Zarka

Doczytałam i kibicuję:)

Myślę, że psa Ci nikt nie odbierze, ale...powiem szczerze, że jako Twoja sąsiadka zrobiłabym sporo, żeby pies mógł sikać na dworze. Czy którejś z Was zdarza się dwa, trzy razy w miesiącu być zmuszoną do załatwiania swoich potrzeb np. w kuchni na podłogę? A dlaczego nie? Przecież to nie zawsze i tylko trochę. Kurcze, zmuszanie psa do załatwiania się w domu/na balkonie jest po prostu niehumanitarne.

Jak dam radę to zaprezentuję moje dzieło:)

Z psem nad morzem jest bardzo przyjemnie. Spróbuj. Ja kiedyś wypracowałam sobie taki "plan" dnia - rano (przed wysypem plażowiczów) dłuuuugi spacer plażą z zabawami i pracą. Potem pies do domu na odpoczynek, my na plażing. Po naszym powrocie wspólny czas i wieczorem znowu na plażę z psem. Tym sposobem chroniłam psa przed gorącem w ciągu dnia, siebie przed niepotrzebnymi rozmowami z przeciwnikami psich spacerów na plaży, a jednocześnie wszyscy byli zadowoleni.

No no...wyszło profesjonalnie. Chyba też spróbuję :) A rączkę z czego zrobiłaś?

Gabi, proszę przekaż moją czerwcową wpłatę na najbardziej potrzebującego psiaka. I napisz na kogo przekierować deklarację. Fajnie, że Florci już nie potrzebne jest wsparcie:)

O Matko, przegapiłam takie wiadomości! Człowiek na kilka dni zniknie i wraca do innej rzeczywistości:) Powodzenia dla Florci w nowym domku!!! Ciekawe, czy Florcia została Florcią?

Mokrą dajesz osobno, czy mieszasz z chrupkami?

Frezetka, Ty się kobieto nie denerwuj. Zrozum, że nikt Cię tu nie zna i o pewne sprawy dot. Waszego życia z psem ludzie będą dopytywać. Żeby coś zaproponować trzeba poznać sytuację "domową" psa, jego nawyki i Twoje pomysły na wspólne życie. Poza tym wszystkie porady i propozycje są do przedyskutowania. Każdy ma własne doświadczenia i się nimi dzieli. Nie rozmawiasz ze szkoleniowcem zaproszonym do domu, który zdiagnozował problem, tylko z grupą ludzi z przeróżnymi pomysłami na swojego psa. Warto poczytać, podyskutować i spróbować wyciągnąć jakieś wnioski, bo niektórzy są naprawdę doświadczeni i mają konkretne osiągnięcia. Poza tym sama napisałaś oczekując pomocy, więc niepotrzebnie ironizujesz zamiast dopytać o szczegóły i podzielić się swoimi wątpliwościami.

Niektórzy próbują, ale chyba nie jesteś zainteresowana. Szkoda, bo rady od doświadczonych osób są bardzo cenne.

Masz pięknego psa:)

Zgadzam się z Tobą, że zachowanie w sytuacjach zagrożenia jest rzeczą indywidualną. U ludzi z resztą również. Chociaż myślałam, że pewne zachowania w sytuacji potencjalnie niebezpiecznej dla właściciela, są dla psa naturalne.

Święte słowa. Mój labrador na takie ciumkanie reagował nieodpartą potrzebą obdarzenia ciumkającego psią miłością :) Chociaż miałam sytuację, kiedy pies zareagował jak prawdziwy obrońca rodziny. W sytuacji zagrożenia dla mojego dziecka odstraszył obce osoby i nie pozwolił im podejść do syna. Dlatego wydaje mi się, że każdy pies działa instynktownie i właściciel może liczyć na jego "pomoc"

Fajna:) Napisz coś więcej:)

A jakiej komendy obronnej chciałbyś labka nauczyć? I w jakiej postawie miałby stać, żeby być groźnym? Labrador nie jest psem obronnym, nie uczestniczy w szkoleniach IPO, nie jest w jego naturze "bycie groźnym". Bardzo niebezpieczne wydaje mi się uczenie psa podobnych reakcji, bo może sie okazać, że przy labkowych gabarytach i sile nie opanujecie niepożądanych zachowań. W sytuacjach niebezpiecznych dla właściciela labrador potrafi być groźny sam z siebie. Nie wydaje mi się, że trzeba go tego specjalnie uczyć.

