Agnieszka.D

Dotarłam do Pana Ładnego :)

Witam Cię Misiu :)

top modelko zmykaj już do domu!

Niestety, domku na horyzoncie nie widać :( co bardzo mnie dziwuje... No ale... Renatka moja kochana miała dziś 3 spacerki. Jeden ze mną i 2 z ludźmi, którzy wzięli udział w naszej akcji. Akcja wypadła bombowo :-) psy zadowolone, wymęczone. Renia również! Pohasała na śniegu, na spacer szła z Przemkiem, który poświęcał jej dużo uwagi i bawił na śniegu, z czego Reńka była bardzo zadowolona :D pokazała się z najlepszej strony, jak to Renia :) Poza tym, Renia ponad tydzień temu przeszła sterylkę, która właściwie sensu nie miała, bo jak się okazało, macicy już nie miała... Niepotrzebnie tylko się męczyła, ale chociaż tyle dobrego, że Renia super to zniosła. Z relacji Pani Ani wiem, że nawet do ubranka się nie dobierała. Czekamy na superowy domek!

Pięna sunia. Zapisuję

Flawia też miała przepuklinę. U młodych psiaków często ona występuje. Usunie się i po wszystkim :)

Mona na fotelu ostatnio wyglądała jak właściwy pies na właściwym miejscu. Kochana! :)

Trzymam mocno!

haha no tak wyglądało :D zero odruchów :D

haha bo dokładnie tak jest :D

Można na nią patrzeć i patrzeć. Piękna Doriska! Gdyby jeszcze mniej kłapała to już w ogóle cud miód :D Ale i tak uważam za sukces, że można było razem pójść na spacer :)

MO-DEL-KA :-) Fara boi się jakiegoś psa? a to dopiero niespodziewajka :D

HEELOOŁŁ CIOTKII! :) TU WASZA BRONKA! Wpadłam dziś na odwiedziny do starych kumpli! Najpierw byłam smutna, bo myślałam, że pohasam z Reksem, ale KURDECZKA nie było go. No to poszłam na spacer z Renatą. Ale było super! Pośmigałam w śniegu. Jestem taka zabawna, wszyscy się ze mnie śmieją ;) Adopcja Bronki jest jedną z tych, z których jestem bardzo dumna i wyjątkowo spokojna. Bronka ma się najlepiej jak może mieć. Lepiej trafić nie mogła :) Jestem strasznie wdzięczna Ani i jej rodzince, że pokochali tego brzdąca i dali nowe życie. Gdy Ania zdaje mi relacje co tam u nich słychać to nie da się nie śmiać! Bronka jest gwiazdą na osiedlu. Uwielbia wszystkie dzieci, szaleje z nimi na śniegu. Z małym Szymkiem od Ani tworzą duet jakich mało. Szymon to młody, mądry chłopak, który nie ciągnie psa za uszy, nie klepie w głowę i nie przytłacza. Pewnie dlatego Bronka za nim szaleje. Broni go jak może, a on jej. Są prawdziwymi przyjaciółmi. Podobno dzięki Bronce, kilka rodzin z tego samego bloku zaadoptowało psiaki ze schroniska. Bronia inspiruje i gwiazdorzy :D MA ADHD! Ale to było wiadome już dawno. Generalnie jest super grzeczna. Super bystra, super zaczepna, super łobuziarska, potrafi bezczelnie wyjeść cukierki albo otworzyć sobie czekoladę :D Przy tym jest oczkiem w głowie swojej rodziny i jest bardzo przez nich kochana i doceniana. Coś wspaniałego. Właśnie tak to powinno wyglądać! HA HA HA. ZAPOMNIAŁABYM. Broneczka ma chore tylne łapki, które będą diagnozowane. Na moje pytanie, czy bardziej kuleje ostatnio czy nie ma różnicy, Ania odpowiedziała "Nie wiem, ona w ogóle nie chodzi! Ona tylko biega i szczeka!" :D :D :D no i wszysyc pytają, od kogo pożyczyła i doczepiła ten ogon ;) łobuz w domku

Bardzo udany dzionek dziś miałyśmy z Renią :) Na pierwszy spacer wybrałyśmy się wraz z Bronką, która nic się nie zmieniła odkąd została adoptowana :D łobuz mały! Broneczka najpierw bała się Reni i na nią kłapała, ale potem oczywiście zaczepiała i plątała jej się pod łapami :D pięknie pohasały razem z Renią na spacerze i poszalały w śniegu :) Tutaj wątek Broneczki, jeśli ktoś nie ma zapisanego, a jest ciekawy co u małej: http://www.dogomania.com/forum/topic/143498-bronia-w-domuuuu/page-4 Później odbył się spacer z Punią i Doris. Z tą drugą dziś lepiej się dogadywały. Dało radę, żeby iść w miarę blisko siebie bez większych awantur. Małymi kroczkami, do przodu. Gdy wróciłyśmy na teren schroniska, miałyśmy małe odwiedziny. Mianowicie niespodziawanie wpadł do nas Pan, który miesiąc czy dwa temu adoptował od nas psiaka o imieniu Nemo. Aktualnie na imię mu Homer i ma się super :) Jestem z Panem Jackiem w kontakcie od pewnego czasu i nie wiem czy Nemo miał w schronisku opiekuna, ale jeśli tak, to może być zupełnie spokojny. Psiak ma jak w niebie. Pod każdym względem. Sprawia małe problemy, ale są na bieżąco rozwiązywane. Wracając do Reni :D Gdy przechadzaliśmy się z nią i Panem Jackiem po terenie schroniska, przechodzili obok nas jacyś ludzie z dzieckiem na sankach. Renia od razu szybko migusiem ruszyła, żeby się przywitać. Dziecko miało ją w nosie i siedziało nieruchomo, ale za to na głowie miało super czapke z futrzastym misiem i Renia nie omieszkała jej pozaczepiać i dać buziaczki :D widok był przepiękny. Renia jak najbardziej nadaje się do domu z dziećmi :) oczywiście tylko tak grzecznymi i ułożonymi jak ona sama :P Porszę, oto fotki z dzisiaj tuptajki fiu fiuu Renato. Czy to Koko-szambo-nel? I na koniec głupawka! FRISTAJLA i na główkę! maaaaaaaaaaammmmmmmm!!!!! mój śnieK! kocham tego psaaaaaaaaaaaaaa! Każdy powinien chcieć mieć ją tylko dla siebie. W końcu ktoś zda sobie z tego sprawę i zadzwoni Renato. Zobaczysz :)

