Izis

Spóźnione gratulacje dla psiaków od tatusia RYUU. Bardzo nam przykro, że nie daliśmy rady wrócić na wystawę i nie mogliśmy pokibicować osobiście. Ale jak widzę maluchy poradziły sobie doskonale. Gratulacje dla właścicieli. Dla Inu za udany debiut FUKASHIEGO i dla Wani za pierwsze Zwycięstwo Młodzieży dla EMIKO. Oby tak dalej :-)

Dzisiejszy mail od Anji: "Halo Izis, Przepraszam, ze tak nieregularnie piszę ale moja nauka wymaga bardzo dużo czasu i w tej chwili moje życie składa się tylko z nauki, spacerów z psami i snu... ale w październiku mam egzamin i po tym będzie wszystko spokojniejsze i będę miała znów więcej czasu. Saba ma się super dobrze... zadomowiła się teraz już idealnie. Zmienia się powoli ale pewnie w kłębek energi... i jej domeną jest w międzyczasie ogród. Rankami biegnie najpierw wykonać swoją zwyczajową rundkę (i mam tu na mysli prawdziwy bieg) i o godzinie 5 rano wyciąga szczekaniem sąsiadów z łóżka... Ma rację, bo skoro ona musi wstać to sąsiedzi też nie potrzebują więcej snu! ;-) To jest tak wzruszające patrzeć jak pięknie rozwinęła się Saba w tak krótkim czasie. W polu też biega już całkiem swobodnie i poluje na myszy ... naprawdę musiałabyś zobaczyć ile radości ma ona przy tym. Nos w mysiej dziurze, pupa pod niebo i dziko merdający tu i tam ogon... a w polu skacze jak jeleń... to jest takie słodkie! W międzyczasie odkryła też zabawę piłeczkami... przy tym też ma masę radości... czasem nawet sama z siebie przyniesie piłkę z powrotem i czeka żądna wznowienia rzutu. W międzyczasie stała się taka silna, że powoli Nigelowi porządnie daje "ognia". Wczoraj prawie go stratowała i wskoczyła mu na plecy i dała się nieść przez pół ogrodu ;-) Miałam ze śmiechu łzy w oczach... i w międzyczasie wciąż buziaczki daje... bardzo ważne u obojga...! To będzie miłosna para 2008! Ale przynajmniej jeden całus dziennie ja też dostaję. Pozdrowieniem jest wciąż u nas obu tarcie nosem... potem Saba dostaje ode mnie całusa w nosek i ja dostaję od niej jednego w policzek... po prostu słodkie ... Po zachowaniu Saby nie można poznać, że jest niewidoma... czasami wręcz mam uczucie, że ona jednak coś widzi... tak bardzo bym jej tego życzyła z całego serca... ale samo już tylko przyglądanie się jak dobrze sobie radzi i jaką ma radość życia - samo to jest już takie wzruszające... Teraz możemy już tylko mieć nadzieję, że ma jeszcze wiele pięknych lat przed sobą, w których będzie mogła nadrobić to wszystko co nie było możliwe w poprzednich latach. Bo naprawdę na to zasłużyła!!! Nacierpieć się musiała już dość na Boga... Co słychać u Ciebie? Życzę Ci przepięknego i relaksującego weekendu. Serdeczne pozdrowienia - równiez od Saby i Nigela Anja "

No fajnie byłoby go zobaczyć :-)

Uszka ma się dobrze Jest bardzo radosna i skacze wysoko na Dagmar bo naśladuje we wszystkim Tavi (oprócz szczekania). W weekend Dagmar planuje ją wykąpać i gruntownie wyczesać. Po tym znów będzie wyglądała jak elegancka dama ;-) Dostaje teraz PRO PLAN (Large Breed Athletic) i uwielbia to!

Pani Frauke napisala do mnie ze wg jej wiadomosci sunia idzie do Arche Noah Strealen, wiec jej pomoc nie będzie już potrzebna. Mam nadzieję, że to prawda i że ta organizacja faktycznie zajmie się sunią i ją sprowadzi a nie, że mała zostanie na lodzie...

No to mamy szczęśliwe zakończenie :-)

Ale numer ;-) No to teraz już im nie zwieje za suczką...

Jeśli miał wątpliwości to lepiej, że go nie wydał niż pies miałby źle trafić.

Na stronie Hundehilfe napisali ze mają dla niej miejsce w [URL="http://www.kleinearche-straelen.de/"]kleine Arche Straelen[/URL] - czyli takie miejsce dla kalekich psów A Hundehilfe poszuka sponsorów (opiekunów wirtualnych) bo na pewno będzie potrzebna kasa na leczenie małej. No to teraz nie wiem. Transportu jak na razie i tak nie ma. Dużo osób wraca teraz z urlopów u rodziny do Niemiec - może ktoś z Waszych znajomych był na wakacjach w Polsce i wraca do Niemiec. Popytajcie może znajdzie się transport dla małej. Dla niej im szybciej tym lepiej.

