adda

No to właśnie nie chciałam pisać, żeby się ON-owcy nie obrazili, ale słyszałam od ludzi zajmujących się wystawianiem ON-ów (treserów), że dlatego są oceniane w ruchu, bo jak stoją to są tak brzydkie, że nie ma co oceniać. To kątowanie (dla mnie to przesada) wygląda fatalnie.

No to nareszcie wiemy jak wygląda nasz pikselowy moderator :lol:

Byłam kiedyś przy ringu owczarków niemieckich, to co tam się dzieje to jest zgroza. I odniosłam wrażenie, że ON tylko biegają i tylko w ruchu są oceniane. Wystawcy spoceni do granic, a tu cały czas trzeba biegać. I to pies przed Tobą, a nie obok. Nie wspomnę, co się dzieje poza ringiem, ci wszyscy "pomocnicy", krzyki, wrzaski, przekleństwa, biegi... (oczywiście jest to zabronione, ale kto by się przejmował :evilbat: ) Bezczelność.

To jest dziwne. Ale potwierdza się, że sędzia porównuje psy między sobą a nie do wzorca :cry:

SH, nic dodać, nic ująć.

I znowu cytacik: Hodowla w pokrewieństwie zwiększa homozygotyczność, a zmniejsza heterozgotyczność. Jako że wiele genw odpowiedzialnych za różne wady ma charakter recesywny, inbred zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia ich w formie homozygotycznej, skutkiem czego pojawiają się wady, których wcale nie spodziewaliśmy się w danej linii. Trzeba tu zaznaczyć, że inbred nie tworzy wad, ale tylko "wydobywa je na powierzchnię", gdy użyte do hodowli osobniki były nosicielami niepożądanych genów.

Oj, ja dosyć długo nie widziałam :D

Ale to troszkę nie o to chodzi. Na wielu wystawach moje psy wygrywały, a jednak sędziowanie nie podobało mi się i sędziowie byli niekompetentni. Układy układami, ale denerwujący jest także brak znajomości regulaminu przez sędziów, co jest nagminne najczęściej u pań sędzin.

No właśnie nice_girl, uzyskanie tylko jednego psa super wybitnego to za mało, żeby móc mówić o sukcesie hodowlanym. No a ponieważ sunia jeszcze nie miała dzieci to chyba jeszcze za wcześnie na świętowanie :wink:

No i jest ta sunia, super i hiper, wszystko pięknie. Ale dlaczego mówi się tylko o tej suni? Co z pieskami po drodze, albo co z rodzeństwem suni? I czy na przykład wiadomo, że ta sunia daje naprawdę piękne szczeniaki (czy już w ogóle je miała), bo o to chyba w hodowli chodzi?

SH, amen. I obserwując kynologię w polskim wydaniu bardzo wątpię, aby działo się tak jak piszesz.

Tak, to jest właśnie najgorsze!!! Dlatego uważam, że samo studiowanie rodowodów nie wystarczy, żeby móc inbredować. Do tego naprawdę jest potrzebna wielka wiedza genetyczna, to po prostu wyższa szkoła jazdy. Myślę, że na tym forum tak naprawdę niewiele jest osób, których inbredowania nie bałabym się. Bez obrazy.

Tylko czy aby hodowcy się do tego stosują? Jeśli rasa nie jest popularna to niektórym nie chce się tyłka ruszyć za granicę na krycie i kryją w kraju nadal inbredując, a tłumacząc się, że z inbredu świetne szczeniaki się rodzą. Niestety :cry:

No i Myszka.xww ładnie wszystko wytłumaczyła. Dziękuję Myszka :D

Lara, eliminacja - wyłączenie, usuwanie, selekcja, niektórych - nie wszystkich. :lol:

Lara, dziecinko, a którego słowa nie rozumiesz? :D :D :D

A skąd wnioski, że wyjdą cudne szczenięta??? Tak czytam sobie i czytam i pozwólcie, że przytoczę fragmenty książki "Genetyka w praktyce" M.B. Willisa. Skutki inbredu: płodność - obniżona, większa liczba pustych kryć nasienie - mniejsza ilość i jakość śmiertelnośc embrionów - zwiększona, rodzi się mniej szczeniąt liczebność miotu - zmniejszona, rodzi się mniej szczeniąt martwe urodzenia - więcej szczeniąt martwo urodzonych przeżywalność - gorsza, więcej szczeniąt pada odpornośc na choroby - może być obniżona wady wrodzone - mogą występować częściej tempo wzrostu - może być wolniejsze wzrost - może być niższy dysplazja - niekiedy inbred na przodka o dobrych stawach daje dobry rezultat budowa - często pod niektórymi względami lepsza prepotencja - zinbredowane psy lepiej przekazuja swój typ Hodowli w pokrewieństwie nie należy polecać początkujacym hodowcom. Żeby stosować ją z dobrym skutkiem, trzeba nie tylko znać się na genetyce, ale i posiąść dogłębną wiedzę o rasie. Nie wystarczy znaleźć w rodowodzie suki wybitnego przodka i pokryć ją psem, który także od niego pochodzi. Hodowla w pokrewieństwie musi być starannie planowana, a każdy, kto się na nią decyduje, powinien być przygotowany także na niepożądane skutki i konieczność eliminacji niektórych szczeniąt.

A moje jedzą z jednej :-? Już gdzieś widziałam to zdjęcie, śliczne, naprawdę.

Przepiękne zdjęcie...

:thumbs:

Widzisz Weridiana, Twoja walka odnosi pozytywne skutki :D

Moje koty też uwielbiają do wszelakich pudełek wchodzić :D

:o :o :o I nie wiadomo, czy śmiać się czy płakać.

To czarno białe zdjęcie to wypas :D

No Matagi, to Ty jesteś nadzwyczaj spokojny człek...