marako

Bajka właśnie przegryzła drugi kabelek od zasilacza (na szczęście nie był pod napięciem). Wczoraj poszedł pierwszy (myśleliśmy, że to Tajga, bo ją nakryliśmy z kabelkiem na legowisku, a ten wczorajszy też na pewno Bajeczka, tyle, że Tajga sobie go przechwyciła). Więc nie jest taka idealna - moje suki nie niszczyły niczego!

Wiem, co czujesz. Miałaś Mrówkę bardzo długo. Ja jeszcze Bajki nie oddałam, a też serce płacze. Dziś szalałyśmy razem w ogrodzie, rzucałam jej zabawkę, obie próbowałyśmy się przechytrzyć, która ją pierwsza podejmie z ziemi, mnóstwo galopad, skoków, radości. Trochę też Honda próbowała się z nią bawić, ale Bajka woli z ludźmi. Później odpoczywałyśmy razem na posadzce tarasu - wyłożyła mi się na nogach, przytulała się. Ze wszystkich psów, jakie miałam, ona jest najmilsza i najbardziej pocieszna (a jednocześnie ma charakter). Moje rezydentki poobrażałyby się to słysząc, ale prawda jest taka, że każda z nich ma jakąś dokuczliwą przypadłość (Honda - świr, Grace uparciuch, Tajga - morderca), a Bajeczka na razie jest fantastyczna, a poza tym piękna! No i wciąż okazuje radość i szczęśliwość, że jest jak jest, a moje uważają, że im się wszystko należy - dwóm z urodzenia, a trzeciej, bo ma władzę. Chyba tak miłego psa jak Bajka nigdy nie będę już miała. No, pomarudziłam, a teraz idę ustalać szczegóły jej przekazania.

Bajeczka ma czasem do czynienia z naszym wnukiem (5,5 roku). Ale on raczej zajmuje się czymś innym (klocki, komputer, rower), a najbardziej z psów lubi Grace (rzuca jej patyki), Bajce nie poświęcił zbyt wiele uwagi. A Bajka - też zastanawiam się, jak potraktuje dzieci - zagrożenie? zakłócenie spokoju? Czy właśnie dobrych partnerów do zabawy? Niestety mam obawy, że to pierwsze. Ona poza tym, że na wyprawach poza posesję szaleje, biega, węszy, na posesji stróżuje, to w mieszkaniu głównie leży (śpi). Jak dzieci będą namolnie jej przeszkadzać w odpoczynku, to nie wiem, czy będzie szczęśliwa. Dużo zależy od pierwszych dni, zanim je zaakceptuje jako członków nowego stada, czy nie dadzą jej w kość. My w niedzielę będziemy w Raciborzu z Hondą. Oni mają do Raciborza około 40 km. Jeśli zależy im na tym, by spędzić całą niedzielę z Bajką, to podjadą rano przed wystawą po nią. Jeśli nie, to my podjedziemy po wystawie.

To wygląda na to, że będziemy się z Bajeczką żegnać w niedzielę. Płot szczelny, państwo rowerowi, Bajka potęskni kilka dni i pokocha na nowo. Rozpieszczana na pewno będzie tam bardziej niż u nas, bo u nas byłaby jednym z 4 psów do głaskania. Do dzieci się przyzwyczai, może nawet polubi, nauczy się bawić z nimi (ostatnio podjęła pierwsze próby zabawy ze mną, przez pierwsze 2 miesiące nie umiała się bawić). Serce mam ciężkie, gardło ściśnięte, jak patrzę na małą, to oczy się szklą. Ale może jej tam będzie docelowo lepiej, niż u nas, nas w końcu nie ma w domu bardzo długo, teraz wyjątkowo syn nie ma pracy, więc mieszka z nami, jest też córka, ale niedługo się wyprowadzą, psy będą miały długie okresy bez ludzi w domu. Grace ma 8 lat, a to sporo jak na olbrzyma, Tajga też niemłoda, trzeba mysleć o zapewnieniu im dobrej opieki na starość. Honda z kolei też wymaga nakładów, bo to wyjątkowa dziewczyna. Wszystko więc przemawia za tym, by Bajkę przekazać w dobre ręce.

