WiosnaA

Poprawa w zachowaniu jest duża,do mnie też jest śmielszy,ale nie na tyle,żebym mogła swobodnie pogłaskać:( Próbuję na różne sposoby skruszyć tę barierę ,ale widzę,że on nie jest jeszcze na to gotów,..no i leki pewnie zmodyfikować trzeba jeszcze będzie. Mam pewien zamysł z tym związany i spróbuję wprowadzić w życie, i chyba już jutro,o ile deszcz lać nie będzie jak teraz...pomyliły mi się dni i myślałam,że dziś jest piatek:)

Tak nam upłynął dzisiejszy wieczór

Fimiki świeżutkie z przed chwili i temat podobny na każdym....ale ja się "rozpływam" jak patrzę na maluszka:) Nie wiedziałam który wybrać i wstawię wszystko co nagrałam:) Wiecie jaką mam ulgę mogąc ogladać Takiego Marcelka?...nie wyobrażacie nawet sobie jaki kamień z serca mi spadł,po tym co było wcześniej:(... jestem ogromnie wdzięczna p.Gabrieli za namiary do p.Magdy behaw. od leków,bo bez nich to nie byłoby możliwe:(

Do wtorku nie ma mojej wetki:(...i mam nadzieję ,że jutro mi potwierdzą ten wtorek...w poniedziałek będzie Pan dr.Jaroszewicz-jeden z najlepszych w Białym,ale tak z mety do niego szanse są prawie zerowe się dostać (chociaż będę próbować)...z tak ważną sprawą tylko do tej dwójki lekarzy w swojej lecznicy mogę się udać:( Zaraz wgram filmiki co teraz robi Marcelek... edit. gdyby jutro nagle coś sie pogorszyło (tfu,tfu),to oczywiście pogonię nawet jutro.

Jasne:(...internetowo zapisałam się już na wtorek.

Najgorzej,że właśnie dotknąć nie można:(, a nawet podejść blisko od tyłu,żeby się przyjrzeć z bliska:( Zawiozę oczywiście,lekarz poradzi z zastrzykiem...ale tak mi szkoda tego psiaka,że znów stresu go czeka:(:(

Kolano mnie boli i z Lumi za wiele chodzić nie mogę i na niedzielę miałam zamiar Marcelkowi fajną niespodziankę zrobić.....a tu przyjdzie się raczej bardzo niefajną mu zafundować:(:(:(

Co ja mam robić:(:(.........toż ten pies nie da się normalnie wetowi zbadać:(:(

Wydaje mi się,że chyba coś niedobrego dzieję się z Marcelka piętą:( Na dniach zauważyłam i niewiele kostki różniły się,pomyślałam,że może gdzieś stuknął ganiając z Majką,ale jakoś migiem to się powiększa:(

To ja rozumiem Psie wczasy!:),. nawet podróż z udogodnieniami :) , nie trzeba łapek nadwyrężać,żeby świat za oknem oglądać:)..,rewelacja,bardzo mi się podoba :)

Właśnie ładuję filmik i miałam pisać,że na śmierć zapomniałam w dzień o zdjęciach portretowych po kąpieli:(...na krótkim filmie zerknijcie... Bo plany sobie,a życie sobie....Lumi spacerek się należy i już:)...dobrze,że chociaż dwoma i nie najdłuższymi się zadowoliła:) Maszeńkę wzięłam,bo kolanko mi nasuwa i krótsze miałam w zamiarze,ale Lumisi Masza to już nie spółka:) Początki z nią były Lumi ok,ale teraz tempo Maszki nie specjalnie zadowala :),...choć z przerwami,to Maszeńka bardzo starała się kroku młodszej dotrzymać:) Masza to staruszka , ale w kondycji nie najgorszej , też ma za sobą 9,5 roku za kratami :(, z czego 8 lat Węgrowa gdzie łapki z boksu nie wystawiła:( Mało o niej wspominam,bo to spokojna sunia,przecudowna,ale nie przebojowa jak Majka,trzeci rok jest u mnie.

Ojej,Mikuniu,bardzo dziękujemy,że pomyślałaś również o Marcelku. Jemu też bardzo się przyda ,bo i sierść i odporność ma słabą przez to długie życie w stresie:(

Żeby nie było,że tylko Lumi się zajmuję,a Marcelek w odstawkę poszedł :) Cały czas coś robimy tylko efektów specjalnych nie ma:( Zaczyna jednak trochę rozumieć co się mówi do niego i nawet trochę dociera , w domu stara się być grzeczny ,przestał już nawet brudzić:) Powolutku z nim muszę,bo jak tylko próbuję coś przyśpieszyć,to zaraz wycofuje się do mnie:( Lumi nie za bardzo przypadła mu do gustu,ale też stara się chłopak pogodzić z tym,że muszą żyć pod jednym dachem. Marcelek bardzo lubi być w domku....muszę faceta zwerbować do ćwiczeń w domu.

Ja sobie chwalę Gammolen,ale może i wiesiołek byłby dobry,nie stosowałam jego,...czy jeszcze coś innego polecicie...to niech już Ciocie zdecydują co kupić.

