limonka80

Bardzo Ci dziękuję. Poszukiwania miejsca dla Nuukusi trwają, ale jestem świadoma, że łatwo nie będzie znaleźć domu czy hoteliku gdzie bez obaw umieszczę małą. Nie oddam Nuukci, dopóki nie będę pewna że będzie jej tam lepiej niż u mnie. Wiem że wspólne mieszkanie nie jest idealnym rozwiązaniem,ani dla Dżekusia, ani dla mnie, ani dla Nuukci, nie było łatwo nawet kiedy nie niszczyła, a teraz jest naprawdę ciężko, ale czasem życie nas zaskakuje i musimy improwizować - Nuukusia nie była planowana, wiec nijak nie przygotowałam się na jej przyjazd. Jeszcze raz dziękuję za słowa pociesznia

Dziękuję, no nie zawsze pozytywnie, ale takie jest życie ... Co do petsittera, przeglądałam ogłoszenia z okolicy, z dwiema paniami nawet rozmawiałam, ale jakoś nikt mi się nie wydał odpowiedni, to jednak musi być pewna osoba ...

Mimo wszystko, Nuukcia jest bardziej biedna niż ja, miała podłe życie od początku, a teraz też stres ...

Pokazałam, nie mogła uwierzyć że to dzieło Nuukusi ... zapisała leki, a do klatki (jeśli uda mi się pożyczyć) nie zamknę jej tak ,,z marszu'', wiem że to zaszkodziło by Nuukci.

Wiem że Nuukcia nie rozumie, i bardzo mi żal małej, bo wyobrażam sobie jak musi się bać skoro robi takie rzeczy. Co do Dżekunia, to on jest całkowicie głuchy i raczej dopóki Nuuka nie wydostawała się z pokoju, to jej wycie, szczekanie ani nawet niszczenie do niego nie docierało. na wiosnę remontowało się mieszkanie ma moim piętrze - rozwalali ściany i huk i łomot był taki, że nie dało sie wytrzymać w domu więcej niż 10 minut,a Dżeki spał i nawet nie drgnął. A od zeszłego tygodnia wożę małą do przychodni na czas mojej nieobecności, więc Dżekcio ma spokój.

Pytałam dziś, zdaniem lekarki Nuukuni nic nie boli. Dostałam dziś receptę, nie prosiłam, sama zaproponowała kiedy pokazałam jej zdjęcia zniszczeń.

Na razie te miejsca w których pytałam, nie przyjmują nowych psów, najwcześniej padziernik.

Pani doktor uznała, że Nuukci potrzebny jest farmakologiczny środek wyciszający - wypisała receptę.

Zawożąc dziś Nuukcię do przychodni, poprosilam o zrobienie badania krwi, licząc na dobre wyniki. Gdy ją po południu odbierałam wyniki były, niestety nie są najlepsze. Ogólnie nie są tragiczne, ale mimo trzykrotnego podania aranespu, mała znów ma anemię, mocznik i kreatynina też wysokie. Tak bardzo wierzyłam w azodyl, tyle dobrego o nim czytałam i słyszałam, tak trudno go zdobyć, a i tak nie pomógł .... Dość długo rozmawiałam z lekarką, wegług niej kolejne transfuzje i dalsze podawanie preparatów krwiotwórczych nic nie zmieni, w sensie nie wyleczy Nuuki z anemii. Zdaniem pani doktor organizm Nuukci zaadaptował się do poziomu wydolności nerek i anemii i całkiem sprawnie funkcjonuje. Większość psów z takimi wynikami miałoby złe samopoczucie, i nie byłyby w stanie normalnie funkcjonować. Nuukcia jest wesoła, i jak widzicie na zdjęciach z jej działalności - bardzo silna i żywotna. Taki czarny humor, nie na miejscu, wiem, ale to taki mechanizm obronny - zmartwiły mnie wyniki, a raczej tendencja do ich pogarszania się, no i dalej nie mam perspektyw na rozwiązanie sytuacji z niszczeniem w domu ani miejsca dla Malutkiej. W czwartek będę miała odpowiedź czy uda mi się pożyczyć kennel, ale nawet jeśli, to też rozwiązanie nie na już, bo przecież muszę Nuukusię stopniowo uczyć przebywania w niej. Na razie woże małą codziennie rano do przychodni, i po pracy odbieram, ale to czasochłonne - przychodnia i mój dom to dwa przeciwległe końce miasta. Za badania zapłaciłam 106 zł. Za przebywanie Nuuki w lecznicy do tej pory nic nie zapłaciłam.

