szajbus

Błoto Radku to był najmniejszy problem. Już od lutego wzdłuż całej ulicy był zerwany asfalt - jeden pas. Reszta pękała pod naporem pracujących maszyn, to samo było z chodnikami, które dosłownie były wgniatane. Pod moim balkonem była budowana komora przyciskowa na głębokość 2 pięter. Wszelka machineria mi pracowała pod balkonem o smrodzie spalin i drżeniu calutkiej kamienicy już nie wspominam. Czuliśmy się naj w czasie trzęsienia ziemi. Do tego całe pryzmy piachu i suchego cementu. Potem było nawożenie piachu, żeby zasypać komorę, potem podsypki betonowe. Kładzenie nowego asfaltu, nowych chodników itd. Budowa trwa dalej, ale już nie na naszej ulicy. Pisałam wcześniej o awarii komputera. Jak myślisz co było w środku? To samo co mam w szafach. Na zdjęciu początek prac. Takiej głębokości była komora jak ten ceownik na zdjęciu unoszony przez koparkę. Zdjęcie zrobione z mojego okna.

Jak nie urok to przemarsz wojska. Walnęła nam terma na ciepłą wodę. Trzeba było kupić nową, ale haki od starej nie pasowały do nowej i dawaj.... bajzel w łazience całą gębą z kuciem ściany włącznie. Żeby było ciekawej okazało się, że po kilkumiesięcznych wykopach na całej długości i szerokości mojej ulicy (budowa nowego kanału deszczowego) wszędzie mam piach, albo cement. Ok sprzątałam na bieżąco bo wszędzie był pył, ale bez przesady. Nie grzebałam we wszystkich szafach, szafkach, szufladach. Sama nie wiem czym są oblepione ciuchy, które leżały w szafie, a w których nie chodziliśmy. Moim zdaniem to jest jakiś pył piachowo-cementowy. Pod balkonem miałam tego cale pryzmy. Teraz wszystko piorę , prasuje, a Janusz szoruje. Niby na święta planuje się porządki, ale kurde nie takie żeby wszystko co się rusza prać i prasować. Dodajcie mi siły maluchy , bo zaczynam mieć tego serdecznie dosyć.

Bardzo często oglądam zdjęcia Psoni i Balbinki. Tak już nam zostanie co?

Kochamy, tęsknimy, pamiętamy