Jolanta08

Zaglądam do Bunia

Zaglądam do Bunia ,kochanego staruszka.

Kochane psinki chciałoby się je ciągle oglądać

Kochany Buniek ,jak ładnie pozwolił się obfocić

Ja też napisałam ,że wspomogę Bunia dyszką ,nie napisałam tylko że na razie przez pół roku. Grzeczny,przesympatyczny, cichutki starszy Pan ... i jak mu tu nie pomóc

Jest mi bardzo ciężko ale postaram się jeszcze dyszkę wyskrobać dla Bunia

Bunio śliczny staruszek Dziewczyny co się pozmieniało?

Odwiedzam panienkę

Biedny staruszek a do tego wszystko nowe i inne .Myślę,że nic na siłę a Buniek przekona się z czasem,że z domku nikt go już nie przepędzi.Kiedy wizyta u weta?

Też poproszę

No cóż Buniek nie miał szczęścia bycia domowym psem o ile miał dom bo mógł żyć na dworze i być tylko dokarmianym przez litościwą osobę albo żył uwiązany na łańcuchu a jak się zestarzał to fora ze dwora. Na szczęście to za nim a do dobrego szybko przywyknie.Czekam z na zdjęcia kawalera.

Dojedźcie szczęśliwie ,czekamy na dalsze wieści

A u Lesia dalej głucha cisza

Proszę napisz na wątku Skarpety,że pieniądze wpłynęły

Zgadzam się z Moniką ,pomoc dla Gaji i Pegusi konieczna.

Popieram

Witam Bunię

Żal mi tej urokliwej suni i na razie daję dyszkę przez pół roku

Bardzo Ci dziękuję

Zapisuję wątek

Skarpeta Talcott przyznała suni 200 zł ,proszę o podanie danych do przelewu

Nasza pierwsza sunia to dopiero dała nam popalić zanim się poczuła pewnie.Jak zostawała sama to rozwalała wszystko co popadnie.Jak wracaliśmy z pracy do domu a właściwie do pobojowiska to załamywaliśmy ręce bo trzeba było sprzątać całe mieszkanie.Nie ograniczaliśmy jej i grasowała w całym mieszkaniu.Widok był taki : z otwartej łazienki po całym mieszkaniu rozwłóczony podarty w drobny mak papier toaletowy,naczynia w kuchni pozrzucane,podłogi zalane resztkami z garów ,talerze i szklanki potłuczone,skarpety,kapcie pogryzione ,nie darowała nawet ścianie w przedpokoju bo też była w jednym miejscu wygryziona a w tym wszystkim koopa i siku.W końcu nauczyliśmy się chować naczynia przed pójściem do pracy ale z resztą był problem.Na szczęście miałam taką możliwość i od czasu do czasu zabierałam ją do pracy (teraz byłoby to nie do pomyślenia) no i powoli się uspakajała ale trwało to kilka miesięcy.

Ale słodziaki

Faktycznie biedactwo takie zaniedbane aż litość bierze.Na szczęście to niedługo się zmieni

Moniko,dziękuję