LadyS

Mnie się zdaje, że takie zachowania są raczej odstraszające - ze strachu, czyli na tle lękowym. Pies nie musi być strasznym histerykiem, co by takie zachowania przejawiać. U mnie np. pod blokiem chodzi kobitka z dwoma psami. Jeden szczeka dosłownie ciągle, jak tylko zobaczy innego psa. I szczeka wyraźnie na tle lękowym, a pani twierdzi, że "pracuje z nim", głównie nim potrząsając na smyczy. Ja lubię psy, ale przy tym za oknem można oszaleć - a chodzi zawsze bardzo rano i wieczorem, kiedy człowiek chce po prostu odpocząć. U nas też na samym początku, jak pies u nas był, pojawiało się takie szczekanie, ale to były pojedyncze szczeki - np. wieczorem, jak coś zaszeleściło w krzakach i okazało się być menelem :lol: Ale skoro nad tym pracujecie, to przy regularnej pracy powinno dać się opanować, np. na komendę. Nam bardzo pomogło nauczenie komendy na dawanie głosu, a potem podstawienie drugiej na ciszę :)

A nie lepiej, po wykluczeniu przyczyn chorobowych, załatwić kogoś, kto bedzie do niej zaglądał?

Miałam szceniaki na DT, różne - małe, duże, młodsze i starsze. W przypadku KAŻDEGO,a także szczyli mi znanych i "pańskich" odpychanie było traktowane jako "ooo, fajnie, odjeżdżam, to teraz ataaaak!" i po tym następowała zabawa. Trudno mi wyobrazić sobie inną sytuację i reakcję szczeniaka - toż to dzieciak jeszcze. Najlepiej działała zasada "nie", a potem pokazywania zachowania zastępczego i chwalenia, czyli w skrócie to, o czym pisała Wilczyca.

Jeśli nie masz podpisanej umowy, to nie masz też podstaw do ubiegania się o jakikolwiek zwrot. I masz nauczkę - następnym razem dokładnie wybrać hodowlę, z której jest pies, bo to procentuje.

Są pasztety typu Convalescence do kupienia dla psów - robi się je z proszku. Dla suni w tym wieku, dodatkowo z chorobą jelit, poleciłabym właśnie to, a nie dawanie jej wynalazków dla ludzi i kombinowanych mieszanin.

Kiedyś na polecony ekonomiczny czekałam chyba z 10 dni, po czym okazało się, że listonosz "zapomniał" wypisać awizo ;) Fajna ta świnia, ciekawe, ile piszczałka wytrzymuje :diabloti:

Zastanawiam się, który rozmiar Baskerville'a wziąć dla JRT. Nie bardzo rozumiem, co oznacza "obwód kufy" - gdzie to mierzyć? Niemożliwe raczej, aby móc pies miał mniejszy obwód niż wszystkie wymienione... Na jednej stronie jest polecana dla rasy 1, na innej - 2. Oszaleć idzie.

[quote name='Brezyl']Nie sądzę, z wyjątkiem tego, że go nigdzie nie wystawi. Co prawda jeszcze dużo bezpapierówek jest kopiowanych, ale za parę lat, każdy będzie chciał udawać, że ma rasowca i problem zniknie.[/QUOTE] Gwoli ścisłości - wystawi, jeśli pies jest importem z kraju, w którym kopiowanie jest dozwolone (choć chyba to nie dotyczy tego przypadku ;)). O ile oczywiście nic w przepisach się nie zmieniło.

[quote name='Talia']Skąd tyle moczu w tak małym psie? :lol:[/QUOTE] On nie sikał tak na całego, tylko znaczył. I tak łaził wokół. Pewnie nadrabiał straty w licznych miskach z wodą :lol:

Ja na jednych z wrocławskich targów obsługiwałam stoisko, gdzie były w sumie trzy psy, w tym mój mały i dwa duże - mieszaniec i BOS. Żaden się nie zsikał, mimo że zapachów co nie miara, obok koty, dalej fretki, żarcie itd. Przyszła pani z papillonem, pies obszczał nam dosłownie cały kennel mojego psa - z zewnątrz, że wleciało do środka - stolik przy stoisku i koleżankę :diabloti: Widziałyśmy, jak sika, widzieli to ludzie, którzy z nami stali. Gdy zwróciliśmy uwagę właścicielce, to się obraziła, że to nie jej pies, i poszła. Z 20 metrów dalej pies obsikał stoisko z karmą :diabloti:

