tamb

[quote name='hop!']Można o tym pomyśleć... Poczekajmy, bo niedługo Daktyl będzie w Dzienniku Polskim - może będzie odzew. ;) A na razie jeszcze tu: [URL]http://www.adopcje.org/adopcja12170.html[/URL][/quote] Dzisiaj Daktyl jest w Dzienniku Polskim w Krakowie. Podany jest mój nr tel bo zrobię wstępną selekcję (jeśli będzie z czego) i przekażę pozytywnie ocenione potencjalne domy.

Binky potrzebuje domu.:-( Kto pomoże?

Dostałam wiadomość, że Binky został znowu pogryziony.:-( Kto da dom biednemu, cierpiącemu w schronisku psu?

Jacuś jest śliczny. Maleństwo z tyłu też.:loveu:

Podałam link do wątku osobom zainteresowanym adopcją Atosa, żeby mogły się zastanowić czy sobie poradzą. Duży pies wymaga odpowiedniej ilości karmy, możliwości wybiegania się, siły fizycznej. Jest to duży wydatek. Na spacerze trzeba nad nim panować, wyprowadzać trzeba nawet kiedy się bardzo nie chce.;) Pies na początku będzie tęsknił, mogą być bezsenne noce, pretensje sąsiadów. Trzeba go zabezpieczyć w przypadku wyjazdu. Zanim weźmie się psa a planuje się powiększenie rodziny trzeba zastanowić się czy podoła się obowiązkom i czy kocha się zwierzęta tak mocno, że pies nie pójdzie w odstawkę. Pies nie może długo zostawać sam, tęskni i może coś zniszczyć, może wyć. Czy tryb życia pozwala na psa? Pies tak jak człowiek starzeje się i choruje. Czy finansowo przewiduje się możliwość leczenia go? Pies przestaje z wiekiem być tak ładny jak na początku, śmierdzi z pyszczka, trzeba u weterynarza czyścić zęby. To też wydatek i obowiązek. W przypadku ludzi starszych, czy poradzą sobie z młodym siłaczem na spacerach? W przypadku ludzi, którzy pierwszy raz chcą adoptować psa, czy jest świadomość, że pies to nie tylko przyjemność ale obowiązek, wydatki, czasem zniszczenia a zawsze sierść na ubraniu. W przypadku ludzi młodych, czy są niezależni finansowo i chętni do rezygnacji z wielu przyjemności (np super impreza a trzeba wracać do psa). Czy kiedy pojawi się dziecko będą Atosa dalej kochać a w przypadku wyjazdu wezmą ze sobą? Co będzie jeśli wypadnie wyjazd za granicę do pracy? Piszę to bo zależy mi na świadomej decyzji i idealnie dobranym domu dla Atosa. Pies im starszy tym trudniej znosi zmianę właściciela i tym mniejsze ma szanse na kolejną adopcję. Atos ma 2 lata i jest to decyzja na około 15 kolejnych lat. Decyzja bardzo poważna. Jeśli nie zraziłam potencjalnych właścicieli Atosa, proszę o zalogowanie się na wątku albo o odpowiedź na mój adres internetowy. Psa zawsze oddaję z umową adopcyjną, gdzie są określone obowiązki właściciela wobec psa ale też dożywotnia możliwość zwrotu do mnie.

Czyli dom w Krakowie z 5 kotami nie nadaje się dla Atosa.:shake: Chyba, że poza mieszkaniem chce koty gonić a w pomieszczenu nie jest zagrożeniem. Moje psy na spacerze szczekają na napotkane koty a w mieszkaniu liżą po pyszczkach i baaardzo lubią. Może da to się sprawdzić? Ja sprawdzałam psy tak: w mieszkaniu zakładałam kaganiec i na smyczy wprowadzałam do pomieszczenia z kotem. Jeśli pies szalał, szarpał się, jeżył, był wściekły nie zdawał testu. Jeśli machał ogonem, piszczał chętny do zabawy, zdejmowałam kaganiec i trzymając za obrożę pozwalałam powąchać kota. Jeśli nie było agresji tylko ciekawość albo obojętność test był zdany. Oczywiście przez jakiś czas były zachowane środki ostrożności, kontakt był kontrolowany ale z czasem wszystko było ok.

Planuję ogłosić Gabrysia w Dzienniku Polskim, Jeśli byłby już w Krakowie w domu tymczasowym, byłoby to wielkie ułatwienie dla zainteresowanych adopcją.

Zmieniłam tytuł. Czy może tak być?

Nie miałam możliwości włączyć komputera przez cały dzień a tu takie wiadomości. Bardzo się cieszę.:loveu:Kiedy Atos jedzie do nowego domu? Liczę na zdjęcia.;) Pozdrawiam przyszłą rodzinę Atosa.:loveu:

Tweety dziękuję za pomoc. Powiem jutro rano sąsiadce, że zadzwonisz. Weszłam na wątek Borysa i podcięło mi nogi. Jak biedak musi cierpieć.:shake:

Przeczytałam i jestem w szoku. Co oni w schronisku zrobili tym kotom? Kastracja to prosty zabieg. Mam od listopada 3 dziczki, którym groziło schronisko lub otrucie i 4-tą od grudnia (zapalenie płuc i wycieńczenie tak silne, że złapałam bez klatki) i cieszę się, że zdążyłam przed schroniskiem. Raz już samochód podjechał ale nakarmiłam je tak, że nie weszły do klatki-łapki. Dobrzy ludzie pilnowali, żeby w tym dniu nikt nie karmił.