Wpuszczam, wpuszczam, bo to wielka przyjemność poleżeć/posiedzieć z psiurą blisko, a nie przepadam za leżeniem w legowisku (choć i to mi się zdarza). I wcale moje psy nie są przez to mniej karne, są też nadzwyczaj dobroduszne, co widać np. w ich stosunku do tymczasów. Tyko od czasu do czasu w różnych sytuacjach przypominam im, kto ma decydujący głos w najważniejszych sprawach i to wystarcza.

Co do wpłat, to akurat w pierwszych postach dawno nie było aktualizacji. A miło byłoby zobaczyć siebie jako deklarowicza, który się wywiązuje. Ale jasne, że Soemie trudno ogarnąć tyle wpłat, faktur itp., więc trzeba wykazać cierpliwośc w czekaniu na aktualizacje. Rzeczywiście najłatwiej zobaczyć historię swojego rachunku i ma się jasność, ile wpłat i za jakie miesiące się zrobiło. (chyba,że jakąś pomyłkę ktoś zrobił i przelewy np.wyszły, ale nie doszły...)

Bajeczka, anioł, wzór łagodności, jak już uznała sofę za swoją, w pewnym dniu też próbowała nie pozwolić nikomu usiąść, warczała i próbowała zęby puścić w ruch. (inne tymczasy też miały takie zagrania, a i mojej "pierworodnej" Grace w pewnym dniu się coś ubzdurało, że nie przesunie się na drugi koniec łóżka, żebym ja się mogła położyć, początkowo stawiała bierny opór, a jak próbowałam przesunąć to się ostro postawiła). W takiej sytuacji stanowcze rozwiązanie siłowe okazało się najlepsze (na szczęście z Grace wystarczyło stanięcie nad nią na łóżku, kikukrotnie powtórzony surowy ton i pokazanie legowiska, bo nie wiem, czy siłowe bym wygrała). Może Frydze da coś to do myślenia, że jej Pani jednak nie jest mięczakiem.

Ta o której pisałam wyżej właśnie pod wpływem trymowania zrobiła się bardziej szara, niż była. Rok temu sugerowano, żeby pani wystąpiła o przekwalifikowanie na czarną. Po roku starannego rollingu suczka już jest o wiele jaśniejsza. Przecież łap się nie trymuje, a Bajka ma zupełnie szare. Wiadomo, że wiele czarnych miniatur jest farbowanych, bo nie są do końca czarne, może i Bajeczka mogłaby zrobić się czarna w ten sposób. Trymowanie zlikwiduje lekkie przesianie, ale nie aż takie obfite, zwłaszcza na łapach.

Szukałam staranie, bo też wydaje mi się piękna w każdym calu. Ale nie ma tatuażu. Jest za mało czarna jak na czarną, a za czarna jak na pieprz i sól. Ale np. u nas w oddziale po 2 czarnych miniaturach urodziły się 3 czarne i 1 pieprz i sól właśnie taka ciemna. Matka choć czarna sama była po czarnym ojcu i czarno-srebrnej suczce. Teraz właścicielka ma zagwozdkę, bo chce ją kryć, a nie wie, czy czarnym, czy pis. (powiedziałam jej zresztą szczerze, że ja bym nie kryła, bo po co mnożyć bez potrzeby nie mając pewności, co do efektu, a ona na to, że po to kupiła ze znanej hodowli, żeby rozmnażać). Bajka właśnie to taki niedorobiony pis tyle, że średniaczka.

A w pracy Pani z Żor(-ów) poprosiła o fotkę z jakimś człowiekiem. Znaczy boją się, że Bajka będzie za duża, większa od ich poprzedniej suni (wcześniej też wspominali, że wygląda na większą od tamtej. To dla mnie znak, że targają nimi jakieś wątpliwości. Oby była za duża!!! Zrobiłam foty z Kasią, która jest najmmiejsza u nas w domu. Łudzę się, że jednak nie będą gotowi na tak dużą sunię! (haha, przecież mikrus z niej, prawda?). [IMG]http://img72.imageshack.us/img72/9176/minibajbaj5.jpg[/IMG]