Madie, jakby sanepid zobaczył psa w restauracji czy w sklepie, to by nic nie zrobił. Nie ma legendarnego przepisu, który zakazuje psom wchodzić do tych przybytków - nie mogą wchodzić jedynie tam, gdzie jedzenie jest przygotowywane. W kwestii małych sklepików wchodzenie z psem leży w gestii właściciela sklepu - jak wisi zakaz, to wejść nie można. Bez zakazu wg prawa można i sanepid moze sobie nadmuchać. Jadąc na wakacje, nie wyobrażam sobie nie zabrać psa do knajpy, gdzie idę na obiad - a zawsze staram się wybierać miejsca na uboczu i pytam, czy z psem można (możliwie - w ogródku, bo przyjemniej). U nas jest super sklep-hurtownia zoo, też jest zakaz wchodzenia z psem. Na pytanie, czy z psem można - jeśli nie nasika. Czyli zdarzało się, że ktoś wchodził z psem, a pies sikał w sklepie. Dla mnie to wstyd. Madie, nie pisz też głupot - ja mam alergię "na psa i kota" i do tego astmę. To, że jakiś pies przebywa w tym samym pomieszczeniu, którym jest sklep czy knajpa, w ogóle nie wpływa na moje objawy, ani to, czy w nim był godzinę temu. Za krótko był, za mało zostawił alergenów, za bardzo jest to "nośne" środowisko, aby coś się utrzymało. Niemniej - ja psa do sklepu nie zabieram, jeśli nie ma z kim zostać pod tym sklepem. Nie rozumiem zostawiania psa przy wejściu do marketu czy jakiegokolwiek innego sklepu, to proszenie się o kłopoty. Chodzę natomiast z psem do różnych knajp w różnych miastach (zawsze pytając, czy można - zwykle dostaję miskę z wodą dla psa), wchodziłam też do jednego sklepu we Wrocławiu, właścicielka sama zachęcała, a jak ktoś z psem czekał, to wychodziła pogłaskać psa. Na tych wakacjach byliśmy w Bieszczadach, w jednej knajpie zaproszono nas z psem do środka lokalu, potem siedzieliśmy kilka razy na ogródku, pies spał zwinięty na moich kolanach albo krześle obok, tudzież pod stołem - zależy o jakiej porze byliśmy. Obsługa nie miała problemu, właścicielka również - głównie dlatego, że najpierw w ogóle go nie zauważono, a potem wszyscy przychodzili go miziać :diabloti:

Nietoperzyk, weź Ty się przeczytaj i zastanów, co piszesz. Kolczatka założona za uszami psa nie boli - jest założona "na sztywno", ale się nie wbija psu w ciało. Co więcej, kolczatki nie zakłada się psu samej, tylko z drugą obrożą, na której psa się prowadzi, a kolczatki używa jako impulsu. Na kolczatce nie uczy się psa chodzenia na smyczy.

[quote name='toyota']Chodzi o to że pies bawiąc się z drugim, który ma kolczatkę na szyi może sobie wyłamać np. ząb. Niestety dawno temu doberman ułamał kieł mojemu collie właśnie kolczatką. Uważam, że należy mieć na uwadze również bezpieczeństwo innych psów, a nie tylko myśleć o sobie. Człowiek uczy się na błędach. Ja byłam wówczas nastolatką i miałam za mało wyobraźni, a nikt mi nie powiedział, żeby uważać na coś takiego. [B]To nie ma znaczenia, że kolce są od środka, kolczatka jest przecież luźno założona. [/B]Poza tym nie chodzi tylko o kolce, ale metalowe ruchome segmenty, w które może się pies zaczepić. Widuję też psy w kolczatkach odwróconych na zewnątrz i też ludzi nie widzą w tym nic złego i puszczają takie psy do zabawy z innymi. Przecież pies nie powie, że dostał kolcami po pysku, dopóki nie straci oka, dopóty ludzie nie ogarną, że to nie jest nic przyjemnego.[/QUOTE] Ja odniose się tylko do zaznaczonego fragmentu. Kolczatka, która jest luźno założona, spełnia funkcję korali, ozdoby i niczego więcej. Kolczatka ma być założona tak, aby trzymać się tuż za uszami psa, więc luźne założenie to wyklucza.

Pies ciągle nakręcony to trochę pomyłka w ratownictwie. Taki pies nie sprawdzi się w akcji, gdzie musi odpoczywać w każdej wolnej chwili i umieć nad sobą zapanować. Wszystkie psy ratownicze, które znam, uczone są odpoczywania i po wejściu do kennelu czy bagażnika auta - zasypiają z automatu.

Nie widzę tutaj przekomarzania. Mylisz po prostu wychowanie jednego psa (rasowego? czy w typie?) z tym, w jakim celu hodowana była cała rasa.

[quote name='colirya']Ale zadaniem psa obronnego jest bronienie właściciela, gdy sytuacja tego wymaga, a nie podwórka - od tego w końcu są psy stróżujące ;). Pies obronny powinien co najwyżej podchodzić nieufnie do obcych (a z kolei pies bojowy, czyli np. taki amstaff powinien, z założenia, "kochać" wszystkich ludzi).[/QUOTE] O, dokładnie tak :)

Czyli pies obronny to taki, który nie przejdzie obojętnie obok obcego? Dla mnie taki pies nie ma prawa bytu, bo jest nieopanowany i niewychowany.

Bruna, nie mylisz przypadkiem psa obronnego i stróżującego? Bo to dwie różne sprawy...

Jest rozporządzenie w tej sprawie z ministerstwa.

