Cromikowa

A ja dziś miałam przyjemność spotkać się z Arktisiem :cool1: dawno u niego nie byłam :oops: bałam się, że mnie nie pozna, ale zabrałam ze sobą jego ulubione ciasteczka i chyba sobie przypomniał mnie :p jak przyszłam to siedział schowany w budzie i musiałam go zawołać, poszliśmy na spacerek, Arktic poprowadził mnie stałą trasą, był bardzo zaabsorbowany wszystkim dookoła, ale przychodził po ciasteczka ;) był ze mną mój mąż i mój Domingo, Domiś strasznie męża ciągnął żeby mu pozwolił Arktica "zobaczyć", psiaki się obwąchały, Arktic nawet machał ogonkiem, na dłuższy kontakt nie pozwoliłam, bo trochę nie byłam pewna Arktica (bo mój to lubi wszystkich i jest bezkonfliktowy). Zmartwił mnie tylko to, że Arktic dwa razy w trakcie spaceru przez chwilę kulał na tylną prawą łapę, musiałam się wtedy na chwilę zatrzymać i potem szedł już dobrze, ale siadać w ogóle nie chciał :-( boję się, że te mrozy grudniowe dały mu w kość... w końcu to nie młodzieniaszek, a problem ze stawami to ma na pewno. Niestety nie zastałam nikogo w biurze schroniska, dlatego nie zgłosiłam tego, ale Grażynko jak będziesz w niedzielę to zwróć uwagę na te jego łapki i może powiedz coś na ten temat pracownikom schroniska. Co mnie ucieszyło to fakt, że Arktic nabrał trochę masy, już nie jest takim chudziakiem jak kiedyś, także futro ma ładniejsze - nawet mój mąż zwrócił uwagę, że jest pięknie wyczesany :cool3:

ostatnio rozmawiałam ze znajomą, która była jakiś czas temu w schronisku i pytała o podhalana - powiedziano jej, że jest pies w typie, ale pracownik/pracownica nie bardzo chciał go pokazać... mam nadzieję, że to tylko incydent, znajoma i tak by go nie przygarnęła, więc nie ma co się denerwować, że stracił potencjalny domek, ale ta sytuacja mnie zmartwiła

coś wymyślimy z tą niedzielą ;)

Grażynko, masz moje zapewnienie, że dobrze sprawdzimy i zweryfikujemy potencjalny dom dla Arktisia! Ja miałam ostatnio odwrotne doświadczenia do Twoich, bo jedna z podhalanek z naszej Fundacji (Celinka) trafiła do cudownego domu (koło Zielonej Góry), warunki wymarzone - ogromny ogród, pańciostwo stale w domu, a do tego przez dom przewinęło się już trochę psiaków, więc ludzie z doświadczeniem i wiedzą na temat wychowania psa - na prawdę byłam pod ogromnym wrażeniem! Takiego domku będę szukała Arktisiowi :)

Niestety Grażynko, Pani się nie odezwała... Co do zachowania Arktica to proponuję linkę, trzeba chłopakowi przypomnieć, że nie ma tak łatwo ;) na wybiegu będzie z nią łatwiej, bo tam drzew nie ma. Trzeba mu przypomnieć, że nagroda jest za wykonane polecenie, a nie jak on ma ochotę na smaczka. Na początku uczyłyśmy go, że za kontakt z człowiekiem jest nagroda i dostawał jak sam inicjował kontakt, teraz już to wie i teraz nagroda powinna być za polecenie, czyli jeśli nawet przyjdzie (bez Twojego przywołania) i będzie się wgapiał czekając na smaczka to najpierw niech usiądzie. Pogadam z Moniką czy miałaby czas wybrać się ze mną do schroniska, ona na pewno coś mądrego doradzi.

Agresorem to on nie jest, ale nie ulega wątpliwości że ma silny charakter i jak coś mu się nie podoba to potrafi to zasygnalizować, dlatego dom należy dobrać ostrożnie.

W ostatnią niedzielę miałam okazję poznać Mikusię :) spotkałyśmy się, kiedy wracałam ze spaceru z Arkticiem (innym psiakiem z zielonogórskiego schroniska) myślę, że Mika jest na dobrej drodze, widziałam ją wczesną jesienią, wtedy nawet nie wyszła z budy, a w niedzielę podeszła do wyciągniętej przeze mnie ręki (ze smaczkami oczywiście, a ja bokiem i bez kontaktu wzrokowego) Co do hoteliku z Stożnem to cena dla psich organizacji jest niższa niż podana na stronie - wiem bo sunia z Fundacji Bono, w której jestem wolontariuszem, przebywała w tym hoteliku, byliśmy bardzo zadowoleni z opieki, ale faktycznie psiaki mieszkają tam w kojcach,także dla Miki to może nie być najlepsze rozwiązanie. W jej przypadku pomyślałabym o płatnym DT (jeśli nie można znaleźć bezpłatnego), bo jeśli już zbieracie pieniążki to lepiej płacić za DT, gdzie opiekun będzie mógł się skupić konkretnie na niej (o co trudno w hoteliku, chociaż też nie w każdym).

