limonka80

Ma piękne oczy, a to jego niepewne spojrzenie, - jakby pytał - " wszysko będzie dobrze? , mogę Ci zaufać?"

Jaki on piękny !! Do tego mina myśliciela . A jego łapki wyglądają jakby przebiegł pędem przez błoto :-))

Mari, właśnie miałam napisać to samo! Jeszcze wątek na dobre nie założony, a tyle ludzi już tu jest i deklaruje pomoc! Nie mam słów podziękowań!! Przez łzy słabo widzę, więc wybacznie ewentulane literówki. Jest szybka reakcja, bo wszyscy czekali na ten wątek. Kto raz zobaczył zdjęcia tego nieszczęśnika czołgającego się po śniegu raczej nie mógł o Biedaku zapomnieć. Bo jak zapomnieć ?

Też jestem, dla Biedaka 50 stałej.

Właśnie przeczytałam, straszna wiadomość. Zaglądałam tu często do Ptysia I a teraz do Ptysia II, to taki pozytywny wątek, pełen miłości i psiego szczęścia. To straszny wypadek, ale nie obwiniaj się, domyślam się jak Ci ciężko, ale wypadki się zdarzały i zdarzać będą. Ptysiu tak odżył u Ciebie, łobuzował, cieszył się życiem, miał dom. Ładnie to ujęła Tysia Trzymaj się, w domu są jeszcze dziewczyny.

To może czas zmienić przydział na młodsze? :-) Chociaż starsze, głuche i ślepawe są cudne - wiem bo mam :-)

Kokos wygląda na takiego spokojnego, zrównoważonego psa, może nie wylewnego w okazywaniu radości, ale widać że docenia dobro jakie otrzymuje. Bardzo mi się podobają jego oczy, jest w nich taka łagodność, ufność i spokój, szkoda tylko że ma zazwyczaj takie smutne spojrzenie... Wygląda super, piękny zagojony pyszczek, zdrowe futerko, jest taki zadbany, taki ....domowy.

Wciąż jakoś ciężko uwierzyć.... niby wiem że Roxi już nie ma, ale .... Chyba jeszcze nie przyswoiłam tej wiedzy. Słucham, ale nie słyszę....

Takie fajne psiaki, takie smutne, proszące spojrzenia żeby być czyjeś. Aż serce boli.... Przekopiuję to co napisałam na zamojskim - niektóre psy tak jak niektórzy ludzie mają w życiu pecha, zawsze pod górkę, zawsze wiatr w oczy, ale człowiek jest kowalem swojego losu i ma - mniejsze lub większe - możliwości by swoję życie zmienić na lepsze, pies takiej szansy nie ma, zawsze zależny, zawsze na łasce człowieka. Lub niełasce niestety....

Niektóre psy, tak jak niektórzy ludzie rzeczywiście mają w życiu pecha, zawsze pod górkę, zawsze wiatr w oczy, ale człowiek jest kowalem swojego losu i ma - mniejsze lub większe - możliwości by swoję życie zmienić na lepsze, pies takiej szansy nie ma, zawsze zależny, zawsze na łasce człowieka. Lub niełasce niestety.... Tak, cierpieniu zwierząt zawsze winny jest człowiek.

Uśmiech Mona Lizy :-)) Dziewczyna jest piękna.

Wyobraziłam to sobie i sama do siebie się śmiałam :-)) To jeszcze lepsze, nadmiar szczęścia oszołomił Gucisława :-)) Widać że psiak szczęśliwy.

Ooo... też się zmartwiłam, liczyłam na pomyślniejsze wieści, zwłaszcza na temat guza, że to tłuszczak lub kaszak.... Ale nie ma co się martwić na zapas, czekamy na wyniki badań krwi. No i ważne że Szaman szczęśliwy :-))

Ha,ha "ogołociliśmy schronisko", fajne :-) Pongo, dzielny chłopak.

Ale bym przytulała, do upadłego :-)) Jest przepiękny, napatrzeć się nie mogę na ten pyszczek, choć ślady ciężkiego życia rzeczywiście widoczne....

Śliczne imię - Gucio. Fajny, spokojny psiaczek to i imię fajne :-) Jak swobodnie leży, taki wyluzowany.... Chyba czuje się już u siebie....

Tak, to dokładnie taka mina :-) Mój pies ma często taką samą...

Nie mogę uwierzyć, zaglądałam często do Roxi, bardzo lubiłam jej wątek - tyle tu było radości z Waszego wspólnego życia.... Bardzo współczuję, nie miałam szczęścia jej poznać a i tak bardzo mi smutno na tę wiadomość, nawet nie wyobrażam sobie co Ty czujesz.... Bardzo, bardzo mi przykro.... Kiedy odeszła sunia moich rodziców w 2006r. (zima stulecia) mój tato rozpalił w ogrodzie wielkie ognisko by rozmrozić ziemię i pogrzebać Dolly obok naszych wcześniejszych psiaków....

Bardzo :-) znów się śmieję sama do siebie i znów koleżanka zza biurka dziwnie mi się przygląda.... Ale się cieszę z Chestera, jeśli ma choć w połowie tak fajny charakter jak jest piękny, to znajdzie dom jeszcze szybciej niż Quatro.

Wiedziałam że tak będzie. Już jest łobuzerski wyraz pyszczka :-))

Pewnie że się odnajdzie, to w końcu nasz pies :-) Jutro na spokojnie zacznie poznawać lepsze życie, i szybko zobaczymy uśmiech na pyszczku :-))

Tak jak pisałam wcześniej - tata Zulki jak nic w młodości miał przygody na Śląsku :-)

Aż dziw że nikt z adoptujących takiego ładnego i przyjaznego psa nie wybrał. Ale w końcu Szaman wolny i mam nadzieję wkrótce szczęśliwy. Trawa pod łapkami...

To jeszcze nie jest pewne czy zostaje?

I ja do towarzystwa. I ja dołączę.