szajbus

Radku podobnie myślimy teraz o Zuzi. Kiedy trafiła do nas na DT i zauważyliśmy, że ma psie ADHD nie było mowy, żeby oddać ją gdzieś do adopcji. Psonia przyzwyczaiła nas do psot i wszelkich zniszczeń w domu. Dla nas to bułka z masłem, dla innych niekoniecznie. Postanowiliśmy, że zostaje u nas. Potem wyszła jej wrodzona wada serduszka i trwoga o jej zdrowie i życie. Dla nas to także element życia z psem. Bardzo wiele nas łączy jeśli chodzi o psinki. Ja się martwiłam i martwię o Twoje, ty o moje. Wieź psiarzy. Dlatego bardzo martwię się o mordeczkę i wiem , że nigdzie lepiej by nie miała. Trafiła do najlepszego domu na świecie. A Norcia i Sarusia pewnie razem z Psonią i Balbisiątkiem opiekują się i Gajunia i Zuzią. Norasku, Saruśka - pamiętam

Masz rację i choć czasem bardzo bolą to dobrze je mieć. Moja maluszki kochane

Jak dobrze, że malutka trafiła na takich zwierzolubów. Kto by o nią zadbał lepiej niż WY. Kciuki cały czas zaciśnięte i nie jest to czcze pisanie, ale nieustannie o Was myślę i kibicuje mordeczce. Musi być dobrze. Norasku, Saruśka

Kocham Was maluszki

Tak będzie, nie może być inaczej.

10 lipca Psoniu 12 lat temu pobiegłaś na te tęczowe łąki zostawiając po sobie pustkę, która niemiłosiernie boli do dziś. "Pustka, która boli" tytuł wątku odzwierciedlający nasze uczucia po Twoim odejściu i odejściu Balbisi. Boli i nie przestanie boleć. Kocham cię moja maleńka, jak i Balbisię. Trzymajcie się tam blisko siebie moje słoneczka.

Kciuki macie zapewnione. Nie puszczałam ani na chwilę.