Isabel

Dobrej nocy Laleczko!

Ode mnie też całusy, całe mnóstwo! Jaguniu, wracaj szybko do sił!

Taki mały, malusieńki, tyci, tyciusieńki Munio domku pilnie szuka!

Do góry maleńki, do góry!!!

Taki kochany, taki mądry i dalej bez domku...

Puszek był w Kundlu! I co, i co???

Czy nic się nie zmieniło? Dalej szanse na domek?

Co u ciebie Fredziuchna?

Ja właśnie odwiedziłam. Dołączam się do prośby sunieczki o domek!

Mimiś, a jak z tylnymi łapkami Rudiego, usprawniły się?

Co u ciebie Puszeczku? Widać dalej czekasz nieboraku, bo cisza tu taka...

Laluniu, kiedy nastanie ten twój dzień?

Pewnie, że trzymamy! Ściskamy z całych sił!

Jak zamek, to musi być Wawel. Ale ja naprawdę nie mogłam się zorientować gdzie jesteście, ulic i skrzyżowań jest multum, a i niektóre budowle, np. klasztory też przypominają zamki. Najważniejsze, że w końcu spotkałyśmy się. Dzięki za uznanie dla Krakusów - tych przyjaznych zwierzętom, bo tak jak wszędzie, tak i tu są oczywiście ludzie i ludziska.

Dobrej nocy Czarusiu!

Kasiu, nie warto brać auta, Tina czuje się już zupełnie dobrze, ale dziękuję, że o tym pomyślałaś. Zrobimy sobie spacerek w jedną i drugą stronę. A lecznica jest na ul. Piłsudzkiego, po prawej stronie idąc od Alej, w sutenerze, jest szyld, numeru niestety nie pamiętam, ale to jest na odcinku Aleje - ul. Retoryka. Cieszę się, że się zobaczymy.

Munieczek, mini pieseczek bardzo o domek prosi!

Koperek, nie tylko warto, ale trzeba ryzykować, inaczej nic się nie zdziała. Każda decyzja to jakieś ryzyko. Mimo wszystko jestem dobrej myśli i trzymam mocno kciuki za Madam.

Podnoszę malucha, chociaż tyle...

Doli się zakamuflowała, udawała psa, żeby wejść do boksu Fredzia. A wszystko po to, żeby być następną, której ten chłopak znajdzie dom. Oj, Fredziu, a kiedyż dla ciebie znajdzie się domek?

Tak, na brak ruchu nie mogę narzekać. Na szczęście kondycja mi dopisuje. Oczywiście wszystko w rozsądnych granicach. Wydaje mi się, że trzeci pies, z którym musiałabym wychodzić osobno, to jednak byłoby odrobinę za dużo. Ale powiedziałam sobie, że tak długo, jak długo będą mi dopisywać siły, będę miała psa - w miarę upływu lat coraz mniejszego. No bo z kim będę wychodziła na spacery? Sama z sobą to tak głupio, a z psem to przynajmniej jest wymówka. A ja tak lubię wypady w plener, w ogóle lubię ruch, najlepiej na własnych nogach. Moja sąsiadka po śmierci swojego psa postanowiła, że to już ostatni, że zostaną tylko koty. Pewnego dnia zeszłego lata spotykam ją i co słyszę? Przychodzi z pracy, taka ładna pogoda, a tu nie ma z kim wyjść na spacer. Z kotem przecież nie wyjdzie! No i za parę dni wzięła następnego psiaka (sunię) ze schroniska. Udało się im w ten sposób obu!

Masza, wyobrażam sobie jak tęskno Ci będzie bez Jagi, ale przecież o to chodziło... no, nie o to, żeby Tobie było źle, ale żeby Jagulcowi było wspaniale.

Najważniejsze, że są realne szanse dla Madam. I to aż dwie osoby chętne! Musi się udać!

Ja wiem, że nic nie można przewidzieć na 100%, ale obecne zachowanie psa jest jakąś wskazówką, jeżeli sunia np. na spacerze wykazuje notorycznie agresję w stosunku do innych suk, to na pewno nie przyjmie w domu drugiej suni. Jeżeli jest ogólnie przyjazna, bawi się ładnie z innymi psami, jest zrównoważona, to można mieć nadzieję, że jej relacje w domu z drugą sunią będą OK.

Agnieszko, ale przecież Pani zna swoją sunię, wie jak się zachowuje w stosunku do innych suczek na spacerze, więc w jakimś stopniu może przewidzieć jak przyjmie Madam. Z opisu zachowania Madam można wywnioskować, że ona się wycofa, więc nie będzie dawała suni-rezydentce powodów do wrogości. A że na początku trochę może pomruczeć, to jeszcze nic nie znaczy, żaden pies nie wita radośnie w domu ewentualnego swego rywala. Jeżeli sunia-rezydentka jest z natury łagodna i przyjazna, to wszystko będzie tak jak u mnie - czyli wyśmienicie.