Julica

Odwiedzam, pamiętam....

Pamiętam....

Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku Krystyno. Pamiętam o Lizie i pamiętać będę zawsze

Zaglądam, bo historia Lizy jako jedna z niewielu zapadła mi bardzo głęboko w sercu.Wszystkie psie historie były zawsze bardzo ważne, ale kilka było ważniejszych. I to właśnie jedna z nich. Poza tym Liza ujęła mnie swoją aparycją - brązowe panny z ciemnymi kufami działają na mnie jak magnes.

Tuśku tęsknie...

To już tyle lat ....

Pamiętam....

Lizuniu, Soniu.... Biegajcie w Psim Raju szczęśliwe...

Pamiętam cukiereczku mój najdroższy... Nie zaglądam często, ale pamiętam...

Zaglądam rzadko, więc dzisiaj dopiero doczytałam, że Norek Za TM. Moja Astusia Go tam z pewnością zaopiekowała. Pożegnania zawsze są bolesne niestety :(, ale fajnie, że Noruś dożył swoich emerytalnych lat w miłości, szczęściu i dostatku. Pozdrawiam :)

Pamiętam ....

Pamiętam......

Dużo zdrówka dla Norka. Szczególnie w te afrykańskie upały.

Tęsknię Astusiu... Oddałabym wszystko żebyśmy się znowu spotkały tu na ziemi. Żeby móc pobiec z Tobą na długi spacer. Żeby....

Szczęśliwych Świąt Lizuniu. Mam nadzieję że moja Astusia Cię odnalazła i spędzacie ten czas razem...

Szczęśliwych Świąt Kochane Słoneczko...

Zaglądam... (*)

(*).....

Otworzyłam reklamówkę w której mam Astowe szelki. Tak pięknie jeszcze Nią pachniały.....

Dziękuję...

Astusia była ze mną i z moimi rodzicami przez 12 lat. Wet dawał jej około 5 lat jak się zaprzyjaźniłyśmy. Około 17 lat to myślę piękny wiek. Pomimo tego, że staraliśmy się zawsze jak najlepiej gdzieś tam w środku pozostaje myśl, że można było pewne rzeczy zrobić lepiej. Była już bardzo schorowana - nowotwór, tarczyca, zwyrodnienia w kręgosłupie i w łapkach - zwłaszcza w tylnych, w których były już zaniki mięśni. Ledwo chodziła. Najchętniej nie wstawałaby w ogóle, a spacery zaczęły być dla niej stresujące, bo kojarzyły się z bólem i zmęczeniem. Mam duże poczucie winy, że to właśnie ja zaprowadziłam ją na ten ostatni spacer, ale z drugiej strony wiem, że tak trzeba było. Ciężkie to wszystko...

Tęsknię....

Tym razem ja sama odwiedzam Lizunię. Moja Astusia odeszła w kwietniu.... Kochane poczciwe serduszko .... Mam nadzieję, że w Psim Raju spotkała Lizę i biegają beztrosko po tęczowych łąkach... (*)(*)

Trzymam kciuki za Dropka - żeby to jeszcze nie był ten moment i żeby choroba postępowała jak najwolniej. 13 lat to piękny wiek dla wyżełka. Dropcio trzymaj się dzielnie :)