JunaN

Niedawno wróciłam z Palucha. Wyprowadziłam Moronka, Daga, Pokera, Figę, Miłka, Knopersa, Śmieszka, jamnisia i sznaucerka. Co do jamnisia, to postanowiłam zignorować kartkę o ugryzieniu i bardzo dobrze zrobiłam, bo psiak jest fenomenalny. Ani mu do głowy nie przyszło żeby kogoś gryźć ;) on ma tak dużo energii, że na spacerze zachowuje się jak mała torpeda. Wybiegaliśmy się i ja i on ;) jest miły, kontaktowy, energiczny i wygląda jak łasica a nie jamnik ;)

Jeżeli nic się pozmienia, to może uda mi się podjechać jutro albo we wtorek.

Blue :) ulubieniec dziuniek i Iwonki :)

dziuniek nie wiem jak jest akurat z Robertem i Tristanem, ale niestety i stety wiele osób ignoruje te spacerowniki. Niestety, bo wiem, że się napracowałaś, a stety, bo to oznacza, że psy wychodzą częściej niż wskazują spacerowniki. Ja staram się zaznaczać, ale ze wstydem przyznaję, że zdarza mi się zapomnieć, bo zostawiam to sobie na koniec.

Był może ktoś na spacerze z tą nową biało-czarną sunią z sali figi? Bo jestem ciekawa jak się zachowuje na spacerze.

A sznaucerek biedny i zestresowany, ale pieszczoch i lgnie do człowieka.

Właśnie mi szkoda tego jamnika. Na pewno sznaucerek może się tym stresować, ale tak jak Beat2010 napisała, on tylko chce zwrócić na siebie uwagę. We wtorek, jak jeszcze nie było tej kartki o ugryzieniu, to głaskałam go i nic mi nie zrobił. Dopominał się o spacer, ale go nie wzięłam, bo nic o nim nie wiedziałam. A w czwartek już była ta kartka.

Na szczęście wielu wolontariuszy interesuje się geriatrią i wyprowadza stąd psy. No i w ogóle, patrząc szerzej, bardzo dużo osób wyprowadza psy na paluchu. Ja przyjeżdżam w ciągu tygodnia, a przecież wiadomo, że w weekend jest jeszcze lepiej. Ostatnio jak byłam w czwartek, to niektóre staruszki po dwa razy wychodziły :)

No ja się nie dziwię, że Żwirek się spodobał ;) ale taką największą biedą to on nie był ;)

i bardzo sprytny i bystry :) uwielbiałam spacery z nim.

i to jeszcze do fajnej osoby, super :)

Ja pierniczę, Żwirek pojechał do domu :) mój ulubieniec :) chyba się upiję ze szczęścia :) ale tęsknić też będę ;)

niestety Paula, ale nie byłam bystra na tyle żeby na to wpaść ;)

Chciałam tylko sprostować, że te psiaki to jednak bardziej maluchy niż średnie ;)

Dziuniek, odnośnie Ludwisi, to na spacery zabiera ją Marta. Dzisiaj też z nią była. Marta z tego co się orientuję dość często wpada do schronu, więc akurat w kwestii spacerów o Ludwiczkę nie trzeba się martwić :)

Widziałam dwa nowe psiaki, które dzisiaj trafiły na geriatrię. Są w klatkach tam gdzie Miłek. Wielkościowo takie średnie mniejsze. Jeden cały w loczkach, a drugi z gładką sierścią. Ten z loczkami cały się trząsł, ale sam podszedł do drzwi klatki żeby go pogłaskać i bardzo mu się to podobało. Ten drugi mniej przestraszony i też oczywiście wygłaskany na dobry początek ;)

Tak myślałam, ale nie byłam pewna, więc wolałam nie pisać, że to Maja ;)

Jak już się zbierałam do wyjścia, to widziałam jak któreś z tych czarnych maleństw szło chyba do adopcji, ale nic dokładnie nie wiem, bo zalatana byłam. Tylko widziałam jak opiekunka niosła jakiegoś malucha i z jakąś kobietą szły do biura.

Niestety na tych kartkach nikt nie zaznacza spacerów na geriatrii. Wszystkie spinacze były na 12 listopada. Ja byłam w piątek, ale, tak jak pisałam, zapomniałam zaznaczyć, a potem przez cały weekend też nic nie doszło.

Jutro nie będę w schronie, ale byłam dzisiaj. Zaznaczyłam kogo wyprowadziłam. Z Miłkiem i Knopersem byłam tylko na krótkim spacerze, bo one (zresztą już od dłuższego czasu) dochodzą tak mniej więcej do przystanku a potem koniecznie chcą wracać ;) oczywiście jak je biorę, to są przeszczęśliwe, ale widocznie nie mają ochoty na jakieś dalekie eskapady. Odwrotnie niż Śmieszek, który mógłby chodzić i chodzić.

Nie zgodzę się, że duże psy rzadziej wychodzą. Wielokrotnie spotykałam wolontariuszki, które właśnie tylko duże psy z geriatrii wyprowadzały i to nie tylko tak, że konkretnego psa brały, którego znały. Np. w poprzedni piątek byłam jedyną osobą, która wyprowadzała maluchy z geriatrii, a reszta wolontariuszek ( a było ich sporo) brała właśnie tylko duże psy.

mnie osobiście to dokarmianie psów czasem drażni. na geriatrii w klatkach jest taki otyły pies i jest na karmie obesity, a ostatnio też widziałam jak mu jakaś babka tam przy siatce michę jakiegoś żarcia wciskała. Trzeba nie mieć serca. Zamiast wziąć psa na długi spacer żeby się jak najwięcej ruszał, to jeszcze go podtuczają. albo te babki latające po całym schronisku i wtykające psom jakieś parówy, bez żadnej refleksji. Zauważyłam też, że dla niektórych wolontariuszek spacer z psem oznacza zaprowadzenie go do tej najbliższej bramy, napchanie jakimś żarciem i powrót do schroniska. To się pies nachodzi... a przecież porządne spacery są im niezbędne z wielu powodów m.in. dla lepszego trawienia, a jak wiadomo z załatwianiem się większość z nich ma problemy.

Byłem dzisiaj w schronie. zapomniałam pozaznaczać z kim byłam na spacerze, bo sobie to na koniec zostawiłam, a pamięć ludzka jest zawodna;) w każdym razie w weekend i tak wszystkie psy wyjdą, niektóre pewnie po kilka razy, więc to bez znaczenia w sumie.

Tyle smutnych informacji... Beza była niezwykłym psem. Bardzo wrażliwa, delikatna, mądra. Trzymała się na uboczu, ale była strasznie przejęta wszystkim, co się wokół niej działo. Znałam ją krótko, ale bardzo chwyciła mnie za serce. Żałuję, że nie poznałam jej lepiej. Zawsze za mało czasu, zawsze pośpiech i bieganina, a do Bezy trzeba było spokojnie, powoli, delikatnie. Cały czas myślałam, że jeszcze zdążę. Nie chcę być jakaś patetyczna, ale naprawdę jestem szczęśliwa, że dane mi było chociaż przelotnie otrzeć się o istnienie tego psa.

ja mam teraz taki problem właśnie odnośnie tego co Beat2010 napisałaś. bo zawsze w środy, jak było sporo osób, to wyprowadzałyśmy z dziewczynami psy całymi salami. i tak mi się trafiało, że często miałam jakiegoś konkretnego psa np. Żwirka, Negrę, Pokera czy Miłka. no i wiadomo, że nawiązała się między nami jakaś relacja. i teraz jak zdarza mi się czasem zajrzeć do schronu samej (w poniedziałek nie widziałam żadnej wolontariuszki na geriatrii, w piątek dziewczyny wyprowadzały duże psy), to właśnie nie wiem, co robić. bo z jednej strony chce wyprowadzić te psy, które mnie znają i czują mnie i widzą przecież nawet jak są salę obok i czekają aż je wezmę, a z drugiej faktycznie jak biorę jakieś 2 psy z salki a reszta zostaje to serce mi pęka, bo reszta też chce wyjść. a czasu mi wystarczy tylko na jedną salkę, więc jak wezmę powiedzmy całą salkę Negry, to już nie wezmę np. Pokera, który jest obok i już skacze i tańczy i jest przekonany, że będzie spacer.