szajbus

Są wspomnienia, które nigdy nie odejdą... Są rany, które się nigdy nie zabliźnią... Są ślady łez, które nigdy nie wyschną...

Są wspomnienia, które nigdy nie odejdą... Są rany, które się nigdy nie zabliźnią... Są ślady łez, które nigdy nie wyschną...

Mordce gratuluję. A Helgunia nie wygląda wcale na panią w sędziwym wieku. Są wspomnienia, które nigdy nie odejdą... Są rany, które się nigdy nie zabliźnią... Są ślady łez, które nigdy nie wyschną...

Najbardziej złośliwy mikrusek jakiego dane mi było poznać. Niezapomniany.

Brakuje Radku, brakuje. Nie pamiętam już kiedy przyśniło mi się to moje psie szczęście. Na zawsze w mym sercu i mej pamięci.

Czytam i podziwiam Twojego tatę za troskę o Helgunię. Mam nadzieję, że starowinka jeszcze nacieszy ich swoim widokiem i obecnością. Norasku, Saruniu

Niedawno w internecie oglądałam zdjęcia podrośniętego szczeniaka. Wypisz, wymaluj Psonia. Serce o mało nie wyskoczyło mi z piersi. Tęsknię za nią.

Czekam, żeby zobaczyć Cię we śnie.