_Dunaj_

...........................

Od psa się nie oczekuje, psa się wychowuje, no cóż, reszta jest milczeniem. Niespełnianie oczekiwań, nagła alergia albo przeprowadzka to 3 główne powody oddawania psów. Zdecydowanie większość jak zamarzy o piesku powinna kupić pluszaka, teraz są takie zdalnie sterowane nawet szczekają.

Lepiej trafić nie mógł, jedynym lepszym rozwiązaniem może być tylko własny domek

Tak odstwione za jakiś czas musi być, bo nie może tego brać non stop, no i przełom kwiecień maj kolejna seria badań i kolejna diagnoza czy lepeij czy nie i co dalej, W sumie najbardziej to chyba męczące jest takie czekanie, robie to co można i muszę być uzbrojona w cierpliwość. Tylko pilnowanie diety, leki osłone i czekanie i nic więcej teraz nie mogę. Dziś w nocy mała napedziła mi stracha, bo zaczeła się dławić, jakby klasłać, bałam się, żeby to nie było zachłystowe zalenie płuc, bo jest duże ryzyko zachorowania, ale na szcęście to była trawka, widocznie mała na dworze zjadła trawki i jedno źdżbło przykleiło się i zwymiotowała i jest spokój nic się nie dzieje

Przez ostatnie problemy losowo- techniczne opuściałam się w bierzących widadomościach, w weeknd spróbuję nadorbić zaległości, a działo się działo

Jeśli dobrze to ograniam, to achlazja powoduje cofanie się treści żoładka (refluks) i to daje oczucie bólu/pieczenia, w każdym razie duży dyskomfort, którego pies próbuje sie pozbyć wymiotami, poiprazol łagodzi efekty refluksu a jak nie ma dolegliwosci to pies się nie zmsza do wymiotów. Nie mniej badać się musimy bo z achalzja łaczą się inne efekty uboczne i oby ich nie było

Polprazol, który Bulimka bierze od tygodnia zdecydowanie łagodzie efekety refluksu i mała nie zmusza się do wymiotów

Gosiu możecie przyjechać z Tiną

Zapraszam serdecznie Karolina zrobiła kolejny bazarek dla Bulimki

Albo ja źle coś rozumiem, albo niektórym osobom się w głowach przewraca. Każdego zainteresowanego Bulimką uczciwie informuję o jej stanie zdrowia i możlwiych konsekwencjach. Wydaje mi się, że jak ktos jest bardzo zdecydowany na adopcję to bierze psa na dobre i na złe. Tymczasem w odpowiedzi otrzytmuje informację, że trzymają kciuki niech wyzdrowieje, a jak będzie zdrowa to ją chętnie wezmą. Druga grupa to pytający o rasę, bo jest zbyt ładna na kundelka, jak odpowiadam, ze to mieszaniec to traci nagle na urodzie. Wydaje im się, że skoro je wziłeiśmy do domu to muszą być rasowe bo kundelki się do schroniska oddaje. Normalnie brak mi słów

Bardzo śliczniutkie

Będziemy się starały, bo Bulimka jest bardzo proludzka, a za dziećmi wprost przepada, choć w domu nie ma małych dzieci

To nasza fotorelacja z pobytu w predszkolu, być może to pierwszy krok by zająć się dogoterapią, a Bulimka ma do tego przedyspozycje

Troche nie w dożym temacie, ale sie pochwalimy. Zaczełyśmy z Bulimką drogę do zdobycia uprawnień do dogoterapii, byłam z amła w przedszkolu, jak już się dzieci przyzwyczają to następny będzie Bugi, a może kiedyś pojadę z Cormaciem

Allu tak mi podpowiadało moej serce, bardzo Wam współczuję

Dziś odszedł Philip Paul Saxifraga (25.09.2008-13.02.2016) Kochany, mądry i wspaniały Filipek naszej drogiej Alli. Jak pięknie napisała "zgasło światło moich oczu" Kochana Allu nie ma takich słów, które wyraziłby nasze współczucie i ukoiły Twój ból. Łączymy się z Tobą w tych trudnych chwilach. Wiem jaka to dla Ciebie ogromna strata, robisz co możesz, a nawet więcej by ratować inne dogi, a tymczasem .........odchodzą te własne najkochańsze bez których bledną kolory. Allu, Andrzeju przyjmijcie serdeczne wyrazy współczucia, sercami jesteśmy z Wami, bądźcie dzielni. Filipku kochany, nie mówię Ci żegnaj a do zobaczenia, a teraz biegaj szczęśliwy za TM o Allę się nie martw zatroszczymy sie o nią i resztę rodziny też, powiedz tam tym które juz odszeły że bardzo za nimi tęsknimy, ale jakoś dajemy radę. Zapamiętamy Cię takim kochanym, mądrym, dostojnym i szlachetnym. W moim sercu masz swoje miejsce

chciałam wstawic zdjęcia amlutkiej jak była w przedszkolu, ale dogo mi nie pozwalało, może dziś później się uda

