henikar

Kochani to jest wątek Suni wyrzuconej z samochodu, a która obecnie przebywa na parkingu. Pisałam w pośpiechu, ale jak co potem uzupełnię o nowe informacje. Pozdrawiam. [url]http://www.dogomania.pl/threads/216048-Male%C5%84ka-Sunia-kolejna-ofiara-wyrzucona-z-samochodu-szuka-domu[/url]!

[FONT=Arial][SIZE=4]Pod koniec września 2011 r. na terenie szkoły w Czeladzi została znaleziona śpiąca na boisku szkolnym maleńka, wychudzona sunia. Psina była w fatalnym stanie zarówno fizycznym jak i psychicznym. Nie chciała nic jeść, a na widok podniesionej do głaskania ręki uciekała i cała się trzęsła ze strachu. Według informacji zasięgniętych od pobliskich mieszkańców suczka została wyrzucona z samochodu i od tygodnia błąkała się w okolicy szkoły. Przypuszczam, że psina żywiła się na terenie szkoły resztkami jedzenia, które wystawiam bezpańskim kotom. [/SIZE][/FONT] [FONT=Arial][SIZE=4]Niestety o pozostawieniu psiny na terenie szkoły nie było mowy. Udało się jednak załatwić miejsce na parkingu samochodowym w Będzinie, gdzie wcześniej przebywał między innymi: Brutus, Sara i Kubuś. O transporcie suczki nie było mowy. Na widok samochodu prawie sikała ze strachu. Koleżanka, która ją znalazła prowadziła ją z Czeladzi do Będzina na piechtę. [/SIZE][/FONT] [FONT=Arial][SIZE=4]Obecnie sunia powoli dochodzić do siebie. Została odpchlona, odrobaczona. Powoli zaczyna nabierać apetytu. Jeszcze nie ma całkowitego zaufania do ludzi, ale z dnia na dzień jest coraz lepiej. Przebywa w cieplutkiej dyżurce w towarzystwie pracowników. Jednak dalej jest trzymana na smyczce, bo jeszcze brak jej zaufania do ludzi. Zauważyliśmy, że psina boi się małych dzieci. Może jakieś przykre doświadczenia z przeszłości? [/SIZE][/FONT] [FONT=Arial][SIZE=4]Sunia (na razie tak ją nazywamy) jest malutka, chudziutka, tylko uszka ma jak nietoperz. Ma czarną, krótką sierść. Może mieć około 7 miesięcy i wszystko na to wskazuje, że pojawiła się jej pierwsza cieczka. Oby tylko były to jej początki. Ma założoną książeczkę, jest odpchlona i odrobaczona. Za kilka dni będzie zaszczepiona na podstawowe szczepienia.[/SIZE][/FONT] [FONT=Arial][SIZE=4]Sunia na razie jest bezpieczna, jednak trochę zdezorientowana dużą ilością opiekunów, chociaż ma już swoich ulubieńców. No ale przecież zwierzak zna się na ludziach. [/SIZE][/FONT] [FONT=Arial][SIZE=4]Koniecznie potrzebny jest jej stały, spokojny i opiekuńczy domek, taki w którym odzyska wiarę w człowieka, dobrego człowieka.[/SIZE][/FONT] [FONT=Arial][SIZE=4]Kontakt w sprawie adopcji suni:[/SIZE][/FONT] [FONT=Arial][SIZE=4]Tel. 506051825[/SIZE][/FONT] [FONT=Arial][SIZE=4]e-mail: [EMAIL="henrietta55@wp.pl"]henrietta55@wp.pl[/EMAIL][/SIZE][/FONT]

Witajcie po mojej dłuższej przerwie. Witaj Dunieczko. Dosyć długo mnie nie było na dogo, ale Jasza zadbała abym miała na bieżąco informacje o Duni. Dziękuję. Postaram się też dołożyć przysłowiowy grosik. Na sławetnym parkingu mam obecnie kolejną wyrzuconą z samochodu maleńką sunieczkę, ale to już będzie nowy wątek. Agnieszko postaram się zaraz napisać, bo mam trochę wolnego czasu. Dziekuję za ogłoszenia.

