IlonaS

Skontaktuj się z hodowcą, może on ma jakieś spostrzeżenia - czy suczka była lękliwa mało aktywna , czy wychodził on z nią poza miejsce zamieszkania. Może te spacery to dla niej coś nowego i otaczające ją środowisko również. Małymi kroczkami trzeba iść do przodu. Szczeniakowi trzeba poświęcić wiele czasu, ale jaką radość, jak wszystko się wyprostuje. To psie przedszkole to na pewno dobry pomysł.

Masz bardzo młodziutkiego szczeniaczka, zebranego od mamy. Nie dziw się więc, że piszczy, czuje się pewnie zagubiony i osamotniony w nowym domu. Teraz musisz sprawić, by maluch nie czuł się samotnie, by kontakt z Tobą był dla niego ukojeniem. Ja mając wiele lat temu takiego jamniczka malucha, kładłam go na fotelu, który przysuwałam do mojego łóżka. Jak piszczał kładłam rękę koło niego i spał. Oczywiście nie trwało to wiecznie, jak podrósł, to problem znikł. Twój piesek nie będzie ciągle szczeniaczkiem i z czasem zmieni się, ważne by go socjalizować - pokazywać mu nowe zjawiska, ludzi, głosy, uczyć komend i zabaw.

Bardzo możliwe, ale niekonieczne.

Wśród nich psy w typie owczarka niemieckiego. Ponieważ pies ma być aktywny, to pytanie - czy ciocia za lat 6,8,10 da radę zapewnić mu aktywność? Bo można mieć chęci, ale czasem życie układa się nie tak, jak planowaliśmy.

Nie wiem o co tu w tym wszystkim chodzi - czy o psa, czy o wypisywanie swoich nieuzasadnionych żali. Mam wrażenie, że pozujesz na jakąś wielką damę, która daje reprymendę niegrzecznym dzieciom za niewłaściwe słownictwo, myślenie, poucza ludzi, którzy mają już kawał życia za sobą i oczekujesz przeprosin nie wiadomo za co. Nikt Ci tu nie ubliżał, a wszyscy mieli dobre intencje. Należy tylko dobrze to odczytać.

Jak widzisz osoby, które tu piszą nie są oderwane od rzeczywistości, co im zarzucasz, ale mocno stąpają po ziemi, w odróżnieniu od Ciebie. Skorzystaj więc z ich pomocy. I pamiętaj - w życiu tak jest, że dobro zawsze wraca, ale zło również.

Masz rację. Acana jest bardzo dobrą karmą, choć trzeba wydać na nią znacznie więcej. Za to nie trzeba dokupywać np. glukozaminy z chondroityną, czy dodatkowych witamin itp. Pies ma ładny włos, a to też świadczy o dobrym składzie karmy.

Ja karmię w osobnych pomieszczeniach. Dziewczyna je wolno, trochę grymasi, więc czasem zesmaczam, daję jej więcej czasu, potem miskę zabieram. Wieczorem wycina wszystko, bez problemu.

Jestem pełna podziwu dla Twoich córek i przykre, że one - w końcu dzieci , wykazały w tej sytuacji więcej empatii niż ich rodzice. Znam bliski przypadek, dorosłej już osoby, która z dzieciństwa wspomina jak rodzice przepędzili pieska, którego znalazła na ulicy i przeprowadziła do domu. Z dzieciństwa szczególnie zapamiętałam ten obrazek. Często to wspomina i nigdy nie wybaczyła tego rodzicom. Twoje pociechy kiedyś też staną się dorosłymi ludźmi, a Wy zawsze młodzi nie będziecie. Córki będą wspominały tę przykrą historię z łezką w oku, albo pojmą to tak, że słabszym, zagubionym, potrzebującym - pomocy się nie udziela, być może rodzicom również. Bo taki wzorzec wyniosą z domu. Można też okazać się wielkim, i szukać domu dla pieska - wśród znajomych, rodziny lub szukać pomocy w fundacjach. Taki piesek może też okazać się wspaniałym przyjacielem dla całej rodziny, o czym nawet nie wiecie.

Nie czekaj, idź do weterynarza. I tak warto, by pies został oglądnięty przez weterynarza, może mieć on jakieś spostrzeżenia odnośnie psa, a Ty możesz pytać, jeśli masz jakieś wątpliwości. Rzadkie kupy mogą sugerować chorobę, a pies może się udowodnić.

Pies nie rodzi się zły. Musiał być popełniony jakiś błąd w wychowaniu go. Ty znasz najlepiej calą tę historię, przemyśl dokładnie co było nie tak. Może mama też miała w tym swój udział. Ja uważam, że jeśli coś się zepsuje, to trzeba to naprawić, a nie szukać winnych - w tym przypadku - psa. Zastanów się w jakich okolicznościach pies gryzie. Jeśli będziesz wiedział, to chociaż będzie można uniknąć incydentów takich, a w między czasie, uzbierać na behawiorystę.

