Isabel

No to do góry Staszku, rozglądamy się za domkiem!

Całe szczęście, że się odnalazł! Dlaczego został przeprowadzony i czy ten boks jest dla niego bezpieczny?

Podsunę Państwu tę myśl przy najbliższej okazji.

Hrabianka Mrówka z Mrówczyńskich;)

My tu na dogo też kochamy Fredzia!

To ja też jeszcze podniosę!!!

I co z Rudim! Pani odezwała się ponownie?

Pokazujemy się od nowa, z nadzieją na domek!

No, Kropeczko, pokazujemy się światu!!! Musi cię ktoś zauważyć!!!

Ale szczęśliwa panienka! Ona na tym zdjęciu wygląda o wiele większa niż na fotkach ze schroniska, no ale już sama waga świadczy o tym, że to wcale nie jest taki mały piesek.

Niestety, nie po raz pierwszy zdarza sie, że przez zaniedbanie lekarza - czy to weterynarii, czy medycyny - umiera pacjent. Marto, nie wiń siebie, że pojechałaś do tej lecznicy a nie do innej. Oddawałaś Rysia w ręce tej lekarki w dobrej wierze, zrobiłaś w danym momencie wszystko, żeby uratować koteczka. A na to co potem się działo, już wpływu nie miałaś.

No, Mróweczko, zuch z ciebie dziewczyna!:loveu:

I jeszcze raz Sun przypomina się światu!

No, niedobrze:shake: Trzymaj się Fredziu!

Kakadu, dopiero teraz dotarłam na Twój wątek. Tak bardzo mi przykro z powodu śmierci Rysia:-(:-(:-( Biegaj koteczku szczęśliwy za Tęczowym Mostem. Kiedyś spotkamy się tam wszyscy. A może wcześniej wrócisz w innym futerku?

Podnoszę!!!

No, niewesoło jest:shake: Koteczki, dlaczego wy się tak nie lubicie?

Oczywiście, że nowy dom wiąże się ze stresem, inaczej być nie może. Ale potem to już jest tylko lepiej, a w schronisku - coraz gorzej. Nie bardzo rozumiem obaw tej pani, tego typu obaw.

Dzięki Akuszko:loveu:

Jeżeli nie ma jeszce wątku na miau, to załóż jej proszę, może tam ktoś się zlituje. Mnie ona strasznie zapadła w serce, nawet śniło mi się, że znalazła dom, ale to niestety był tylko sen...

Tak, Akuszko, wszystko to strasznie smutne. Przy tym ludziom wydaje się, że 10-letni kot to już staruszek, a przecież koty przeciętnie żyją dłużej od psów i Kropka w dobrych warunkach miałaby jeszcze lata życia przed sobą. Gdybym mieszkała bliżej, wzięłabym ją na tymczas, no ale te kilometry...

Do góry koteczko, może ktoś się zlituje!

Odwiedziłam Ptysię-Jadzię. Wiedzie spokojne życie szczęśliwego kota. Już w pełni oswojona, daje się bez problemu głaskać, z koleżanką Stasią bardzo dobrze się dogaduje. Stasia wręcz opiekuje się Jadzią i myje ją - widziałam to na własne oczy, a widok był naprawdę rozbrajający. Prosiłam o nowe fotki, jak dostanę, to poproszę Mulinkę o wstawienie. Czyli podsumowując, obu kotkom, Ptysi i Aksamitkowi, udało się nadzwyczajnie!

Oby się udało!!!

Cudowne wieści!!! Strasznie się cieszę ze szczęścia Jaguni!:loveu: