Jasza

I Caillou ma takie futerko, że szelki ładnie widać i chyba wszystkie kolory pasują :loveu:

To może nie metamorfoza, ale jakby..zmartwychwstanie... [url]http://joemonster.org/filmy/55833/Strazak_ratujacy_kotka[/url]

Przepraszam, pomyliłam się :oops:

Znowu kciuki zatem. Oby to był taki dom jak dom Oli :-)

Kleszcze... :evil_lol: Damian mnie czasami wola i pokazuje - o, chyba ma kleszcza, a to śpioch przyczepiony koło oka ;-) Kijki i smycz - nie ma mowy - i ja się dziwię, że woli to pierwsze. Ja jestem z psami czasami cztery godziny a On potem pyta, czy jeszcze idę z nim pochodzić :grab:

Z kijkami Nordic Walking ;-) U nas to jest tak, że ja chciałam psy, więc nie mam argumentów tak jakby. A na spacerach rąk brakuje czasami - to prawda. Moje dwa to wsioki i jeśli mamy spacer osiedlowy i chodnikowy a nie leśny - to masakra. Trzech dziesięciolatków. Dwa psy. To ja wysiadam.

Ja się nie mam z kim wykłócać...:-( Ewentualnie Reksio mógłby wyprowadzać Misię a Misia Reksa. Damian się udziela raczej rzadko. I zaczął treningi z kijkami trzy razy w tygodniu, więc już w ogóle...

Moje nie śpią przy twarzy, ale kopią kopytkami i puszczają bąki. Czasami ;-) Nie, nie chcę Sweetie, nie zrobiłabym Wam tego :eviltong:

Ja tam lubię ;-) Czasami Damian marudzi, ale już chyba też przywykł.

Matko, to już chyba wolę zarzygane pościele :diabloti: (Ja mam "tylko" psy, więc kocie zwyczaje higieniczne są mi zupełnie obce :p)

[IMG]http://vader.joemonster.org/upload/qgw/10992206a92adc115.jpg[/IMG]

Może zróbcie badania krwi? Podobno czasami takie drżenie występuje przy niedoborze wapnia.

Ech, kiedy to było, że trzeba się było zasłaniać przed wściekłym słońcem i chronić przed upałem...:p Jak Bazylowe stawy?

Fafik zwinięty jak fasolka rozbraja....

Piękne wieści! Bardzo, bardzo się cieszę!:loveu:

[IMG]http://vader.joemonster.org/upload/qgu/512_1097577a0e8f31doriginal2.jpg[/IMG] Kilkanaście lat temu John Unger i jego ówczesna narzeczona przygarnęli psa o imieniu Schoep. Kiedy para się rozstała, John znalazł się na skraju załamania i już miał skończyć ze sobą, gdy Schoepowi udało się ściągnąć swojego właściciela znad tej przepaści. Jak tego dokonał niestety nie wiemy, ale John wiedział, że zawdzięcza swojemu psu życie. W 2012 roku Schoep poważnie zachorował na zapalenie stawów, które szybko ogarniało całe ciało psa. Zwierzakowi nie zostało wiele czasu, chociaż Unger robił, co tylko mógł, by uratować mu życie. Wieczorami wchodził z nim do jeziora Superior, żeby pies mógł chociaż przez chwile pospać bez bólu. Zdjęcie z jednego takiego zabiegu trafiło do sieci, gdzie stało się hitem. Internauci z całego świata zasypali klinikę weterynaryjną dotacjami, dzięki czemu Schoep otrzymał specjalny lek. To pozwoliło zatrzymać śmierć na jeszcze kilka miesięcy, tak cennych dla pary przyjaciół. Ja lubię takie ckliwe historie....:oops:

Patmol - widzisz jak dbają o Ciebie :eviltong: Ogrzewają Cię po prostu ;-)

Joanko - ja nieustannie podziwiam. Wiem ile jest pracy i zajęć przy gromadzie zdrowych zwierząt a co dopiero z takim stadem jakie Wy macie, plus Luśka, która jak piszesz - uważa się za zdrowego kota, ale jest jak jest.... Pozdrawiam i życzę dużo sił. I wyśpij się ;-)

[quote name='Malgoska']powinien dostać coś na uspokojenie, przynajmniej na jakis czas zanim się przyzwyczai do nowej sytuacji i kołnierza.[/QUOTE] Może to jest dobry pomysł?

Ja podobnie. Zresztą w ogóle od jakiegoś czasu ( chyba odkąd mam psy i jestem na Dogo) wszystko się kręci wokół tych spraw i nawet urlop planuję tak, żeby koniecznie z psami, plus koniecznie nie w miejsca gdzie mogę trafić na takie widoki.

I dlatego mnie w te miejsca kompletnie nie ciągnie. A psów bym nie brała jeszcze z jednego powodu - mogłabym mieć problemy - tak jak sama pisałaś z wjazdem do Polski z powrotem.

Dużo, dużo sił dla Barsy Ewo....

Trzymam oczywiście.

Zdjęcia piękne jak zawsze :loveu: Na Ukrainę bym z psami nie jechała jednak....

Czerwień i czerń obowiązkowa ;-) I piękny, zielony kawałek macie dla siebie.:loveu: