ewu

Dzisiaj przyjechala z Polkowic kopia Natki tylko duuuuzo mniejsza. Maciupenstwo ale prawie identyczna.

Też tak mi kiedyś doradzono

Ja mam sunie która nie przepada za dotykiem.

Ojej nieamowity postep.

Kochany zwiedza dom.

Razem z rodzinka przyjechala malutka sunia . Niestety musiała zostać. w schronisku .

Do schroniska. w sobotę przyjechały dwa szczeniaki od razu pojechały do dt. Dzisiaj rano Pani Irena z Katowic zawiozła do hoteliku psia rodzinkę (mama i cztery bable), które jechaly z Polkowic. Dziękuje Pani Irenie i Jej Córce za pomoc.

Nie prowadza już hotelowania .

Bedzie dobrze. Robi postępy.Kochana malutka.

Niestety to wiem co tu napisano. W schronisku. leżała wbita w kat klatki.

Cudnie

Matko jakie szczęście pisze i jeszcze mnie nie zablokowało .

Ja choruje na jelita i nic tak nie koi dolegliwosci jak bulka

Koniecznie.

Udalo sie odblokowac komputer. Oby zamieścić post zanim się zablokuje. Nie wiem czemu na wątku Grzesia nie mogę pisac z telefonu .

Mam 5 swoich psów w tym dwa staruszki 14,17 lat, kalekiego psiaka, sunie z padaczka i jedna na razie zdrowa tfu tfu. Piszę ciągle z telefonu stąd raz są, polskie znaki, raz nie. Wczoraj wieczór spędziłam w pogotowiu weterynaryjnym z Elwisem.. Zaczął charczec, miał filetowy język z powodu bezdechu. Już jest ok ale od pewnego czasu mam wrażenie że mieszkam w lecznicach.

Proszę też o stałe deklaracje, moja emerytura jest naprawdę tragiczna.

To ja dziękuję i przepraszam ale musze być choć odrobinę racjonalna. I tak kolejny pies to w moim przypadku szaleństwo.

Ja i tak umieram czy zbiorę potem na leczenie i pobyt u kikou. Dawno tak się nie bałam ale nie mogę przestać o nim myśleć. Rano i po południu dzwonię do schroniska. Magda robi mu kroplówkę i daje jeść. Tyle może. Gotuje mu indyka z ryżem, to zjada z apetytem.Jak wychodzi do domu zostawia puszkę low fat.

A ma ktoś kontakt?

Potwornie drogo. Dziękuję ale tego nie udźwignę. Do Bielska jest ponad 100 km potem z Bielska do Kikou 400km. To strasznie dużo. Myślałam o czymś w pobliżu albo po drodze. I tak się martwię dystansem do Kikou.

Rozmawiałam dzisiaj z Kasią. On jest smutny ale nie jest już taki wycofany. Cieszą go smaczki ale czułosc że strony człowieka zdecydowanie mu nie odpowiada. Na spacerach generalnie wącha. Nie okazuje radości, jak wspomniałam ożywia się na smakołyki. Wg Kasi to depresja.

Leży biedny w tym kojcu. Nie wiem co robić.

Kikou mieszka niedaleko Jeleniej Góry

A gdzie mieszkają, nie znam ich.