Bardzo Wam dziękuję za obecność i słowa wsparcia Nuuka i zniszczenia jakich dokokuje zeszły na dalszy plan - mój Dżekunio od wczoraj ma poważny problem z chodzeniem, a nawet z ustaniem na łapkach. Rano było w porządku, przed południem zaczął coraz mocniej utykać, w końcu upadł na pyszczek bo przednia łapka się załamała. widać było, że bardzo go boli, całą drogę do przychodni mocno ziajał. Prześwietlenie nie wykazało złamania/peknięcia, ( co było do przewidzenia, bo nie doznał żadnego urazu) jedynie duże zwyrodnienia, ale ma je od dawna. Lekarka po badaniu obstawia ucisk na rdzeń spowodowany właśnie zwyrodnieniami. Dżekcio od półtorej roku jest na libreli, przez ponad rok efekty podawania był rewelacyjne, ale już od czerwca/lipca zauważyłam że jest trochę gorzej z poruszaniem się, jakby przestawała działać ... wczoraj podczas badania przy nacisku w jedno miejsce odcinka szyjnego Dżekuś w sekundę się załatwił na stół, to chyba pokazuje rozmiar bólu jakiego doznaje wczoraj i dziś dostał zastrzyki, jest trochę lepiej, ale nie potrafi dłużej ustać, siada albo się kładzie, nie staje na tej łapce, ledwo dotyka opuszkami podłogi. Widać, że ból choć mniejszy, jednak mocno mu dokucza. Pociesza mnie że zjadł późne śniadanie, potem obiad a większość nocy i dzisiejszego dnia przespał, to chyba znaczy, że jednak ból jest mniejszy... Przed chwilą dałam mu pić i znów zasnął koło mnie. Nuuka dziś spokojna, na spacerach się cieszy, w domu też, nawet zamknięta sama w pokoju jest grzeczna i cichutka. Kiedy do niej wchodzę cieszy się, nadstawia do głaskania, przynosi i rzuca mi na kolana zabawki. Nawet jak wychodzę z pokoju nic nie robi - patrzy spokojnie i nie próbuje wyjść ze mną. A jak tylko wyjdę z mieszkania - szatan nie pies, nie rozumiem tego ....

Jestem u kresu sił - mam kolejny hit. nie zawoziłam dziś Nuuki do lecznicy, bo wczoraj sobie przypomniałam, że zawożę dziś na 10 -tą moją mamę do lekarza więc pomyślałam, że skoro nie będzie mnie krótko, to Nuuka może zostać w domu - widzę że nie lubi zostawać w lecznicy. Po powrocie ( nie było mnie godzinę i kwadrans) zastałam oderwane i połamane listwy wykończeniowe w łazience, oraz wyrwane z tynku znajdujące się pod nimi plastikowe profile. Jak to zobaczyłam, po prostu odwróciłam się i wróciłam do pracy, nie mam już sił. Dżekusia na szczęście rano zaniosłam do koleżanki która dziś jest w domu, a która też ma psiaka staruszka, bardzo się z Dżekusiem lubią. Ciekawa jestem, co teraz zastanę po powrocie.

