jola_li

To się cieszę, że się tak szybko uczy dobrego życia :).

Oj, ale masz lokatorkę, Kejciu :). Wersja nałóżkowa - mimo wszystko - lepsza!

I ja też z opóźnieniem dołączam się do życzeń z okazji półwiecza :). Niech następne będzie zdrowe i radosne!

Minęło dopiero 10 dni nowego życia psinki. Myślę, że jak na jej psychiczny paraliż, postęp jest duży. Oby tak dalej! Oby w tych wielkich oczach jak najszybciej pojawiła się ufność.

No to Państwo jej zafundowali sporo emocji na pierwsze dni w nowym środowisku... Dopiero teraz zauważyłam, że Fanta ma jedną białą skarpetkę :).

Bardzo się cieszę, że psinki żyją w zgodzie i że tak bezkonfliktowo uczą się siebie nawzajem.

No pewnie, że wpisać wydatki za karmę! Czy Dyzio całkiem nie widzi? Ma takie "patrzące" oczy...

Jak to dobrze, że Nitusia będzie zdrowa!!! Wyobrażam sobie jaką ulgę poczuła Pani Ula... Nutusiu, za Twoją pracę bardzo mocno trzymam kciuki!

Mam nadzieję, że Państwo mają świadomość, że początki mogą być trudne?...

Pokerku, a może spróbować stress out: http://www.sklep.veterynaria.pl/?146,stress-out-a-60-tbl.-naturalny-preparat-uspokajajacy

Kejciu, Blue City, to Ty :)? Bo mam jeszcze coś na bazarek, a będę tam odbierać zamówienie (jak wyjdę z anginy), to mogłabym podrzucić.

Sleepingbyday, ten kaganiec zrobiła jakaś rosyjska firma: http://www.odditycentral.com/news/this-muzzle-will-turn-the-cutest-dog-into-a-scary-werewolf.html (Wpisz w wyszukiwarce "scary dog muzzle", znajdziesz więcej).

Co ta psineczka musiała przeżyć, żeby tak paraliżował ją strach :(. Ale teraz najważniejsze są te malutkie-wielkie kroczki. Ile może mieć lat - ile lat uczyła się, że świat jest okrutny?...

Nowy wiersz Barbary Borzymowskiej, który powstał pod wpływem tego obrazu... Copyright 2015, Rosalind Trigg Spotkanie za Tęczowym Mostem Wiedziałem, wiedziałem, że znów się spotkamy. Nie byłoby sensu inaczej. Mój piesku, tak dobrze cię znowu dotykać - no popatrz, ja stary, a płaczę. Te lata bez ciebie, cóż, jakoś przetrwałem, śniąc często, że mam cię u boku. Budziłem się z gardłem ściśniętym do bólu, szukając przez ciszę twych kroków. A potem, gdy było już bliżej niż dalej, tęsknota w nadzieję wzrastała, i dłonie składały się w kształt twojej głowy, i dusza do twojej się śmiała. No widzisz, pieseczku, jesteśmy znów razem i wreszcie już razem na wieki. Jest teraz dokładnie tak jak być powinno - pies razem ze swoim człowiekiem.

Trzymam kciuki za Fantę, coby się dopasowała do dywanu dowolnego koloru :).

Czekam z niepokojem na wiadomości...

AAAAAAAAAAACH, co to był za weekend :)!

Ja kiedyś uczestniczyłam w kilku lekcjach zorganizowanych przez behawiorystów w schronisku i - doznałam olśnienia (wcześniej też byłam sceptyczna). To byli czarodzieje. I sądzę, że jak w każdej dziedzinie, trochę wiedzy nikomu nie zaszkodzi. Zresztą czym jest doświadczenie - zbieraniem wiedzy na własny rachunek. Może dlatego tak uważam, że nie do końca ufam swojej intuicji ;). A może dlatego, że bardzo lubię się uczyć :). (Ale niekoniecznie na własnych błędach ;)).

No i wreszcie poniedziałek stał się dobrym poniedziałkiem :)! Tralala!!!

Nie mogę się doczekać na Nutusiowe relacje :)!

Ciągle jest w stresie, ale z każdym dniem będzie w niej przybywać ufności. Nie mam wątpliwości, bo ona już się rodzi.

Będę strzelać --- nowy pan Fanty ;)?

Kiedyś widziałam koło domu wystraszoną pieskę. Jacyś państwo chcieli ją złapać, więc spytałam czy coś o niej wiedzą. Okazało się, że to ich psinka przygarnięta z osiedla, gdzie się błąkała. Mieli też drugiego psa, który właśnie umarł, a psinka widać pomyślała, że skoro on odszedł, to i na nią pora i chciała najwyraźniej wrócić na ulicę :(...

"Na głowie torba, na szyi sznurek... - lepszego DS nie mogłam sobie dla niej wymarzyć!" DS bez torby i sznurka byłby chyba lepszy ;)?

I komu przeszkadzał stary fotosik?????!!!!! Musieli WSZYSTKO zmienic??? Żebym tak od rana w niedzielę musiała główkować ;).... Też coś....