Dziś wracam z pracy, a tu wita mnie jakiś łysol. Kasia zrobiła mi niespodziankę i obcięła Bajeczkę. [IMG]http://img525.imageshack.us/img525/3153/minibajbaj3.jpg[/IMG] [IMG]http://img20.imageshack.us/img20/6605/minibajbaj1a.jpg[/IMG] [IMG]http://img406.imageshack.us/img406/6585/minibajbaj2.jpg[/IMG]

Miło się czyta i wspomina malutką Vesper i Aleski. Widziałam, że Furla będzie się wystawiała w Krakowie. My też się wybieraliśmy (w klasie otwartej, więc znów byśmy się spotkały, jak rok temu), rozważałam też asystowanie zamiast wystawiania. Ale jednak odpuściliśmy ten wyjazd, bo z niczym ostatnio nie wyrabiam. Teraz mam dylemat za kogo trzymać kciuki, bo w pośredniej jest Tina. To chyba będę trzymała za obie czarnule.

Jutro wysyłam fakturę (sunię zgłaszałam, z deklaracjami jestem na bieżąco (wpłacone już za czerwiec) Oto Bajka kilka dni po sterylce: [IMG]http://img405.imageshack.us/img405/9505/ministerylka2.jpg[/IMG]

Ja na ogłoszenia Heidi wyadoptowałam Costę i Bravę - może Maniek przyniesie szczęście też innej psince, tylko trzeba utrafić z kimś podobnym.

To na pocieszenie wrzucę jeszcze parę Bajek (a oprócz Bajek moją kwitnącą krzewuszkę, piekna, co? No i perukowiec. Szkoda, że nie w pełnej rozdzielczości foty.) Bajorek zaczął lubić się z Hondą (wcześniej była głównie zazdrość po obu stronach). A Mrówka - u Ciebie zmieniła się nie do poznania, jest śliczna, wesoła i tak już zostanie, bo na pewno domek będzie też o nią dbał. Ale pierwsze dni są okropne. Tęsknimy chyba nawet bardziej niż one (pocieszam się, że tak jest...). [IMG]http://img72.imageshack.us/img72/6315/minibajorek4.jpg[/IMG] [IMG]http://img839.imageshack.us/img839/6770/minibajorek5.jpg[/IMG]

[quote name='Poker']Widzę ,że masz biegunkę myślową, wcale się nie dziwię.[/QUOTE] Myślową, ale niestety chyba zacznie się i zwyczajna pospolita, bo aż kręci mnie w brzuchu od stresu. Właśnie wróciliśmy ze standardowego wieczornego kółeczka - my około 3 km, a Bajka z 10, bo wciąż znikała na horyzoncie, by pojawić się po minucie i znów zniknąć. A syn podjął znów próbę namówienia mnie, żeby ją jednak zostawić. Argumenty jego są ważkie - Bajka nigdzie nie będzie mogła TAK i TYLE biegać. Każdy inny pies może przystosować się do życia w zwykłych domowych warunkach, nawet z dużą dawką spacerów, ale ona będzie jak wolny ptak w klatce. Albo nawieje im przy najbliższej nadarzającej się okazji i zniknie bezpowrotnie (nibyt ma chip, ale co z tego). Nie rozumiałabym tego przed poznaniem Bajki, a przecież sporo psów znałam (nie myślę tylko o moich stałych i tymczasowych). Nawet Heidi (uciekinierka) nie miała lotu do Bajki. Jej największym żywiołem i potrzebą jest dłuuugi i szybki bieg, tak zupełnie bez wyraźnego celu. Podziękowaniom nie ma teraz końca.

Tak w ogóle to na 90% będziemy w niedzielę w Raciborzu, więc tylko 40-45 km od domku Bajki. Jeśliby ludzie podjechali rankiem do Raciborza odebrać Bajkę - może nie byłoby źle. Ale to musiałoby być w miarę rano, żebyśmy nie wystawiali Hondy w nerwach, bo przecież trzeba trochę porozmawiać, podpisać umowy, przekazać różne rzeczy a to trwa. Ale wtedy tylko niedziela na zaznajomienie się, bo w poniedziałek do pracy. My sami moglibyśmy tam podjechać dopiero w niedzielę po południu. Najlepiej byłoby oddać Bajkę już w piątek po południu lub sobotę rano, żeby dwa dni się mogła aklimatyzować. A już w ogóle idealnie zrobiła rodzinka mojej grudniowej tymczaski biorąc tydzień urlopu dla nowego domownika. Ale tak nie każdy może.

