że publikacja zdjęcia nie powiodła się. Znowu coś grzebią na dogo?

I te rocznice są najsmutniejsze. Chciałoby się przytulić je do siebie choć przez chwilkę, a nie można.

Kocham Was moje psie dziecinki

Dzielna dziewczynka <3

Nadal zaciskam kciuki na maksa.

Kciuki zapewnione

Znany Wam widok prawda? Bardzo mi Was brakuje moje kochane maluszki.

Ulubione miejsce moich suniek wiosną. PAMIĘTAM

Dziś Dzień Niezapominajki. Piękne malutkie kwiatuszki i piękna nazwa. Nie, nie zapomnę nigdy, bo miłość to nieśmiertelność, a byłyście i nadal jesteście kochane całym sercem

Dziś Dzień Niezapominajki przychodzę więc z nimi na ten wątek Cały czas pamiętam o Was sunieczki