Super

Działa i czy nie działa o to jest pytanie

A to opis z czym się może wiązać ta przypadłość, jakie są rokowania i sosoby leczenia oraz diagnozowania. Mam nadzieję, że to ta pierwsza wersja i choć nas wtedy czeka 7-9 miesięcy leczenia, ale najabrdziej bezinwazyjnego, znam też nazwę leku, który znajomej kot dostawł ptzy tekiej przypadłości, zapytam weta czy warto byłoby spróbować Achalazja przełyku 1. Idiopatyczna achalazja przełyku. Jest to schorzenie występujące u szczeniąt. Kliniczne objawy ujawniają się po odsadzeniu od suki i zapoczątkowaniu żywienia pokarmami stałymi. Choroba ta ma podłoże dziedziczne i najczęściej występuje u foksterierów gładkowłosych, chartów afgańskich, rzadziej u dogów i owczarków niemieckich. Dużo rzadziej wada ta występuje u innych ras psów. Podstawowym objawem klinicznym idiopatycznej achalazji przełyku jest ulewanie, które właściciel mylnie określa jako wymioty. Niekiedy dominującym objawem klinicznym jest zachłystowe zapalenie płuc, bardzo częste powikłanie w tej jednostce chorobowej. Zaburzenie warunkujące powstawanie idiopatycznej achalazji przełyku mają charakter nerwowo-mięśniowy i polegają na braku fali perystaltycznej przełyku oraz na zaburzeniach synchronizacji w odruchowym rozkurczu wpustu do żołądka. Stan taki sprawia, że pokarm dostaje się do przełyku za sprawą świadomego aktu połykania, lecz nie zostaje przesunięty dalej i nie może przejść do żołądka. Dochodzi do gromadzenia się pokarmu w przełyku, co powoduje widoczne wysklepienie lewej części szyi. Zwierzę z objawami idiopatycznej achalazji przełyku jest żywe, czujne u wykazuje przez cały czas wzmożony apetyt. Zdarza się, że zwrócony pokarm jest natychmiast zjadany powtórnie. Mimo to, widoczne jest postępujące wychudzenie zwierzęcia. Rozpoznanie stawia się na podstawie typowych objawów klinicznych występujących w określonym wieku zwierzęcia oraz kontrastowego badania rentgenologicznego przewodu pokarmowego. Niekiedy cenną wskazówką jest występowanie podobnych objawów u innych osobników z tego samego miotu. Leczenie idiopatycznej achalazji przełyku jest długotrwałe i wymaga wielu poświęceń ze strony właściciela. Podstawową sprawą jest żelazna konsekwencja w postępowaniu, która z reguły pomyślnie wpływa na zlikwidowanie schorzenia. Zwierzę musi być karmione małymi porcjami płynnych, półpłynnych lub papkowatych (w późniejszym okresie) pokarmów, pozostając podczas jedzenia i przez 15-30 min po nim w pozycji pionowej na tylnych kończynach. Takie postępowanie ma na calu wykształcenie odruchu rozkurczu wpustu. Większość zwierząt (ok. 75%) udaje się w ten sposób wyleczyć. Postępowanie takie jest długotrwałe, przy czym jego zakończenie pomyślne następuje w 12-14 miesiącu życia. Najpoważniejszym powikłaniem idiopatycznej achalazji przełyku jest zachłystowe zapalenie płuc, które stanowi główną przyczynę niepomyślnego zejścia choroby. 2. Nabyta achalazja przełyku. Nabyta achalazja przełyku stanowi z punktu widzenia patogenetycznego taki sam proces, jak achalazja idiopatyczna, lecz dotyczy zwierząt starszych przy braku predylekcji rasowych. Z reguły jest to pierwszy epizod chorobowy, a w wywiadzie brak jest informacji na temat przebytych chorób przełyku. Etiologia schorzenia nie jest jeszcze poznana. Objawy kliniczne polegają na występowaniu ulewań, prze zachowanym lub wzmożonym apetycie. Zwierzę chudnie i staje się apatyczne. Niekiedy mogą wystąpić objawy niektórych chorób niedoborowych (niedokrwistość). Zachłystowe zapalenie płuc stanowi często powikłanie maskujące podstawową sprawę chorobową. Leczenie nabytej achalazji przełyku jest identyczne, jak w przypadku procesu idiopatycznego. Specyficzne żywienie zwierzęcia przeprowadza się przez okres ok. 6 tygodni. Wspomagająco podaje się witaminy z grupy B oraz leki antycholinergiczne (np. atropina). Jeżeli po 6 tygodniach postępowania zachowawczego brak jest jakichkolwiek oznak cofania się choroby, to istnieje wskazanie do przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego. Należy jednak podkreślić, iż w przeciwieństwie do idiopatycznej achalazji przełyku, rokowanie w postaci nabytej powinno być zawsze ostrożne. 3. Przetrwały prawy łuk aorty Przetrwały prawy łuk aorty, schorzenie wrodzone, występuje najczęściej u owczarków niemieckich. Uciskając na przełyk, powoduje jego rozszerzenie w części przedsercowej. Sprawia to, iż pokarm natrafia na mechaniczną przeszkodę, nie pozwalającą na przejście kęsów do żołądka. Objawy kliniczne ujawniają się z chwilą odstawienia szczeniąt od suki i rozpoczęcia karmienia pokarmami stałymi. Pies zwraca praktycznie wszystkie pokarmy stałe, a także płyny, jeżeli ich jednorazowo przyjęta objętość jest zbyt duża. Rozpoznanie stawia się na podstawie objawów klinicznych, wieku psa oraz kontrastowego badania radiologicznego przewodu pokarmowego. Postępowanie terapeutyczne polega na operacyjnej korekcie tej wady. Po zabiegu przez 6 tygodni zwierzę powinno być karmione identycznie, jak w przypadku idiopatycznej achalazji przełyku, pokarmami płynnymi lub półpłynnymi, ze stopniowym włączaniem (począwszy od 4-5 tygodnia) pokarmów stałych w bardzo małych ilościach. Takie ostrożne postępowanie po zabiegu jest konieczne, gdyż przetrwały łuk aorty oraz idiopatyczna achalazja przełyku niekiedy występują równolegle jako dwie niezależne jednostki chorobowe.