henikar

Narazie też tylko zaglądam do Duni i czekam na nowe wiadomości.

Oby tym razem się udało, będę trzymać kciuki.

Kubuś raczej mały nie będzie, jego mama Sara jest średniej wielkości, ale szczupłej budowy. Kubuś już ma łapeczki grubsze od niej. Jasza jak tylko córka prześle mi zdjęcia na pocztę to Ci podeślę. Dzisiaj dzwoniłam. Kubuś jeszcze popiskuje, ale coraz mniej. Chodzi na spacery po parkingu przy nodze. Dzisiaj kupię mu obróżkę i adresatkę. Wczoraj wieczorem była jeszcze właścicielka parkingu i wzięła Kubusia na godzinę do swojego nowo wybudowanego domu. Ona ma 10-letniego syna, który podobno chciałby mieć psiaka. Potem go odwiozła na parking. Nie wiem zatem jaki był cel, czy chciała tylko pokazać malucha rodzinie. Okazuje się, że jeden z przyjętych pracowników to mój znajomy (sąsiad rodziców) zatem od niego będę miała jak co bliższe informacje.

Natusia OK, nie obraziłam się. Ja też reaguję czasami zbyt szybko i nerwowo. Przepraszam. Gdyby nie pewne okoliczności, Kubuś mógły o mnie pozostac na pewien okres czasu. Już niejednokrotnie mój dom był DT dla szczeniaków i suczek. Mój Ikar jest agresywny, ale w stosunku do szczeniąt jest OK. Niestety obecnie sprawy rodzinne nie pozwalają mi na przetrzymanie psiny i tym bardziej nad tym ubolewam. Małego odebrałam. Sara jak mnie zobaczyła skakała z radości, tulila się i nie pozwalała dojśc Kubusiowi karcąc go co chwila. Myslałam, że mnie już zapomniała, a tu przeciwnie. Patrzyła jak zabieram Kubusia i było mi przykro, no ale taka kolej rzeczy. Sara ma naprawdę wspaniale. Pani Aneta świadomie chciała dorosłego psa, aby nie przechodzic tych wszystkich kłopotów zwiazanych ze szczeniakiem. Kubuś ostatnio nieźle nabroił. Przegryzł jakieś kable od basenu na dworze i nie działa filtr czy coś w tym rodzaju. Ponadto niestety inne sprawy rodzinne nie pozwalają na dłuższy pobyt Kubusia u nich. Kubuś całą drogę piszczał, mało tego moja nawigacja w powrotną stronę zaprowadziła mnie do lasu, z którego nie potrafiłam wyjechac. Sama na siebie miałam nerwy, bo zachciało mi się krótszej drogi. Kubuś jest w dyżurce. Jeszcze przed chwilą po raz drugi poszłam się dowiedziec jak sie sprawuje. Początkowo piszczał, ale teraz śpi pod biurkiem. Narazie najgorsze będą spacery, bo nie kupiłam obróżki, ale jak ja z nim wyszłam to nie ucieka tylko trzyma się przy nodze. Pani Aneta była dzisiaj z nim u weterynarza, ma książeczkę i wszystkie podstawowe szczepienia. Jeszce u Pani Anety zrobilam Kubusiowi i Sarci kilka fotek. Prześlę jutro.

Dzięki, dzisiaj mu zrobię jeszcze zdjęcia. Jadę po niego zaraz po pracy.

Przed chwilą dzwoniłam na parking. Właścicielka parkingu już powiadomiła panów (a jest to nowa ekipa) o maluchu. Potwierdzono mi, że maluch będzie w dyżurce i będą z nim wychodzić na spacery. Ja będę mu donosić jedzonko. Na parkingu pozostanie do chwili znalezienia domku, a im wcześniej tym lepiej. Ponadto już mówiłam Jaszy, że po moim osiedlu od kilku dni biega pół roczny piesek (narazie nie umiem ustalić czy ma dom i jest puszczany w samopas czy bezdomny). Raz głodny i wyjada ze śmietnika innym razem nie. Jak maluch pójdzie to może parking (jak jeszcze będzie istniał) będzie jego domem tymczasowym, albo w krytycznych sytuacjach dla innego biedaka będę prosić o przetrzymanie.

