Sowa

Szanta w aucie spokojnie patrzyła w oczy Pani... a to już jest oznaką zaufania. Sądzę, że ogromny wkład w "unormalnienie" Szanty zrobili opiekunowie w hoteliku - no i trafiła też do spokojnego domu. W domu chodzi za Panią - czyli szuka w niej podpory. I doskonale, tak ma być.

Sterylizacja przed pierwsza cieczką zaburza normalny rozwój organizmu - tak twierdzi moja wetka. I swoje suki - nie zamierzała rozmnażać - sterylizowala po ukończeniu drugiego roku życia, w dwa-trzy miesiące po cieczce. Co do Tyci - oczywiście, że jeśli ma iść w świat, to musi być wycięta. Jakoś mi się wydawało, że zostanie tam gdzie jest...

Jechała w aucie bez lęku, bez napięcia. Czyli jest ok.

Miała za sobą operację. Nie mam pojęcia, ile czasu dla takiej malizny trzeba, aby kolejna operacja była bezpieczna.

A może odpuścić jej sterylkę? Prawdopodobieństwo, aby znalazła odpowiedniego partnera jest raczej znikome. Jasne, że wygodniej z wyciętą suczką, ale czy to dla niej konieczne?

Obserwowałabym psa i wychodziłabym przy każdym sygnale niepokoju, przy każdej "przymiarce" do sikania. Nawet co pół godziny. W nocy i samotności pies nie jest tak aktywny ani tak podekscytowany. 4-miesięczny pies wyjątkowo wytrzymuje dłużej niż 5 godzin - jeśli wytrzymuje całą noc, to jest ideałem. Cy dajesz hasło na sikanie, poprzedzające pochwałę? I smakołyk nieregularnie, ale zawsze po pochwale? Być może szczeniak już skojarzył, że za sikanie jest nagroda, ale jeszcze nie skojarzył, że to obowiązuje tylko poza mieszkaniem. Szczeniak może sikać też po zabawie, po każdej silniej odczutej emocji.

Szanta nie jest ani psem agresywnym, ani zdziczałym, ani wycofanym - odnalazła się idealnie w hoteliku, czyli może się podobnie odnaleźć w stałym domu przy darzących ją sympatią ludziach. Niech traktują suczkę tak, jak była traktowana w hoteliku, a wszystko będzie w porządku.

Ta fotka, gdzie włazi na kolana, też jest dobra - widać, że chce kontaktu z człowiekiem.

A gdybyś spróbowała łańcuszek, zamiast smyczy? Tylko sprawdzić?

Byłoby dobrze, jakby przynajmniej Boston znalazł dom - jak najszybciej.

Niezbyt profesjonalnie zachowała się pani groomerka. Mogłaby bodaj dla zachowania twarzy oferować odpowiednią szczotkę - wiedziała chyba, ze klienci przyjechali z daleka i pewnie uprzedzali, że to nie jest potulne psiątko.

Dalej cisza? Bez słowa?

Jeszcze co do szkółek - jest w Rzeszowie Agnieszka Pierga, w Krakowie Barbara Grel, w Pszowie blisko Rybnika Aneta Grzegorczyk.Te Panie polecam także z największym przekonaniem. Przy okazji - zajrzyjcie, bo warto, tu https://www.facebook.com/gregoriaszkoleniepsow cenny materiał o australijskich psach do bydła - akurat B. Grel swoje cattle dogi wyszkoliła na psy ratownicze, a popatrzcie co te pieseczki potrafią.. I odradzajcie takim, którzy chcą oryginalne zwierzątko na salony. P. Aneta zaimponowała mi nie tylko wyprostowaniem wielu psów agresywnych ze strachu - dużo większych od Amika - ale takim ułożeniem drapieżnego ptaka, aby brał jedzenie nie tylko z rękawicy, ale i ze stulonej dłoni, dłoni nie zabezpieczonej rękawicą.

Moli@, wierz mi, to była sprawa przede wszystkim u dobrych trenerów ambicjonalna. Szkolącemu zależało (często bardziej niż właścicielowi) aby psy i ich właściciele szkoleni przez niego wypadali jak najlepiej. Koszmarnym błędem ZKwP był zakaz występowania na psich zawodach przewodników w koszulkach tych szkółek, w których się uczyli pracy z psami. Ale i tak na psich zawodach była zawsze "loża szyderców", która bez litości punktowała błędy startujących psów i ludzi, obciążając odpowiedzialnością tylko ich trenera. "Wiadomo, on się szkolił u Iksa" - to był wyrok.

Wychowanie/szkolenie wyłącznie pozytywne psów i dzieci nie istnieje. Jeśli jakaś szkółka reklamuje się, że tylko pozytywnie szkoli, to lepiej omijać z daleka. Jak mi pies będzie chciał wbiec na jezdnię, to go zablokuję smyczą i nie będę się zastanawiać czy to jest pozytywne czy nie. Ale Amik, który był trzymany na łańcuchu i szkolony butem, potrzebuje także uwierzyć, że zablokowanie smyczą nie oznacza kopania za chwilę.

No i doskonale na tym ostatnim biegnącym maliniaku widać charcią klatkę, podkasany brzuch, szalenie silne uda i kątowanie łopatki, a na trzeciej fotce - prawidłowe ustawienie i długość szyi. Malina nie wyprze się charciego przodka:-) Dzięki za piękne fotki!!!! Ale wróćmy do Bostona-Bohuna-Budrysa - jak kto woli:-) Ja tradycyjnie mogę oferować w Krakowie pomoc szkoleniową, jeśli tu trafi..

Wszystkie odmiany belgów są podobnie zbudowane - długi lub szorstki włos nieco zmienia wygląd. Malinois stojący u góry jest haniebnie zapasiony, wygląda jak tucznik, nie jak belg.

Belg całkowicie wykluczony! Nie taka głowa - belgi mają bardziej charci profil i proporcje głowy, uszy ostro trójkątne stojące twardo i ciasno osadzone, "płaskie" policzki, sylwetka belga jest bardziej kwadratowa, do tego charcia klatka, baaardzo podkasany brzuch, płaskie ożebrowanie, bardzo szerokie uda, lekka, ptasia kość, inne kątowanie przednich łap, inne osadzenie głowy - to takie najwidoczniejsze różnice. Nie umiem wsadzić tu fotki młodej belgijski, gdzie te różnice są bardzo podkreślone, chcesz, to podaj na priv Twój mail..

Druga od góry albo ostatnia... byle nie z piórkiem, bo sugeruje, ze kurę upolował i pożarł prawie w całości:-)

Ano tak to jest wlaśnie. Narzucanie się z czułościami psu na dzień dobry jest nie do pojęcia dla zwierzęcia, nie daje poczucia bezpieczeństwa - pies potrzebuje mieć przewodnika w człowieku. Ale my tu gada, gadu - a dzień biegnie... Nadal brak decyzji?

Jeśli starsza pani już miała obawy przed psem, to on by ją tyranizował na pewno.

Lepiej tak, niż gdyby miał wrócić po tygodniu, chociaż żal.

Belga to ja w nim nie czuję. Raczej coś z myśliwskich, ale nie ma sensu podciągać go pod jakakolwiek rasę.

Bohun to on jest na ostatniej fotce....

Co do Bostona - może przydałaby się krótka uwaga o rodzaju włosa i wysokości w kłębie, lub że np głową sięga powyżej kolana. I czy zachowuje czystość w domu.