Jestem na zaproszenie. Zapisuję i postaram się dokładniej poczytać, bo narazie tylko "między wierszami".

Jestem na zaproszenie. Długo mnie nie było na dogo z różnych powodów, w tym zdrowotnych. Postaram się nadrobić zaległości i w jakiś sposób pomóc.

Jestem po kolejnej przerwie i znowu muszę nadrabiac zaległości. Teraz siedzę z nogą w gipsie. To długa historia, ale ma jak zwykle związek ze zwierzętami, co mi już wypomina nawet moja mama. Nieważne, będzie dobrze i jestem z Wami.

Jestem na zaproszenie. Narazie zapisuję małą. Sama kiedyś miałam spanielkę Sarę i sentyment pozostaje.

[quote name='feliksik']ależ się cieszę - heniu, zaraz chyba w następną akcję cię zatrudnimy:cool3:[/QUOTE] Nie ma sprawy jak tylko będe mogła pomóc to pomogę. Dzwoniłam do pani Joli. Hektorek i hasiorek Riko już razem śpią na posłaniu. Riko jeszcze troszeczkę zazdrosny, ale ogólnie jest dobrze. Jutro jeszcze jadę z kociakiem z naszego śmietnika do weta. Biedak pojawił się z końcem zimy i ma problemy zdrowotne. Do tej pory mógł z ta dolegliwością funkcjonowac, ale zbliża się zima i musimy mu pomóc. Narazie w szkole tragedia i mało co mam czasu na zaglądanie na dogo. Ale nawiazałam kontakt ze wspaniałymi paniami z Bedzina, które pomagają zwierzętom. Troche im pomogłam i one oferują też swoją pomoc jakby co.... Zatem bardzo się cieszę, bo może w przyszłości można będzie liczyc na ich pomoc np. DT. Narazie pozdrawiam.

Też się bardzo cieszę ze wspaniałych wieści.

Jeden dzień mnie tu nie było , a tyle superowych wieści.

Zaraz zmieniam tytuł. Jeszcze czekałam, bo obawiałam się, że coś się zmieni. Wygląda na to, że wszystko jest OK, bo w przeciwnym razie Pani Jola miała dzwonić. Narazie dam jej trochę odetchnąć od moich telefonów i zadzwonię za dwa, trzy dni. Jeszcze raz wszystkim bardzo dziękuję.

Śliczny psiunio. Jak co będę polecać.