Fikus jak z bajki :)

Kochany <3

bo była zainteresowana tym, że coś się dzieje :P zaraz jak poszłaś to czmychnęła do legowicha i wszamała :D

urodę ma przepiękną :)

Oby w sobotę jeszcze był śnieg, bo już coś odwilż dziś nadeszła... W sobotę może do nas Bronka dołączy! :) :) A z Doris może warto spróbować jednak właśnie przełamać to.. Jak będzie odseparowana to nigdy nie przywyknie do towarzystwa psów. A taka fajna mordka z niej.

Między nimi wszystko gra, na pewno. A i w boksie porządek nawet panował :D Tylko dziś Punia została sama. Lucek przeniósł się na korytarz do klatki a rano ma iść do weterynarza, bo coś dziwnego się z nim zaczęło dziać :( Najpierw myślałyśmy, że coś mu się w pysku zaklinowało - marszczył się, bardzo nerwowo ruszał faflami i cały pyszczek mu chodził... Takie jakby tiki nerwowe. Do tego bardzo się wylizywał w okolicach intymnych. Pani Ania powiedziała, że takie objawy to czasem początek padaczki, lub z nerwów. Lucek jest mocno zestresowany. Cały się trząsł borok... Dostał do klatki legowisko i koc, przykryłyśmy też klatkę dodatkowym kocem, żeby miał ciemno i w miarę spokojnie... Rano ma go zobaczyć wet. Mam nadzieję, że jakoś przetrwa noc... No i szukamy mu DT.

No ja to potrzebuję kamerzysty, żeby nagrał jak to cudo zwane Renatą bawi się na śniegu! Myślałam, że padnę. Co za radość! :D Te skoki, obroty, wydawane dźwięki... Coś pięknego. RENIA KOCHA ZIMĘ! :) Na spacer wyszła z nową koleżanką Doris, ale szybko się rozdzieliłyśmy, bo kłapania zębami było dużo. Doris zadziora zaczynała koncert a Renia podchwytywała. Może jeszcze spróbujemy dziewczyny do siebie przekonać, zobaczymy. Pobrykała dziewczyna na śniegu, rozprostowała łapki :) Niestety męczyła dziś Renię biegunka. A tak się cieszyłam, że ma spokój... No ale zobaczymy jak to będzie. Schudła ponad kilogram. Waży teraz niecałe 19 kg i mam nadzieję, że waga już nie będzie spadać... Nie chcę, żeby Renia świeciła żebrami... Zjadła miseczkę z apetytem, umościła się w legowisku, z nowym kocem i została wygłaskana. Moja kochana Renia :) widzimy się znów w sobotę! A tu proszę kilka fotek z dzisiaj :) ciocia Patrycja poczęstowała mnie kurzą łapką. MNIAM! ZJEM JĄ SZYBKO!

O kurczę! No to czekamy do soboty. Może akurat sytuacja się pomyślnie rozwinie? Kciuki zaciśnięte. A dziś Punia wyszła z nami na spacer gdy już się szarawo robiło. Z Luckiem wędrowała chwilkę torami. Pojadła od ciotki Patrycji michę i grzecznie czeka na sobotni spacer ;)

Nie wiadomo jak żył kiedyś, jak kojarzą mu się takie warunki bytu. Sami wiemy jaki z niego ciepły psiak, jak kocha się tulić i jak potrzebuje człowieka. Tymbardziej teraz, gdy jest już dojrzałym psiakiem. To, że kiedyś żył na dworze nie musi oznaczać, że teraz też sobie tam poradzi. Żal mi go :( bardzo... Bo jeśli ludzie załamią ręce, to czeka go wielki koszmar :( Na miejscu opiekunów zabrałabym się za budowanie porządnego kojca tak jak mówisz. Solidnego. Jeśli maja taką możliwość no i chcą zawalczyć. Wyjście z szelek nie będzie raczej dla Reksa problemem a przywiązanie go i pozostawienie, w momencie gdy ma lęk separacyjny tylko go bardziej sfrustruje i tymbardziej zechce zwiać. On potrzebuje mieć swój kąt, takie schronienie. Coś jak klatka kennelowa w mieszkaniu, tylko wiadomo - baaaaardzo solidne. Musi poczuć się tam bezpiecznie, na co też potrzeba czasu. Reksiu nie wracaj do nas :( trzymam kciuki bardzo mocno

Heloł Doris! Coś czuję, że z Renią będzie podobnie jak z Luckiem. Obym się myliła :D

To prawda, martwiące to... :( przrcież może dojść do tragedii :( tylko co tu zrobić...