Miawko

Tam jest ze dwadzieścia takich dziewczyn... już zdążyłam sprawdzić :)

Czytam właśnie książkę (w końcu pożyczyłam ją od siostry). Już prawie skończyłam, a to moje wnioski: - strasznie trudno czyta się wstęp - jest pomyślany i napisany dla Amerykanów, a więc zbudowany z wciąż powtarzających się haseł, do tego przekazujących raczej oczywiste prawdy - jeśli dasz radę przebrnąć przez wstęp dotrzesz do historii życia Cesara - też można pominąć, chyba że go lubisz i interesuje Cię jego życie i motywacja - następnie przechodzimy w końcu do meritum, i powiem, że jestem pozytywnie zaskoczona. Język jest czasem infantylny, ale przytoczone przykłady i uzasadnienie niektórych zasad, których wprowadzenie w domu zaleca Cesar, są ciekawe i sensowne. - w łatwy i przystępny sposób tłumaczy podstawowe zachowania i postawy psa Podsumowując: ciekawa książka, może nie jest to typowy, rzetelny poradnik, ale jeśli chcesz przekonać rodzinę do współpracy przy wychowaniu psa może się przydać :P Ja na pewno nie żałuję czasu, który z nią spędziłam :)

Racja, nie zwróciłam uwagi... Co nie zmienia faktu, że wyskakuje jako pierwsza jeśli wpisać "klub akita inu" w wyszukiwarce Google - to może być mylące. Gdyby ktoś miał chęci i wiedzę, żeby popracować trochę nad tą stronką żeby pojawiała się przynajmniej na pierwszej stronie wyników wyszukiwania zawsze gdy użyje się słów akita + klub, może by to pomogło sprawie utworzenia Klubu Akit w Polsce. Więcej odwiedzin na stronie = więcej świadomych właścicieli akit = większa szansa na członków klubu? :D

Totalnie przez przypadek znalazłam coś takiego: [URL]http://akitainu.republika.pl/[/URL] Wiecie może co to? Ma to związek jakikolwiek z nami? Z tego co zrozumiałam naszym (Mitsu) dziełem jest stronka: [URL]http://akitaclub.eu/[/URL]

Cóż, nie mogę powiedzieć, że to najprzyjemniejszy dla mnie smaczek był, ale musielibyście zobaczyć jak pies do mnie wracał ;) Ryb jako smaczków używałam zimową porą - a więc kurtka była, kieszenie, a w tych kieszeniach poukrywane rybki w folii :D

A ja z mojego białego stwora spuszczam ze smyczy codziennie, w sumie w środku miasta, na skwerkach i w parkach, bo mieszkam w centrum Katowic. Jeśli któregoś dnia nie zostanie spuszczony, to bardzo nam daje odczuć swoje niezadowolenie z takiego obrotu sprawy :) Nikkou tez ma tendencje do głuchnięcia na widok innych psów - w końcu musi przecież udowodnić kto tu jest prawdziwy macho, ale znaleźliśmy na to sposób - gwizdek wysokotonowy. Od szczeniaka przyzwyczajaliśmy go, że za reakcję i przybycie na wezwanie gwizdka dostanie coś ekstra. Od czasu do czasu zmieniamy mu ten ekstra-smaczek, ale przykładowo była to już surowa ryba, kawałki sera - generalnie trzeba dobrać to, co psiak najbardziej lubi. Działa to w ten sposób, że jestem w stanie zawrócić Nikusia nawet gdy jest już w galopie do zdybanego psa/celu. Inna sprawa, że nie wychodzę z nim na ten spacer w najbardziej uczęszczanych godzinach spacerowych, bo wtedy po prostu nie moge go spuścić - za duże nagromadzenie psów na kilometr kwadratowy, a moja akita już niekoniecznie chce się bawić, raczej sprawdzić...

Nie znam tej dziewczyny, ale stronka wygląda na ćwiczenie z joomli :)

Agappe, ale to już drugi rok leci odkąd temat ruszył na forum. Naprawdę szkoda, że nie potrafimy się zorganizować i zjednoczyć - wydaje mi się, że taki Klub byłby z pożytkiem dla wszystkich posiadaczy Akit, więc taki brak zainteresowania jednak dziwi. Ale "nic to", jak mawiał Pan Wołodyjowski, byle się nie poddawać - Mitsu, trzymam kciuki :)

Mitsu, Agappe i jak sprawy się mają z Klubem? Wydaje się, że wy jesteście najlepiej zorientowane :)

Zgadzam się w pełni z komentarzem Twojego kolegi. Ciężki był dla mnie ten materiał filmowy, nadal mam łzy w oczach i poczucie bezsilności, tam tak bardzo widać, że ten pies ufa swojemu panu i grzecznie wykonuje polecenia... Przecież ten człowiek musi mieć spaczoną psychikę, jak można tak potraktować zależną od siebie istotę, i to z premedytacją, bo wypadek to na pewno nie był? Straszne.

