arabiansaneta

Akurat ona nie ma dramatycznej, łapiącej za serce historii - jest tylko jednym ze "zwyczajnie" porzuconych psów. Chyba żeby ktoś pożałował, że takie maleństwo, a siedzi przy budzie w taką pogodę. Akurat teraz rozpętała się śnieżyca!

Starsi ludzie na wsi miewają (oczywiście nie wszyscy) nieciekawy stosunek do psów i stąd mógł nabrać urazu. Co pies, to reakcja - zobaczymy, co doradzi fachowiec. A jak reagował na naszego Marka ze schroniska, który jest w porównywalnych latach? Jakoś nie zauważyłam, może inne cioteczki wiedza?

Ale z dwojga złego lepiej pod drzwiami lecznicy niż np. w rowie...

Przydałby sie jej choć tymczas, bo i w cieple by siedziała, i można by lepiej ją poznać, co umie, czy zgadza się z innymi psami i kotami itd.

No, to tyle już byśmy mieli, poprosze o nr konta

No to na razie dokładam 50 zł jednorazowo, a potem się zobaczy.

Niestety, robimy co możemy, ale ilość tego nieszczęścia jest porażająca.

Ona tak pragnie czułości i dopomina się o nie!

Taki ciupulek powinien siedzieć na podusi z kokardką na szyi!

A ile taki behawiorysta może zaśpiewać? Podajcie jakieś konto, to też coś dołożę, bo czuję się współodpowiedzialna za tego psa - razem z Jostel5 przekazywałam go nowym właścicielom. A podkarmić go trzeba, bo chudy - jeśli ma silną motywację pokarmową, łatwiej go będzie czegoś nauczyć.

A gdyby rodzice Rafała dawali Linowi dobre rzeczy, może zaczęliby mu się pozytywnie kojarzyć? Chyba że behawiorysta doradzi co innego...

Wygląda na pogodnego, więc może nie ma takich urazów jak Lino.

A u nas od samego rana roztopy, paskudny wiatr i śnieg z deszczem. I co tu można w tych warunkach zrobić? Biedna Niusia tam stoi na błocie, nie zaglądałam, co ma w budzie w środku.

Z tą pogoda już teraz nic nie wiadomo. Jeśli odwilż, to chlapa.

Ja swojej wszystkie tabletki mogę wcisnąć w czubkach od parówek.

Zadbany i wypielęgnowany wyglądałby ślicznie.

Ważna jest informacja, że po wizycie u weta się uspokoił, bo zablokowane gruczoły mogły go wprowadzać w stan rozdrażnienia. Śledziłam wątki kilku psów, u których okazało się, że agresywne zachowania były spowodowane czysto fizycznym bólem czy schorzeniem. Może mieć uraz do starszych ludzi, bo u takich na wsi mógł być przedtem i oni się mogli źle z nim obchodzić. Wiele dobrego mogłyby zrobić konsultacje z kimś, kto niekoniecznie jest zawodowym behawiorysta, ale miał doświadczenie z takimi psami, z tym, że negatywne czy lękowe nastawienie do niego kogokolwiek z rodziny (a nad tym trudno zapanować, bo pies to wyczuwa po zapachu), nie ułatwia sprawy.

Jakby wyszło słońce, to od razu weselej by się zrobiło. Na pewno spróbujemy jeszcze różnych wariantów, ale takie białe znaczenie zawsze trochę postarza. Może w pozycji, kiedy się przewraca do góry kołami? na pewno weselej by wyglądała na wspólnym spacerze z córeczką, ale do wyjęcia małej ze szczeniakowego kojca nie wypuszczając reszty trzeba kilku osób.

Dobrze, ze dużych mrozów nie ma, a one mają dosyć gęste futerko. Niuśka już się nauczyła kłaść na grzbiet i odsłaniać brzuszek do głaskania. Przekonała się również, ze ciasteczka "Biscrok" są jadalne!

Coś podobnego, a w schronisku tak się grzecznie zachowywał, można go było czesać, dotknąć wszędzie i nie wykazywał najmniejszych oznak agresji! Chyba nawet test przeprowadzany przez amerykańską "Policję dla zwierząt" nic by nie wykrył. Tym bardziej trzeba się zastanowić, do jakiego DS nadawałby się najbardziej, bo przekonująca wydaje mi się teza, ze ktoś wzbudził w nim złe skojarzenia. Psy po przejściach czasem tak mają. Koleżanka mojej mamy zaadoptowała ze schroniska suczkę, która początkowo atakowała wszystkich chodzących w spodniach (bez względu na płeć), pomogła jej dopiero terapia z behawiorystą.

To jest dobry pomysł: [url]http://lodz.gazeta.pl/lodz/1,35153,10986510,Patrol_adopcyjny_sprawdzi__czy_zaslugujesz_na_zwierzaka.html[/url]

No i jak wygląda sytuacja? Coś się zmieniło?

Podnosimy, żeby je lepiej było widać

A szkoda, bo one są bardzo miłe w dotyku.

Na każdego przyjdzie pora