Trochę szybko wydali na nią wyrok skoro siedzi tam dopiero tak krótko i nic nie wiedzą o jej przeszłości to nie powinni z góry zakładać, że jest nie do adopcji. Tym bardziej, że Ciebie jak napisałaś zaakceptowała. Może ten pracownik wcale nie próbował jej głaskać albo ruch jego był zbyt gwałtowny i raczej przywołał suni na myśl mniej przyjemną dla niej czynność. Wiadra w sumie też mogła się przestraszyć jeśli ktoś w nią czymś takim w przeszłości np. rzucił. Ludzie są różni :-(

Spytałam o ten dojazd. Czekam na odpowiedź.

Ludzie nie doceniają starszych psów a przecież one mają wiele zalet zwłaszcza dla osób starszych. Starsze psy nie ciągną na spacerach, nie szaleją, nie niszczą, nie biegają i nie szczekają bez ustanku. Są spokojne i ufne i łakną bliskości człowieka dużo bardziej niż młode pełne energii psiaki. Poza tym starsze psy ciężko zepsuć bo mają już ukształtowany charakter. Mój najstarszy akita skończył niedawno 12 lat i zaczął 13 rok życia. To cudowny pies.

Osoba prywatna - dom tymczasowy dla małej i leczenie w klinice.

Mam odzew z Niemiec ale o szczegółach jeszcze nic nie wiem. Jedna Pani chce ją wziąć do siebie ale nie wiem jeszcze czy na tymczas czy na stałe i nie mam pojecia jak małą przetransportować...

Napisze do kogo sie da. Może ktoś będzie w stanie jej pomóc... Biedna kruszynka. Taka malutka i bezbronna :-( Pewnie kolejna ofiara wyjazdu na urlop włascicieli... nie ma aby cieczki albo nie jest w ciąży... to jest też czas cieczek i ucieczek :-(

Gratulacje dla dzieciaka :-)

Gorące hiszpańskie lato i podeszły jak na akitę wiek 13 lat i tatuś RYUU odszedł :-(

Ludziska na urlopach albo na wakacjach... tylko Kier samiuteńki smutny pysio w schronisku :-(

[IMG]http://www.akita.pl/ryuu/ryuu-glowa-gdynia-08.jpg[/IMG] Nie mam aparatu w ogóle :-( Na pocieszenie jeszcze jedno zdjęcie mojego RYUU spoza ringu ;-)

Nie jest to raczej dobry pomysł. Akita to nie husky...

Tutaj chyba musimy poczekać co dowie się Paulina.

[quote name='Agappe']przynajmniej jedna z tych akit o których mówie była urodzona po podziale rasy.. [/quote] Wiele jest takich akit bo rasa nie była jeszcze czysta. Wielu polskich hodowców zaczynało od mieszanego typu, gdyż wcześniej obie rasy były krzyżowane między sobą. Właśnie dlatego i ponieważ u nas nie badali akit rozpoczęłam od importowanych suczek i psa, który aktualnie zaczął 13 lat. Ale mój pierwszy akita (nie było po nim szczeniąt w mojej hodowli) też miał mieszanych przodków - co okazało się w momencie gdy pokrył drugą suczkę, która jak się okazało również takowych przodków miała.

Gdzieś musi być też serducho i miejsce dla niego. Oby znalazło się jak najszybciej.

[quote name='Agappe']kilka lat temu i akitki pojawiały się w łaty.. widziałam conajmniej 2.. i obie były rodowodowe..[/quote] Owszem tyle, ze przy podziale rasy wędrowały od razu do Dużego Japońskiego - dzisiejszej akity amerykańskiej.

[quote name='Agappe'][CENTER][COLOR=#ff0000][B][SIZE=4]Wilno - 1.08.2008[/SIZE][/B][/COLOR] [I]Międzynarodowa Wystawa (CACIB)[/I] [U][SIZE=3]sędzia: Ron Besoff (Australia)[/SIZE][/U] [B][COLOR=Blue]PSY kl. championów[/COLOR] [COLOR=Red]RYUU-GO Shun'You Kensha[/COLOR] - [COLOR=#ff8c00]oc.doskonała, lokata I, CAC, CACIB, BOB[/COLOR] [/B] [/CENTER] [/quote] Jedyne zdjęcie mojego RYUU... ;-) Zwycięzca Rasy z piątku (i CACIB) a także CACIB i Najlepszy Pies z soboty :-) W sobotę rasę wzięła młodziutka sunia (bardzo fajna zresztą).