[quote name='Nutusia']Fajny ma start, nie ma co... Przez ludzką nieodpowiedzialność przyszedł na świat, przez kolejną pozostał na nim przy życiu, żeby z ciepłego domu, od opiekuńczej mamy trafić... na parking! I niech mi nikt nie mówi, że nie został uśpiony z litości, bo taki był... śliczny!!!!![/QUOTE] Każda sytuacja wymaga indywidualnego podejścia do sprawy. I w tym wypadku tak było. W pewnych wypadkach dla dobra sprawy należy iść na kompromis i dotrzymać warunków umowy. Sara mogła nam być oddana z "całym dobrodziejstwem inwentarza". Jej obecni właściciele mogli też zatrzymać malucha, bo przecież młodszy, ładniejszy, itd. Zatrzymują Sarę, która tak naprawdę została adoptowana bardziej z litości i niestety nie ma szans na to aby ktoś kiedykolwiek się nią zainteresował. Mały ma tą szansę. Będzie narazie mieszkał na parkingu, ale w dyżurce, a nie w kojcu. Ja mam dwa kroki, więc będę tam codziennie dochodziła. Zawsze to lepsze od schroniska. I tak na marginesie: jeżeli ja wchodzę na wątki staram się pomóc, tak jak potrafię, a nie wdawać się w zbędne dyskusje, które i tak nic nie wnoszą w zaistniałej sytuacji. Tutaj na dogomani są same problemy i nikt nie zakłada wątku dla przyjemności. Po prostu każdy liczy na ludzką pomoc. Dziękuję wszystkim, którzy chcą pomóc malcowi, Jasza dziękuję za zdjęcia.

[url]http://www.dogomania.pl/threads/213419-Szczeniak-Kubu%C5%9B-prosi-o-og%C5%82oszenia-wr%C3%B3ci%C5%82-na-parking-miejsce-pobytu-swojej-matki[/url] Proszę zajrzyjcie na watek Kubusia.

[url]http://www.dogomania.pl/threads/213419-Szczeniak-Kubu%C5%9B-prosi-o-og%C5%82oszenia-wr%C3%B3ci%C5%82-na-parking-miejsce-pobytu-swojej-matki[/url] Jasza to jest wątek Kubusia. Kochani zajrzyjcie.

Wielkie dzięki. Zaraz Jasza wklei mu stare zdjęcia, a dzisiaj zrobię mu aktualne.

jestem na zaproszenie. Narazie zapisuję. Mam nadzieję, że szybko uporam się z moimi czworonogami i będę mogła pomóc.

Kubuś to 2-miesięczny szczeniak. Jego matka Sara była bezdomną sunią, którą przygarnięto na jednym z parkingów samochodowych w Będzinie. Sara miała szczęście. W kwietniu tego roku została zaadoptowana przez wspaniałą rodzinę. Niestety po niespełna dwóch miesiącach Sara „wzbogaciła” swoich opiekunów o siedem potomków. Mimo wielkich ubolewań padła decyzja uśpienia szczeniąt. Zgodnie z wolą właścicieli pozostawiono dwa pieski. Jeden z nich dwa tygodnie temu znalazł wspaniały domek. Niestety Kubuś nie ma tego szczęścia. Mimo, że jest tak piękny jak jego brat nikt go nie chce. Ponadto problemy rodzinne nie pozwalają obecnym opiekunom na pozostawienie dłużej szczeniaka. Dokładnie dzisiaj miał trafić do schroniska. To co mogłam zrobić na dzień dzisiejszy to załatwienie mu pobytu na „jeszcze istniejącym” parkingu, gdzie była jego matka. Jedyne co proszę to o ogłoszenia. On nie może pozostać tam, skąd tak usilnie próbowaliśmy i to z dobrym skutkiem wydostać jego matkę. On na razie musi podzielić jej los, ale wierzę, że przy waszej pomocy nie na długo. Kubuś urodził się 21 czerwca 2011 r. Zapowiada się na średniej wielkości pieska. Jest prześliczny. Czeka na odpowiedzialnego opiekuna, który go pokocha i otoczy troskliwą opieką. Kontakt w sprawie adopcji Kubusia: Tel: 506051825 [FONT=&quot]E-mail: henrietta55@wp[/FONT]