Grażynko, właśnie miałam Ciebie przeprosić, że tak uciekłam bez pożegnania! :oops: Pod schroniskiem jest dosłownie 5 miejsc parkingowych, podjechało auto i wydawało mi się, że w środku są jacyś chętni na psiaka, więc pędem zapakowałam Gojkę i odjechałam, żeby mieli gdzie zaparkować :cool3: W kwestii Gojeczki to jeśli miałabym pewność, że Arktic będzie dla niej grzeczny to pozwoliłabym na bliższy kontakt, ale młoda jeszcze trochę się boi dużych psów i nie chciałam żeby się zraziła... Co do ogłoszeń Arktica, dzwoniła kolejna osoba, ale znów z gospodarstwa gdzie są kury, więc w przedbiegach odpadło. W ogóle mam wrażenie, że interesują się nim głównie osoby, które chcą mieć przy domu psa (może nawet przy budzie) żeby w dzień siedział zamknięty, a w nocy pilnował posesji. Teoretycznie nie jest to złe rozwiązanie dla Arktica, ale zgłaszają się osoby, które o wychowaniu trudnego psa moim zdaniem nie mają zielonego pojęcia... o ile w ogóle zdają sobie sprawę, że pies potrzebuje czegoś więcej niż dachu nad głową i pełnej miski...

Arktisiu, ja też Ci obiecuję że to ostanie święta w schronisku. Po ostatnich ogłoszeniach było kilka telefonów, nie będę pisać w szczegółach, bo nie chcę zapeszać, ale jedyne co powiem to że coś drgnęło i różne osoby (mniej lub bardziej odpowiednie) zaczęły dzwonić. Ja od początku wierzyłam, że nie taki diabeł straszny jak go malują!

Dziś był odebrałam telefon w sprawie adopcji Arktica - chyba ogłoszenia już "działają" ;) Dzwonił Pan, któremu niedawno skradziono psa, ma się odezwać po świętach. W domu są dzieci w wieku szkolnym, więc powiedziałam, żeby Pan przemyślał sprawę, bo Arktic nie jest przytulanką i zdarzyło mu się ugryźć. Zobaczymy czy jeszcze zadzwoni, ale szczerze mówiąc obawiałabym się oddać Arkitisia do domu z dziećmi...

Treść ogłoszenia: Arktic. Ma za sobą parę lat życia. Życia w samotności, bez oparcia w człowieku. Nikt mu nie pokazał, że człowiek może być przyjacielem, że u niego powinien szukać pomocy i opieki. Krótko mieszkał ze swoim opiekunem, mając ok 1,5 roku trafił do schroniska. Dopiero tam, dzięki wolontariuszom, uczy się być partnerem człowieka, obecnie pracuje pod fachową opieką szkoleniowca. W schronisku przebywa od 5 lat, jest jednym z najdłużej zamieszkujących to miejsce. Artkic jest mieszańcem Owczarka Podhalańskiego i Niemieckiego. Psem o mocnej budowie, silnym i niezależnym, ale zrównoważonym i dla doświadczonego właściciela przewidywalnym w reakcjach. Jest psem wymagającym właściwego traktowania oraz mądrej i odpowiedzialnej miłości, za którą odwdzięczy się wiernością i przyjaźnią. Jako wolontariusz odwiedzam go od września tego roku, spacery sprawiają mu ogromną przyjemność. Ma swoją stałą trasę, po której sam prowadzi. Nie sprawia problemów podczas powrotu, chętnie wchodzi do kojca. Podczas spacerów nawiązuje kontakt z przewodnikiem, podchodzi, siada i czeka na nagrodę. Jak na swój wiek i doświadczenia życiowe bardzo szybko się uczy – sam skojarzył sobie, że kucam kiedy go wołam do siebie i teraz wystarczy, że przykucnę, aby np. zawiązać sznurówkę, a Arktic już jest przy mnie. Arktic rozkwita na wybiegu, kiedy może poruszać się bez ograniczenia w postaci smyczy wprost promienieje! Arktic jest psem, który potrzebuje czasu, aby zaufać człowiekowi, przez długi okres pobytu w schronisku jego kontakty z ludźmi były ograniczone, stąd nie są mu znane zabawy, czy przyjemności związane z głaskaniem, czy tuleniem. Za to bardzo lubi smakołyki w postaci psich ciasteczek, sprawia wrażenie zadowolonego podczas czesania. Pilnie szukamy dla Artica domu - z terenem, gdzie mógłby realizować potrzebę stróżowania. Szukamy człowieka, który byłby dla niego oparciem i przewodnikiem. Opiekuna z wiedzą i doświadczeniem w prowadzeniu psów stróżujących. Jeśli jesteś TYM człowiekiem – zadzwoń 728 899 254 Daj szansę temu wspaniałemu psu na dobre, godne życie.

