hanka456

Jamniś nieustannie prosi, podskakując tak wysoko jak tylko mu na to jego krótkie nóżki pozwalają.

Dla Placka o dom i pomoc prosimy.

Walczymy o Stefana.

Sara, to przyjaciółka i kumpelka.

Tajson jest duży, ale większe już od niego widziałam. Jest taki w schronisku. Tajson, to mordka do całowania i przytulania. Tajson nie ruszy słabszego, mniejszego, będzie mu ojcował albo matkował, ale w każdym dużym postrzega przeciwnika albo co najmniej potencjalnego przeciwnika.

Toffik, to najsłodszy i najmądrzejszy z maluchów.

Jesteśmy, jesteśmy. Zdjęcia zrobione, ale byłyśmy poza Łodzią, dajcie chwilkę. Słuchajcie, same wiecie, widziałyście chyba niejednego jamnika w schronisku, zwłaszcza te starsze cierpią katusze. One umierają ze smutku. Problemy jakie ma jamniś wynikają z jego wieku, korekta i po wszystkim, tylko co dalej? One domu potrzebują. Nie za miesiąc, bo może być za późno, ale już teraz. Niejeden jamnik trzymał się dobrze, a w ciągu kilku dni katastrofa, człowiek tylko patrzy kiedy ten dzień kryzysu nadejdzie.

Czad jest rewelacyjny, zakochać się w nim jest bardzo łatwo.

Rabbi o dom prosi.

Już wyjazdy psiaków do Niemiec stały się normą, ale mimo wszystko chciałam powiedzieć, że 10 sierpnia pojechał Karat z naszego schroniska ponad cztery lata czekał, Blanka, Ada, Aster i niewidomy Ramzes.

To znaczy one miały problem z oczami, trochę zaropiałe, a jeden z nich ma wiszące jajo pod brzuchem.

Asiu, my tęsknimy, ale one miały nas choć na chwilkę i może ta chwilka wystarczyła aby mogły powędrować na drugą stronę i przyglądać się ze spokojem temu co wyczyniamy aby im pomóc.

Czarne jamniki są bardzo spokojne i łagodne, takie owieczki. Jeden z nich prawie z budy nie wychodzi. Poddają się wszystkim zabiegom lekarskim bardzo cierpliwie, nie protestują.

Pani była, poszła z sunią na spacer, dość długi. Sunia była przeszczęśliwa. Jutro również przyjdzie. Oby tylko wszystko poszło dobrze.

Postaramy się pokazać je wszystkim. Być może jutro.

Merlin jutro jedzie na konsultacje lekarską. Zobaczymy, czy jego łapa jest do uratowania, a w związku z tym czy szanse na lepsze jutro wzrosną.

Placek, to taki zwyczajny kundel, dopóki nie spojrzy mu się w oczy. Jedno spojrzenie i przepadłeś człowieku na wieki. To znaczy mnie się tak przydarzyło i już. Zwykły i niezwykły, co nie ma na świecie nikogo "tylko" ciotki z Dogomanii o dom prosi.

No, właśnie. Skąd tych ludzi "brać" do adopcji?

Chciałam tylko powiedzieć, że Pan Kracy jest słodki. Dzisiaj nawet Pani dyrektor jak go zobaczyła, podskakującego najwyżej jak tylko potrafił, aby nie wiem co... zademonstrować swoją gotowość do wyjścia, przymilić się tak jak tylko on potrafi, to powiedziała nie podskakuj tak, bo mi serce pęknie. Tak właśnie codziennie czuje się gdy patrzę na niego i jego żałosną minę.

Tak od kilku dni już dwa czarne, bardzo do siebie podobne i Pan Kracy. Czyli razem trzy rasowe jamniki oraz jedna sunia mix jamnika.

Piękne jest to, że Justa rozpoznaje i akceptuje tych, którzy do niej przychodzą. Wita ich radośnie choć jeszcze nieśmiało. Pierwsze małe drobne kroczki w kierunku wzajemnego zaufania zostały już poczynione. Teraz Justa wejdzie w następny etap. Najtrudniejszy chyba, Justa musi zmierzyć się z obrożą na szyji i małym kroczkiem w parze z człowiekiem.

Czarny staruszek mieszka sobie w boksie z innym czarnym staruszkiem i smętnie patrzy tak jak pozostałe. Jamniki w schronisku to zgroza.

Tolo się przypomina.

Merlin potrzebuje domu.

Placek potrzebuje naszej pomocy.