[quote name='feliksik'] aha i nie martwcie się o drogi, bo to dzielnica małych uliczek i domków - nie ruchliwych dróg. Jest tylko jedna tam droga, ale kawałek od domku. Natomiast z pewnością mieszkają blisko dużych zielonych rekreacyjnych terenów, gdzie chodzę ze swoimi psami, więc będzie mogła się tam wybiegać. [/QUOTE] Tereny zielone - świetnie. Może kiedyś, jak będziesz tam ze swoimi psami, natkniesz się na Bajeczkę i zobaczysz, jak się ma... Droga ruchliwa nie jest blisko, ale dla Bajki 300 m to kilkanaście sekund - ona jak zwietrzy przestrzeń, pędzi jak wiatr. Dziś Baja przywitała mnie szczęśliwa, bo była znów na rowerze z synem - jak zwykle lekkim krokiem, radosna wróciła po kilku kilometrach biegania i to wcale nie za rowerem, ale zataczając ogromne koła, w lewo, prawo, rozkoszując się pędem i wiatrem w grzywie. No i może dziś ją przytnę "na sznaucerka", bo taka fryzura odpowiada nowej Rodzince. (jak będę umiała i jak reanimuję maszynkę po goleniu Tajgi). Super, że już za dwa dni będziesz u Państwa z wizytą. (z drugiej strony to już w takim razie klamka zapadnie, buu).

Już odezwała się feliksik, przeprowadzi ona, albo przez nią wskazana osoba. Dzięki.

Na ostatniej fotce wygolony placek i blizna po wycięciu guza, nie był mały - sporo szwów.

Mam kłopot, bo feliksik nie logowała się od 24 maja na dogo, więc nie czytała mojej prośby o wizytę p.a. (w Żorach). Może ktoś mógłby polecić jeszcze kogoś stamtąd? Rodzinka z Żor(-ów) czeka na Bajkę już parę miesięcy, a ja nie chcę już przedłużać rozstawania się z nią; z każdym dniem bardziej boli. Co robić? Fotki wyszły okropnie, tzn. wygląda na nich jakby nie była w ogóle obcinana, a przecież wielki wór włosów z niej wyszedł. [IMG]http://img442.imageshack.us/img442/4719/minibajorek1.jpg[/IMG] [IMG]http://img706.imageshack.us/img706/8367/minibajorek2.jpg[/IMG] Imageshack słabo mi działa, więc tylko tyle dałam radę wrzucić. O, jeszcze jedno: [IMG]http://img191.imageshack.us/img191/3488/minibajorek3.jpg[/IMG]

No to we dwie buczymy, bo ja też codzienie opłakuję Bajkę.

Wtedy była krótko po amputacji ogonka, nerwowa, nieufna. Teraz raczej już nic fizycznie jej nie dolega, więc taka sama taktyka, jak Wasza może zadziałać, ale stosowana od początku przez osoby, których nie zna i musi przyjąć reguły, bo nie wie, co ją czeka. Wykonaliście kawał dobrej roboty i teraz czas, by mogła spróbować gdzieś indziej. Szkoda, że ten dt doświadczony nie jest wolny.

Podczytuję regularnie o Twojej Frydze i współczuję, że po takim długim okresie u Ciebie ona nadal pokazuje zęby. Adopcja i tak może nastręczyć trudności, choć jest pożądana. A może właśnie odwrotnie - może ona potrzebuje zacząć od nowa układanie relacji z kimś, bo u Was już te jej zagrania zrobiły się powtarzalne, nawykowe? Oby trafiła na kogoś, kto ją ujarzmi, od pierwszej chwili stawiając warunki nie do obalenia, a zołza się podporządkuje.

Dziś "obrabiałam" aż trzy z 4 moich suk, aż maszynka mi się stępiła na Tajdze, a zaraz potem pojechałam na szkolenie z Hondą, więc nie miałam czasu na fotki. Ale jutro porobię i pokażę cudną. A z miłych wiadomości - Bajeczka po wyleczeniu uszu o wiele lepiej słyszy (chyba nie pisałam jeszcze o tym).