UMilki

[quote name='Figafiga']Opłaciłam hotel plus odrobaczanie Kory czyli 207,50 zł. UMilki potwierdź proszę wpłatę.[/QUOTE] Wpłata dotarła. Bardzo dziękuję.

Mysia moja kochana, jak ona uwielbia być za uszkiem miziana. Pychol uśmiechnięty i o to chodzi. Buzialki na dobranoc.

Podnoszę Cię chłopcze. A przy okazji stwierdzam, że Kuba bardzo, bardzo się zmienił. Gdy do mnie przyjechał musiano go wnieść do kojca, bo tak się bał. Mężczyzn się bał i to bardzo, a do mnie podchodził prawie na leżąco. Teraz każdego wita radośnie podskakując. Już się nie boi. Stał się pewnym siebie, wesołym i otwartym psiakiem. Cichacz... to było. Teraz jest głośne HAU na powitanie :)

[quote name='aka_nina'][URL="http://imageshack.us/photo/my-images/268/beztytuukat.jpg/"][IMG]http://img268.imageshack.us/img268/9482/beztytuukat.jpg[/IMG][/URL][/QUOTE] Dla mnie bomba. Tak bardzo bym chciała, żeby Olina ktoś pokochał. On się bardzo zmienił. Już nawet na spacerze na moją Milkę nie szczeka :razz: Tak, tak, na początku naszej znajomości moja sucz nie mogła przejść spokojnie dwóch kroków, bo latał dookoła niej i nadawał. Teraz idą obok siebie i jest spokój. A za Antkiem to on się chyba nawet trochę stęsknił. Teraz znów ma z kim pogadać :evil_lol:

To jest dość ciekawa relacja. Przez płot szczekają na siebie, złoszczą się - no kłócą. A jak biegają razem to tak jakby jeden drugiego nie widział. I nie ma żadnych konfrontacji.

Antoś... świetnie! Kołnierz nie przeszkadza mu w miarę normalnemu funkcjonowaniu m.in. niuchaniu, jedzeniu, grabieniu. Trochę trzepie głową, ale to zrozumiałe. Jak zawsze uśmiechnięty. A skoro kłóci się z Olinem, to zdecydowanie uważam, że ma się dobrze.

Dobrze, że trafił na Was. Mogę wspomóc jednorazowo 100 zł. Poproszę o PW.

Nie przepraszaj, wstawaj z tych kolan. Tu trzeba działać! A Antoś ma się bardzo dobrze. Możecie mówić mu "Antek srebrne oczko" :evil_lol: Do domu wracał zadowolony. Na szczęście kołnierzyk jest malutki, więc z łatwością wchodzi do swojej budki. Na każde zawołanie wyskakiwał do mnie radośnie merdając ogonem. Z miski zmiótł wszystko. Na spacerku załatwił wszystkie swoje potrzeby, odpowiednio zagrabiając. Bądźmy jak najlepszych myśli, bo misiek jest bardzo, bardzo dzielny. Jutro dostanie antybiotyk, za siedem dni ściągamy dwa szwy z powieki.

Nasz dzielny mały Antoni. Bardzo się o niego martwiłam. Trzymajcie kciuki, żeby to wszystko było niegroźne.

Antoś pojechał do Łowicza. Zostanie w lecznicy do jutra, bo będzie miał wycinanego guzka z powieki. Pani weterynarz potwierdziła to co mówił wet, u którego byliśmy ostatnio (jest to guz). Guz pojedzie do analizy. ...Trzymajcie kciuki za Antka Wydrę Grabka.

[quote name='ranias']Spryciul z niego :lol: a czy wiadomo coś na temat tego zamiennika amylanu dla niuńka?[/QUOTE] Tak, wiadomo. Zamiennik kosztuje ok 25 zł za 20 sztuk. A Olin niestety musi przyjmować po dwie tabletki. Suma sumarum amylan wychodzi jednak taniej. Tym bardziej, że zamiennik ludzki wydawany jest bez recepty. Nie ma zniżek. Szkoda.

Kuba jest wspaniałym psem, pod każdym względem. Czemu nikt go nie chce? Ale ja wiem, że on znajdzie dom i to superowy. Dajcie mu czas.

Zaniedbałam wpisy u moich psiaków. Kora jak zawsze przylepiasta, słodka, grzeczna. Szykuje swoje ciałko na zimę, bo zjada wszystko co dostanie do miski i nie wybrzydza tak jak bywało latem. Szkoda, że zima się zbliża...Ciężki czas dla psiaków.

Antoś ma zdjęte szwy, wszystko ładnie się zasklepiło. Uff... Teraz zajmiemy się okiem. W środę wybieramy się do Łowicza na konsultację, a dalej się zobaczy... Zobaczymy co powie weterynarz.

