Ty$ka

Oj, tak - piękna...

Rewelacja :D

Pojawiam się na wątku... nie byłam na poprzednim, ale przed chwilą znalazłam i sobie poczytam. Historia z tego co piszecie przeraźliwie smutna i tragiczna. Nie ma co się kłócić i zwracać uwagę na takich ludzi, którzy zamiast pomóc chcą zaszkodzić... szkoda na nich nerwów. Niestety, pomóc finansowo nie pomogę... :( Za dużo tych bid. Będę jednak wspierać Was duchowo.

Ja mogę jedynie zapewnić wsparcie duchowe (myślowe) :(

Podnoszę, podnoszę...

Przypominam o Loreczce :)

[URL]http://i51.tinypic.com/erefkg.jpg[/URL] ---> Jaki z niej UFOpies 0X :D [URL]http://i55.tinypic.com/r1a5pf.jpg[/URL] ---> pozycja lasencji mnie rozbroiła całkowicie :laugh2_2:

Czyżby los Boryska wszystkim był obojętny? :(

...........

Mruczenie jest piękne, ale takie chrypowate, niskie... obcy myślą, że M. warczy :D W swoim życiu poznałam drugiego psa, który mruczy: pierwszym był błąkający się labek ;). Morus do niedawna nie był wygadanym psem, a raczej cichym... teraz to nawet kłócić się ze mną umie. Ja mu coś mówię, że nie wolno, a on na to swoje "łałałała!" i odwraca się tyłem do mnie :diabloti: Odpyskować też się nauczył. Ciekawe od kogo? [SIZE=1](wiem, wiem... chyba ode mnie) [/SIZE]:evil_lol:. A myślałam, że tylko ja mam takiego cudaka :eviltong:. Naprawdę czasem wymiękam przy tym psie:loveu:. Strachy już są mniej więcej opanowane. Dziękujemy za wiarę w nas :). Damy radę.

Wow! Jestem pod wrażeniem - nauczyć się tylu sztuczek w ciągu dwóch miesięcy? Brawo :)

My także podnosimy...