Spokojnie, nie napisałam, że jej nie toleruję i nie oglądam jej programów :) Nie oczekuję też od szkoleniowców żeby postępowali jak Ceasar, mam wrażenie, że on jest jedyny w swoim rodzaju i lepiej nie brać z niego przykładu... Podoba mi się jednak, że ocenia sytuacje realnie i nie okłamuje ludzi, którzy mu płacą ;) Off topic: Był nawet jeden odcinek, w którym powiedział właścicielom, że lepiej byłoby dla nich gdyby pies zamieszkał jednak u niego, a właściciele postanowili się nie poddawać, totalnie zmienili tryb życia (oboje!) i postanowili walczyć o psa - bardzo to było ciekawe i wzruszające gdy się patrzyło na ich wysiłki, zwłaszcza, że to faktycznie duże zmiany były... ale dali radę i pies do nich wrócił :) Niesamowita sprawa, jako że zwykle to co widać w telewizji, to ludzię, którzy oczekują, że pies się do nich dostosuje...

Tylko kilka uwag do powyższej dyskusji: 1. W każdym programie Ceasara pojawia się ostrzeżenie żeby pokazanych metod NIE STOSOWAĆ SAMODZIELNIE, a tylko po konsultacji z behawiorystą. To tak jak informacja podczas reklamy leków :) 2. Książki jeszcze wprawdzie nie czytałam, ale siostra która to zrobiła twierdzi, że nie ma tam za wiele na temat metody "szkolenia" psów, za to wiele o historii Ceasara i kilka podstawowoych informacji o tym jak poznać po postawie i zachowaniu nastrój psa (z dużą ilością zdjęć). Reasumując: Nie sądzę, żeby Ceasar Milan był jakimś potworem znęcającym się nad psami i promującym agresję w stosunku do nich. Ma bardzo specyficzne podejście, ale uważam, że ogólna zasada: bądź spokojny i asertywny :) jest jak najbardziej na miejscu także przy wychowaniu akity :) Jego książka może nie wnosi nic nowego do tematu wycowania i zrozumienia psa, jednakże jeśli ktoś lubi Zaklinacza Psów, może ją sobie spokojnie sprawić pod Choinkę - jest to typowa książka celebryty :D A propos Victorii - jedna rzecz mnie do niej zniechęciła, a sprawiła, że polubiłam Ceasara - ona się czasem poddaje i zaleca uśpienie psa (nie pamiętam w jakim odcinku to było, ale szok był duży) - on tego nigdy nie zrobił, najwyżej zaproponował, że sam adoptuje psa, bo jest to zbyt trudny przypadek dla właścicieli.

Mitsu, dzieki za informację, teraz przynajmniej jestem pewna, że podana stronka jest "nasza" :) Maila z prośbą o deklarację już wysłałam, ale jeśli jutro pojawi się ona online, a ja nie otrzymam odpowiedzi na maila, to spróbuję zadeklarować się przez internet :)

Właśnie sprawdziłam i deklaracja na stronie jest również niedostępna - jedyna co pozostaje to wysłanie maila (Sylwia, dzięki za radę :))

Agappe, z tego co widze na tej stronie, to jest to dopiero projektowany klub i ma własne deklaracje członkowskie... Czy to jest ta strona, która miała powstać (podany adres mailowy jest taki sam, jak ten podany przez Mitsu)? W związku z tym, czy deklaracja tam podana jest tą właściwą (link z pierwszego postu już wygasł)?

[quote name='fotolaf']MAm pytanie .. co z klubem ?? bedzie czy nie bedzi e??[/QUOTE] Podpisuję się pod pytaniem. Jestem szczęśliwą właścicielką akity od niedawna, ale chętnie przyłączyłabym się do klubu, gdyby powstał...

Angelika, dzięki za dobre słowo :) My jeszcze na tym etapie, że każda pozytywna opinia ma wpływ na nasze samopoczucie ;) - to dopiero druga wystawa była...

Ja też się wybieram mimo obaw związanych z silną konkurencją :)

Pozdrawiam wszystkich na forum, ma ktoś może zdjęcia białej Akity Inu (zw.mł.)? Osoby towarzyszące niestety troche pokpiły sprawę i wszystkie zdjęcia mojego "żarłacza białego" są rozmazane... Jestem pewna, że ktoś zdjęcia robił, nawet widziałam jedno (pokazane przez przemiłą panią na aparacie - niestety nie spytałam a kontakt :(). Proszę - pomóżcie :)