Laseczka była z Milką i Arktikiem na spacerze. Ha... i włamała się do domu mojego brata. Otworzyła drzwi i weszła jak do siebie. Arktik nie mógł się nadziwić. A Kuba jest jej przywódcą. Gdzie on poleci to ta za nim. A potem jęzorem wlecze prawie po ziemi, bo chłopak ma power, którego Lasce brakuje. Ostatnio kumpel pytał co do za śliczny młody psiak w typie kaukaza :cool3: A ja na to... to starsza pani w typie leonberga :D

Przeniosłam Laseczkę do bardziej nasłonecznionego boksu i widać, że jej się bardzo podoba. Leży w plamie słonka albo gada z Kubą. Lepiej widzi okolicę, drogę i furtkę. Uwielbiam ją. To taki duży miś.

Oliniasty pozdrawia jesienno wietrznie. Dwa dni temu się wkurzył, że reszta stada sobie poszła i znów walcząc z zasiekami na ogrodzeniu wygrał i dołączył do nas. No jakoś uwielbia Kubę. Tylko ta miłość ma dziwny wymiar, nieokreślony. Chyba chłopcy boją się zdecydowanej konfrontacji, więc tylko powarkują i lecą razem. Olin jest mega grzeczny wobec człowieka. Gdy złapałam go (chciałam go po prostu złapać za cokolwiek, bo tak latał w prawo i lewo, że wypadło na kark) to posłusznie przywarł do ziemi. Poczekał aż go zapnę na smycz i przy nodze wrócił do pocerowanego kojca :) A wczoraj mu się wydawało, że umie otwierać drzwi z klucza... Tak, zostawiłam klucz w jego bramce. Przychodzę, a klucz do połowy przekręcony i złamany. Skubany... Olin to niebanalny pies dla niebanalnego człowieka.

Kolejna wizyta za nami. Bandaż zdjęty. Rany bardzo ładnie się goją, nic się nie sączy, nic się nie zbiera. Ufff... Antoś zdrów. Dostał ostatnią dawkę antybiotyku, a w czwartek zdejmujemy szwy. Humor jak zawsze wyśmienity.

Musimy poczekać, bo nasz Antoś mimo młodego ducha ma już swoje lata. Ale wszystko ładnie się goi. W poniedziałek kontrola, za kilka dni zdejmiemy szwy i wtedy zadziałamy z okiem. Najważniejsze, że wciąż jest wesoły, rozbrykany, ma apetyt. Będzie dobrze.

[quote name='Romka']Cały Antoś...dobrze,że tylko tak się skończyło...Czy ten guz na powiece jest duży?[/QUOTE] Na samej powiece jest niewielki ok 1,5 mm ale jak się powiekę odchyli to widać, że to idzie dalej jakby za oko. Ja nie umiem tego opisać. Guzek z powieki jest jakby makaronikiem, który się przykleił i zawinął się pod powiekę i wlazł za oko... Nie zdawałam sobie sprawy, że tam jest coś jeszcze. Jeśli chodzi o jego ranę i zdrowie to jest bardzo dobrze. Opatrunek zdjęty, rana ładnie zasklepiona i nic się już nie sączy. Antoś dzielnie (bardzo dzielnie) znosi lanie wodą utlenioną. Kochany pies.

Marzy mi się piękny domeczek dla Kory. Nie musi być duży. Kora małe ma wymagania. Potrzebuje tylko ludzkiej ręki do głaskania, ludzkich kolan do przytulania, kawałka podłogi do obserwowania. Kora pójdzie na spacer z dzieckiem i dorosłym, bo nie ciągnie na smyczy, jest dobrze wychowana :) Marzy mi się. A na razie dziękujemy za sporą porcję karmy dla naszej milusiej Kory i równie sympatycznego pana Antosia.

A Laska mnie kocha !!! Wybiega z boksu i podskakuje koło mnie niczym młoda laska. I cała jest wielką kupką szczęścia. Na spacerze zatrzymuje się koło mnie na mizianie i w nosie ma resztę grupy.

Podnoszę mojego kochanego łazęgę. Łazęga, bo lata jak szalony po łące i krzakach. Niezmiennie jednak wraca, gdy go wołam :) Kochany psiak.

Wiadomość nieco gorsza... Antoś poleciał w krzaki z Arktikiem, który uczestniczył w spacerze łowickiej bandy. No i wszystko było dobrze, do momentu aż chłopcy wrócili. Okazało się, że musiał dojść do bójki między nimi (no bo przecież nie z lisem...). Antoś ma dziurkę po kiełkach na gardle i szramę na plecach (malutką). Został już opatrzony przez weterynarza. Rana jest zaszyta, "zalana" maściami, spryskana, dostał antybiotyk. W czwartek kontrola. Chłopak ma się bardzo dobrze. Do weta jechał jakby nic mu się nie stało, nic go nie bolało. Teraz też ma się dobrze. Muszę tylko pilnować, żeby nie próbował sobie ściągać opatrunku - bo kołnierz nie wchodził w grę. Druga wiadomość gorsza: przy okazji Pani obejrzała jego oko. Na powiece ma malutką narośl, którą weterynarz zakwalifikowała do badania. Niestety stwierdziła, że to rodzaj guza...

Najpierw informacje dobre. Bardzo dziękuję za sporą porcję pysznego jadła dla naszych milusińskich - Antosia i Kory. Dziękuję za kolejne wpłaty na potrzeby Antka. Za moment uaktualnię post rozliczeniowy.