Mruczka

Dianka przepięknie chodzi na smyczy! Jej córcia Aura mogłaby się od niej uczyć, bo na razie średnio jej idzie.

Dobrze byłoby jeszcze zapodać Dropsowi coś na robaki. Daliśmy już u nas Aurze i niestety zaraz potem w jej kupie znalazłam żywą glistę (albo coś podobnego).

No to chyba wszystkie trudności za nią: dzieci odchowane, zabieg szczęśliwie przebyty, psinka pod dobrą opieką; teraz już tyko z górki!

A ile razy mniejszy od Zewa! Ciekawe, ile waży; był chyba z tych większych wśród rodzeństwa.

Kochaną Dianka! I Pani Marzenka, ma się rozumieć, też.

No niekoniecznie . Aura praktycznie nie płakała, tylko przez pierwsze dni musiała być stale zaopiekowania i przytulana. I było dobrze.

Tęskni za dziećmi?

Czy Dianka od początku była taka wycofana? Wydawała się jedynie nieśmiała. Co też się jej w tej głowie zadziało, że tak stroni od człowieka, w sensie, nawet od P. Marzenki, od której zaznała tyle dobra.

To by było na tyle.

Kawał psa! Z miejsca rzuciłam się mierzyć Aurę. Jest trochę mniejsza i krótsza: na 35 cm w kłębie i 50 cm długości. Ale coś jamniczego w tych psiakach jest, bo już niejedna osoba pytała, czy Aura to mix jamnika.

Cd. Aura zwana Aucią świetnie radzi sobie na spacerach. Widać, jak wielkie znaczenie ma to, że szczeniak dorastał w bezpiecznym, psim towarzystwie - Aura nie boi się psów, uwielbia towarzystwo i jak tylko ma okazję, bawi się z nimi na całego. Mamy tu w sąsiedztwie taką "psią łąkę", na którą wychodzą psiarze z okolicy i tam właśnie Aura zawiera znajomości. Uwielbia zwłaszcza takiego dużego amstafa, któremu nie przeszkadza jej żywiołowość i to, że Aura, jak się rozkręci, wskakuje na niego wszystkimi 4 łapami. Gdy amstaf ma już dość, po prostu sprowadza ją do parteru a ona od razu wie, o co chodzi: pokazuje brzuszek i mówi, że już będzie grzeczna.

Jestem w szoku, że Dianka to uciekinier! Sprawiała wrażenie takiej pokornej, uległej suni, że kto by ja podejrzewał o samodzielność i takie zapędy! Podziwiam jej opiekunkę; włożyła tyle starań w opiekę nad Dianą i maluszkami, a teraz jeszcze dodatkowy stres. Mam nadzieję, że Aura nie odziedziczyła genu włóczęgi; na razie jest dla nas wielką radością, choć zamieszania robi za wszystkie nasze zwierzaki. Bardzo urosła - gdy przyjechała do nas równo miesiąc temu, ważyła około 6 kg, Teraz już ma 10 kg i obróżkę zapinamy na kolejną dziurkę. integracja 2.mp4 integracja 2.mp4

I Drops ma szczęście i Państwo również!

Poproszę miseczki nr 17 w opcji KT.

Oj, niedobrze. W tej sytuacji zapłacę za jeden Neoplasmoxan.

Wyjątkowa uroda!

Drops jest śmiałym, energicznym psiakiem bez traum. W domu miejsce jest, tereny spacerowe też. To może być dobry dom dla Dropsia.

Widać, że Dropsio ma apetyt! Taki pulpecik z niego raczej .

Psy mają też różne charaktery. Wiadomo, szczeniak to szczeniak, ale np. Aurunia to gryzawka - trudno ją w tym opanować, zwłaszcza, gdy się bawi lub cieszy (t.j. praktycznie cały czas). Jak widzę, Ada jest inna, bardziej do przytulania. Ten pierwszy okres może być trudny.

Znaczy łobuz, ale uczuciowy. Będą mieli ludzie z niego pociechę!

Może nie będzie tęsknić; jest już gotowa na kolejny rozdział w życiu. Aura praktycznie nic nie płakała, a już na drugi dzień rozrabiała. Dropsio zostanie sam, żeby tylko z braku towarzystwa nie męczył Duanki! Piękny jest czort.

W domu, w którym są już zadbane zwierzęta, będzie małej dobrze. Jeśli rodzina jest tak prozwierzęca, to jak sytuacja by się nie rozwinęła, zaopiekuje się sunią.

Wszystkie psiaczki super, ale najpiękniejsza Dianka! Ten przyjaźnie merdający ogonek . A jeśli chodzi o wagę, to Aura waży 6,5 kg. Jest takim krzepkim pieskiem. Ciekawa jestem, ile waży Drops.

Ha, za to Aurunia rozrabia aż miło! Śladu po nieśmiałej psince, która do nas przyjechała już nie ma. Gryzie jak szalona, biega, robi fikołki i sama już nie wie, jak jeszcze dokazywać. Tylko na spacerach jest przycykana, ale pewnie wkrótce i to się zmieni .