[FONT=Times New Roman][SIZE=3]Teraz szczegóły: zaraz jak tylko przyjechałam do swatów poszłyśmy tj. ja , córka i swatowa do pani Joli. Już czekała na Kubusia. Haski RIKO od razu reagował na malca pozytywnie. On ma trzy lata i jeszcze mu zabawy w głowie w przeciwieństwie do mojego 10-ciolatka. W drodze do pani Joli jeszcze raz przeprowadziłam wywiad ze swatową. Same pochwały. Pierwsze wrażenie bardzo dobre. Oczywiście zaczęły się wzajemne pytanie, odpowiedzi, opowiadani. Pani Jola zawsze miała dwa psy. Bardzo ubolewa nad stratą Hektora. Po jego odejściu wzięła ze schroniska psiaka, ale dorosłego. Niestety Riko go nie zaakceptował. Jednak ona postarała się dla niego o inny dobry domek. Postanowiła spróbowac ze szczeniakiem ale i tak miał to być piesek w potrzebie i tak trafiła na moje ogłoszenie. Oni raczej chcieli dużego pieska, ale Kubuś na takiego się zapowiada. Upewniłam się, że nawet gdyby był średni i tak to nie zmienia ich zamiarów względem pozostawienia psa.[/SIZE][/FONT] [SIZE=3][FONT=Times New Roman]Jeżeli nic się nie zmieni, a mam taką nadziej Kubuś, czyli Hektorek trafił naprawdę do wspaniałej rodziny. Hektorek zamieszkał (chyba mogę już tak pisac) w domku z ogromnym ogrodem. To miejsce niczym nie ustępuje, a wręcz teren jeszcze większy od miejsca, gdzie przebywał ze swoja mamą. Żadnych kojców, bud (no jedna ale stoi raczej jako antrapa w tylnej części posesji). Zadaszony duży taras to całe królestwo psów, posłania, michy itp., no i oczywiście skrawek pozostawiony właścicielom i gościom. Wymieniłyśmy spojrzenia z córką i oczy nam się świeciły na znak, że to jest to. [/FONT][/SIZE] [FONT=Times New Roman][SIZE=3]Wiele by jeszcze pisac pozytywów. Najważniejsze jest jednak zaakceptowanie się psin. Kubuś pokochał od razu hasioraka, myślę, że Riko też bo bawią się wspaniale. No cóż Riko jest jednak zazdrosny przy głaskaniu malca, a ponadto pokazuje mu czasami kto tu rządzi i go ustawia. Myślę, że to normalne. Dzisiaj dzwoniłam do Pani Anety właścicielki Sary i ona uspokoiła mnie, że Sara też ustawiała malca, że niejednokrotnie piszczał. Na szczęście to tutaj miały miejsce tylko dwa małe spięcia, ale raczej „edukacyjne”, a nie groźne. [/SIZE][/FONT] [FONT=Times New Roman][SIZE=3]Cały czas jestem w kontakcie z Panią Jolą. Przesłała mi MMS-a psin. Mam nadzieją, że wszystko będzie OK. [/SIZE][/FONT] [FONT=Times New Roman][SIZE=3]Kochani jeszcze raz dziękuję za ogłoszenia. Miałam jeszcze dwa telefony w sprawie Kubusia. Wszystko zapisuję i polecam inne psy. Na razie pytają koniecznie o szczeniaki, ale o duże (w jednym przypadku pani nawet stwierdziła, że może być suczka, bo przecież można wysterylizowac).[/SIZE][/FONT] [FONT=Times New Roman][SIZE=4]Nad wszystkim czuwam, aby pomóc kolejnym[/SIZE][/FONT]

[FONT=Times New Roman][SIZE=3]Kochani składam wielkie dzięki i ukłony za okazaną mi pomoc w ogłoszeniach. Natusia tekst jest po prostu ujmujący. Starałam się mniej więcej zacytowac go moim swatom i widziałam łzy w ich oczach. Stwierdzili, że jeszcze trochę a ”zarażę ich innym patrzeniem na niedolę zwierząt”. [/SIZE][/FONT] [FONT=Times New Roman][SIZE=3]Kubuś dzisiaj pozostał w nowym domku. Jeżeli wszystko będzie dobrze tzn. hasior RIKI go nie będzie gryzł oczywiście tam pozostanie. Wszystko zapowiada się dobrze, są małe zgrzyty jeżeli chodzi o głaskanie, jedzenie ale ogólnie fajnie się bawią. Rodzina marzenie, ale wszystko napiszę jutro, bo raz że późno, a dwa boję się coś pisac aby nie zapeszyc. [/SIZE][/FONT] [FONT=Times New Roman][SIZE=3]Powiem tylko tyle: to jest ten domek, to musi być ten domek![/SIZE][/FONT]

Natusia dziękuję, trzymajcie kciuki. Zaraz jzabieram malego z parkingu i jedziemy. Ale się boję.

Tak myślałam, ze Jasza jest poza zasięgiem kompa, bo inaczej już by się dzieliła z nami informacjami chociażby o Jaszce.

No to super, aż mnie ciarki przeszły po całym ciele kidy czytalam tak wspaniale wiadomości.

