JunaN

O boże i Twix...

Tedi... Wydawało mi się, że on był w dobrej formie. Co się stało?

to widocznie tylko między sobą tak go wolontariuszki nazywają, bo w bazie nie ma takiego imienia ani opisu...

Zawsze go głaskałam i przychodził do mnie, ale jak go chciałam wziąć za obrożę, to się zapierał i nie chciał iść. Więc przez jakiś czas tylko go głaskałam i myślałam, że się do mnie przekona, ale dzisiaj jak znowu spróbowałam to się wyrywał w panice i piszczał. A jeszcze ten Horacy i sznaucerek się przepychały, żeby jeszcze raz iść na spacer i to go jeszcze bardziej odstraszało. No zębami to na pierwszy rzut oka widać, że coś jest nie tak.

Mam pytanie czy nie macie problemu z wywabieniem na spacer 2000/14? Bo mi jakoś się nie udaje.

Ja to akurat mam tak, że gdyby nawet nie istniało w ogóle zjawisko bezdomności zwierząt i z czystym sumieniem można by było kupić sobie w hodowli dowolnego psa, to i tak wolałabym kundla, bo mi się po prostu bardziej podobają i żadna w tym moja zasługa. Ale np ten Jamniś czy ja wiem czy taki faworyzowany? nawet się imienia nie dorobił... i jeszcze ta kartka, że może ugryźć... Bardzo go lubię. Ale też uwielbiam i rasowego Pokera, i rasowego Daga, czy rasowego Szarusia ;)

Wyprowadzona sala Miłka (nowy malutki Bursztynek kwarantanna do 24 grudnia), Poker i Dag, Monor, Szaruś i maluchy z 3 (oprócz 2000/14, bo nie chce ze mną wyjść...). W 3 jest nowy Horacy przeniesiony i drugi taki trochę jamnikowaty w łaty. Była też Iwonka i obrabiała duże psy.

Gorzej jak ten pan wróci za 2 lata i powie, że to jednak nie jego pies. A swoją drogą kolejka chętnych... szkoda, że na Miłka czy innego zwyczajniaka takiej kolejki nie ma.

Jaką operację ma Figa? Bo ja słyszałam tylko, że miała sterylkę i wszystko z nią w porządku.

A niby kiedy ten Pan wraca z zagranicy?

Rea... Liczyłam dzisiaj na dobre wieści o jakiejś adopcji, bo mikołajki, dużo ludzi w schronisku...

wygląda jak z okładki ;)

no co tu dużo gadać, Bobiś to pies nietuzinkowy, dla koneserów ;) "Notorycznie wpycha się do śpiącej Baszy i gryzie ją, gdy ta się ruszy" - mistrzostwo ;)

no co tu dużo gadać, Bobiś to pies nietuzinkowy, dla koneserów ;) "Notorycznie wpycha się do śpiącej Baszy i gryzie ją, gdy ta się ruszy" - mistrzostwo ;)

Figa w szpitaliku po kastracji.

dziuniek to Ty ostrzygłaś sznaucerka? zupełnie inny pies. nie tylko z wyglądu. zrobił się też odważniejszy i pewniejszy siebie.

Dzisiaj oprócz stałego składu wyprowadziłam 3 psy, których jeszcze nie miałam okazji poznać. Daisy amstaffka, która jest w klatce obok Monora. Bardzo ładnie chodzi na smyczy, fajny pies. Maks, brązowy w czarne pręgi, niewidomy, też z klatek, ale z innej sali. Bardzo energiczny, ale grzeczny i posłuszny. Bursztyn, piękne, wielkie i chude psisko, z klatki naprzeciwko Maksa. Daisy i Maks wejdą na stałe w mój spacerowy plan. Bursztyna, z tego co się orientuje, wyprowadza Marta.

O każdym z psie z geriatrii można się wypowiadać w samych superlatywach :) każdy z nich jest fajny, interesujący, zabawny, rozczulający, o każdym można coś ciekawego powiedzieć. Niektóre znam lepiej, niektóre gorzej, ale nie ma ani jednego, z którym nie mam w planach zawrzeć bliższej znajomości ;) Te trzy, które wymieniłaś są oczywiście świetne. Poker to chyba największy pieszczoch. Dag ma mnóstwo energii, uwielbia się tarzać i biegać, do czego i mnie zmusza. Znaczy do biegania a nie tarzania ;) a Knopers ostatnio rozśmieszył mnie do łez, kiedy jednym susem przeskoczył przez taką wielką kałużę ;) nie spodziewałam się tego po nim ;)

Nie Tereska malizną w żadnym wypadku nie była ;) to taka fajniutka amstaffka ;) siedziała w klatkach tam po lewej stronie.

a i jeszcze zapomniałam wcześniej napisać, że jak byłam w zeszły wtorek, to trafiłam na adopcję Tereski :) to była jedna z ulubienic Marty i ona też załatwiała tę adopcję.

Paula na fejsie widziałam też fotki Twojej ekipy ;) niezłe towarzycho ;) a Bobiś ciągle tak chodzi i płacze?

dziuniek przeczytałam przed chwilą na schroniskowym fejsie opisaną przez Ciebie historię Piaskoludka... wygląda na to, że poruszyłaś wiele serc. a potem zobaczyłam jeszcze wpis o Malcu na Twoim wątku. Nie wiedziałam, że nie żyje...

o matko, jakby Dag i Pokerek pozamarzały, to chyba bym się załamała. a nawet dzisiaj tak sobie myślałam, że przy tych zamkniętych wyjściach mogłoby się coś takiego wydarzyć.

Monorek jak zwykle przeuroczy. Wyprowadzam go odkąd szczęśliwie odpadły mi spacery ze Żwirkiem ;) to cudowna istota. Jak się czegoś boi, to przytula się do nogi człowiek. I tak śmiesznie sobie pomrukuje, jakby marudził ;)

sznaucerek na spacerze był pełen życia i energii. szedł sobie dziarskim krokiem i nawet poszczekiwał ;)