Isabel

Z umaszczenia podobna do mojego Kastorka. Tylko gdybym ja go trzymała na rękach majac na sobie ciemny polar, to za chwilę nie można by było od różnić w którym miejscu kończy się kot, a zaczynam ja.

To świetnie, że razem szaleją, bo to znaczy, że Mróweczka czuje się już dobrze, no i że ma przyjazne koleżanki w boksie. Przynajmniej tyle, choć domek dalej nie dzwoni.

Jak widać - nikt. I co tu poza podnoszeniem można zdziałać?

Może to faktycznie ze stresu "kąpielowego", bo przecież badania wyszły dobrze.

To świetnie, że wszystko przebiegło bez problemów i Kropcia czuje się dobrze. Do kubraczka przyzwyczai się, zresztą nic innego jej nie pozostało, jak go zaakceptować przez najbliższe dni. Moja starsza i większa sunia chodziła 2 tygodnie w kołnierzu hiszpańskim i jakoś to obie musiałyśmy znosić. Czekamy na dalsze wieści o Rodzince już w nowym domu.

Ale tak w ogóle to trzeba by sprawdzić, żeby wiedzieć czy kontynuować wątek czy nie.

Moje sunie to też "moje dziewczynki"!

My też pozdrawiamy wszystkie Cioteczki:lol:

Pani zdaje się miała zadzwonić w tym tygodniu. Oby przynajmniej potwierdziła, że jest zdecydowana, wtedy to już będzie tylko kwestia dni.

Skacz malutka, może jakiś domek cię wypatrzy, bo coraz zimniej, a tobie futerko wychodzi.

Ulka prosiła o sprawdzenie, ale nie wiem czy dostała już odpowiedź. Bo zaczęło się od tego, że ktoś, nie pamiętam kto, był w schronisku i Laluni nie widział.

Podskoczymy jeszcze raz!

Tak, ja też myślę - mam taką nadzieję, że Tinka jest u mnie szczęśliwa. W sumie niczego więcej, chyba, jej do szczęścia nie brakuje. Tak tylko sobie nieraz myślę patrząc na nią, czy ona nie jest przypadkiem starsza niż poprzednia pani podała. Może licząc na lata faktycznie ma teraz 11, tylko psychicznie jest starsza.

Naprawdę, on już dawno powinien mieć najwspanialszy dom na świecie!

A więc szanse jak najbardziej realne!

W końcu, kiedyś musi się udać!

A u nas wszystko w porządku, właśnie miałam się zameldować, bo po blisko dwutygodniowej przerwie od 3 dni mam znowu Internet. Skończyła mi się umowa na Neostradę i zawarcie nowej plus zgłoszona już we wrześniu cesja numeru - to wszystko trwało 12 dni, co doprowadzało mnie do furii, bo cała robota mi leżała, nie mogłam ruszyć z miejsca bez Internetu. No, ale już jest! W Krakowie w zeszłym tygodniu napadało mnóstwo śniegu, potem przyszedł mróz i wszystko ścięło, i zrobiło się przyjemnie, nie ma już tego całego błocka i brudu. Dzisiaj świeci słońce i tochę zaczyna topnieć. Tinka nie przepada za śniegiem, początkowo, jak śnieg był mokry, to robiły się jej na łapkach i brzuszku śniegowe kulki, które trudno było usunąć, musiały do końca same stopnieć w domu. Vega przeciwnie, uwielbia śnieg - im głębszy, tym lepiej, chodzi wtedy zanurzona po pas w śniegu i wtyka nochal w każdą dziurę, starając się coś spod tego śniegu wywąchać. Dziewczyny mają zupełnie inne charaktery i temperament. Tinka ostrożna, bojaźliwa, omijająca wszystkie kałuże, nie biega, nie skacze, idzie powoli, wołana - najwyżej trochę przyspieszy kroku. Vega, choć starsza, dalej zachowuje się nieraz jak dzieciak - biega, podskakuje, bawi sie piłeczką, wchodzi w każde błoto i przechodzi przez środek kałuży. Zauważyłam, że Tinka bardzo lubi mężczyzn, co jak na psa po przejściach jest trochę zaskakujące, bo zwykle jest odwrotnie. I to dotyczy nie tylko moich synów, ale i spotkanych znajomych panów. W domu dużo śpi, właściwie niemal cały czas, wybrała sobie taki zaciszny kącik między szafą a drzwiami do drugiego, nie używanego pokoju - tam jej nikt nie przeszkadza, tam jej nawet nikt nie widzi. Jak ktoś do mnie przychodzi, jedna lub kilka osób, Tina patrzy kto przyszedł, po czym już się gośćmi nie interesuje, tylko idzie do swojego kącika. Vega przeciwnie, stara się być tam, gdzie wszyscy, najlepiej wtedy jest się rozłożyć pod stołem, skutkiem czego my już nie mamy gdzie dać swoich nóg. Takie to są te dziewczynki, ale ze sobą bardzo się zgadają, nawet na spacerze jedna drugiej pilnuje, jak jedna zostanie trochę w tyle, to druga zaraz też staje i czeka. Apetyt wszystkie zwierzaki teraz mają, bo trzeba sobie przecież trochę tłuszczyku na zimę nazbierać.

No właśnie nie wiadomo, czy jeszcze jest w schronisku, Pan Kierownik miał sprawdzić.

Może ta Pani jednak się odezwie, trochę na to liczę.

Tina też nie przepada za śniegiem. Za to Vega uwielbie - im większy śnieg, tym lepiej, jest gdzie nochal włożyć.

Fredzio to wspaniały pies i musi mieć wspaniały dom. Na taki właśnie czeka!

Wiadomo już coś o Laluni? Czy ktoś ją zlokalizował?

Gratka - śliczna, malutka, same zalety, a domku jak nie było, tak nie ma. Ciężko to idzie, bo piesków w potrzebie cała masa, a domków jak na lekarstwo.

Mała, chora, zmarznięta Mróweczka bardzo o domek prosi!

Nigdy nie wiadomo, a nuż nawet z takiego podnoszenia coś wyniknie.