scarletto

Eliza71 raczej tak sobie ... ona mieszka w USA od lat. Jestem już w domu - jak tylko z lekka odpocznę postaram się coś mądrego stworzyć na FB - wydarzenie. Doris66 kontakt na "zachary" - a może mogłabyś na FB wydarzenie poprowadzić? Do uaktualnień mogę Ci podrzucać świeże zdjęcia i informacje - dobrze by było, gdyby zrobił to ktoś kto ma w tym doświadczenie - ja zielona jestem całkowicie :/

Na razie wydarzenia nie mamy jeszcze - jak dojadę do domu wtedy może jakoś to ogarnę. W chwili obecnej mam tylko jako post na tablicy [url]https://www.facebook.com/katarzyna.j.paszko/posts/10201226985785982[/url] . Dodałam na Teriery w potrzebie na FB , ale nie widać, więc chyba usunęli :(

McDalenka ja niestety jutro wyjeżdżam. Zostaje moja mama, która będzie go dokarmiała. Wczoraj dzięki pomocy Dogomaniaczki " zachary" Jack ma najlepsze jedzonko i odwiedził go weterynarz. Moja mama będzie go dokarmiała. Niestety nie może mu zapewnić domowego i sterylnego schronienia. Na ile dałam rady sprzątnęłam miejsce, gdzie aktualnie przebywa - jednak to nie są warunki dobre i co gorsza Jack lubi sobie "dawać nogę" na kilka godzin - przebiega przez bardzo niebezpieczną dla niego drogę. Udostępniłam jego historię na FB - na swoim profilu i stronach pomagających terierom - oby coś to dało. W sprawie jakiejkolwiek pomocy można się kontaktować z Iwoną - "zachary".

[SIZE=5] Pokochasz mnie?? [/SIZE] [IMG]http://imageshack.us/a/img837/9173/profilbt.jpg[/IMG] " Jestem Jack , nie wiem kiedy się urodziłem , ale Pan weterynarz określił mój wiek na 1,5 roku, jestem niezbyt dużym pieskiem w typie teriera, nie gryzę, nie warczę, uwielbiam podrapanki ... Mój "pan" jakiś tydzień temu postanowił pozbyć się mnie - moje łapki i głowę spętał sztucznym sznurkiem, a potem wywiózł mnie i wyrzucił do rowu. Nie miałem pojęcia co się dzieje - nie mogłem się ruszać - walczyłem z pętami z całych moich sił...Walczyłem tak bardzo, że jeden z tych sznurków przeciął mi skórę, mięśnie.... kość mojej łapki zatrzymała go i nic więcej nie mogłem zrobić... Dostałem jednak szansę - wracający z pola rolnik zobaczył mnie i oswobodził moje łapki. Bolało mnie bardzo, więc uciekłem. Okazało się, że nawinięty i zaciśnięty na ranie sznurek nie chce się ode mnie odczepić. Wykrzesując z siebie resztki sił postanowiłem poszukać pomocy - odwiedziłem pierwsze napotkane zabudowania i tam gospodarz oswobodził mnie. Niestety bardzo to bolało, więc znowu uciekłem...i schowałem się pod schodami niezamieszkałego domu. Głód doskwierał mi bardzo i moja sytuacja nie wyglądała dobrze. Wychudzony i głodny, zapchlony, z kleszczami z okropną raną na łapce... wszystko to stawiało mnie na z góry przegranej pozycji - z pewnością nikt nie będzie zawracał sobie głowy taką "biedą" jak ja... Los jednak ma chyba inne plany wobec mnie - zostałem nakarmiony ! Całkiem mi to smakowało - postanowiłem, więc nie odchodzić zbyt daleko - z nadzieją, że za jakiś czas znowu dostanę jedzonko. Dostałem imię (!), kawałek kącika w szopie, miskę z wodą i życzliwość, z którą do tej pory się nie spotkałem... " Witajcie, Czy gdyby Jack potrafił mówić ludzkim językiem opowiedziałby nam tak swoją historię? Nie wiem. Jego smutny los widać w jego spojrzeniu. Jack ma nadzieję, że jego los nie zmieni się na gorsze... niestety nie wie o tym, że za dwa dni muszę wyjechać, że miejsce w którym przebywa nie jest dla niego bezpieczne - jego rana może zainfekować się, a on sam może zginąć pod kołami samochodu na pobliskiej i bardzo ruchliwej drodze. Z pomocą Dogomaniaczki o wielkim sercu "zachary" Jack ma najlepszą karmę , jest zabezpieczony przed pchłami i kleszczami , dostał zastrzyki, łapka goi się ... Ma szansę na to by dojść do siebie. Jack potrzebuje kochającego i bezpiecznego domu - w zamian ma wiele do zaoferowania - wierność i oddanie, przyjaźń i miłość - bezwarunkową i na zawsze... [IMG]http://imageshack.us/a/img818/5877/originalsnj.jpg[/IMG]