Isabel

Witamy serdecznie Ines i trzymamy kciuki za dwóch kocich pacjentów!

No proszę, jak się pięknie ułożyły stosunki między zwierzętami! A Szyszeczka dalej czeka biedusia i dalej bardzo, bardzo o domek prosi...

Mruczuś przypomina się i prosi o wsparcie!

Wszystkie zdjęcia z konieczności robione są w tym samym pokoju i u mnie na rękach, bo inaczej Cofi ze wstydu umknąłby za wersalkę, albo schowałby się pod koc. Ale jak jestem w domu sama ze zwierzętami, to Cofi chodzi sobie swobodnie po mieszkaniu nikogo i niczego się nie bojąc. Oczka Cofi ma takie przymrużone ze względu na lampę błyskową, za każdym razem w momencie robienia zdjęcia zamykał oczy. Za jakiś czas, jak już Cofi się ośmieli, a syn przyjdzie sam, to pewnie uda się zrobić ciekawsze fotki. Wczoraj było dużo nowych dla Cofiego osób, w tym małe dziecko.

[IMG]http://i28.tinypic.com/1424qdx.jpg[/IMG]

To zdjęcie jakieś takie przekręcone się wstawiło[IMG]http://i28.tinypic.com/fa0pe9.jpg[/IMG]

[IMG]http://i26.tinypic.com/flke2r.jpg[/IMG]

[IMG]http://i31.tinypic.com/iogd9i.jpg[/IMG]

[IMG]http://i31.tinypic.com/jv0i2r.jpg[/IMG]

[IMG]http://i25.tinypic.com/2j2t0ur.jpg[/IMG]

[IMG]http://i26.tinypic.com/2ryhp29.jpg[/IMG]

[IMG]http://i27.tinypic.com/kebwc5.jpg[/IMG]

[IMG]http://i31.tinypic.com/auck81.jpg[/IMG]

Cofi, Teoś (rudy) i Kastor (biało-czarny)[IMG]http://i31.tinypic.com/28s7z20.jpg[/IMG]

[IMG]http://i29.tinypic.com/30jry45.jpg[/IMG]

Dziękuję za życzenia! Jeszcze świętowanie nie skończone, a więc - WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!!!

Ma taką niewinną minkę na tych fotkach

Domek musi się znaleźć, innej opcji nie ma!

Oby te wymioty to był tylko stres, nie chcę myśleć o jakiejś dodatkowej jeszcze chorobie:shake:

Po takiego przytulaśnego, rozmruczanego, a zarazem dzielnego kotka domki stałe powinny już teraz ustawiać się w kolejce!

Fotki zrobione, czekam na ich przysłanie mailem, a potem, najprawdopodobniej poproszę Mulinkę o wstawienie:oops: Cofi na czas wizyty mojej rodziny ukrył się w drugim pokoju. Nie wiem, może przyjście kogokolwiek do domu kojarzy mu się z zagrożeniem, boi się, że zostanie zabrany, znowu gdzieś wyniesiony. On w ogóle traktuje ten drugi pokój jako swój azyl - tam odpoczywa, tam śpi. Drzwi są cały czas otwarte, w każdej chwili może wejść i wyjść. Zresztą chodzi po całym mieszkaniu, nie boi się psów, z kotami ma dobre stosunki, wczoraj nawet razem z Kastorkiem leżeli u mnie na kolanach. Ale mimo to jest nieśmiały, taki wycofujący się. Chwilami wydaje się, że w ogóle nie ma nowego kota w domu, taki jest cichutki, skromny, nie szukający z nikim zwady.

Czy nikt nie da szansy tej koteczce? Szansy na zdrowie???

Oby malutka jeszcze trochę wytrzymała, oby udało się uratować jej życie:modla:

Nie tylko przytulaśne i rozmruczane, ale i śliczne!

Tu nie ma czasu, dom potrzebny na już! To jest S.O.S. dla koteczki!!!