Dziękujemy za zdjęcia, już nie Bąbla, ale Babliska. Naprawdę jest śliczny.

Cieszę się ze wszystkimi tą super wiadomością.

No sama nie wierzę. Nie było mnie tu trochę i szok. Jasza też miałam zwrot psiaków, niestety nie wszyscy ludzie są wyrozumiali i cierpliwi w stosunku do psów z przejściami. Bardzo chciałabym jakoś pomóc, ale póki co łeb mam zabity moją sytuacją, bo w tym tygodniu muszę odebra szczeniaka i to już nie małego od Pani Anety, która adoptowała Sarę, a jej mąż chce oddac małego do schroniska. Sama nie wiem jak zareagują moje zwierzęta. Nie wspomnę o domownikach, bo o tym jeszce nie wiedzą. Naprawdę Ci współczuję. Jak na złośc nastał jakiś niesamowity brak zainteresowania w adopcjach, a jak juz coś się trafi to aż strach co ci ludzie wygadują. JASZA JAK MASZ PLAKATY JASZKI PRZEŚLIJ MI NA POCZTĘ.

Tak wspaniałe wieści. Jasza zmień tytuł będzie milej patrzec. Szczeniakowi Sary muszę chyba założyc wątek na dogo. W poniedziałek muszę go zabrac do siebie, ale o tym jeszcze nie wiedzą moi domownicy:p.

Jestem na zaproszenie, zapisuję.

Zaglądam do Duni, a tu kolejny sierota. Konieczny wątek. Postaram się też wspomóc chociaż finansowo.

Super, cieszę się, że się udało. Jasza, ale jak Ty weźmiesz psiaka w swoje ręce nie mogło być inaczej. Wspaniale.

Narazie zapisuję.

Zaglądam też do Dunieczki, czyli operacja za miesiąc. Będzie dobrze.

Jestem i ja, zapisuję biedaka.

Też się bardzo cieszę, tym bardziej, że na razie niewiele mogłam pomóc. W dodatku, jak nie znajdzie się dom dla szczeniaka od Sary z parkingu to będę go musiała zabrać do domu, bo ludzie wyjeżdżają na wakacje i mają zapewnioną opiekę, ale tylko dla Sary. Z dobrych wiadomości: psina podobna do jamniczka ze szkoły ma wspaniały dom u koleżanki pani Ani, która miała go na DT (ale to już pisałam na wątku). Za Jaszkę trzymam kciuki, to tylko jeszcze jeden dzień.

Tak myślę, że ta sprawa ma swoje pozytywne zakończenie. Teraz czas się zająć pozostałymi bidulami.

Właśnie zadzwoniłam do Pani Ani, aby się dowiedzieć co z naszym psiną ze szkoły. Ona jest poza granicami kraju i nie rozmawiałyśmy długo. Nasz jamniczek ma nareszcie domek. Pozostał u koleżanki Pani Ani. Ludzie zaraz otoczyli go miłością i są bardzo opiekuńczy. Psik też szybko się do nich przyzwyczaił i obie strony są ponoć szczęśliwe tj. psina i nowi właściciele. Pozostałe relacje po powrocie Ani z zagranicy, ale jest wszystko OK.