Musisz sobie zdać sprawę, że przy dziecku jest bardzo dużo pracy, bardzo dużo czasu upływa, by to wszystko ogarnąć, pól biedy jak nie ma problemów. Człowiek jest zmęczony, podenerwowany. Czy starczy Ci sił, samozaparcia?, musisz wykazać się nie lada elastycznością, organizacją, siłami witalnymi. Dobrze byłoby mieć pod ręką jakąś dobrą duszę, która by wsparła. Pies, jeśli go zatrzymasz musi mieć kontakt z Wami, to konieczne. Przecież nie musisz cały dzień zajmować się nim, tylko to wszystko dobrze poukładać i zaangażować domowników do pomocy. Kilka razy na spacer, choćby niedługi, trochę, ale bez przesady w kojcu, trochę w domu, trochę na podwórku. Mów do niego dużo, ucz komend i obycia między ludźmi, dawaj gryzaki i zabawki. Pies musi uczestniczyć w życiu domowym i poznawać różne zjawiska, dźwięki, przedmioty, Wasze zwyczaje, musi uczyć się właściwych reakcji na nie. Na zewnątrz również tj. poza domem - to się nazywa specjalizacją. Pies niesocjalizowany jest problemem, ale to człowiek ponosi winę. Wiele osób w podobnej sytuacji daje radę, ale potrzeba chęci, samodyscypliny, sił, samozaparcia i często pomocy innych. Rozważ to.

Widzę, że obraziliście się na swojego pięcioletniego psa, nie dajecie mu żadnych szans, czy aby nie przegapiliście czegoś wychowując go? Masz nadzieję znależć tu pomóc, jakiś ośrodek, fundację, cokolwiek. Pomocy potrzebuje teraz Twój pies, a Ty odwracasz się od niego i idziesz na łatwiznę. Może ktoś zabierze tego wrednego, gryzącego psa. Zastanów się dlaczego gryzie, a jeśli nie dajesz rady z problemem, to chociaż szukaj kogoś kto mógłby pomóc.

Jeśli w składzie na pierwszym miejscu stoi pszenica, a mięsa jest tylko 20%, to naprawdę nie ma czym się zachwycać. Może tylko ceną.

Różne są rozmiary tych kongów.

Gdybym miała cały dzień trzymać psa w klatce, to wcale bym go nie brała, a na pewno nie dziwiłoby mnie jego "złe" zachowanie. Jak ten pies ma funkcjonować, skoro w dzień nie ma on z Wami kontaktu, a nocą też nie będzie miał, nawet, gdy będzie wpuszczany z kojca, bo chyba nocą śpicie. Albo ułóżcie dobry plan, zapewniający psu ruch, naukę, socjalizację, albo znajdźcie mu dobry dom, im szybciej, tym lepiej.

Ależ cudne życie teraz ma. Foty śliczne - wszystkie trzy.

Również brałabym psa do domu na noc, nie wiadomo co takiemu typowo do głowy strzeli w nocy, a Ty śpisz.

"Jest wykastrowany, bo zaczyna mi dominować" - czy, aby na pewno?, a na czym ta dominacja polega u sześciomiesięcznego szczeniaka? Żeby psa uczynić bardziej zrównoważonym są inne sposoby i trzeba nad tym trochę pracować. Więcej bym poczytała na Twoim miejscu o kastracji, dominacji itp i nie opierałabym się tylko na tej jednej lekturze, bo fajna jest, ale trochę nieaktualna.

Ale miło leżeć na tych suchych deskach, rozprostować sobie kości, brzuszek już pełny, pan i pani blisko, może podrapią mnie za uchem?

A masz jakąś wizję co z tym robić? Uczyć, szkolić, może poczytać trochę o uczeniu szczeniaków, o rasie ?

Anica - ja również myślę, że Ty najwłaściwiej ocenisz, który piesek najbardziej potrzebuje pomocy, decyzja jest trudna, bo tyle nieszczęść w tylu miejscach. Nie da się wszystkim pomóc, ale jeśli któryś psiak skorzysta, to bardzo się ucieszę.

Dla Dragusia tylko takie słodkie chwilę, mam nadzieję, że choroba spowolni, albo zatrzyma swój bieg. Łap piesku z życia wszystko co najlepsze.

Poleguje sobie na trawie zielonej. Jak wiele zmieniło się w życiu Dragusia, jeszcze parę miesięcy temu leżał w błocie. Widać, że nadrabia stracony czas, pysio taki śmiejący się. Taki widok cieszy moje oczy.

Jestem już po wizycie. Pies ma powiększoną prostatę i paskudne zapalenie napletka - ropa, a więc kupa bakterii plus leukocyty. A że wygryza się w tym miejscu, to i również krew, choć z prostaty też może być. Zalecenia - kołnierz, płukanie octaniseptem 1:1 z jałową wodą worka napletkowego, maść z antybiorykami i sterydem do smarowania - jest to maść do stosowania u krów do wymion, jakoś nie mogè zapamiètač poprawnej nazwy. No i prostamol przez miesiac, na wstèp.