O jej dziekuję, ale ogłoszeń, toteż i telefony ruszyły. Wczoraj wieczorem już dzwoniła pani o Kubusia i to niesamowity zbieg okoliczności, bo okazało się, że są to sasiedzi mojej od niedawna swatowej. Mają juz psa hasiorka, ale zawsze mieli dwa i jeden im niedawno odszedł za TM. Właśnie dzisiaj jadę do swatów w odwiedziny i umówiłam się, że zabiotę też małego. Moja swatowa mówi, ze to porządni ludzie, ale ja sama muszę sprawdzic, bo u mnie liczy się przede wszystkim dobro psa, a niestety u moich swatów mimo, że psu się krzywda nie dzieje, to ja mam inne niż oni poglady na temat zwierząt. Dlatego serce mi bije i nie myślę o wizycie u swatów tylko o Kubusiu. Pani, która dzwoniła boi sie przede wszystkim tego czy ich hasiorek zaakceptuje małego. Ja boję się wszystkiego, ale zawsze tak bywa przed adopcją. Jak co to psa pod pachy i dziękuję, nawet jakbym miała sobie tam "nagrabic". Dzisiaj miałam już drugi telegon - rodzina z Chorzowa, dwoje dzieci 3 i 6 lat. Mam ich w rezerwie. Rozmawiałam z właścicielką parkingu Sonią. Kubusia niestety nie wezmą, bo to odpowiedzialnośc. Natomiast brali psiaka, bo szkoda im było, że całe dnie spędzał w te upalne dni na parkingu.

Dziękuję, może ktoś zadzwoni. A jak nie to i tak będę próbowała zapytać pani Soni jakie ma zamiary i czy dawać więcej ogłoszeń.

Natusia tekst postaram się zrobić, tylko ja pracuję w szkole i teraz ciężko z czasem. Przed chwilą dzwoniłam na parking. Ponoć dwie godziny temu właścicielka parkingu zabrała ponownie Kubusia do siebie. Prawdopodobnie syn bardzo chce mieć psiaka, ale ona się waha co do odpowiedzialności. Teraz to już nie wiem czy byłby to drugi pies czy wogóle nie mają. Nie chcę narazie pytać osobiście, aby nie było uznane, że nalegam. Wolę aby to był zdrowy i rozsądny wybór,wtedy ewentualnie porozmawiam. Wiem, że Pani Sonia jest za zwierzętami. Przykładem tego jest chociażby to, że godziła się zawsze przygarniać na parkingi bezdomne psiaki.

[quote name='Jasza']A pracownik z którym tak się witał...ma psa? ;-)[/QUOTE] Tak on mieszka w Psarach k/Będzina i ma dwa psy i siedem kotów. Ale widać od razu, że kocha zwierzęta. Jak tylko Kubuś wrócił ze spaceru zaraz go wziął na ręce, tulił, a Kubuś już mu nie zszedł z kolan. Od dzisiaj ten Pan ma trzy dni wolnego. Od rana jest nowy trzeci pracownik, ale ponoć też OK. Będe potem dzwonić.

Z tego co się dzisiaj dowiedziałam będąc u malucha wczoraj został zabrany przez właścicielkę parkingu i miał u niej spędzić noc (ale raczej jako zabawka dla syna) Ponieważ ponoć piszczał i chyba się zlał został przywieziony ponownie na parking. Ludzie już mają ponoć psa zatem ten domek jest spalony. To jest niesamowicie mądre psisko. Dzisiaj wzięłam go na spacer poza parking. Cały czas oglądał się za siebie i niezbyt chciał oddalać się od parkingu. Na łące trochę pofiglował, ale drogę powrotną zapamiętał dokładnie. Był bez smyczki i mimo, że próbowałam iść daje prosto on dokładnie wiedział kiedy skręcić na parking. I tam pobiegł dokładnie mnie olewając. Polubił bardzo jednego z pracowników z nocnej zmiany. Kiedy go zobaczył (bo był to czas zmiany) to go z wielką radością przywitał. To będzie wspaniały pies, oby szybko znalazł domek, ale naprawdę doby domek.

A ty biedaku nadal czekasz. Ja teraz też mam szczeniaka na wydaniu i totalna cisza, a co tu mówić o dorosłych psiaczkach. Niech to...

Jasza wysłałam zdjęcia.

Właśnie też się zastanawiam dlaczego go zabrała, a potem przywiozła. Ale dokładnie, nic na siłę. Najpierw spróbuję się czegoś dowiedzieć od pracowników, a potem może sama się skontaktuję telefonicznie i po prostu zapytam.