Ale masz wymagania:) Duży i silny, stróżujący, jednocześnie łagodny i opanowany, pomocny i posłuszny, spokojny i odpowiednio reagujący, tolerancyjny i nie dewastujący oraz oczywiście bezproblemowy w nocy i w dzień...po prostu super pies ;)))

Niestety pomyśl nie mój, ale do wykorzystania:)

Wiesz Piott, ja jestem wychowana na labradorach. Dla labka 10 min. na rolkach to nawet nie jest rozgrzewka. Może trzeba po prostu wcześniej wstać? Jeśli chodzi o nocowanie w budzie...masz psa kanapowego i myślisz, że tak radośnie zostanie na noc sam w budzie? Myślę, że nie ma się co rozpędzać. Są psy, które chętnie śpią na zewnątrz, ale obawiam się, że Twój niekoniecznie będzie zachwycony:) Agresja często wiąże się z lękiem, a człowiek nieświadomie może ten lęk pogłębiać np. reagując nerwowo lub nieświadomie nagradzając takie reakcje. Poczytaj o odczulaniu psa na sytuacje sterujące w książce "Pies, który kochał zbyt mocno" N. Dodmana. Cenne rady i przykłady zachowań, którym można w prosty sposób zaradzić. Polecam.

Skuteczną metoda oduczenia wskakiwania psa na kanapy jest rozłożenie przed wyjściem podkładu wydającego nieprzyjemny odgłos np. folii, szeleszczącego papieru itp. Skok na folię nie jest przyjemny, a jednocześnie ten dyskomfort nie jest kojarzony bezpośrednio z Tobą.

A ja myślę, ze to dobry pomysł. Pies motywuje, a nawet wymusza pewne zachowania, które u ludzi zdrowych są naturalne i często niezauważalne. Dla chorych może to być impuls do aktywności np. społecznej, do zaopiekowania się inną istotą i "zapomnienia" o własnych problemach. Wydaje mi się, że aktywność ta nie przerasta Twoich możliwości (wnioskując oczywiście tylko z tego, co napisałaś) i taki przyjaciel domowy może być niezłym terapeutą. Poza tym będziesz miała się do kogo przytulić i wygadać i nawet wypłakać jak będzie trzeba. Piszesz, że możesz liczyć na pomoc w ewentualnych sytuacjach awaryjnych, więc nie widzę większego problemu. Myślę, że trzeba zastanowić się nad rasą, albo po prostu przygarnąć szczeniaka-kundelka i pomóc jemu i sobie. Trzymaj się!

Zuzia, błagam Cię! Czy myślisz, że ktokolwiek odpowie Ci na to pytanie? Po prostu kup całą paczkę i już. Na pewno zużyjesz takich paczek całą masę.

Nam służyła Acana. Potem zaczęłam sama gotować, więc odstawiliśmy, ale przez długi czas pies jadł właśnie tę karmę. Jest też wersja light&fit.

Ryss, boski jesteś ;) Oplułam laptopa kawą:))))

Max, wpisz w przeglądarkę internetową hasło "zanim kupisz...tu dowolna rasa" i poczytaj opis psa przygotowany przez hodowcę lub właściciela. Napisane trochę z humorem, ale przede wszystkim z uwzględnieniem "wad" danej rasy, tak aby przyszły właściciel, będący często w fazie totalnej euforii, mógł nieco otrzeźwieć:)

Napisałam elaborat o tym, że labrador nie jest leniem i że potrzebuje różnych form aktywności. Potem zastanowiłam się, że to "tak dużo zachodu" z tym leniem labkiem i zaświtała mi myśl, że może chodzi Ci o linienie, czyli zrzucanie sierści przez psa? :))))