Muszę koniecznie w tym tygodniu odwiedzić Arktisia! Ja dziś cały dzień byłam w podróży, odwoziłam podhalankę Biankę, która przebywała w hoteliku pod Zieloną Górą i tym samym transportem wiozłam Celinkę z Fundacji BONO do nowego domu koło Krosna Odrzańskiego, także mam nadzieję, że będę teraz miała więcej czasu dla Arktica. Mayu co z ogłoszeniami?? Pisałaś, że ktoś może zrobić. Jeśli nie to odnowię, te które się skończyły.

Wciąż trzymam kciuki za wymarzony domek dla Alberta!

Tak, ma allegro, właśnie je odnowiłam. Część ogłoszeń na innych stronach wygasło, może chcesz go dodać na innym portalu?

Byłam dziś u Arktisia i dowiedziałam się, że już go ktoś dziś przede mną wyprowadził, Grażynko byłaś dziś u niego?? Umówiłam się w schronisku z koleżanką, która wyprowadza tam dwa owczarki niemieckie i poszłyśmy we dwie w dwa psy. ON-ek którego ona wzięła jest bardzo wystraszonym psem, wszystkiego się boi. Obwąchali się z Arkticiem, ale naszemu Arktisiowi nie przypadł do gustu, bo Arktic się zjerzył, postawił ogon w górę i był gotowy do walki, dlatego musiałyśmy ich od siebie odciągnąć (ale nie wymagało to jakiejś mocnej interwencji). W trakcie spaceru szłyśmy oddalone od siebie o parę kroków, żeby chłopcy nie wchodzili sobie w drogę. Arktic był grzeczny i mimo, że musiałam go szarpnąć smyczką oddzielając od Szarika nie zareagował na to nerwowo, ani agresywnie w stosunku do mnie. Trochę mi było smutno, bo jak do niego przyszłam to chyba mnie nie poznał, bo nie skakał tak radośnie po klatce jak kiedyś :( ale sama jestem sobie winna, ostatnio go zaniedbałam.. Dziś był drugi telefon w jego sprawie, dzwonił Pan, który pierwsze o co zapytał to skąd jest pies i od razu mówił, że ma problem z dojazdem. W zasadzie to nic go nie interesowało, jak zaczęłam dopytywać to wszyło, że w domu są dzieci i ma już 5 psów :O prowadzi gospodarstwo, więc powiedziałam, że Arktic zjada kury i Pan sam zrezygnował. Całe szczęście, bo to na pewno dobry dom nie był.

No to świetnie, że budy mają ocieplone ścianki! Już się zmartwiłam, że jest inaczej. Mam w planach jutro odwiedzić Arktica, dawno u niego nie byłam, mam nadzieję, że mnie pozna ;)

Hmmm, mi się wydawało, że porządnie ocieplona buda to taka, która ma i materiał typu styropian, czy wełna między ściankami, a w środku wyścielona jest słomą, ja tak ocieplam budy moich podhalanów (a mimo to jak jest w nocy -15 to się martwię czy nie jest im za zimno), a co czują psy w budzie z samych desek/płyt, które mają krótką sierść?? nie chcę wiedzieć... ale to temat odbiegający od wątku, także już siedzę cicho