[quote name='slowiki_ak'][B]PIERWSZY DZIEN POBYTU ATOSA MIJA SPOKOJNIE [/B] [B]ATOS TO PIES ZYWIOLOWY KTOREGO WSZEDZIE PELNO:lol:[/B] [B]SPRAGNIONY PIESZCZOT[/B] [B]NA SPACERACH ZACHOWUJE SIE SPOKOJNIE, TROCHE CIAGNIE ALE SA POSTEPY [/B] [B]ATOS JEST BARDZO RUCHLIWY STAD ZADNEJ ( JESZCZE ) FOTKI...[/B][/quote] Jeszcze raz dziękuję.:loveu::loveu::loveu:

Cudowne wieści.:loveu:Były jeszcze telefony bo wysłałam jego zdjęcie do programu tv "Kundel bury i kocury" Teraz Elza Milicz sprawdzi swoich chętnych (zrobili świetne wrażenie), ja swoich i będziemy działać. Po pobycie w dt piesek odkryje swój charakter i zobaczymy jaki dom jest mu potrzebny. ;)

Baaardzo proszę. Podam wtedy nr tel do tych państwa na pw.

Dziękuję, wyślę im pw.;)

Sąsiadka prosiła o pomoc w znalezieniu kogoś kto mógłby (odpłatnie bo pytała o firmę godną zaufania) wyprowadzać przez kilka dni małego, 7-letniego pieska. Starsza pani nie ma siłły a pan na kilka dni idzie do szpitala. Piesek mieszka przy ul Lea. Może ktoś z dogo mieszka w pobliżu?

Elza Milicz, , myślę, że trzeba go poobserwować przed adopcją. Wszystkie informacje o psie mam od szefowej właścicielki i od właścicielki. Teraz w dt można racjonalnie ocenić do jakiego domu stałego się nadaje. Opisałam propozycje, jakie miałam po ogłoszeniu go w DP. Napisz, proszę co o tym myślisz.

Szczeniaki muszą być 8 tygodni przy matce. Jeśli jej nie ma (np. nie żyje) to karmi się je sztucznie ale nic nie zastąpi matki. Może trzeba uświadomić tym ludziom, że za 3, 4 tygodnie szczeniaki się od nich zabierze. Ten maluch powinien wrócić do matki i wtedy spokojnie można szukać domów. Trzeba też przypilnować strylizacji suczki, żeby sytuacja się nie powtórzyła.:shake:

Był trzeci telefon. Pani ma dwoje dzieci (15 i 11 lat), byłby to jej pierwszy pies, mieszka w bloku, bardzo przejęta jest jego losem. Mam nr tel i maila. Zapisałam te trzy nr tel, gdzie przez telefon wyglądało wszystko normalnie.

No właśnie. Poczekamy na opinię ElzyMilicz.;)

Miałam kilka telefonów w sprawie Atosa, dwa wyglądały na warte sprawdzenia. Jeden to dom z ogrodem pod Krakowem, poprzedni pies (umarł ze starości dwa dni temu) był zabrany ze schroniska, biegał po ogrodzonym podwórku, spał na ganku albo w przedpokoju. Pani chce łagodnego psa (w domu są dzieci) ale dużego o groźnym wyglądzie. W domu jest mały kundelek i cztery koty. Drugi dom to sympatyczni młodzi ludzie, którzy mówią, że to przemyślana decyzja. Wszystko zależy od człowieka a nie od stanu posiadania czy młodego wieku. Ja kiedy kończyłam studia miałam cztery uratowane psy i mimo lęku przed dorosłym życiem i różnych problemów psy nie ucierpiały. Ostatni z mojej studenckiej gromady odszedł za TM pięć lat temu w wieku 17 lat. Jak ElzaMilicz wejdzie na dogo, będziemy się zastanawiać co dalej robić.

Atos jest dzisiaj ogłoszony w Dzienniku Polskim. Ciekawe, czy ktoś zadzwoni. Teraz pewnie jest w drodze do Opola. Z Camarą miałyśmy wczoraj trudny orzech do zgryzienia. Zrobiłyśmy alarm w ogłoszeniach w Krakowie i mogą być telefony w sprawie Atosa a z drugiej strony propozycja ElizaMilicz jest poważna i wspaniała. Doszłyśmy do wniosku, sensowne telefony mogą być, może ich też nie być. Propozycja ElzaMilicz jest realna, więc wywozimy Atosa z Krakowa. Często jest tak, że pies jest ogłaszany i nikt odpowiedni się nie zgłaszaa, zwłaszcza w przypadku dużych psów. A jeśli się zgłosi ten wspaniały, prawdziwy domek Atosa, zrozumie sytuację i poczeka aż sprowadzimy go z dt do Krakowa. I

Na pierwszą stronę maluszku.:shake:

Wpłacę 50zł ale dopiero w przyszłym tygodniu.

Czy zmienić tytuł i poprosić o pomoc finansową na karmę? To duży pies.