Dziękujemy za odwiedzinki i odkurzenie nam galerii :D. Tak sobie czasem myślę (tak! tak! czasem myślę [IMG]http://forum.shusky.pl/images/smiles/icon_biggrin.gif[/IMG] ) i stwierdzam, że to już kupa czasu minęła odkąd mam Dziuńka (Moruska:P). Niedługo skończy trzy lata. Jak to szybko minęło! A pamiętam pierwszy dzień pobytu u nas, gdy wszystkich oplótł wokół ogonka i próbował wysępić jogurt [IMG]http://forum.shusky.pl/images/smiles/icon_mryellow.gif[/IMG] . Już od pierwszej nocy pokazywał nam jak bardzo potrzebuje bliskości człowieka. On nie chciał nawet spać na podłodze przy łóżku: kiedy zabranialiśmy mu wchodzić na łóżko on stwierdził, że skoro tak... to my też się nie wyśpimy... I zawodził. Piszczał, raz po raz wyjąc. [IMG]http://forum.shusky.pl/images/smiles/icon_devil.gif[/IMG] [ I tak gaduła została mu do dziś [IMG]http://forum.shusky.pl/images/smiles/icon_rotfl.gif[/IMG] ]. Kiedy wszedł na łóżko się z miejsca uspokoił i wepchnąwszy się pod kołdrę jednocześnie zrzucając pańcię z poduszki poszedł spać. [IMG]http://forum.shusky.pl/images/smiles/icon_rotfl.gif[/IMG] . Jaki jest teraz? Przede wszystkim dojrzał. Jest spokojny i zrównoważony. Ciut niezależny, bo mieszka na dworze, ale na każdym kroku pokazuje jak bardzo potrzebuje kontaktu z człowiekiem. Jest proludzki. Jeszcze w życiu nie widziałam psa tak ludzkiego... takiego, który by tak naśladował człowieka. Nauczył się otwierać drzwi, furtkę oraz wchodzić na parapet (tego nauczyły go koty) [IMG]http://forum.shusky.pl/images/smiles/icon_devil.gif[/IMG] . I dużo mówi. Gada jak najęty, ale podobno jaki pan taki kram [IMG]http://forum.shusky.pl/images/smiles/icon_rotfl.gif[/IMG] . Wyje, szczeka, warczy, coś tam pojękuje, a i nawet ryczeć oraz syczeć umie - jego gama dźwiękowa jest naprawdę bardzo, bardzo szeroka. Teraz uczę go mówić "Mama" [IMG]http://forum.shusky.pl/images/smiles/icon_faja.gif[/IMG] [IMG]http://forum.shusky.pl/images/smiles/icon_lol.gif[/IMG] On się przypatruje ludziom... i ich naśladuje. We wszystkim. Dzieci kocha najbardziej, więc wiele rzeczy wyucza się właśnie od nich. ;P Z wiekiem stał się baaardziej przytulaśny. Przychodzę ze szkoły, ściągam plecak i wołam psa (który już stoi za mną i nie opuszcza mnie na krok), zaczyna się TO TO pchać na kolana i wtulać ten swój łeb. Tuli sie, tuli... mrucząc. Tak, Morus mruczy [IMG]http://forum.shusky.pl/images/smiles/icon_biggrin.gif[/IMG] . Z zadowolenia, choć i gdy coś mu nie podpasuje to też potrafi, ale wtedy to jest raczej charkot, a nie mruk. Wkłada mi łeb pod pachę, nastawia się do pieszczenia, a czasem kładzie swoje przednie łapki na moje ramiona i liże twarz. Potrafi położyć swój łeb na moję ramię, cały się pcha na kolana i jak najbliżej mnie. I tak tkwi cicho, radośnie mrucząc i mrużąc oczka z zadowolenia. Cierpi, gdy mnie nie ma. Od ok. 4msc jest problem, gdy wychodzę... bo on płacze za mną. Zawodzi, wyje tak przeraźliwie smutno, że aż się człowiekowi coś robi. Do tej pory tego problemu nie było... Jak wracam leży spokojnie, ale widzę, że on ze szczęścia omal nie wyskoczy: oczy mu się śmieją, wróć! on cały się śmieje. Zawsze jak się boi wchodzi mi za nogi, ale wczoraj na spacerze przestraszył się mastiffa... Morus zaczyna udawać lwa, postawił irokeza, raz po raz spoglądając na mnie... i osłaniając mnie własnym ciałkiem. Przykucnęłam, zawołałam go i pokazałam, że nie ma czego się bać. Przysiadł koło mnie i spokojnie patrzył na tego potwora. Aż w końcu, gdy stwierdził, że nie ma powodu do niepokoju wgramolił mi się na kolana. [IMG]http://forum.shusky.pl/images/smiles/icon_biggrin.gif[/IMG] Gdy zmęczony podczas spaceru nie daje już rady przysiada i spogląda na mnie. Jak się na niego nie patrzę to zaczyna coś tam do mnie przemawiać [IMG]http://forum.shusky.pl/images/smiles/icon_razz.gif[/IMG] . Kiedy kontakt wzrokowy między nami już jest, on macha mi przednimi łapkami jakby chciał pokazać, że go łapy z chodzenia bolą, oj mój biedny!. Zaraz po tym staje na tylnych łapkach, przednie do góry i macha nimi - jak dziecko, gdy chce wejść na ręce do mamusi, dosłownie! - ja go czasem biorę, czasem nie... ale jak biorę on szczęśliwy przytula się do mnie, przednie łapki trzyma na ramionach i spogląda na świat. Po jakimś czasie karzę mu chodzić o własnych łapkach, bo ile można dźwigać [IMG]http://forum.shusky.pl/images/smiles/icon_rotfl.gif[/IMG] , a on idzie powoli jak żółw. Dopiero zachęcany przeze mnie (najbardziej motywują go słowa "Dasz radę, chłopie!") idzie szybko, pewnie [IMG]http://forum.shusky.pl/images/smiles/icon_mrgreen.gif[/IMG] Boki zrywać z tym psem [IMG]http://forum.shusky.pl/images/smiles/icon_biggrin.gif[/IMG] . Jednak on jest moim aniołkiem takim. Cudny, wymarzony pies. Bezproblemowy optymiasta, trochę zbyt z niego wielki tchórz jest, ale i nad tym pracujemy [IMG]http://forum.shusky.pl/images/smiles/icon_smile.gif[/IMG] . Nie mam jego świeżych zdjęć... Postaram się o nie, obiecuję [IMG]http://forum.shusky.pl/images/smiles/icon_razz.gif[/IMG]

[url]http://i56.tinypic.com/1zczj9k.jpghttp://i56.tinypic.com/1zczj9k.jpg[/url] ---> uśmiałam się :D Super fotorelacja :)

My też podnosimy

Zgłaszam się na wątku siostrzyczek Piracika...

Sunia przepiękna i jaka szczęśliwa :)

Dobrze im razem =)))

Oj tam oj tam :D Justyna jestem :PP

My też upominamy się o fotki :D

I hopsamy do góry....

Filmik rewelacyjny - z Piracika taki żywioł się wydaje (a może jest ;)? ) =)

Witam Lorcię

Też mam taką cichą nadzieję...

............