Dusia-Duszka

U mnie mają spiżarnię na dzikiej róży :))) I nie tylko one. Mam dwa krzaki dzikiej róży. Każdego roku jeden na nalewkę, drugi jako spiżarnia dla ptaków, i tak na zmianę.

Kos :))) Ojjj, znam ja tego jegomościa :) U mnie też siadają pojedynczo na czubkach drzew i nawołują.

Przypomina Twoją Gigę Gryzeldę :) ona była jeszcze bardziej wycofana.

Skarcenie musi być krótkie i natychmiastowe przy nieporządanym zachowaniu. Pamiętaj "pięć razy za coś pochwal, nim raz za coś zganisz". Korzystniej i moim zdaniem łatwiej jest wzmacniać zachowania prawidłowe. Naucz się je obserwować poza czasem przeznaczonym specjalnie na naukę psa.

Czyli bez przestojów. Fabryka dobrych domów działa :))) Jaki fajny Koleś.

No niemożliwe. Po prostu wsiadła i pojechała :)))

Też kocha stwory. Może gdzieś w internetach na siebie wpadłyście :))))))

Nooo, nooo :)))))) ja myślę. Nie tylko twórczą :))) wymagającą też szybkiego reagowania, a nawet bardzo, bardzo szybkiego.

To one są niesamowite :))) Każde inne, do każdego inna droga. Czasem siedzę godzinami i rozkminiam w głowie detale w zachowaniu, obrazy dziecka w różnych sytuacjach, szukając punktu zaczepienia do terapii.

Często śpiewanie jest u nich autostymulacją. Mamy ucznia, który pięknie, czysto śpiewa. Ale on nie wie, co śpiewa. Fascynuje go sam dźwięk.

Też mamy taką :) Sprawna fizycznie jak żyleta! Świetnie tańczy. Już nastolatka. Spowalnianie tempa śpiewania znanych jej tekstów piosenek pokazało jej drogę do używania mowy.

Jest wiele interpretacji :))) brak źródła historycznego. Najczęściej niebieski symbolizuje szkło, szybę dzielącą autystę od świata i zarazem neurotypowych od autysty. Niby wszystko ok, widzimy się wzajemnie ale nie możemy się porozumieć. Niebieski to też najbardziej brzegowy kolor widma światła, najzimniejszy kolor. A auciki mają problemy z rozumieniem, odczytywaniem emocji, intencji, nastroju. Kiedyś określane były - zimne dzieci.

Wejdź na stronę albo na fb :))) Wszystko u nas jawne. http://zss4.edu.pl/kadra

Tak. Mamy sprzężenia i od przedszkola do... ile się da :)))

No to jeszcze nasza szkolna piosenka:

Światowy Dzień Świadomości Autyzmu Psy najlepiej widzą ten kolor :)))))))

Super pies :))) Ale kocica Emilia... ona wygląda jakby przed chwilą zeszła ze sceny misicalu "Cats" A.L.W.

Jak sobie radzi wózeczkowa panna?

Kto to zagląda za szybą, taki piękno uchy???

Żeby ten Ogóras kochany wiedział, jak kobity za nim szaleją :)))))))

Już tylko 12 :))))))))

Zachowania niepożądane, które nie są niebezpieczne najlepiej jest ignorować. Nie wykazywać zainteresowania rozrzuconymi rzeczami i sprzątnąć je, gdy pies nie widzi. Skupione na człowieku psy, obserwujące każdą reakcję i poświęconą uwagę, podnoszenie przedmiotów z podłogi mogą zrozumieć jako okazane zainteresowanie, zabawę. Twój pies wyraża postawę uległą odsłaniając brzuch. Nie karć go wtedy. A co do rozrzucanych granulek jedzenia. Dawaj mu jedzenie 1-2 razy dziennie na kilka minut. Jak skończy lub zostawi, zabieraj miskę by nie miał dostępu cały czas - obojętnie czy pustą czy z resztką jedzenia. Moja też czasem bawi się suchym jedzeniem i smaczkami. Ale mnie to nie przeszkadza. Śmieję się, że zanim zje psie-ciacho, ucho czy innego smrodka, to zamęcza je jak kot upolowaną ofiarę. Każde zachowanie psa, które jest dla Ciebie pozytywne wzmacniaj pochwałami, smaczkami, ciepłym mówieniem do stworka. Obserwuj go czujnie poza czasem poświęcanym specjalnie na naukę. Podam przykład praktyczny dla mnie: moja suka nie kombinuje, kiedy chce zwymiotować lub ma rozwolnienie. Nie chowa się. Nie grzebie w rzeczach, w legowisku. Nie robi po kątach. Wychodzi na płytki do przedpokoju lub do brodzika w łazience i... no cóż, akcja się dzieje, bo i tak by się zadziała. Ale sprzątanie jest proste i nie ma niespodzianek po całym domu. Nigdy nie zganiłam jej za załatwienie "nagłej sprawy" w tych miejscach. Mówiłam do niej spokojnie i chwaliłam szczególnie za "celowanie" w brodzik.

Wpłacone temu Ogórku :)))

To jest przerażające w tej mordowni! Jak można nie móc znaleźć psa, który jest na stanie?!? Potworne...

Wiecie, jak widzę psiuka na podusiach, legowiskach, trawniku, grzebo-ziemi, przy człowieku, wśród stada... I porównam to ze zdjęciami z boksu schroniskowego to... wraca mi wiara, że warto, zawsze warto! Nie ważne, czy do hotelu, czy DTu, czy płatnego, czy za darmoszkę. To naprawdę traci na znaczeniu, jeśli chodzi o ratowanie psiego istnienia i wiary zwierzaka w człowieka.