Narzuciłam sobie tempo z oswajaniem Lumi,bo czas mnie goni (później go mieć nie będę,budowa mnie czeka) i chcę jak najwięcej w tym miesiącu z nią zrobić,ale przeholowałam się i muszę niestety stop zrobić z chodzeniem:( W mieście zdecydowanie lepiej idą postępy niż na wsi. Może do niedzieli się podkuruję i znów pojedziemy do Białego,ale póki co tylko działka i bez spaceru:( Mężczyzn w dalszym ciągu się boi ,ale pojawiła się nadzieja i w tym:) Będąc w Białym kilka podejść robiliśmy oswajając się z sąsiadem.Wczoraj wieczorem najpierw z oporem,ale później bez większego problemu podeszliśmy na odległość 2m i Lumisia całkiem spokojnie stała!,przyglądała się Panu :),z pieskiem ich obwąchała,później dziecko podskoczyło ją wystraszyło i wycofała się. Ogólnie źle nie jest,bo Lumi nie stoi w miejscu i robi postępy,ale potrzebny jest czas. Filmy wczorajsze,po południu przed fryzjerem....tak Lumi sobie radzi.

Mari Kochana,zdrowia życzę!,wracaj do sił! Lumi jest na prawdę bardzo,bardzo dzielna. Obawiałam się troszkę jak zniesie kąpiel,zwłaszcza po incydencie na chodniku,ale tłumaczyłam sobie,że wtedy woda trysnęła z zaskoczenia i miała prawo mocno wystraszyć. Uprzedziłam Panie i u fryzjera powolutku wszystko,na spokojnie Panie zapoznawały.Lumi mocno bała się szumu wody,ale paniki nie było,poddała się wszystkim czynnościom,łącznie z suszeniem dmuchawą.Na koniec nawet chyba troszkę zaczęło jej się podobać to drapanko na cztery ręce,a w sumie i pięć:) Dla bezpieczeństwa założyłam kaganiec,ale okazał się niepotrzebny zupełnie.Lumi nawet nie burknęła,nawet nie próbowała ludzi postraszyć w najgorszym jej momencie,trochę szarpała,chciała wyjść,ale w końcu "róbcie co chcecie". Cudna sunia! Brudu spłynęło,zostawiliśmy cały gabinet fruwającej sierści,ale jest czyściutka:) Czesząc widziałam ,że na grzbiecie od połowy w stronę ogona ma dosyć rzadką sierść,ale po myciu mocno tam się przerzedziło i takie pojedyncze włoski są teraz,łysawy jest grzbiet:( Warto by było podać jej witaminek na wzmocnienie sierści,a i trochę połysku by nabrał ten matowy włos. Wczoraj już było póxno i śpieszyłam się do psiaków , na podwórku jedno cyknęłam,dziś zrobię więcej.

Jedna wstrętna baba zepsuła nam kawałek wieczornego spaceru:( Idziemy chodnikiem i widzę kobieta leje wężem wodę stojąc na chodniku,myślałam,że trawę,ale myła od strony ulicy swoją średniowieczną podmurówkę ogrodzenia.Widzę Lumi już niespokojna,ale jezdnia szeroka przechodzić na drugą stronę i zatrzymałam się w oddali ,proszę grzecznie kobietę żeby wyłączyła wodę i weszła z wężem na chwilę na podwórko, mówię,że pies boi się węża. Coś burcząc pod nosem weszła za furtkę i wyłączyła,ale tylko zrównaliśmy się z nią i pół kroku za zrobiliśmy,a ona bach odkręciła lejąc z podwórka i nam do nóg woda padła:(..Lumi bardzo się wystraszyła,bardzo,ledwie ją utrzymałam:( Tola pisała,że w schronie wężami myją posadzki i że właśnie psy tego bardzo się boją:(

Byliśmy ,choć ręce bolą od tej wycieczki:).Tym razem Morisek pokazywał swoje chodniki,na których pewnie się czuje,bo w niektórych miejscach to sam potrzebuje wsparcia:) Po tych kilku dniach jazdy jestem prawie pewna,że Lumi mieszkała w mieście i w domu. Zupełnie nie zachowuje się jak pies ze wsi który miasta nie widział. Z każdym wyjściem jest poprawa.Najważniejszą rzeczą nad którą musimy pracować są mężczyźni,mijanych blisko bardzo się boi:( Wymęczyłam ją trochę :),wróciliśmy i śpi padnięta,ale zjadła dziś nawet solidnie:):) W nowym domu trochę nieswojo Lumi się czuła,ale odpowiednie miejsce sobie znalazła. W przerwie na odpoczynek,

Trzymaj się Mikuniu,Zdrowia życzę!

Przemiła Pani dla Wyjątkowej suni zgodziła się zrobić spa jutro o 17.30 :) A dziś jedziemy do Białego na wycieczkę.

Ooo, jesteś już..i nie zdążyliśmy przypudrować noska Lumisi przed Cioci powrotem:) Ok,dziękujemy,będę więc się umawiać.

Ok

Lumi do mnie nie jest jeszcze otwarta,ma pewne obawy,ale na spacerach stara trzymać się blisko i widzę,że szuka wsparcia.Po latach spędzonych na małej powierzchni,duża przestrzeń ciągle jest jej nieswoja, jest zagubiona, czuje się nie pewnie i nie wie jak ma się zachować. Luz na działce trochę jej z tym problemem pomoże poradzić,powoli się aklimatyzuje u nas i uznałam,że mogę już puścić. Z ręki jedzonko wzięła na drugi dzień,ale z odległości do mnie podejść wciąż nie miała odwagi,aż do dziś.I taki fajny kroczek dzielna dziewczynka zrobiła więc myślę,że największe lody między nami przełamane:). Nieśmiała jest trochę,ale mądra i grzeczna. Z życia Lumisi i Wam troszkę,