W sumie miałam odpisać, ale Berek wszystko napisała dokładnie tak, jak i ja myślę. Ratownictwo jest modne, a sam fakt, ze seminaria są dostępne dla ludzi, którzy nie mają odpowiednich do ratownictwa psów, napawa lękiem. W końcu to nie ma być docelowo zabawa, tylko ratowanie ludzkiego życia - zabawą może być tropienie użytkowe (które zdaje mi się, że właśnie ćwiczycie, bo mimo wszystko pies-ratownik pracuje inaczej). Problem też w tym, że trudno jest kupić psa "pod pracę" i lepiej tego od psa nie oczekiwać. Pies kupiony w takim celu po kilku miesiącach moze rozwinąć się w zupełnie innym kierunku - psy od początku prowadzone na ratownictwo nie muszą wcale po powtórnych testach pójść dalej. Psy, które mają predyspozycje, mogą w pewnej chwili się zatrzymać i też nie dadzą rady, a nie ma co wybierać półśrodków, bo nadal chodzi o ludzkie życie. To obserwuję w zasadzie w większości stowarzyszeń czy jednostek zajmujących się ratownictwem z wykorzystaniem psów. No, to i fakt, że niestety - nawet psy, które w zasadzie nie do końca powinny, nadal są szkolone i pracują. Ja, póki nie zrezygnowałam właśnie z treningów w jednostce, zauważyłam że praktycznie cała praca z psem jest robiona przez właściciela w domu - na spotkaniach w jednostce robi się niewiele na dobrą sprawę. Większość czasu pies przesiedział w kennelu albo w aucie. My byliśmy używani jako pozoranci, mieliśmy szkolenia z zachowania w różnych warunkach, z nawigacji, a do tego wykłady i testy. Nie piszę tego absolutnie, żeby Cię zniechęcić, Maron86, po prostu wyobrażenia a realia to w tym przypadku dwie różne sprawy.

Z tego, co czytałam i rozmawiałam z hodowcami, lepiej wybierać shelciaki pracujące, albo przynajmniej z linii bardziej sportowych - są pewniejsze, jeśli chodzi o charakter. No i dobrze wybrać z miotu.

judyta, a próbowałaś pracować bardzo małymi kroczkami? Mówisz, że pies swietnie wykonuje komendy tylko z nagrodą głosową - w domu. To może zacznij z nim ćwiczyć (z nagradzaniem) najpierw przy wyjściu, każ mu siadać, zapinaj i odpinaj smycz, potem wychodź na próg, ćwicz na progu i wracaj. I tak powolutku ćwicz coraz dalej, aż pies po prostu przyjmie powoli, że komendy obowiązują wszędzie. Ćwicz z nim wszystko najpierw w domu, a potem stopniuj bodźce.

Dla poszukujących - zdaje się, ze Miedzianka ma teraz obniżkę o 25% na adresówki :)

Macie na pociszenie Rav w formie glizdy socjalnej :diabloti: [IMG]https://lh4.googleusercontent.com/mE1D1k4eU9DjY1S7-4wVuBs37VK9botkJ4v5osKPZRU=w883-h591-no[/IMG]

[quote name='Maron86']Nie bardzo rozumiem, po co właściwie ten pies ma rewirować? Czyli że pies nie ma znaleźć konkretnego zapachu zaginionej osoby i w ten sposób go znaleźć, tylko ma biegać i szukać płaczącej pod krzakiem osoby? U nas pies miał znaleźć najświeższy zapach i doprowadzić przewodnika do zaginionego (to na początku), bardziej doświadczone psy miały jeszcze człowieka oznaczyć szczekając. Pies szkoleniowca rewirował kiedy zgubił trop żeby znów odnaleźć najświeższy. Może coś pomieszałam, ale u nas pies dostawał rzecz, bądź miał znaleźć zapach i zwyczajnie odnaleźć zaginionego. Aczkolwiek też coś słyszałam o pudru/talku, chociaż nie wnikałam dokładnie.[/QUOTE] U nas wyglądało to tak. Ustawiała się grupka pozorantów, która szła razem i jeden z przewodników po kolei znajdował im miejsca, gdzie mają się położyć/wejść do nory. Był to teren myślę, że ok. hektara? Trudno mi to określić. Każdy z nas otrzymywał urządzenie lokacyjne i krótkofalówkę. Ja zostawałam np. jako trzecia w ziemi, a dalej szły jeszcze dwie czy jedna osoba również się schować. Następnie przewodnik wracał i wołał drugiego przewodnika z psem (tak, aby przewodnik psa nie wiedział, gdzie znajdują się pozoranci, i nie sugerował tego psu). Sprawdzał kierunek wiatru i puszczał psa w odpowiednie miejsce, aby mógł znaleźć zapach człowieka - żaden z psów nie węszył przy ziemi, szukały tylko z wiatru. Pies znajdował, oznaczał (albo nie - zależnie od etapu, tak jak u Ciebie), bawił się zabawką z pozorantem, i szedł dalej szukać. Nie szukał zawsze od najświeższego śladu, raczej właśnie wiatrem szukał zapachu najmocniejszego. Nie wiem, czy tak to ma wyglądać, ale tak to wyglądało na kilkunastu treningach, a także w innej grupie, którą miałam okazję oglądać.