Rozmawiałam z Jagną - prosiła by z całego serca podziękować wszystkim za pomoc i wsparcie. U nich dalej bardzo ciężka sytuacja, od dwóch tygodni zwierzaki po kolei chorują, Groszek mimo wysiłków umarł, psiaki są w różnym stanie, część wymaga ciągłego monitorowania, podawania glukozy, leków, karmienia strzykawką ... Chorują i szczeniaki i dorosłe psy... Do tego córki i Jagna znów mają covid, Jagna źle przechodzi. Mam nadzieję, że w końcu przyjdą jakieś dobre wieści ...

Jaki to piękny pies i dobry pies, tyle złego doświadczył, a podłe życie go nie zmieniło jego dobrego charakteru. Tak się cieszę że jest wolny i szczęśliwy. Dziękuję Ci Agata, że z niego nie zrezygnowałaś ...

Zdaję sobie sprawę, że to moja wina, było mi jej bardzo żal, do tego wszystko stało się tak nagle i musiałam improwizować by zorganizować nasze wspólne życie, nie pracowałam nad zostawaniem w samotności. Zresztą na początku ona siedziała grzecznie w pokoju, tylko chyba drugiego dnia podgryzła drzwi wejściowe, a że były za twarde to nagdryzła łazienkowe, potem już nic nie niszczyła, ani nie chciała wyjść z pokoju - aż do zeszłej soboty .... Właśnie dziś kombinowała żeby opuścić klatkę ...

Tak, była słabsza fizycznie i niepewna tego co ją czeka, ale teraz nabrała ciała i siły, a poza tym chyba nie miała szans by zachowywać się jak szczeniak, teraz nadrabia, ciągle by się bawiła i łobuzowała.

Niestety Nuuka jest bardzo kreatywna, kiedy może, wybiera łatwe rozwiązania tzn. klamkę, ale myślę, że jeśli nie będzie mogła otworzyć, to rozwali drzwi do reszty, zrobi dziurę i wyjdzie.

Dżekunio może tak, ale ja już nie - to już nie jest jakiś pies, To Nuukcia - już ją poznałam, zżyłam się z nią, i nawet jak ją oddam do hotelu czy ktoś by ją adoptował, to już zawsze będę się martwić czy na pewno jest szczęśliwa, że może ze mną jednak było by jej lepiej ... To chyba jakaś odmiana syndromu sztokholmskiego

Dziękuję, ale nie ma idealnego rozwiązania niestety. Na razie wożę ją na czas mojej pracy do lecznicy, choć to dość uciążliwe i czasochłonne, ale przynajmniej Dżekunio bezpieczny. Myślałam o kennelu, ale dziś przy odbieraniu Nuukci, pani technik powiedziała że Nuuka badała wytrzymałość prętów klatki ... łapałaje je zębami, próbowała rozchylać i wyginać pręty, próbowała się przeciskać , więc ten pomysł chyba jednak też odpada bo musiałabym mieć jakąś pancerną tą klatkę .... Nie mam już pomysłu.

Ale smutne wieści Podczytywałam wątek Kuleczki ... A może gdzieś jest, może ktoś ją przygarnął, to taka poczciwa sunia ...

Dziś po południu wyruszyła paka do Elmas, koszt 20,99 zł. Opcja z kurierem jest droższa, a przez puzzle musiałam wziąć największy rozmiar paczki.

Tak, dziękuję, bardzo chętnie skorzystam z pomocy Szymonek jest do adopcji, tylko muszę dopytać Jagny co i jak, a u Niej bardzo trudny czas ostatnio ... Poczekam parę dni, mam nadzieję że w końcu będzie lepiej.

Wysłałam dziś paczkę Orlen do Aldrumki. Koszt 13,99zł.

Jeśli tak, to nie rozumiem czemu Nuukcia tak się czuje, dbam o nią i wydaje mi się że robię wszystko by dobrze się u nas czuła ... Dziwne jest też to, że przez miesiąc nic nie zniszczyła, ani nie próbowała wydostać się z pokoju. Zaczęła od soboty i potem już w każdy kolejny dzień ucieczka z pokoju i demolka...