Grażynko, ocieplanie bud?? A one nie są ocieplone?? Jesienią proponowałam, że dostarczę za darmo wełnę mineralną, ale usłyszałam, że nie jest potrzebna... może jednak można było wziąć ode mnie wełnę, dokupić płyty osb (mogę załatwić po 12zł netto za metr kwadratowy) i ocieplić porządnie budy?? Dziś już jest trochę cieplej, ale w styczniu znów mają być takie dużo mrozy jak w ostatnim tygodniu. Co do ogłoszenia to proponuję następującą treść: Arktic. Ma za sobą parę lat życia. Życia w samotności, bez oparcia w człowieku. Nikt mu nie pokazał, że człowiek może być przyjacielem, że u niego powinien szukać pomocy i opieki. Krótko mieszkał ze swoim opiekunem, mając ok 1,5 roku trafił do schroniska. Dopiero tam, dzięki wolontariuszom, uczy się być partnerem człowieka, obecnie pracuje pod fachową opieką szkoleniowca. W schronisku przebywa od 5 lat, jest jednym z najdłużej zamieszkujących to miejsce. Artkic jest mieszańcem Owczarka Podhalańskiego i Niemieckiego. Psem o mocnej budowie, silnym i niezależnym, ale zrównoważonym i dla doświadczonego właściciela przewidywalnym w reakcjach. Jest psem wymagającym właściwego traktowania oraz mądrej i odpowiedzialnej miłości, za którą odwdzięczy się wiernością i przyjaźnią. Jako wolontariusz odwiedzam go od września tego roku, spacery sprawiają mu ogromną przyjemność. Ma swoją stałą trasę, po której sam prowadzi. Nie sprawia problemów podczas powrotu, chętnie wchodzi do kojca. Podczas spacerów nawiązuje kontakt z przewodnikiem, podchodzi, siada i czeka na nagrodę. Jak na swój wiek i doświadczenia życiowe bardzo szybko się uczy – sam skojarzył sobie, że kucam kiedy go wołam do siebie i teraz wystarczy, że przykucnę, aby np. zawiązać sznurówkę, a Arktic już jest przy mnie. Arktic rozkwita na wybiegu, kiedy może poruszać się bez ograniczenia w postaci smyczy wprost promienieje! Arktic jest psem, który potrzebuje czasu, aby zaufać człowiekowi, przez długi okres pobytu w schronisku jego kontakty z ludźmi były ograniczone, stąd nie są mu znane zabawy, czy przyjemności związane z głaskaniem, czy tuleniem. Za to bardzo lubi smakołyki w postaci psich ciasteczek, sprawia wrażenie zadowolonego podczas czesania. Pilnie szukamy dla Artica domu - z terenem, gdzie mógłby realizować potrzebę stróżowania. Szukamy człowieka, który byłby dla niego oparciem i przewodnikiem. Opiekuna z wiedzą i doświadczeniem w prowadzeniu psów stróżujących. Jeśli jesteś TYM człowiekiem – zadzwoń 728 899 254 Daj szansę temu wspaniałemu psu na dobre, godne życie.

Pomoc na pewno się przyda, ale chciałabym trochę zmienić treść ogłoszenia, tzn chciałabym dodać fragment o moich własnych doświadczeniach z Arktisiem. Dam znać, jak treść będzie gotowa.

Właśnie odebrałam kilka maili, że część ogłoszeń wygasła

Muszę przyznać, że ostatnio zaniedbałam Arktisia :( nie byłam u niego już drugi tydzień, co związane jest z małymi problemami z moim Domisiem... mam nadzieję, że w przyszłym tygodniu uda mi się do niego wpaść i będzie mnie jeszcze pamiętał ;)

Zauważyłam, że jego sierść była w dużo lepszym stanie niż wcześniej! Nawet mówiłam do męża, że coś dziś Arktiś lepiej wygląda i on też zwrócił na to uwagę :)

Arktiś miał allegro, ale skończyło się, postaram się jeszcze dziś je odnowić. Byliśmy dziś z Pawłem u Arktisia :) Mam wrażenie, że każdego tygodnia cieszy się na nasz widok coraz bardziej :D poszliśmy do lasu, głaskaliśmy, łapaliśmy obrożę, nawet Paweł prowadził go na smyczy i Arkitic jak zwykle zachowywał się wzorowo! Chętnie podchodził, siadał i czekał na smaczki. Gdy wracaliśmy przed wejściem do schroniska napotkaliśmy 3 mężczyzn, musieliśmy przejść obok nich dość blisko, bo było wąsko - trochę się obawiałam, ale Arktic nie zwrócił na nich specjalnie uwagi i grzecznie szedł ze mną - oczywiście dostał za to ulubione ciasteczko wątrobowe :)

Domingo już po zabiegu, wczoraj był słabiutki, dziś w ciągu dnia znacznie lepiej, ale wieczorem chyba gorzej się poczuł, bo nie chciał jeść (a dostał swój ulubiony korpus z kurczaka) i ogólnie leży taki przymulony. Była u nas Estera - zawsze na jej widok skakał na nią i strasznie się cieszył, a dziś nawet za bardzo nie chciał podejść :( trochę się martwię, mam nadzieję, że rano będzie lepiej, w zależności od tego jak jutro będzie się czuł to zobaczę czy dam radę podjechać do schroniska, będę dzwonić jeśli się zdecyduję, a jak nie to wpadniemy do Arktica z Pawłem w środę.

Chciałam iść z nim na wybieg, ale Paweł mnie namówił żeby lepiej się po lesie przeszedł i tak postanowiliśmy, że pójdziemy na spacer, a potem na wybieg, ale podczas spaceru Arktiś zjadł mi wszystkie smaczki no i jak wróciliśmy to było już ciemno. Grażynko, a będziesz w niedzielę w schronisku? Jeśli tak to postaram się przyjechać, ale nie obiecuję, bo jutro mój Domingo będzie kastrowany i będę musiała się nim potem zająć, także zobaczę jak się będzie zachowywał i może uda mi się w niedzielę wybrać do Arktisia, szczególnie że upiekłam dziś rano jego ulubione ciasteczka :D